5636 resultaten.
stoelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Dansen onder de wolken van het vergeten land.
Samen met mij en mijeen, ik dans van been naar been. Poot naar poot.…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 naar de wolken
dit is mijn plaats dit is mijn besluit
de zon verdwijnt het water wordt zwart
de wolken onthullen de nacht
kille wind zo scherp als dolken
grote natte druppels vallen op mijn lijf
het is koud guur en fris
maar de plek verliest niet zijn kracht
ik haal mijn voeten uit het zwarte water
mijn handen van het kriebelende gras…
Wolkenwandelaars
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
776 als het weer lente is
kinderen
ga ik samen met jullie
over de wolken wandelen
over de witte wattenwolkjes
zie je ver beneden ons
koeien in de wei
vol gele boterbloemen
en daar ons huis
kabouterhuis
zie je moeder
wuivend met een zakdoek
dag moeder
wie staat er
midden op de weg
de hand beschermend
voor de ogen
turend naar onze wolk…
Hemelbed van Rozen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
2.038 Ik wou dat ik jou kon vertellen
Waarom sterren konden stralen
Waarom mensen konden blozen
Onder wolken, uit het zicht
Wij vliegen hoog aan hen voorbij hier
Op dit hemelbed van rozen
Over wolken die voorbij gaan
Over huizen zonder licht
Jij hebt jouw wereld opgetild
Op wolken die jou zullen dragen
En zo zul jij in voorbij gaan
Dragen wat…
Het maantje
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.562 De maan loopt door de wolken,
Zo zachtjes en zo snel;
De kindren komen buiten,
"O, knaapje, ziet ge 't wel?"
Toen stak het kleine knaapje
Naar haar zijne armkens uit,
En wou het maantje hebben,
En weende en schreide luid.…
dagelijks
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
5.111 en de zon
die voelbaar achter de wolken schijnt…
Verlangen
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
4.178 Mijn hoofd in de wolken
wolken die reiken tot aan de hemel
hemelhoog en niet te bereiken
bereiken wat ik niet kan verwoorden
Woorden van verlangen
verlangen naar jouw lijf
lijf dat me laat gloeien
gloeien van intens genot
Genot stralend uit jouw ogen
ogen die me volgen
volgen over mijn lijf
lijf dat naar jouw lijf hunkert
hunkert om…
begroeting in rood
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
537 De woorden uit een oud gedicht
bloeiden, als rode rozen in mijn hart
op zoek naar liefde
maar ik strooide ze uit op de wind
in een nacht
zonder licht dat
door wolken heen breekt
en alles verdween
uit het zicht
soms lijkt het
of één van die woorden
mij heel stil begroet
geschreven...op de wolken
in een rode gloed
die soms door de zon…
Forensen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.498 De eerste mens
ziet op het perron
door gloeiende wolken
de zon als Superman
uit zijn overhemd breken
Nog even en
hij jaagt tussen de einders
van het laagland
met honderden reizigers
naar een eindpunt
Wat beweegt hen
Wat laten ze achter
Wie was de man
die door gloeiende wolken
de zon zag
------------------------------------------…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit
straffe westenwinden sonoor kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude…
Ademen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 Zoals wolken drijven,
drijven mijn gedachten,
gedreven door de wind.
Wind die ruimt en ook weer krimpt.
Adem die door mijn longen blaast.
Adem die gedachten laat kalmeren
of als woedestorm venijnig raast.
Ik voel mijn adem tijdloos leven.
Ademend kijk ik steeds weer toe,
hoe wolken komen en stil weer gaan.…
door mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 Ik zat eens op mijn knieën voor het raam,
En keek naar witte wolken zonder naam,
Die zomaar hingen in’t blauw geboren,
Stil, in weggewaaide wind verloren,
Een koe dreef door de ogen van een kind,
Op duizend meter in’t blauwe gebint,
Alleen, zonder gras, als een witte wolk,
Alleen, als eentje van een wolkenvolk,
Ik had geen idee wat die koe…
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Wolken breken.
