25037 resultaten.
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
lichtvaardige perceptie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
956 Soms ben ik breder
dan het probleem 'zijn'
mijn naam alleen al
is lichtvaardig langer
dan enige belichaming
waarvan akte
'te zijn of niet te zijn'
het futiele buigen
het niet zijn is geen optie
dan ben ik het werkwoord
'buigende'
mijn voorhoofd zwellende
en soms eet ik meer op
dan het woord lang is
maar nog eens kauwen
want met…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
een woord
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.170 Haar handen laten een laatste teken
in schaduwen die zich speels
vlechten in klinkers muren,
het enige licht streelt
als tussen voegen
werpt een zin
zich binnen
loop door de dromen deur
nader tot je muzen
in het woordloos paradijs
maar schrik niet,
voel blijf
hoezeer je ook verlangt
te zijn
spreek slechts een woord
een woord van…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
Als een vlieg
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
735 van crème brûlée naar hondendrol
fopspeen restje tandpasta
streepje slijm als enig spoor
het hoofd leeggezogen
op zin en zon gebeten
wrokkig in trillend harnas
tegen wind en beter weten
iets klopt nog binnenin
keilende kiezel uit katapult
openspattend op de voorruit
zonder erg - geen barst
geen ongeluk geen slachtoffers…
En toen was ze weg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
731 Haar laatste woorden waren
Dit is het enige wat ik nog zeg
Waarom ik dit wil is niet te verklaren
En toen... Was ze weg.…
De tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Daar op de rand van de tijd
Waar de muur doorbroken is
En langzaam zichtbaar wordt
Dat de tijd gebroken is
Op de rand van de muur
Staat de laatste van de tijd
De enige die nog over is
Een laatste tel en dan de stilte
Een kostbaar moment
Waarop de tijd weg tikt
Op de rand van de tijd
Ligt de bevrijding te wachten
Totdat het licht gaat schijnen…
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 ik heb gezocht
naar een graf
vond slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden…
Flits
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
803 Misschien een ijdele hoop;
ik was de enige die
hem neer zag
vallen, stil
maar met
een felle
flits.…
Zachte hindernissen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 de tocht gaat over één nacht ijs
en lijkt een onverstandige zet
ik ga in eigen gebiedende wijs
zonder dat enige rede mij belet
wat is het dat ik zozeer mis
dat ik denk dat het er ooit was
terwijl toch volstrekt zeker is
dat ik voor een schijnwereld pas
misschien wel omdat ik vind
dat gelukkig zijn niet bestaat
maar is als een zuchtje wind…
Een leeg doel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Grenzeloos ambitieus was je,
Werk het enige dat bestond
Een leeg doel dat niet gelukkig maakt
Juist daardoor verbitterd geraakt
Bitterder dan het gerstenat
Dat je zelf fabriceerde
Aanzien, macht en rijkdom
De pijlers onder je bestaan
IJzeren orde ook in de afgelegen
Loods in Noord waar zelfs de
Hardste schreeuw niet werd gehoord…
Mijn ziel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
821 Geen huis dat mijn bezit zou zijn,
noch énig dier.
De muziek is niet van mij, geen schilderkunst
of prachtige beeldhouwkunst.
Er zal geen handschrift tekenen voor me.
Alléén die éne spronk Licht: vol van liefde en vrede;
dat is mijn ziel! Het kleine deel van het grote geheel
dat telkens in een nieuw, authentiek plan viel.…
Wat, als jij zijn geliefde bent?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Zo aan het begin van deze maand
waarin jij je in liefde waant
Is Valentijn al weer op pad
in gedachten naar zijn liefste schat
Hij vertaalt wat er speelt in woorden
Zonder enige schroom
Begeleid door zijn akkoorden
houdt hij zijn gevoel niet meer in toom
Word jij zo intens door hem bemind
dan weet ik bijna zeker
dat jij zijn…
Stiekem
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
639 Ik heb van veel zaken diep berouw
de dood komt nu zeker gauw
jij bleef mij al die tijd toch trouw
jij was de enige die bleef
en droeg er zorg voor dat ik nu nog leef
maar ook jij weet dat dat alles tevergeefs was
de dood staat om de hoek te wachten
en niemand kan die verwachting nog verzachten
of het is diegene die mijn kist stiekem reeds…
De lippen van de wereld volgen de trottoirs
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.772 Hoe zeg ik dit precies en goed,
Op enig moment begreep iemand
Dat licht niet in water ontstaat,
Maar dat je voor het maken van licht
Wel veel naar water moet kijken,
Hij gaf de voorkeur aan mooi water
Dat geen voorzetsels nodig heeft,
Water dat een bloem is, een hand,
Een paar schoenen, een mol,
Er waren nog meer dingen
Die hij meende te begrijpen…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
Fabriek
