1941 resultaten.
Omhelzen
netgedicht
3.4 met 77 stemmen
381 ik heb ze
gelukkig ontmoet
mensen die groeten
met heel hun hart
waarvan de armen
en handen je
warm omhelzen
zo dat je kunt
zwelgen in het heerlijk
medemenseijk gevoel
en jij je weer
even verbonden
kunt voelen zonder de
gebruikelijke rituelen
die langzamerhand
de overhand lijken
te hebben gekregen
in een geformaliseerd
mogen…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
111 Molens omarmen meer dan wind alleen
in het water rimpelen hun silhouetten
door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen
uitingen…
Monumenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 Ambassadeurs van ons land tot aan het eind van de aarde;
met de polder verbonden, zoals de zee met het strand.
Omgeven door land, dat verdeeld is door water,
staan in staat van paraatheid (de mensen tot vrind),
als getuigen van vroeger en monumenten voor later
een formatie van molens met hun kop in de wind.…
Ik ben slechts
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.122 naaktheid van je hand
waar ik stil verlangen adem
naar het zachte
schreien van de dood
laat me gaan
in de hartstocht van je huid
waar ik het zwijgen achterlaat
onder versteende longen
voorbij het verre avondrood
maar ontzeg me niet
de liefde, mijn liefde
laat ze bestaan
in geschreven morgenlicht
wanneer ik jou nader
in een verbonden…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.356 wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in d’r schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
haar ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor mij als man
ongrijpbaar
voel ik me trots verbonden…
Schreven muziek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
501 de
parelende dauw
van esdoornhagen
schreven muziek
in het natte gras
koesterden ons
met welbehagen
in de eerste
warme stralen
die de zon ons gaf
volgden het
klein concert dat
vroege vogels floten
op de tonen van
ontluikend licht
woordloos gingen
wonderen ons voorbij
mystieke gevoelens
gaven ons een diepe
spirituele verbondenheid…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 in de verte lijkt het op een vlucht
kan ik er komen
de ruimte schijnt er
onlosmakelijk
verbonden
met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen…
Stille woorden
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
3.063 Bedankt dat het mag
mijn lief
de pijn is nog net te verdragen
ik weet ons verbond
voel jouw warmte nog
geniet je ogen
zal ons onbeschrijfelijk missen
zelfs momenten van onenigheid
het leven
zijn geurende rijkdom
verfrissende windvlagen
levensgeluiden
alles wat ik zag
nu nog zie en ervaar
neem ik mee
naar waar alfa en omega vervagen…
gevoelens
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.169 fluweel
in warmte van aanwezige verdieping
verlangend in geestelijke verbeelding
van dagen en nachten in de showroom van geluk
zoekend en tastend in de variatie van leven
in fragmenten van onderweg
voort gebracht in de armen van onze liefde
waarin ogen wiegen in blikken
het is het meedragen en je gedragen
voelen door de hartstocht
in verbondenheid…
De bestemming
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.347 Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot,
en toch staat het hier zwart op wit.
Wij denken alles in eigen hand te hebben,
onze eigen keuzes te kunnen maken
maar we hebben het fout.
Anderen komen met hun mening, met adviezen.
Deze zouden ons kunnen beïnvloeden.
Maar doen ze dat ook?
Dat maakt niet uit.…
Verlangens
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
709 Kijk, het is niet zoals het hoort
en ook niet zoals wij willen
verbondenheid kent vele vormen
en die van ons is ook uniek.
Je huid is een aanraking vandaan
van alles dat je hebben wilt
het simpele geluk
zonder geldige hoedanigheid.…
Een kleine scene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 een verre donderslag
terwijl thee onverklaarbaar
uit de glaasjes spat
verschrikte kindergezichten
die angstig kijken
bij het volgende weerlichten
een kleine scene
in een handomdraai geschapen
vlak voor het gaan slapen
pas veel later
keert de rust weer terug
als de emoties zijn gesust
toch blijft die donderslag
een leven lang verbonden…
Terug naar Zeeland
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
841 Vakantie in zeeland
jong en onervaren
Experimenterend intiem
strelend door de haren
Over het strand
een ritje met de auto
Lopend hand in hand
niet lettend op gevaren
Twee worden één
niet voor kortstondig
Verbonden wel voor jaren
zeeland op het strand
De liefde bloeit op
door alle jaren
De passie weer gewekt
niet meer te bedaren…
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 De regenboog als een teken
van een diep verbond.
De duif
heeft het begrepen.…
Maandag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Zwemmend door de aarde
Zak ik langzaam weg
Mijn lichaam schokt
Een oog dat zich opent
Voorwerpen op de tafel
Schimmen in een auto
De deken om me heen
Genieten het antwoord
Ik slinger als een aap
Het plafond vol haken
Mijn hoofd draait mee
De glimlach die niet wijkt
Op het feest met onbekenden
Alleen en toch verbonden
Zet ik je in…
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 ik heb gezocht
naar een graf
vond slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden…
Mijn grootvader
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.339 Zijn idealen verbonden, verbinden
mijn hart met zijn groot onverwoestbaar hart:
vanaf het moment, dat hij
zijn schildershand op mijn verbeeldend, fantasierijk hoofd,
beschermend, maar ook
vooral voedend legde...
