Alle inzendingen over duisternis

1813 resultaten.

Sorteren op:

Nachtwoud

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Met iets dat er ontroerde in verdriet misschien in schemerlicht iets anders leek in Amsterdam Oost, in een mistroostige eetgelegenheid brak zij het brood en schreef in het avondschrift woorden over het nachtwoud: Bomen van het nachtwoud staan in duisternis samen onder sterren van de nacht jonge takken spruiten naar de hemel onder het…
mobar4 juni 2021Lees meer >

geworteld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
een boom in het bergravijn achter de binnenkant van de buitendeur danst rouw een solodans in onbuigzaam verdriet boven de huizen hangt de meedogenloze geur van verbrande schoonheid verknipte harmonie niets komt door letter en papier aan de rand van de nacht zijn de mannen gebleven gewortelde bomen in watten van duisternis…
J.Bakx27 februari 2022Lees meer >

achtervolgd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
ziet de bergketen de zee grijs en donker hij ziet de sterren in de zwarte lucht hij hoort wolven huilen naar de maan hij ziet de levenloze vrouw elke nacht ziet hij haar opengesperde ogen de geluidloze mond hij denkt aan haar weerloze handen op de donkere vloer van de cel ligt zijn bril en er is zijn gezicht dat in de duisternis…
J.Bakx18 juni 2022Lees meer >

Niet opgeven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
wat ooit bijzonder was is verdwenen weggevaagd alsof het nooit heeft bestaan het bijzondere opgeslokt door het alledaagse maar het was er nog wel een glimp schitterde en straalde in diepe duisternis je zei, dat je het ook zo voelde maar vermorzelde het bijzondere smeet de stukjes weg en verdween nu is het weg dat bijzondere…

Niet opgeven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
wat ooit bijzonder was is verdwenen weggevaagd alsof het nooit heeft bestaan het bijzondere opgeslokt door het alledaagse maar het was er nog wel een glimp schitterde en straalde in diepe duisternis je zei, dat je het ook zo voelde maar vermorzelde het bijzondere smeet de stukjes weg en verdween nu is het weg dat bijzondere…

Na jou

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Thuis, geen kleren aan haren borstelen me opmaken in de spiegel lachen Toasten op mezelf: ik houd van mij na jou Thuis, geen kleren aan de gordijnen open vrij, vrij in het zicht van de duisternis In de nacht ben ik vrij in de nacht houd ik van mij na jou Laat de straten mij zien laat de nacht mij maar zien ik ga mij niet verbergen…
Zywa9 oktober 2023Lees meer >

Treurnis en hoop.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 210
Zelf vind ik dit wel vroeg, maar zij moet leven met veel duisternis, door ziekte van haar man die nu moet revalideren. Wat is het leven hard soms voor zovelen die erge dingen moeten dragen. Hoe durf ik dan nog klagen over iets dat maar heel even zwaar of moeilijk is? Toch is er hoop, altijd opnieuw, dat kan de herfst ons leren.…
Adeleyd9 november 2025Lees meer >

Maan

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 316
In haar stille gloed leren wij dat duisternis geen einde is, maar een plaats van worden. Zoals de maan mogen wij rusten, afnemen, opnieuw beginnen. Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn, blijft ons licht bestaan— wachtend op het juiste moment om op te staan.…
Unknown29 januari 2026Lees meer >

Onoverbrugbaar

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
Onoverbrugbaar lijkt de afstand tussen toen en onze liefdesaffaires onafhankelijk van elkaar diep in het moeras van de rode namen en telkens wanneer je een slok neemt van de liefdesdrank die voor je staat denk je terug aan mijn armen die in het matte van duisternis jouw stille ziel omhelsden met alles wat ik niet in bezit had en…

Engel

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.397
In de duisternis heb je mij gevonden en je zachte hand op mijn schouder gelegd. Een engel heeft mijn gezicht gestreeld en mij haar tedere glimlach geschonken. 'k Volg je zonder aarzelen. Spreid je vleugels en bedek mijn pijn. Leid me nu nog maar eventjes verder, morgen begint een nieuw refrein.…

Lichtgevend

hartenkreet
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 5.592
Elk lichtje hoe klein ook is een daad tegen duisternis.…
hans silvis11 augustus 2003Lees meer >

In het licht van hoop...

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Hemellicht klaren donkere wolken, de hoop doet duisternis verbleken, eenzaamheid zal blijk'lijk vervagen, miljoenen zielen zoeken het licht, die donkere paden openstellen, wegen naar verdraagzaamheid en vrede, verworven met een beetje menselijkheid, die uiteindelijk in ieders hart schuilt, ontwaard in een illusie van wederzijds respect, dat…
Jeffry Bonnet21 december 2002Lees meer >

Delen

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.194
bron van nachtelijke stilte laat me drijven in je bron van stille liefde laat me zuchten in je bron van lief geluk laat ons leven zachtjes stromen en meeschommelen met de wind laat ons een hemel verzinnen zoals alleen maar kan, een lentekind maar laten we vooral onze tranen delen onze pijn zal niet meer ontwaken het licht in de duisternis…

Niemandsland.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
Daar is geen licht, geen duisternis, daar is geen wens, daar is geen wil, daar is geen bezit, daar is geen gemis. In 't niemandsland daar is 't stil, geen vrede, geen oorlog, evenwicht. Daar is geen hemel, daar is geen hel, geen God, geen duivel, niemand in 't spel.…

