1973 resultaten.
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 in de spiegel
nog raamvensters
leeft haar stem
rond de kamer van eenzaamheid
sinds ik Emily Dickinson
haar naam mompel
uit het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 mijn denken vliet
met versnelde stap op natte straten
het water draagt schijn
zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
Zwevende muze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 die glijden op thermiek
van stuwende en stijgende tonen
scheer als een zwaluw door ’t zwerk
zwenkend zwierend in de compositie
en het ritme van de wind
gehoord in de snaren van de bomen
drijvend op genieten van het geluk
schrijf op heerlijke muziek
van orkest of van solist
voel de trillingen van het wonder
laat je dragen door schone poëzie…
Niet alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 fijn om te weten
Dat ik niet altijd alleen hoef te zijn
Het is gewoon een goed gevoel
Want samen zijn we niet zo klein
Met alle problemen
Toen alles verkeerd ging op één dag
Jij sloeg een arm om me heen
En troostte me, met je woorden en een lach
Zonder jou was ik nu een hoopje ellende
Of een gebroken droom in een leeg hoofd
De poëzie…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt
het evenwicht draagt niet de kunstenaar
maar raapt zijn poëzie…
Frank en vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Vandaag wappert
De vlag
Frank en vrij
En o zo souverein
Glanzende zijde
In stralende zon
Ter viering van
De eerste prijs
Van de Poëziewedstrijd
Van de provincie Groningen
Die ik gisteravond won
Inspiratie: Eerste prijs Provincie Groningen categorie
Poezie 18 jaar en ouder, uitgereikt door
burgemeester…
Het Komrij-wezen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.248 Hij voelde zich een zwerfhond; bij zijn leven
was hij een zoeker, hij vond reine poezie.
Wanneer ik aan hem denk en in gedachten zie,
rijst dankbaarheid voor wat hij heeft gegeven.…
de nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
673 ik sterf onderaan de zon
waar het afschrift mijn laatste
saldo zal prijzen, modernistisch
gadegeslagen door de wedegeborenen
jij hoeft niet ontsteld te wezen
de nieuwe tijd stemt af op vreugde, zie
het aan de lente die haar intrede doet met
laagjes regen en bloeiende urinerende knopjes
het buigen van laagdrempelige poëzie de
nederigheid…
24
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
479 stoppen met zweven
Wanneer ik 24 word
Zal ik alles weten over iets
En iets weten over alles
Wanneer ik 24 word
Draait de wereld niet meer rond mij
Kom ik terecht in een heuse 'maatschappij'
Wanneer ik 24 word
Ben ik een man met een job
Loop ik trots met mijn schouders rechtop
Wanneer ik 25 word
Heb ik geen tijd meer om poëzie…
het dorpje Lissewege
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
558 symboliek
een dorpje nog nederig en mooi
onaangeraakte schoonheid een kapelletje zo klein
op de markt een carrousel van muziek met spelende kinderen
schaduwgevels schuiven langs de lege kasseien straatjes zo mooi als een ansichtkaart
bruggetjes versierd met madeliefjes vergeet-mij-nietjes
kunstenaars schilderen er hun ding, dichters schrijven poëzie…
Het behouden huis (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
456 zij liepen de muziek achterna
die hen bracht naar het strijdtoneel
al werd er niet gestreden
maar er werd poëzie gevierd
het behouden huis de leidraad
welke op velerlei manieren
de passie had aangewakkerd
evenals het opgestookte vuur
één voor één namen ze de vloer
en lazen hun pennenstreken voor
over liefde, intens gemis
zandkastelen…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 .
------------------------------
uit: 'Raster poëzie', 2004.…
Overwinning
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.021 mijn jeugd als verloren voorwerp,
gehavende poëzie door gebalde vuisten.
ik lijm, ik heel de wonden
van een doodgeboren gedicht.…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Elk woord dat op cadans de poëzie erkent
door de melodie van onze favoriete band
dat tijdens het dagdromen mij aanmoedigt.…
Woordenlast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Zijn alle woorden slechts vazallen,
die gewillig volgen één op één
de indeling van het trieste lied,
dat de dichter heeft aangeheven,
klankbeeld van groot verdriet,
in woorden tot troost gebracht,
met alle droeve pijn in het leven,
heeft poëzie veel leed verzacht.…
MEER VERWONDERING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Dit moet gehoord worden
Het zijn in de wolken geschreven boodschappen
Je moet jouw verhaal vertellen
om weer een leven te hebben
Ieder gedicht is een duwtje voor de lezer
Sommige gebeurtenissen zijn
echter te pijnlijk voor poezie…
Zaligheid en zielvolle ogen die blikken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Kom vlinder geef mij ook vandaag
gerust met jouw vleugels even hinder,
mijn denken over ginder is welluidener
de traan is poëzie en niet gestopt.