Water bevriest tot ijs.
Sneeuw smelt onder de zon.
Rivieren stromen.
Mensen worden ongevraagd geboren.
Tranen stromen zoals rivieren stromen.
Ongevraagd moeten wij weer gaan.
Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
Eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Vraag me niet meer af
Hoever de horizon is verwijderd
Hoe hoog bergen zijn
Die ik van verre zie
Hoever zal wind de wolken dragen
Hoever reikt kinderlijke fantasie
Wanneer stoppen eens de idealen
Waarop alle dromen stranden
Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn
Zullen roem en eerzucht
Als op wind en wolken gedragen
Verdwijnen over de verre…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Gekleurde stipjes over de koude tegels
Dansend in de zonnestralen
Sprankelde lichtshow zonder regels
Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen
Gisteren schitterden ze van afwezigheid
Omdat er wolken waren
Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek
Omdat de wolken zijn gaan varen
Moeder Maria kijkt verwondert neer
Op die ene oude dame
En…
je stapelde buien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
903 het weer is van slag omdat
jij de wolken deed breken
jouw spel werd snel ernst
omdat je de zon was vergeten…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In roerloze middagen langs
het lange diepe water gaan
een prevelend lamenteren dat
altijd alles dat je nooit meer
In het verschiet van verre wolken
de tranen van de moeder zien
wolken die nooit nooit meer
terugkomen nooit als in een litanie.…
Weersinvloeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Ach, de zon scheen
dus moesten we wel vrolijk wezen
zoveel dagen dreven al de wolken
en huilde de wind natte tranen
tot de zon hen verdampte.
Nu loop ik weer door die straat
met een glimlach en een knipoog
lach naar iedereen links en rechts
want de wind verdreef de wolken
zo drijft de tijd de tranen weg.…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Voleindende sleutel
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
931 Het zou fijn zijn als ik me en met kracht kon omringen
voor het wezen dat eens niets aan het toeval overlaat;
fijne wolken voor Helios dan het overdrijven opvingen,
aan een tempelingang tot beding mijn prejudiciele staat.…
Ontsnapping
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
994 Gedachten die verdwalen in een fantasie
Dromen die zich tot vlinders ontpoppen
Gevoelens die zich in de wolken wanen
Geweten dat de moed ontbreekt een luchtbel door te prikken…
Leven met de liefde in je hart
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
998 De wind en de wolken,
Zij laten het bloed in mij kolken.
De hete zonnestralen,
Ik ving ze op met mijn lijf.
Met mijn paard door de weilanden,
Voor mij was dat leven.
Dat hij een huurling was...
Ik kon het hem vergeven.…
LATE GLANS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ondergaande zon
verspreidt brede bundels licht
door zwarte wolken;
bomen gaan bescheiden schuil
in voortglijdende schaduw.…
Op slag verliefd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
944 een pyroclastische wolk
blaast de spinnewebben
uit mijn hart
brandt jouw aanwezigheid
diep in mijn netvlies
en mijn ogen
rollen in tranen
van geluk…
impressie 2
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.002 winter als gedicht
in de fruittuin hangt muisstil
een roerloos wachten
de greppels staan vol water
een wolk spiegelt zich erin…
[De drinkschaal geeft]
netgedicht
1.6 met 9 stemmen
709 De drinkschaal geeft
passerende wolken weer
en morgen misschien
wel twaalf vale gieren
speurend naar dood en eetbaar.…
verwondering
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
828 onder donkere wolken ga ik
slagregens liggen achter mij
zonlicht straalt mij tegemoet
van noord tot zuid spant zich
een majestueuze hemelboog…
zwerk
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
933 de westenwind scheurt
over de duinen wolken uiteen
het land wil blauw
en een gouden zon
hoopvol kijkt de badgast
een vakantie tegemoet…
Land Art
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
801 wonderlijke houten dieren
staan in de groene leegte
van het Groninger land
ze staren naar de wolken
vannacht
rennen ze voorbij de horizon…