vanaf dit en dat moment,
ontstond de band, en ook veilige vredige dichtersgeest!…
Aroma van de roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 in rozengeur verbonden, de bloem
open naar zon, wind en water
wortels stevig in de grond
voorbij de mist die pijn verhult van
doornen, onze gekwetste vleugelen
genezen in de zon, en jij
schetst een nieuw panorama die
groene velden laat zien voorbij de kim,
gedijen is het doel
we laten het gebeuren…
Het was altijd...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Het was altijd onze verbondenheid
met dood en leven
die ons deed kerk gaan,
waarbij we elkaar vonden
innig en wederzijds, ook integer
deed ons contact elkaar hervinden,
waardoor wij samen uiteindelijk
een nieuwe wereld binnen konden.…
Gebruikssporen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
685 De tijd heelt alle wonden
Dat wordt altijd gezegd
Nooit is uitgelegd
Wat daar meer aan is verbonden
Al de pijn, diepe gedachten
Gepieker, open vragen
Wanhoop, angst en slechte dagen
Eenzaamheid in lange nachten
Functioneert het weer nadien
Beter voelend en soms sterk
Deed de tijd zijn goede werk
De sporen blijf je altijd zien…
Gedachtegolven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Gedachten zijn als schimmen in de mist
Als schaduw die bedekt lichte muren
Maar hun vormen worden door schijn gewist
Hun wezen kan het licht slecht verduren
Hun inhoud in ’t brein verbonden met ‘t woord
Zoekt plaatsen tussen zwart en wit in ’t grijs
Daarom wordt waarheid zo zelden gehoord
Wie ’t wel vertelt verklaart men voor niet wijs.…
Vir Tueel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
658 schermsullen suffen uren en uren
en dementeren tot digitale debielen
hun enig maal zijn bits en bytes
ze zijn verbonden via een sonde
met de virtuele realiteit, altijd en alleen
gehinderd door plaspauzes, control pi
verborgen achter een beperkend scherm
wereldbeeld verschrompeld tot een screen
Control Z, Control S en/of Control Alt Del?…
in je heupen vloeiden zinnen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.174 ik zag je spreken
in bewegen
je vingers, hand
een armgebaar
je nam me mee
met ogen die
in kleur hun woorden
in me schreven
gebogen schouders
lijnden de aksenten
maakten zwaarte
drukkender dan wensen
in je heupen vloeiden
zinnen tot herinneringen
aan verbonden zijn
in een onmogelijke lijn
je beende weg
met ons gesprek
in…
Bedankt voor je glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Even vergat ik zorgen,
Voelde ik verbondenheid,
Kon mijn hart weer helen,
Kreeg mijn hoofd weer ademtijd.
Dus gewoon bedankt
Omdat jij simpelweg jij bent
Om bij jou me goed te kunnen voelen
En dat je mij ok vindt zoals je me kent.…
in gedeelde lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
686 de blinde wildeman hief het hoofd
toen hij van ruisende bomen droomde
hij strekte zijn armen naar hoge populieren uit
om in een droom van verbondenheid
boom met de bomen te worden
mensen zouden hem zien
zouden weten wie hij was
aanraakbaar wilde hij zijn
zuchtjes wind streken over zijn kroon
de blinde wildeman zag
de alziende ritselende…
Euforische verbinding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
140 bezoekt,
In steeds andere gedaanten,
Steeds met ’t zelfde zalige
Lijf en zacht strelende handen,
Die mij voeren in wolken
Van heerlijk geurende parfums
Onder klanken van violen
In een orkestrale symfonie
Van betoverende melodieën,
Die ik niet weerstond en
Mij stuwden naar hemelhoge
Euforische extase, waarin
Jij je zijn met mijn zijn verbond…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 75 stemmen
6.818 Jij bent haar, zij is jij, ontastbaar
Wel in mij, niet van mij, onbereikbaar
Een en verbonden in elk opzicht.
Woorden, daden, spreken of laten,
Mijn daad, woorden zonder te spreken,
Alleen door jou en mij bekeken,
In een droom ook door ons bepraten.
Ik...…
onverbrekelijk gebleken
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.148 onverbrekelijk verbonden
door draden geweven
door tijd heen verzonden
al ons halve leven
gebeurtenissen gebeurd
onherstelbaar geraakt
onze liefde verkleurd
de code gekraakt
het onverbrekelijke verbroken
de draden versleten
anderen die opdoken
nooit geweten
voorbij, over en uit
toch onverbrekelijk gebleken
de tijd in z'n achteruit…
Geurde bloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 de
takken
van de olijf
tot de pijn
bloederig
rood striemde
langs mijn handen
waar ook
vorige jaren
zand kleurde
geurde bloed
in netten die
vingen waar
vrouwen zongen
bij de oogst
voordrongen
het was geen
wedijver om meer
die uit de ogen
bliksemde
maar wel het
diepgewortelde
gevoel van samen
vol intens warme
verbondenheid…
Nacht
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
998 Maar de nacht en ik, wij zijn verbonden
ik moet hier leren leven,
zou wel anders willen maar ben omgeven
door duisternis door zonden.
Ik droom dus ook zeer vaak dat
er van ver een ster zal vallen
die in stil geruis en zonder knallen,
een krater slaat zodat
ik kan stappen, in dat zwarte gat.…