1998 resultaten.
ZOMER & HERFST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
808 De onstuimmige herfst
erft iets of minder van
de zonnige zomer
maar vertrouwt vooral
de koude winter
blind op haar
lieve lente ogen
die de komende zomer
weer zal doen stralen
tot de daarop volgende herfst
Recensiegedicht nav het concert "Zomer & Herfst" door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. en opgedragen aan Sanne Nieuwenhuijsen, Haarlem 27…
Ik huisde in de nacht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
639 ik was even weg
van de straat
het buurten
van jou
jullie
de ziel kleefde
aan blinde gedachten
in mijn lijf
aan het niets in de leegte
men vertelde van de zon
een tropische dag
maar de slaap
suste mij, onophoudelijk,
drie etmalen lang
tot stijve spieren toe
de aarde was ik
niet verder dan de zetel
waarin ik huisde
en hij, er op…
De vraag van Hod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Nee, ik wil niet zitten onder appelbloesems
Niet genieten van de lentebries
Ik ben blind
Voor al die dingen
Ik wil slechts antwoord op mijn vraag
Heb je mij ooit een hondje willen geven
Was het waarheid of illusie
Dat ik mij vaag herinner
Hoe wij een naam hadden gekozen
Odin, ja Odin moest hij heten
Achter de eik – met vogellijm –
Voorbij…
Een sjekkie achter z'n oor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
680 gisteren zag ik de groene ogen
van mijn moeder weer, nog altijd
onbewogen achter glas
dat elk moment kon barsten
ze rook naar gekookte was
het moet maandag zijn geweest
vader keek naar haar gezicht, strak
als de lijnen op het bleekveld
moeder zei dat hij op moest schieten
werk gaat voor, kom, was uitwringen
haar wijzende vinger blind…
Penningmeester
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.794 Ze hadden in die man een blind vertrouwen..
Maar dure auto ‘s en fatale vrouwen,
Ze kwamen van de regen in de drup.
Zij namen hem vanwege zijn talenten:
Hij kon geweldig goochelen met centen.…
Stigma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
864 De vroegoude man dooft het licht van de pijn,
gewoon,
om niet ziende blind te willen zijn.
Om te ontkomen aan zijn rauw schurend gemoed
omgordt hij het vege lijf met verenschaduw
zodat het licht zijn ogen geen zeer doet.…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
Spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
886 vraag ik aan mezelf :
waarom was ik boos
het was makkelijker als ik voor zo'n gevoel koos
maar toch voelde ik verdriet
waarom wist ik toen niet
Dus als ik nu in stilte aan je denk
denk ik aan die momenten samen
dat we zoveel dingen deden,
dat we echt verbonden waren
en ik heb spijt
spijt,
dat ik dat niet eerder heb gezien
dat ik blind…
Slavernij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
819 Mensen klagen over slavernij
Zeggen die tijd is voorbij
Mensen zijn blind
We zijn allemaal slaven van de maatschappij
We krijgen niet meer met de zweep
Het is de belastingdienst en andere instanties die de klappen geeft
We zijn niet vrij in ons leven
We worden verplicht om naar hun regels te leven
We zijn niet…
Standbeeld
gedicht
4.6 met 8 stemmen
8.751 Een lichaam, blind van slaap,
Staat in mijn armen op.
Ik voel hoe zwaar het gaat.
Dodenpop.
Ik ben een eeuwigheid te laat.
Waar is je hartenklop?
De dikke nacht houdt ons bijeen
en maakt ons met elkaar compact.
‘Om Godswil laat me niet los,
mijn benen zijn geknakt’,
fluister je aan mijn borst.
Het is of ik de aarde tors.…
Blindengeleidenhond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 Het heeft geen woorden, het kan niet praten,
maar zijn gevoel geleidt de blinde door alle
straten. Het hondje ziet waarin het zijn baas
geleiden kan, en het vermijdt gevaren zo goed
het oordelen kan.
Zo vindt de viervoeter in een gehandicapt
mensenbestaan een zeer gewaardeerde
hondenbaan.…
Oliver Sacks
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
856 Negen jaren lang was je rechteroog blind,
maar je wist dat we met onze ogen kijken,
maar met onze hersenen kunnen zien.
Je beschreef wat je zag.
Je deelde wat je voelde.
In de harten van patiënten en lezers,
blijf je voortleven Oliver. Leven!…
Kijken, kijken, niet kopen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
516 Je mag
er
niet alleen
naar kijken
Je mag
er
kopen
maar eerst
Wil je erlangs
lopen
je ogen
op steeltjes
De koopwaar
-uitgestald-
schatten
op waarde en prijs
Je bent
niet goed wijs
direct de beurs
.....te trekken
het geld
te laten rollen
een gat
in je hand
De kooplui
achter de kramen
ook niet blind
een stille…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 We blijven zoeken en verhopen,
we blijven ziende blind
omdat er meer is dan ons hart kan dragen.
Is mens-zijn dan een oeverloos verlangen,
een zoeken zonder echt te vinden ooit?
Ik weet het niet, maar wil toch blijven vragen.…
tuin
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.959 Achter het oog gezeten, opengezet
op alles wat al gebeurd is, de bliksem
waarmee de wimper het boek dichtslaat
hoor hoe de roodstaart onzichtbaar
zich in de bruidssluier opwindt en ontzeg
het potlood het doodgaan
de hond die opkijkt naar de verbazing
zijn licht dat blind op iets nieuws wacht
de boom waaruit langzaam
een slang valt, steeds…
Zomerbos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 En waar het licht was
vallen hun schaduwen om mij
heen in het gras,
Alleen in het gras kan ik slechts
blind staren. Ik zie haar niet.
