1364 resultaten.
Tea-room
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
732 tea-room kunnen wij wat leren
Zitten vol met kokette dames en heren
Geweldige selectie in thee
Je krijgt een hele pot mee
De scones zijn onovertreffelijk goed
De clotted cream is niet overdreven zoet
Vergezeld van boter en marmelade
Of liever taart met chocolade
Cream tea, high tea, kies maar uit
Prachtig ingericht met bloemetjes en ruit…
Doene Esweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 het zo laat
is de Doene Esweg
alleen een lus
die aftakt van
en weer uitkomt op
de Weenderstraat
een karrespoor
loopt tussen de
golvende akkers door
het is mooi, stil
alleen vogels in koor
de boerderijhond
blaft omdat hij
het vreemd vond
dat ik daar loop
binnenkort, ik hoop
kun je rechtdoor
er komt ruimte voor
een brug over de Ruiten…
de Gaast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 je ziet het haast
over het hoofd
sta je naast
de molen Wedderbergen
of de kolk bij Lutjeloo
ga over het pad
langs de Ruiten Aa
die hier, zoals je weet
Westerwoldse Aa heet
en weldra
zit je in het riet
de karekiet
hoor ik wel
zie hem niet
dras moeras
biezenlanden
ook voorbij de kolk
al die oeverranden
richting Bellingwolde
een lange…
Je middelvingert nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
733 speel maar
het enfant terrible
gooi de glazen in
van ruiten die
nog niet bestonden
ik heb je geest gevonden
opgespoord in steen
uit eindeloze dagen
jij had geen vragen
ging met de tijden mee
wist de wegen uit
een vroege zee
handen op de rots
die in emoties opende
haar trots vertelde
van het land dat
generaties baarde ondanks…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
Munnekemoer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Munnekemoer
zo ver je kunt kijken
velden en weiden
en ergens daar door
stroomt de Runde
daarmee begon de
Ruiten Aa
als rivier
maar was hier
ondertussen
genoeg water
om de veenbrand
van Barnflair
te blussen ?
Munnekemoer
de laatste huizen
de grens, de rand
hierna alleen nog maar
Drenthe, Duitsland.…
Touwtrekken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
590 waar het meestal
gaat om de lol en spanning
kort stil blijven staan
bij de kraam met
bussen en met ballen gooien
om omver te werpen
aan de touwtjes trekken
en zien
wat er bij het touw trekken
naar boven komt bengelen
tot waar zij staat te turen
naar de toren
achter het venster waar druppels kronkelen als tranen
langs de ruit…
Presentie houdt de tijd niet tegen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
416 Of het regent op de ruiten.
Of als de zon schijnt
en zijn stralen uitzendt
verderop. Wie aanwezig wil
zijn buiten stelt het beste
van zichzelf voorop.…
3
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.579 Radiostilte, plein busstation
ik heb het meeste weggefloten
maar er klinken droge knallen in de verte
en een hond dringt binnen
gaat tegen de ruit staan
klaar voor een nachtelijk vonnis.
-----------------------------------
uit: 'Groter dan de feiten', 2008.…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 ramen worden zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de…
op ieder feest een beest
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
3.237 ga maar dwalen
stadten, koopjes halen
en jezelf verliezen in
de etalage zonder ruit
je bent er even uit
je spiegelbeeld is opgenomen
door de poppen die daar staan
ze hebben allemaal jouw kleren aan
het haar waar je zo trots
op was is in een sjaal gevat
strakke borsten nu voor iedereen
schoonheidsfoutjes zijn er geen
je denkt je zo…
grijnzen uit hetzelfde gezicht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.447 ik ben verdwaald
de huizen zijn me vreemd
met ramen zonder ruiten
deuren die niet sluiten
maar open blijven staan
ik kijk de mensen aan
die langs me lopen
niemand ziet me staan
holle ogen in het matte licht
grijnzen uit hetzelfde gezicht
ik pak een hand
waarvan de vingers breken
de arm heeft te los gezeten
om te slaan de schouder…
Stille handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
416 Passie en liefde kon ze moeilijk breien,
zelfspot ketenden zich aan wat ze dacht;
terwijl ze haar afdruk bracht op de ruit.
De lange dagen bracht ze door met kleien,
dat een lijfje vormde, soepel en zacht
door haar woorden herzag ik mijn besluit.…
Witte borden
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 Maar ook deze momenten gaan voorbij:
de ober die onze glazen vult
en die wij dan weer legen;
nu zijn onze witte borden vuil
en ooit scheiden onze wegen.…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 neem jouw hand
en volg het spoor
laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen
vuile…
doodlopend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.928 Het kronkelpad komt droevig tot een einde:
een gammel hekwerk voor een vuile sloot.
In stilte, maar bedreven en devoot
weeft ijverig een kruisspin haar verfijnde
netwerk van de dood. Een zwakke pimpelmees
is wreed geofferd door de kille wind.
Er dansen prille veren op het grind.
