1020 resultaten.
Zoals de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Zomaar gaan zitten.
Concentreren zonder concentratie.
Voelen zonder emoties.
Zien zonder kijken.
Verstaan zonder horen.
Gedenken zonder gedachten.
Kennen zonder kennis.
Begrijpen zonder begrip.
Doen zonder daden.
Vinden zonder zoeken.
Dit gewaar zijn komt en gaat.
Zoals de wind.
Zoals ook de wind bestaat.…
Herfst-mijmering
poëzie
2.9 met 65 stemmen
5.630 Met flauwe glans,
Schijnt aan de trans
De zon door nevelen heen;
Het kwijnend bos,
Beroofd van dos,
Begroet haar glans alleen;
Want gaarde en tuin,
En veld en duin,
bezitten loof noch bloem,
Wier frisse kleur
En zoete geur
Voortaan haar schoonheid roem.…
goden of demonen?
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.186 We vrezen voor het zuur vergaard bezit.
Ze schrappen ons geprevel,
happen in onze tamme gebeden.
In een zaal of onder het gewelf...
Wij blijven grijze krijgers.…
DUO'S
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.804 gevonden
tegenover man staat vrouw, zo paart zwart met wit
moeder natuur versus siliconenborsten, echte tanden contra kunstgebit
zo verhoudt zich goed tot kwaad, als kapot tot ongeschonden
en kennen we niet het stel van verloren en weer teruggevonden
vergelijkbaar met uit de pas en in het gelid
armoede en ontbering, omkering van rijkdom en bezit…
Straks...
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
3.017 Als ik straks oud ben, ziek en zwak
en pijn verjaagt de slaap
Als onrust neemt van mij bezit
doe dan wat onvermijdelijk is
en laat me gaan, een laatste goede daad
Beslis voor mij en wees niet bang
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf
of uitstel tot het beter past
bij een verloren strijd
Ik ben niet bang tijdens de laatste gang…
Jouw onsterfelijkheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.548 kinderlijke angsten
Jouw aanwezigheid hangt hier
nog steeds rond en laat mij nog
altijd niet alleen
De wonden zullen niet genezen
deze pijn is veel te echt
zelfs tijd kan het niet wissen
Wanneer jij huilde
veegde ik al jouw tranen weg
wanneer jij gilde
vocht ik voor jouw angsten
al die jaren heb ik jouw
handen met liefde vastgehouden
toch bezit…
Prachtig oud
netgedicht
3.6 met 98 stemmen
33.716 half geloken ogen
een wetende glimlach om haar mond
wandelt statig, doch licht gebogen
door de tijd met haar rollator rond
ineens kan zij indringend kijken
dan voelt men zich weer even klein
andermans ogen moeten dan wijken
bevangen door onschuldig schuldig zijn
Nog steeds schuifelt zij door de tijd
loopt langs haar laatste levensdagen
bezit…
De stem die blijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 De tijden wisselen, de wereld jaagt voorbij,
en veel veranderde sinds die herinnering;
toen het geluid verstomde in de wrede rij,
en angst bezit nam van de stille kring.…
Den Tijdtgaenger
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
12 Gelijk een vogel
die den hemel nie behoeft te bezitten,
mer slechts
deur heur te gaon.
En daor verstond ick ten langen leste,
dat vergaon gheen vijand is,
wanneer den Gheest zich stil verwijdert
en noch een kus achterlaot
op den rand der tijd.…
Morgenregen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
16 Wie lang genoeg naar
de druppel kijkt, ontdekt hoe groot het
kleine kan zijn, hoe alles elkaar weerspiegelt zonder
iets te bezitten en hoe stilte de diepste vorm van beweging wordt.…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 te nemen
toch elke keer diep bewogen
door het fronsen van je voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die jij wel verstaat
ik praat dan wel in mooie laagjes
maar jij brak de poorten van verlegenheid
met je handdruk geef je zon door
de warmte voelt echt
je weet precies hoe mij te stemmen
als was ik een muziekinstrument
je bezit…
De pestkop
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.193 En zelfs nu voel ik
heel sterk hoe eenzaam
je daar in je hoge toren zit
leunend, pochend op bezit
maar toch, je weet je onbekwaam
om echte vriendschappen te delen
Om echte vriendschappen te delen
moet je toch echt je zelf zijn
en je voelt je maar zo klein
bang, dat ze weer
je straatnaam schreeuwen.…
Hartstocht
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
3.873 geheime plekjes
Mijn tepels worden verwend met langzame lekjes
Mijn onderbroekje wordt stilaan door en door nat
Ik weet niet meer waar, hoe of wat
Je trekt mijn broekje naar beneden
En begint jezelf ook uit te kleden
Je lichaam parelt van het zweet
Terwijl ik teder je billen kneed
Vingertoppen beroeren mijn klit
Ik ben helemaal in jouw bezit…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Je huid zo wit, dit bezit,
Moe gedaan en moegestreden.
Afscheid neem ik nu van jou,
Het einde heb je niet beleefd zoals ik het beleven zou.
Nu sta ik hier in het duister,
Met enig licht dat niemand ziet.
Enkel in gefluister hoort men mijn verdriet.
