1813 resultaten.
Nachtwoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Met iets dat er ontroerde in verdriet
misschien in schemerlicht iets anders leek
in Amsterdam Oost, in een mistroostige
eetgelegenheid brak zij het brood
en schreef in het avondschrift
woorden over het nachtwoud:
Bomen van het nachtwoud
staan in duisternis samen
onder sterren van de nacht
jonge takken spruiten naar de hemel
onder het…
geworteld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 een boom in het
bergravijn
achter de binnenkant
van de buitendeur
danst rouw een solodans
in onbuigzaam verdriet
boven de huizen
hangt de meedogenloze
geur van verbrande
schoonheid verknipte
harmonie niets komt
door letter en papier
aan de rand van de
nacht zijn de mannen
gebleven gewortelde
bomen in watten van
duisternis…
achtervolgd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 ziet de bergketen de zee grijs
en donker hij ziet de sterren in
de zwarte lucht hij hoort wolven
huilen naar de maan
hij ziet de levenloze vrouw elke
nacht ziet hij haar opengesperde
ogen de geluidloze mond hij denkt
aan haar weerloze handen
op de donkere vloer van de cel
ligt zijn bril en er is zijn gezicht
dat in de duisternis…
Niet opgeven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
523 wat ooit bijzonder was
is verdwenen
weggevaagd
alsof het nooit
heeft bestaan
het bijzondere opgeslokt
door het alledaagse
maar het was er nog wel
een glimp schitterde
en straalde
in diepe duisternis
je zei, dat je
het ook zo voelde
maar vermorzelde
het bijzondere
smeet de stukjes weg
en verdween
nu is het weg
dat bijzondere…
Niet opgeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 wat ooit bijzonder was
is verdwenen
weggevaagd
alsof het nooit
heeft bestaan
het bijzondere opgeslokt
door het alledaagse
maar het was er nog wel
een glimp schitterde
en straalde
in diepe duisternis
je zei, dat je
het ook zo voelde
maar vermorzelde
het bijzondere
smeet de stukjes weg
en verdween
nu is het weg
dat bijzondere…
Na jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Thuis, geen kleren aan
haren borstelen
me opmaken
in de spiegel lachen
Toasten op mezelf:
ik houd van mij
na jou
Thuis, geen kleren aan
de gordijnen open
vrij, vrij in het zicht
van de duisternis
In de nacht ben ik vrij
in de nacht houd ik van mij
na jou
Laat de straten mij zien
laat de nacht mij maar zien
ik ga mij niet verbergen…
Treurnis en hoop.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 Zelf vind ik dit wel vroeg, maar zij
moet leven met veel duisternis, door ziekte
van haar man die nu moet revalideren.
Wat is het leven hard soms voor zovelen
die erge dingen moeten dragen.
Hoe durf ik dan nog klagen over iets
dat maar heel even zwaar of moeilijk is?
Toch is er hoop, altijd opnieuw,
dat kan de herfst ons leren.…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 In haar stille gloed leren wij
dat duisternis geen einde is,
maar een plaats van worden.
Zoals de maan mogen wij rusten,
afnemen, opnieuw beginnen.
Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan—
wachtend op het juiste moment
om op te staan.…
Onoverbrugbaar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
174 Onoverbrugbaar lijkt de afstand
tussen toen en onze liefdesaffaires
onafhankelijk
van elkaar diep
in het moeras van de rode namen
en telkens wanneer je een slok neemt
van de liefdesdrank die voor je staat
denk je terug
aan mijn armen
die in het matte van duisternis
jouw stille ziel omhelsden
met alles wat ik niet in bezit had
en…
Engel
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.397 In de duisternis
heb je mij gevonden
en je zachte hand
op mijn schouder gelegd.
Een engel heeft mijn gezicht gestreeld
en mij haar tedere glimlach geschonken.
'k Volg je zonder aarzelen.
Spreid je vleugels en
bedek mijn pijn.
Leid me nu nog maar eventjes verder,
morgen begint een nieuw refrein.…
Lichtgevend
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
5.592 Elk lichtje
hoe klein ook
is een daad
tegen
duisternis.…
In het licht van hoop...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.081 Hemellicht klaren donkere wolken,
de hoop doet duisternis verbleken,
eenzaamheid zal blijk'lijk vervagen,
miljoenen zielen zoeken het licht,
die donkere paden openstellen,
wegen naar verdraagzaamheid en vrede,
verworven met een beetje menselijkheid,
die uiteindelijk in ieders hart schuilt,
ontwaard in een illusie van wederzijds respect,
dat…
Delen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.194 bron van nachtelijke stilte
laat me drijven
in je bron van stille liefde
laat me zuchten
in je bron van lief geluk
laat ons leven zachtjes stromen
en meeschommelen met de wind
laat ons een hemel verzinnen
zoals alleen maar kan, een lentekind
maar laten we vooral
onze tranen delen
onze pijn zal
niet meer ontwaken
het licht in de duisternis…
Niemandsland.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 Daar is geen licht, geen duisternis,
daar is geen wens, daar is geen wil,
daar is geen bezit, daar is geen gemis.
