1728 resultaten.
Zalig eetfeest
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 Het komt op deftig schransen neer
in een kitscherige sfeer
Heren met branie, opgetutte vrouwen
Kleine hapjes en goed kauwen
We zijn Hem vergeten
Zelfs vóór en ná het eten
Straks gaan we op de weegschaal staan
en roepen de afslankguru aan…
Twijfeltaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 alledagenfeest
En blijf, blijf bij mij
Kom bij me liggen
op de bank en kijk
met mij naar een film
Daar gaat het om
ons dagelijkse geluk
niet om jou, niet om mij
apart, maar aangeraakt
Dat is fijn en toegestaan
Kom, jij bent de mooiste
misschien wel
omdat ik van jou houd
Wat ik ook zeg
op needagen, die woorden
zijn twijfeltaal, ze roepen…
missing link
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 al tel je
nog zo vaak
je kinderen
eentje mis je keer op keer
altijd en alweer
al roep je
nog zo vaak
de namen
van je kroost
eentje hoort je nooit
al houd je
nog zo vaak
de kleintjes
stevig onder je veren
dat ene ukje zal zich verweren
al zet je
nog zo vaak
je nakomelingen
op je schoot
dat ene jonkie valt naast de boot…
ZINLOOSHEID
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Het zijn de zonen
de vaders en de dochters
die op te koude aarde sneuvelen
voorgoed hun ogen sluiten
is op hun lippen een
laatste roep om hun moeder
in hun doodsstrijd de hunkering
naar haar zo warme schoot?…
HARE KONINKLIJKE HOOGHEID DE PRINSES VAN ORANJE: AMALIA KIEST VOOR UNIVERSITEIT AMSTERDAM.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
697 LEIDEN
roep de Koning.
Fout
schreeuwt Amalia
AMSTERDAM.
blèrt de Koningin
GOED FOUT
FOUT GOED
We zullen het zien
of de ontgroening
in de Republiek Amsterdam.
ze te ORANJE BOVEN komt!…
echoklanken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
446 mistroostigheid
echoklanken uit een overleden vaderland
dieper in de nacht krioelt het ongedierte
tussen het door de kou vergeten gras
ritmisch klinkt de klank van hongervrees
in de machteloosheid van een dwalende wees
door dit land is ieder kind zwerver geweest
tussen de wandelgangen van onmacht
alleen met echoklanken in het reservaat
klinkt de roep…
postgenot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
691 nachts een
uur of
4:30 komt
hij aan
een minibakfiets
met een
lichtje erop
een kleine
laptop ook
dit op
op en
top
leuk voor
de klanten
interessant leesplezier
een warme
mok koffie
erbij of
beschuitje met
thee
het weekend
is begonnen
dit is
anders dan
radio tv
een dappere
bezorger trotserend
de maartse
kou
ik roep…
BRONZEN MEMO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Onhoorbaar haast de roep van klokken
In stadsdeel, kern en buitenwijk
Die van Schiedam zijn onverschrokken
Zij hebben een enorm bereik
Ik stop mijn vingers in mijn oren
't Is zaterdag rond etenstijd
Dit beieren kan niet bekoren
Terwijl het ergens ook verblijdt
Waarschuwend dreunen en vibreren
We zijn op ons paasbest gekleed
Om het theater…
Een potente zomerse wintertijd gloeit in me op!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
634 Ik lag te vrijen met m'n vouw Annie, zo vanaf 2en
het is zaterdagnacht 27 oktober 2024
het hoogtepunt tegen 3en
Uitgekreund roep ze:
"Jan zet jij die klok terug of ik?"