Een kever nadert pas gestorven vlees.…
Mijn zus
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.320 Mijn vuile was nam je mee naar je huis,
en gestreken bracht je het weer mee
dan bleef je nog even zitten breien,
en ik, ik keek weer t.v.…
Opzij opzij opzij (karaoke)
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.496 we moeten rellen dwingen schallen
schreeuwen gillen huilen roepen
zeuren schelden zeiken poepen
rammen sluipen wijzen knallen
samen spannen kijven lallen
schuimen ruimen klagen coupen
draaien dreigen treffen troepen
vuilen bekken kwellen gallen
tieren mieren plagen slachten
schillen schoppen raken schaden
ploegen plaggen bluffen blaten…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.
De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.…
handen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
954 aan je lijf
om te geven
te pakken
zwaaien
en te knijpen
handen, overal
handen
op de tafel
in je zakken
om mee te slaan
te doden
op te steken
sigaret of
groeteke
op de piano
handen die
spelen
met vuur
met jou
met de aarde
vuil zijn
groen
vingeren
en peuteren
handen
kijk
doe ze open
kijk nog ‘s
uw handen
eten en vrijheid…
heur laifde (Janny (Moeke) en Jacob)
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.092 de laifde dij zij veur mekoar vuilen
is gruit heur leven laank, joar noa joar
zij binnen soamen aine worden
dat ging nait vanzulf, mor over horden
de allergrootste test kwam wel
toun heur zaikte kwam in t spel
ain zaikte dij nait weer over gaait
en altied noast joe staait
laifde is staark bleven
zij zellen soamen dij zaikte overleven…
Gelijk een hond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.350 Gelijk een hond die drentlend draalt en druilt
om eigen vuil, beruikt met schroom'ge teugen...
- Waarom uw avondlijke vreê bevuild
met slijk van derf verleden, o Geheugen?
Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht
met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken...…
Wolf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 Ik kocht een schietgeweer en hield me schuil
en toen hij weer kwam aangedropen
richtte ik mijn loop op dat stuk vuil,
tot ik zijn ogen zag. Zijn donk’re ogen.
Hij keek niet agressief, maar meer bedeesd.
Hij sloop naar mij toe, de kop gebogen.
Het leek wel of hij zo wilde betogen:
‘Je bent genoeg te hard voor mij geweest.…
Leven zonder pijn
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.029 Mijn moeder is een trut
Ik ben het stuk vuil.
Niet goed meer bij haar hoofd
Er sijpelt schuim uit haar muil.
Een man op straat wou mij, tegen mijn zin,
maar misschien bracht hij zo wel
Het licht mijn leven in.
Geluk, is wat ik voelde, toen ik haar eindelijk in mijn armen sluiten kon.…
PAARDENVIJGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
439 De liefhebber van het kleine leven
zoekt roerend in het neergeworpen vuil
naar stil, toch druk, verborgen beleven.
Daarbinnen steunt een sterke, vluchtige zuil
kort bestaan, dat zich ras zal begeven
in een tijdloze, onbekende muil.…
frisse wind
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
9.822 waaien
voelde zij de adem in haar nek
en nog voordat zij zich om kon draaien
zat er een ander op haar plek
bij de directie kreeg zij geen vertrouwen
van haar collega’s enkel medelij
en haar baas -geen fan van vrouwen-
draaide slijmerig rond de brij
zonder afscheid stond ze buiten
met haar spullen in een doos
en naar de ogen achter ruiten…
In duisternis
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.744 samenvallen in een soort somber
onecht neuken, en zelfs dat is
hard gezegd voor wat wij deden
wij hadden voor elkaar
wel duimen nodig
en de beslagen ruiten
die zeer onschuldig
toezagen op
wat wij eigenlijk niet deden.
Het is nooit gebeurd
hoewel wij wilden
en het nauwelijks
was…
Genieten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.377 De gitzwarte hemel
Opgelicht door twinkelende sterren
Gesluierd door slierten wolk
De stad chloreert vanuit de ruiten
De nacht waakt over de aarde
Mensen slapen of waken
Besef doet klinken
Bestaan doet kraken
Wat, waar of iemand kan het weten
Hoe wij hier in Godsnaam zijn verzeilt
Wanneer we gaan en waar naartoe
Waarom de mensheid eeuwig…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 De regen valt als koude tranen op de ruit.
Achter het stuur zit zij, wat in elkaar gedoken.
De wolken huilen al. Haar tranen zijn hun buit.
Een hete haat is juist in haar ontloken.
Zij is paraat, het besluit is nu genomen.
De hete haat verkoelt en wordt als schrapend ijs.
Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen.…
Leven
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.491 Het leven trekt aan mij voorbij
als de stroming van het getij
kijk ik door beslagen ruiten
van binnen uit naar buiten
Er hangt een schaduwzijde over mijn bestaan
ik zit gevangen in een aflatend lichaam
Wie van binnen naar buiten ziet
kan soms zien mijn stil verdriet
Ik probeer ook de zonzijde te zien
door te hopen dat eens misschien
een…