Daar vervaagt de laatste traan,
Weet niet hoe ik het kan geven;
Deze liefde die is vergaan.…
14. Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Er is een lopend vuur dat in mij schuil gaat zonder angst
het vervolgt de gang van mijn leven die ik ooit verkoos
de woorden die nodig lijken berusten op een spel
zoekend naar ritme en cadans wat mijn hart niet bezit.…
Thuis
gedicht
2.5 met 31 stemmen
7.005 De kamers, de trappen vergaten volkomen
ons dagelijks leven, dat nu weer bezit neemt
van stoelen en banken. Steeds sterker verstoren
wij gasten het rustige leven der dingen:
de klok, die haar tijd had gevonden, moet doorgaan
en draaien, weer stroomt het geduldige water
door buizen, zojuist nog verzadigd van stilte.…
het is nooit anders geweest
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
614 zie
hoe alles bezit van mij neemt
in wat glanst
glimlacht
wanneer iemand mij vindt
zoals jij naast me
graag in armen en de uren laat
telkens ik begin te dromen
in blauwe binnennevels
aan dezelfde kant van vleugels
en de ruimte die draait
soms
om te huilen, om weg te drijven
op regen
waar middenin, onberekenbaar, het begin
weer…
Alledaagse Irritatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
911 mijn huisdier, een trouwe vlieg
en iedere avond weer
denk ik waar ik aan denken zou
als niet hij de vlieg was,
maar ik, en de vlieg was mij,
en de vlieg zou mij aanstaren en zich afvragen,
dingen waar ik geen weet van heb want
ik zit daar gewoon te zitten, ik ken
alle geheimen maar het besef
heb ik niet, ik bezit niet de taal, en geniet van…
Opgedroogde bronnen,
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
677 De vreemdeling werd naakt
geboren, de huid en broek
zaten hem te wijd, de riem te
strak, muilkorf van discriminatie
stak over beide oren, bij voorbaat
een verloren strijd, achtervolgd
door gesmoorde stemmen, die de
wereld in bezit namen, kon het
denken niet remmen, bleef daarin
trouw, respect naar zichzelf is
niet te temmen, gebrand…
Twintigste eeuw
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.013 Je weet, men moet niet altijd geven na beloven,
't gevaar van geven is dat elk bezit weegt zwaar.
Je hoofdje waakt, waakt sedert lang, nietwaar?
De droeve dwaas, die meent je hart te roven!
De najaarsvliegen laten zich niet vangen
door de belijmde strook die van de lamp afhangt -
en 't leven heeft zo véél niet uit te hangen!…
Judith
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.719 Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.…
De smaak van armoede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Het was de pest, dat elk mens een lichaam bezit.
Elk aards lichaam heeft behoefte aan verzorging.
Eten, poepen, plassen en zich wassen.
Ik stond ver boven menselijke proportie:
de smaak van armoede proefde zó goed...
het maakte me een rijker mens!
Ik houd van armoede en eenvoud;
vooral mijn behoefte eraan.…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.042 Laat zich niet bezitten,
enkel beminnen.
Liefde, parel van het hart,
binnenste van het binnenste
Onbaatzuchtig, het beminnen is haar genoeg.
De weg van het beminnen, als weg naar binnen.
Lichter dan licht
Ze wenkt ons met haar ogen.
Leert ons zien.
Komt een mens thuis bij zichzelf
Het vuur brandt en het hart
smelt…
Thuis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.372 De kamers, de trappen vergaten volkomen
ons dagelijks leven, dat nu weer bezit neemt
van stoelen en banken. Steeds sterker verstoren
wij gasten het rustige leven der dingen:
de klok, die haar tijd had gevonden, moet doorgaan
en draaien, weer stroomt het geduldige water
door buizen, zojuist verzadigd van stilte.…
De taal en de neus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Omdat geld niet stinkt, wanneer je er de
juiste neus voor bezit.…
Afscheid
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.637 En heen te gaan - en niets dat achter blijft
Dan dingen, die wij meenden te bezitten,
En niet ons eigen waren, die als klitten
Nog hechten in de plooien van ons kleed,
Maar die wij van ons doen, zoals we leed
En bitterheid en zorgen van ons deden,
Als niet van ons, als dingen van 't verleden...…
benthe darteldroom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 jou fuiven wij
het talent van de jeugd
dat op galafeesten dansen kan
als zijn zij prins of prinses
die macaroni tot kasteeltaart maakt
of een lepel tot microfoon
die het niets schept
tot trollen en kabouters
lieve benthe
feest vandaag
net als alle dagen daarna
het echte leven
het hier en het nu
maar vier en behoudt ook
het rijke bezit…
Zonder gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 Zij ligt op haar bed, een
verstilde pop naast haar
met glimlach half verholen,
een roos die nog niet is ontloken
geboren als magisch beeld
als zij mijn gedachten taxeert
zachte lijnen begrenzen sproeten
magie om pijn te vergeten, gaven
die alleen een kind bezitten kan
compositie van verdriet naar schoonheid
toonbalk van nog niet…
Hier laat ik je nimmer los.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Ter wereld gekomen met net die glimlach nog steeds in je bezit
Immer blijvend dat zo schone Windekind.…
er is veel kracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 het stil,
er zijn vele vrienden om jou heen,
jij hebt echt alles wat jij wil,
toch voel jij je eenzaam,
krijgt op wat jij gelooft geen enkel begrip,
blijft in wat jij doet alleen staan,
zit daarom in een dip,
maar er is veel kracht
tussen de hemel en de aarde,
zeg niet nee ik wacht,
want daarvoor heeft het teveel waarde,
een mens bezit…