Ik zie je nu gaan over het veld en talud
je afdalen als voelbare verwarmende ' tut '.
Ik zie je naar de hoogte van vogels gaan
op weg naar de sterren en de volle maan.…
Misschien.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
681 Liefste, wees toch beducht voor mijn poëzie,
die vandaag nog barmhartig is
maar morgen bijten zal wanneer de dagen verschijnen.
Dagen van wanhoop en doffe lethargie.…
Veul
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 Poëzie is een daad - Remco zei het al - gelijk het snelsonnet van Bart Adjudant van vandaag.
_______________________________
VEUL
Hoe is het Meusewater thans
in Luik?
Gelijk het schuimend donker hunner bieren
Of bruisend als Spa's bronnen
en rivieren
Of is het te gevaarlijk voor
een duik?…
een branding vol met broekjes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.986 het zand, de hand
een branding vol met broekjes
nooit wordt vermeld
het ploeteren, het
irritant gescheld, de deo's
zwetend in het lange wachten
het schreeuwen en de voetbal
die de thermoskannen raakt
de koele pils die dorst
alleen maar groter maakt
de hete auto met
de bon achter de wisser
de file en de muzikale ruzietoon
geen poezie…
AI Muzen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
367 Zij zijn hier met niet minder
dan acht mannen
Is zij, de Muze, enkel nog AI
Die opduikt in de Nacht der Poëzie
Zijn dichteressen met opzet verbannen?
Is humor iets voor borreltafelheren
Waar snoeven onderling meer wordt beloond
En elke lichte toets wordt weggehoond?…
kinderpoëzie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 boven de sprookjes uit het zuiden
hangt een onwelluidende stofwolk
rijmpjes over dat zielige dierenrijk
lijken waarover de mensen zwijgen
het wegkijken van de werkelijkheid
bestrijdt elke kalverliefde voor poëzie
gedichten kunnen juist laten zien
hoe opportuun onze kijk op alles is
maar platslaan zonder kraak of smaak
daar raakt niemand…
of zij ooit
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
237 zij vroeg zich af of zij ooit
haar vleugels uit zou slaan
bij het ochtendgloren
ooit met buitelende
gevederde taal iemand
op aarde zou raken
zou zij ooit poëzie
uit de lucht plukken
en de angels omarmen
zij vroeg zich af of zij ooit
met de rouwende lijster een
lied van verdriet zou delen
ooit de tere hartenklop
van de nachtegaal…
Interteddy
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.160 Hey, ik mag dan wel een
onbehouwen oude beer zijn
met onwijs knuffelgehalte
zo ik ben ik nu eenmaal
maar zit hier wel de hele dag
gedichten aan jou te schrijven
om daarin vol te rijmen
dat ik je liefheb in de boom
en strooi miljoenen rozen
op jouw gevoelige pad
al weet ik niets van poëzie
het zal me eenvoudig wat..…
Op het eerste gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 jij bloeide ooit
in woordenschat
de mooiste bloemenpracht
schilderde poëzie
met de fijnste penselen
en kleuren uit je hart
toch ben je terug gegaan
het echte grote werk
trok je artistiek niet aan
jij stileert
eenvoud en precisie
in een stil levende positie
raakt met
een enkel woord
het groot orkest en koor
waarbij zinnen…
In wispelturig bewegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 schampen
het kalende land zonder
opening van vingers
blijft alles strak in de hand
maar woorden vlijen
zich neer in de luwte
van struiken gedijen in
zacht van een zomerse zon
tussen bosrand en weiden
vermeien zich zinnen tot
strofen van wisselend licht
door het schaduw gedogen
zo dicht ik landschap
met refrein aan de hei
golft poëzie…
Het mystieke
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg, op zoek naar het wonder
zie ik het bos zie ik mezelf,
ik ben de boom het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de
echte mystiek, ik adem met wat de kosmos mij geeft
aureool van zweverigheid nam mij mee,
om te schuilen in de poëzie…
Ja rozen
gedicht
3.7 met 9 stemmen
9.890 Dit zijn rozen voor je
en alle poëzie.
Dit is mijn mooiste pose:
die van liefde's acrobaat,
zwevend schijnbaar moeiteloos,
maar met krampende tenen
boven een bed
van rozen en doornen.
Ik zal je nu beschrijven:
kijk, ik teken rozen op je huid
en jij doornen op de mijne.
Goed,
ik ben een acrobaat.
Is er een mooiere pose?…
wie niet kaatst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
857 de vaste club
speelt weer
de bal snel rond
want wie niet kaatst heeft
nooit iets te verwachten
in woorden klinkt
de lach en vlot de humor
verstomd als nieuwe spelers
penetreren een vreemde eend
wordt de gebeten hond
ze zien de mensen niet
lijken te groeien in hun
aangeprate ego en trippen
vaak op andermans verdriet
beleven poëzie…