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.033 Hoe zeg ik dit precies en goed,
Op enig moment begreep iemand
Dat licht niet in water ontstaat,
Maar dat je voor het maken van licht
Wel veel naar water moet kijken,
Hij gaf de voorkeur aan mooi water
Dat geen voorzetsels nodig heeft,
Water dat een bloem is, een hand,
Een paar schoenen, een mol,
Er waren nog meer dingen
Die hij meende te begrijpen…
vijftigers (bij een foto)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 de foto herinnert mij in een vlaag
aan het gedicht 'neger uit Mozambique'
de titel kon destijds namelijk nog
ik zie de vijftigers als kleine negertjes
'toen was er nog maar één'
waarvan slechts de dichter Remco Campert
als enige nog onder ons is...…
Een hallo in tegenlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 de puzzel bewolkt
die wind en wolken
hadden verzonnen
is niet gelegd vandaag
compact scheren
de stukjes langs blauw
maar zon brandt al gauw
zijn opklarende gaten
lost de volumen op
het enige dat blijft
is het warme vocht als
een hallo in tegenlicht
die langzaam verdwijnt
in een rode zonsondergang
als de wassende maan in een
kraakheldere…
LHTB'ers and more
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 De pijn die het moeten ontkennen
van mijn zijn, van mijn (p)ik
is zo aanhoudend
dat alleen de dood die kan verzachten
want in het dagelijks leven
blijven er krachten en machten
zo aanhoudend
die al mijn leven doen verkrachten
ik ben niet de enige, zovelen
van mijn zijn en onze snik
zo aanhoudend
dat alle dagen voelt als nachten
u…
's Morgens
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.253 Louis Blues
Maar ik floot die op mijn eigen wijze
Al fluitend dacht ik: mocht mijn fluiten
gelijken op de zang van de grote lijster
En waarlijk, na enige tijd geleek mijn
fluiten van de St. Louis Blues
Op de zang van de grote lijster:
turdus viscivorus…
Kruin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 die me niet staat
mij ouder maakt
zo zonder enig jong blaadje
Ik krijg
een oud, bedaagd maatje
glans maakt plaats
voor dofheid
Het is nog
niet 'mijn tijd'
ik ben nog in de groei
ben onbekend
met een doodlopend straatje.…
liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 Liefde zonder enige mogelijkheid tot ontsnappen
Is een zware last om te dragen,
zelfs voor monumenten.
Weten die tortelduifjes dat wel?
Of doe ze maar wat?
Pure roekeloosheid op sleutelmomenten
In hun prille leven.
Steeds meer lees je over bedrog
en het gekonkelfoes,
de leugens en de intriges.…
Luwt de scherpte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ik weet
dat de zon
licht zal baren
helaas nog steeds
op de verkeerde aarde
hier dwaalt
schaduw tussen
grijs en zwart
voel me verloren
zonder enig contrast
alleen de maan
geeft gelig zicht
heeft zich geprofileerd
in tweedehands
wederkerend schijnen
zij luwt de
scherpte van dit
ondoorzichtig bestaan
terwijl ik in het volle
licht…
voor de dichters
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
560 in dit Buddingh'loze tijdperk heb ik
soms het idee dat ik de enige ben
die zijn gedichtenbundels nog
wel eens uit de kast trek
zoals met Carmiggelt de kronkels
zijn begraven zo vergaat het
de verzen en daarmee de dichters
zo je ooit hebt gedacht dat verzen
worden geschreven voor de eeuwigheid
moet je dit maar snel vergeten
schrijf…
Vir Tueel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
658 schermsullen suffen uren en uren
en dementeren tot digitale debielen
hun enig maal zijn bits en bytes
ze zijn verbonden via een sonde
met de virtuele realiteit, altijd en alleen
gehinderd door plaspauzes, control pi
verborgen achter een beperkend scherm
wereldbeeld verschrompeld tot een screen
Control Z, Control S en/of Control Alt Del?…
cirkel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
492 het doet mijn verwachten verzachten
in een fluwelen droom, zwevend
door alles heen, zonder enige rem
het is mijn hart dat verrukt is
op geluk achter de wolken
aanraakbaar, zo dichtbij voor mij
en voelt als een roepend baken,
alhoewel, ik voel 'n opkomend kolken
doch daar roept de dag naar mij
weg ben je en ik, ongevraagd, vrij…
Keren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Het was het reizen naar de verte
Gewoon een vlucht als met vogelzang
De tijd die mij noch riep
Noch tot in de lengte strekte
Was in mijn jeugd van enig belang
Ik had mijn nest verlaten
Gevlogen met de wind in de rug
Kwam ik niet verder dan de verre zee
Daar was de tijd om te keren
Door branding en felle tegenwind
Zag nog aan de einder…
Schuldig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 overstroming
als straf van God
Dat was eenmalig
heeft Hij beloofd, Hij geeft
sindsdien andere straffen
en zoals Job en Franz K
geloven gelovigen
dat ze altijd schuldig zijn
en blij moeten zijn
dat ze leven en
dat God hen niet vermorzelt
Maar God heeft geen dienaars nodig
maar mensen
hebben elkaar nodig
Dat is met het geloof
het enige…