In 't niemandsland daar is 't stil,
geen vrede, geen oorlog, evenwicht.
Daar is geen hemel, daar is geen hel,
geen God, geen duivel, niemand in 't spel.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.339 De duisternis van mijn gebroken gevoelens
vallen als een schaduw op jouw grafzerk.…
Fel (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Alweer een nieuwe dag
waarop het felle licht
van boven op ons mildheid
maar ook trouwe tranen richt
Een fel licht in de duisternis
oog in oog, frontaal
schreeuwend halogeen de mond gesnoerd
meedogenloos, verwrongen staal
En terwijl de nacht alweer verloor
verdween het licht uit beider ogen
twintig jaar was voor hem veel te kort
Word…
De astrale slaap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
748 Donkere materie
Chaos geconcentreerd
Onzichtbare serie
Gevisualiseerd
Doelloze krachtbronnen
Doorgaan transformatie
Groepering gewonnen
Tijdens meditatie
Energie onttrekken
Stromen uit de Abyss
Beweging verwekken
Scheppende duisternis
De orde heeft richting
Aan de wil gebonden
Stralende verlichting
Als dromen verzonden
In…
Onsterfelijk licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.162 Tot de stilte tussen bewondering
en duisternis breekt.
Dag licht, vaarwel aan het dagevuur
dat aan mijn voeten ligt.…
paasweesgegroet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
871 verborgen holte
baadt in licht
open mond
verbaasd gezicht
duisternis treedt
terug in licht
steen gerold
rock ‘n roll
een engel lacht
de morgen vol
verbaasde vrouwen
slaan op hol
paasweesgegroet
de ogen dicht
voor zo veel hemel
voor zo veel licht
als de nacht
voor het leven zwicht
het leven ongelogen
waarheid sterft niet meer…
In mij...
hartenkreet
4.7 met 50 stemmen
2.335 Wanneer mijn stilte
wordt doorbroken,
door het warme ritme
van jouw hart,
wanneer het licht in mijn
duisternis wordt onstoken,
en mij in mijn zekerheid
verward...…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
volmaakt
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
853 er heerst een diepe rust
gerestaureerde kerkjes
zijn koel in de voormiddag
het goede leven neuriet
langs stoelen op terrassen
en toost op voetstappen
en vrolijk gelach
van oprechte poëten
die in honger van geest
in kronkels prevelen
en hoe potloden uit
de vingers glijden
en over de vloer rolden
woorden wegvlogen
in de diepe duisternis…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Vandaag wordt je gezicht
in een gedicht opgenomen, gelijk
de gedachte aan beminnen
ik richt me tot jou, mijn lief
en tot je oude slaap
leg mij neer in die duisternis.…
De dood
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.255 De zwarte nevel trekt op
en laat kale, grijze muren achter:
duisternis, leegte en kille dood.…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 Zal ik in een nevel waren,
Of in tastbre duisternis?
Zal ik in een ledig staren
Angstig dat ik mij vergis?
Zal ik dom'len of ontwaken?
Zal ik weten waar ik ben?
Zal ik bange zuchten slaken
twijflend wie ik straks herken? —
Zal ik voelen hitte en koude?
Zal ik horen? zal ik zien?
Ach, mij arme! ach mij oude
Wat zal er met mij geschien?…
Waar is de maan?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De op- en neergang van een naastverwant,
van een duisternis die licht kan geven,
geregeld in strakke orde van hogerhand.
Zij laat zich een aards leven aanleunen,
in een dans van aantrekken en afstoten.
Het is meer noodgedwongen elkaar steunen,
een verhaal van de kleine en de grote.…
Kans
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.631 Ik weet dat een kans
vaak het leven van een eendagsvlieg leeft
en uit de eeuwigheid niet meer terug te halen is
als de duisternis van de dag je gegroet heeft.…
recessieleed in 14 regels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
906 natuurlijk blijft niets bij het oude
dat is de waarheid van een leek
maar confrontatie met het koude
maakt grote mensen zwak en week
'ik leg mijn botten in het maanlicht op de bleek'
waar stralen mij zullen verlichten
uit piëteit voor hen die zwichten
voor duisternis van deze streek
straks in de schaduw van de maan
zijn wij de laatste verontrusten…
lampionnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.024 jonge vogel die
los van zijn nest wil komen
slaat het kind zijn armen
fladderend op en neer
het ondoorgrondelijke water
kan het tere niet dragen
opent de stomme onverzadigbare kaken
om de mond te snoeren van het weerloze
kruipend neemt het stille geweld bezit
van wat het niet tillen kan
als het kind de kleine armen strekt
buigt de duisternis…
Nog voor de laatste snik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 we zagen water
van de rotsen druipen
in ondergrondse meren
door de regen buiten
het monotoon getik
zwol aan tot een geruis
de vlakke spiegels rimpelden
een schuimend witte kuif
de lampen doofden
ons geschreeuw
door het flauwe schijnen
werd de ruimte alsmaar kleiner
pas in totale duisternis
hoorden we na uren
weer het monotoon…