Jan zet de klok een uur terug!…
DAAGSE VERZOEKING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 doen en laten
de dag doorbrengen
bij voorspoed of tegenslag
dikwijls springt mijn stemming
onvoorspelbaar op en neer
evenals kleine uitvoering
eigen geweten
wellicht ook stem van Hierboven
laten me beseffen
op dit ogenblik
ben ik een Satansknecht
korte pijnlijke ommekeer
geeft spoedig opluchting
gewonnen heeft
het terug roepen…
Ontsnappingskamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 De koning heeft de sleutel
van de sloten aan de buitenkant
en dat is precies het probleem
want die koning ben ik zelf
opgesloten in deze piramide
Het is een koan
en het is niet grappig
Wanhopig roep ik antwoorden
in het duister, op de tast
strompel ik verder en
eindelijk gaat de deur open
naar weer een donkere kamer
zo Vantazwart…
Wat de nacht te bieden heeft
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
379 Wat de nacht te bieden heeft
als de geluiden
roepen vanaf de rivier,
zijn voeten zich vastklampen
aan het glas
dat zwaarder wordt dan het wachten;
alles wiegt,
gelaagd
in de golven.…
Spaarders bestolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 tekorten
door laf overheidsbeleid
schofferen EU afspraken
lenen miljarden euro’s extra
Het inflatiebedje ligt gespreid
Met inflatie hoger dan rente
schrompelt uw spaargeld ineen
Een vlucht in AI is riskant en
hypotheek een molensteen
De spaarder wordt bestolen
door haar eigen ECB
die weigert inflatie aan te pakken
want schuldenaren roepen…
Zoutz
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.250 ,
och, laat mij maar eenzaam roepen,
totdat elke heldere noordenwind
mijn zoute naam voor eeuwig bedelft
in scherp gepunt, sprakeloos zand…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 En ikzelf loop in mijn droom, dat landschap,
Eerst nog vergezeld, dan plotseling eenzaam,
Tegelijk loer ik van achter stammen
Om mijzelf van schrik te doen ontwaken
Maar ik ben verlamd - ik wil gaan roepen
Dat het onweer komt en de verwoesting
En daarna de doodlijke verdorring!
En ik roep, maar angst versmoort mijn kreet.…
Hollands vlag
poëzie
2.5 met 2 stemmen
857 Hollands vlag, je bent mijn glorie,
Hollands vlag, je bent mijn lust,
'k Roep van louter vreugd victorie,
Als ik je zie aan vreemde kust,
'k Roep van louter vreugd victorie,
Als ik je zie aan vreemde kust;
Op de zee en aan de wal,
Hollands vlag gaat bovenal,
Op de zee en aan de wal,
Hollands vlag gaat bovenal.…
Naakt of niet bekleed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 De duisternis blijkt zwanger,
Licht kent, geboorte, gestalte,
Roep het uit!
En wandel,
Roep het uit!
En wandel,
Naakt of niet bekleed.…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 Dat zal ik roepen
schreeuwen zal ik
de lucht uit mijn lijf
zwaaiend met mijn armen
en het rendiervel.
Ga naar de rivier
wacht daar
je weet het toch
de vaste plek
daar steken ze over!
We zullen weer eten!
Dat zal ik allemaal roepen.
Maar nu lig ik nog
op de heuvel
op een oud rendiervel
en ril soms.…
je glimlach in mijn handen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
787 mijn vingers
op je wangen
ik houd je glimlach
in mijn handen
je ogen
glinsteren van koorts
je ademt snel, je stem
heb ik nog niet gehoord
ik bet je voorhoofd
en je slapen
je blikken zeggen dat
je eigenlijk wilt slapen
maar je handen
roepen mij
ze vragen om te blijven
houden me zo aan je zij
als ik je
droge lippen kus
keert…
zelfbesef
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.055 Alle zielen van de wereld
roepen mijn naam,
en eens zal ik ook naar hen toe gaan.