Haar beeltenis is mijn geestelijk
ervaren.
Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen van het licht.
Een bos van hoge stammen omsluiten
mijn wezen. En brengen mij uit
mijn evenwicht.…
LIEFDE HERSTELT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
590 Familie, op wie ik blind vertrouwen kan.
Ik leef nu in het middelpunt van liefde.
Geliefd, zoals een pasgeboren kind.
Ik voel onvoorwaardelijke liefde groeien,
Liefde, die mijn bange twijfel overwint.
Wat onvoorstelbaar leek
wordt werkelijkheid.…
Vacuüm klappers
netgedicht
5.0 met 91 stemmen
524 de motor
scheurde geluid
in de lucht
die dichtsloeg
met een serie
vacuüm klappers
de blinde helm
het patserpak
met stoere laarzen
pasten niet bij de
frêle gestalte met
bedeesde lach
hij heeft
de motor maar
laten staan
is via de achterdeur
in alle stilte
weggegaan
aandacht en
bewondering zijn niet
zijn deel geworden
was…
de Dichter
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.547 De dichter
wandelt dromend door
de stad
Hij kijkt met ogen
licht en transparant
hoe het leven zich
voltrekt
Dag en nacht is
alles in beweging
en staat nimmer stil
Getijen vloeien in elkaar
stormen razen harten jong
golven beuken ouderdom
liefdes staren blind de nacht
muziek vergeet de jammerklacht
De dichter
wandelt dromend…
SPIEGELBEELD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.088 Op mijn tocht als blinde
zie ik het meeste met lede ogen
aan terwijl mijn gemoed
zich ondertussen vult
zonder tranen ga ik
als kreupele doofstom voorbij
aan de schreeuw van stilte
die me maant stil te staan
eet ik me dik aan de leegte
tot mijn genoeg het tekort is
van de ander dat ik verspil
zonder het berouw van de zondaar
die ik vermijd…
tot licht onze naaktheid bedekte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
848 ik keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot het licht onze naaktheid
bedekte en de zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er…
liefde in zwart
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
840 je was hongerig
overdag
bij de haard
en in het gras
om wat je later
zo oud als de wereld
niet zei
voor allen die het zagen
ging de tijd telkens terug
naar het begin en het wuiven
ik verwachtte je hand, geloofwaardig
tot ik de koude en houterige knieën
verzweeg, blinde ogen en hoe
het sneeuwde tegen mijn wang
weet je nog…
Het Gevecht
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.313 Blinde woede in het donker.
De angst om los te laten.
Om niet te verliezen.
Gevangene in de tijd.
Slaaf van de illusie.
Veroordeeld tot ontbinding.
Wachter van de ruïne poort.
In de schaduw van de zon.
Gezakt door onvoorzichtigheid.
Gevlogen in de lucht.
Met gekrijs gevallen.
Beschoten en vernederd.
Verjaagd en verkracht.…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 rijken baden nog in weelde
de rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in…
EX-LIEFDE
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
1.393 is groen uitgeslagen
aangetast door jaren
gebrek aan onderhoud
je liet je gevoelens los
verzonk in zelfmedelijden
kwam in een neergaande spiraal,
die je rechtstreeks bracht
daar waar geen toekomst is
toch hield je van me
ik weet het maar al te goed,
waarom keerde het leven zich tegen je,
terwijl mijn helpende hand er was
was je blind…
Dichtersdroom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
626 Ik schrijf met blinde ogen
al dromend over verre reizen
en velden vol van kleur
hemelsblauwe luchten
geluk dat zich vinden laat.
Als ik ontwaak zie ik nog
dat vel papier daar liggen
beschreven met mijn handschrift
een waar gebeurd verhaal,
ik hoef het niet meer te lezen.…
auti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 ballon bidon bedot
nee nee hij is niet zot
maar hij kijkt de wereld anders aan
omgekeerd en binnenstebuiten
met scheve neus en snottemond
in grijze wolk tegen de ruiten
’t is tijd nu - de blinden sluiten -
om in zichzelf te rusten te gaan
leven in pakjes dromen gebracht
even niet meer om daarna
weer…
Voordat het verder gaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 En nu we toch een pijnstiller nemen:
hoe is het met jou,
ik weet hoe het met de anderen is,
maar bij jou, je blinde liefde
moet met verstand gemaakt zijn,
één voor één in de war gebracht
bij jou, zou ik graag willen weten
waarom je zo verschrikkelijk ademt,
een afschuwelijke ervaring
terwijl we zoals gewoonlijk wat kletsen
omdat er niets bijzonders…
Storm op de hei
poëzie
3.0 met 2 stemmen
842 Wijl wind, in zijn woede,
Bij 't ijzeren drijven,
Blind geselt ten bloede
Hun trotsige lijven.…
riet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Het riet spriet
vertakt zich niet
loten tenger in de winden
sierlijke vingers
wijzen het oog van de blinde
op de schoonheid alom
verbinden het wonder
buigen gracieus
voor rimpels en vlonder
In het knisperende gefluister
beluister ik het applaus
terwijl het zuiden de wangen streelt
troostend met hoop in het verschiet
dragen zij
die…