Onbereikbaar

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.339
De duisternis van mijn gebroken gevoelens vallen als een schaduw op jouw grafzerk.…
Yanah23 december 2003Lees meer >

Fel (1)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Alweer een nieuwe dag waarop het felle licht van boven op ons mildheid maar ook trouwe tranen richt Een fel licht in de duisternis oog in oog, frontaal schreeuwend halogeen de mond gesnoerd meedogenloos, verwrongen staal En terwijl de nacht alweer verloor verdween het licht uit beider ogen twintig jaar was voor hem veel te kort Word…
Wilfred31 augustus 2005Lees meer >

De astrale slaap

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 748
Donkere materie Chaos geconcentreerd Onzichtbare serie Gevisualiseerd Doelloze krachtbronnen Doorgaan transformatie Groepering gewonnen Tijdens meditatie Energie onttrekken Stromen uit de Abyss Beweging verwekken Scheppende duisternis De orde heeft richting Aan de wil gebonden Stralende verlichting Als dromen verzonden In…
Morpheus V26 september 2008Lees meer >

Onsterfelijk licht

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Tot de stilte tussen bewondering en duisternis breekt. Dag licht, vaarwel aan het dagevuur dat aan mijn voeten ligt.…

paasweesgegroet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 871
verborgen holte baadt in licht open mond verbaasd gezicht duisternis treedt terug in licht steen gerold rock ‘n roll een engel lacht de morgen vol verbaasde vrouwen slaan op hol paasweesgegroet de ogen dicht voor zo veel hemel voor zo veel licht als de nacht voor het leven zwicht het leven ongelogen waarheid sterft niet meer…

In mij...

hartenkreet
4.7 met 50 stemmen aantal keer bekeken 2.335
Wanneer mijn stilte wordt doorbroken, door het warme ritme van jouw hart, wanneer het licht in mijn duisternis wordt onstoken, en mij in mijn zekerheid verward...…
Patrick Jinxx28 augustus 2007Lees meer >

Het brakke water

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
ik heb tal van omzwervingen gedaan ben in woestenijen langs peilloze afgronden gegaan het goede pad betreden maar later weer afgegleden naar diepe duisternis waar zelfs schaduw nog gevaarlijk is heb het land bezeild steile rotsen beklommen een zekering gemist in het gaan naar de verdoemenis alleen het brakke water heeft mij rust gegeven…
wil melker31 januari 2016Lees meer >

volmaakt

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 853
er heerst een diepe rust gerestaureerde kerkjes zijn koel in de voormiddag het goede leven neuriet langs stoelen op terrassen en toost op voetstappen en vrolijk gelach van oprechte poëten die in honger van geest in kronkels prevelen en hoe potloden uit de vingers glijden en over de vloer rolden woorden wegvlogen in de diepe duisternis…
klaes26 januari 2008Lees meer >

het was beloofd

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 694
Vandaag wordt je gezicht in een gedicht opgenomen, gelijk de gedachte aan beminnen ik richt me tot jou, mijn lief en tot je oude slaap leg mij neer in die duisternis.…

De dood

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.255
De zwarte nevel trekt op en laat kale, grijze muren achter: duisternis, leegte en kille dood.…
Katty28 november 2010Lees meer >

Hiernamaals

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.449
Zal ik in een nevel waren, Of in tastbre duisternis? Zal ik in een ledig staren Angstig dat ik mij vergis? Zal ik dom'len of ontwaken? Zal ik weten waar ik ben? Zal ik bange zuchten slaken twijflend wie ik straks herken? — Zal ik voelen hitte en koude? Zal ik horen? zal ik zien? Ach, mij arme! ach mij oude Wat zal er met mij geschien?…

Waar is de maan?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
De op- en neergang van een naastverwant, van een duisternis die licht kan geven, geregeld in strakke orde van hogerhand. Zij laat zich een aards leven aanleunen, in een dans van aantrekken en afstoten. Het is meer noodgedwongen elkaar steunen, een verhaal van de kleine en de grote.…
Iniduo20 februari 2012Lees meer >

Kans

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.631
Ik weet dat een kans vaak het leven van een eendagsvlieg leeft en uit de eeuwigheid niet meer terug te halen is als de duisternis van de dag je gegroet heeft.…

recessieleed in 14 regels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 906
natuurlijk blijft niets bij het oude dat is de waarheid van een leek maar confrontatie met het koude maakt grote mensen zwak en week 'ik leg mijn botten in het maanlicht op de bleek' waar stralen mij zullen verlichten uit piëteit voor hen die zwichten voor duisternis van deze streek straks in de schaduw van de maan zijn wij de laatste verontrusten…

lampionnen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.024
jonge vogel die los van zijn nest wil komen slaat het kind zijn armen fladderend op en neer het ondoorgrondelijke water kan het tere niet dragen opent de stomme onverzadigbare kaken om de mond te snoeren van het weerloze kruipend neemt het stille geweld bezit van wat het niet tillen kan als het kind de kleine armen strekt buigt de duisternis…
J.bakx19 juni 2013Lees meer >

Nog voor de laatste snik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
we zagen water van de rotsen druipen in ondergrondse meren door de regen buiten het monotoon getik zwol aan tot een geruis de vlakke spiegels rimpelden een schuimend witte kuif de lampen doofden ons geschreeuw door het flauwe schijnen werd de ruimte alsmaar kleiner pas in totale duisternis hoorden we na uren weer het monotoon…
wil melker6 januari 2011Lees meer >