En dan weet ik, en niet voor even,
ik heb mijzelf het leven gegeven.…
dood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.183 Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg
Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht
Sterren weerkaatsen op het water
als ijskristallen in het zonlicht
Trieste wateren kabelen verder
Een korrel zand heeft de zee verlaten
Om dag en nacht droog te ervaren
De duinen roepen hem tevreden toe
De wind van hoedanigheid
Zal je…
houvast
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
873 Met de vingertoppen van mijn geest
Tast ik de wereld af:
Een blinde zonder hond
Tikt met zijn lange witte staf
Verbaasd schuifel ik verder
Onbewust van gapende kraters en kloven
Steeds verder door de vreemde velden
Anderen roepen woorden die ik moet geloven
Als een ziend geboren blinde:
Kwijn ik van verlangen te zien
Toevallig grijp…
Wacht op mij .....
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.090 meer
waar rimpelloos wateroppervlak verdronken
zinnen laat verdwijnen in bodemloze klanken
verankerd in het uiteindelijke weten
Verloren in het lege nachtelijke niets
terwijl het duister tranen naar de morgen stroomt
overspoelen hete golven woordloos verlangen
naar het onbegrensde van het minnen
Fluisterend geeft zij zich over aan de roep…
Kamertje
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.215 Diep van binnen
goed verborgen
is een kleine kamer
in mijn hart
Ik heb de sleutel
En soms heel even
zet ik de deur
voorzichtig op een kier
Want daar woon jij
nog steeds
Ik zie je ogen
en hoor je stem
Ik roep je niet
maar kijk alleen
En glimlach even
bij de herinnering
Tijd om te gaan
De deur gaat dicht
Ik hoor de klik
van…
Hartkloppingen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
953 De stilte had haar plaats gekregen
Een eeuwigheid sinds korte tijd
Om in een gekaderd vacuüm te bewegen
Het pad van relatieve zekerheid
Plots de wanden die trillen vol venijn
Een roep om een teken van leven
De cirkel is verworden tot een lijn
Een hart dat heftiger is gaan beven
De eerste aanraking teder en zacht
Vier lippen komen…
opnieuw
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
920 opdoemend
uit naamloos water
roep ik jou
als een kind
dat niet kan spreken
langzaam
vervaag ik
een golfslag
vindt mijn hand
tilt mij
over bergen
in vormeloos wit
begint
de aarde
opnieuw
opnieuw
valt de regen
verwaait het zonlicht
hoor ik jouw hart
drink ik de beker
opnieuw
proef ik jouw liefde
waarmee jij geen raad weet…
de zin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.044 je hijgt het verleden achterna
kom hier, ik vul jouw deel
met mijn kracht
het is snuiven aan het lot
ontvang van mij een bod
uit de hand van een zot
ik gedraag me vreemd,
als ben ik in de war
ontkleed me van het normale
roep krijsend, ik ben de nar
verdwijn gij doemdenkers
speel met mij en
verlies alle kwalen
ik speel op een koninklijke…
nieuwe wereld
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
845 valt
er heerst diepe rust
de verfraaide kerkjes zijn
onbewogen in de late ochtend
op de terrassen gonst het goede leven
heildronk in strakke voetstappen
vreugdevol gelach
in het land waar de poëzie
aan zijn lot word overgelaten
zijn veel dichters
die zichzelf poëet noemen
en volhouden,dat hun verzen
nieuwe werelden in het leven roepen…
Bourgeoisie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.207 hij houdt wel van sport
voor sport de ladder nemen
op weg naar de top
zijn knie te stoten en dan
te roepen dat hij er is geraakt
de gewone strijd om het bestaan
voert hij elke dag opnieuw
zodat zij lief naar hem kan kijken
dat heb je weer goed gedaan
en of dat jurkje daar nog hing?…
Gedachten aan de nevelprins
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
854 Bij de roep
van de laatste vogels
denk ik terug aan het maanmeer
waar wij in het geheim
sterren kustten
voel ik weer jouw
vingers strelen
over mijn zilverhuid
mijlenver hier vandaan
en ruik ik nog de rozenblaadjes
die jij voor mij
had laten liggen die nacht
en alle andere erna
jouw teder gelaat
dwaalt nog steeds door de
verloren…