6606 resultaten.
vastklampen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 los van mijn gevoel
grijp ik, tot ik breuken heel
alles bij elkaar…
ontredderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 het gevoel verdwijnt
alarmbellen rinkelen
spoed is geboden…
Déjà vu
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
401 schielijke flashback
met gevoel van “meegemaakt”
blijkt neurologisch...!…
eerbied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 aard van mijn liefde
gevoel van bewondering
eerbied van natuur…
Pianostemmer!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 Pianostemmer,
raakt steeds gevoelige snaar:
de eindrekening!…
[ Iedereen kent het ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Iedereen kent het
gevoel: er niet bijhoren --
anders zijn, een gast.…
[ Wie dat nachtzwarte ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Wie dat nachtzwarte
gevoel nog nooit heeft gehad --
kent mijn treurnis niet.…
Een omhelzing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Wat een prachtig gevoel van begrip geeft dat.…
[ Iedereen kent het ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 Iedereen kent het
gevoel: er niet bij horen --
anders zijn, een gast.…
Met open armen
netgedicht
3.1 met 181 stemmen
35.753 Draaiend op de top van mijn tenen,
kontakt zoekend met het aardse bestaan,
gevoed door een gevoel van loslaten.
Armen ver uiteen gespreid,
openstaand voor klank en geur,
samengevat in een gevoel van zijn.
Bewegend, energiek, en aanwezig,
elegantie van het vrouw zijn,
in een emotie van warme ontvankelijkheid.…
wat liefde is
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.122 Je krijgt een raar gevoel en in je hoofd
word het een wilde boel
Je denkt je bent zo mooi je bent zo knap
ik wou maar dat ik je had
Dat gevoel heb ik bij jou
omdat ik zoveel van je hou…
Vroeger versus nu
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
796 Vroeger had ik geen gevoel.
Nu kan ik mijn gevoel niet volgen.
Ik voel liefde en vriendschap diep vanbinnen!
Vroeger kon ik niets zeggen.
Nu schieten woorden me tekort.
Ik weet dat mijn hart waarheid spreekt!…
Dat droomde ik vannacht...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Het gevoel van af te dalen.
In een bodemloze put.
Mijn hel.
Weinig willen weten van veel.
Dat heeft me altijd aangetrokken.
Het gevoel van op te stijgen.
Om voorbij de horizon te kunnen zien.
Mijn hemel.
Waar alles met alles is verbonden.
Waar moederliefde op ons wacht.
Dat droomde ik.
Vannacht.…
Woeste Zee
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
720 Gevoel van een warme zomerbries.
Dat zorgt ervoor dat ik voor jou kies.
Weet niet of je hetzelfde voelt.
Hoop alleen dat je weet wat er wordt bedoeld.
De stilte zonder jou oorverdovend.
Mijn woorden over jou alleen maar lovend.
Gevoel van vallen in een eindeloos ravijn.
En toch alles doen om bij jou te zijn.…
Verwarring
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.313 Het geeft mij een gevoel,
Een gevoel dat ik niemand anders gun!
Dit,
Dit alles,
Dit alles geeft,
Dit alles geeft mij,
Dit alles geeft mij verwarring.
VERWARRING!…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 als dochter van de zee
heb ik aanschouwend gezeild
met stappen de aarde rond gereisd
als Lemster geboren
dat gevoel raak ik nooit meer kwijt
op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen
anno 2011
(maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet,
begrijp me niet verkeerd)
vaandels waaien hoog
de haven rookt blijde akkoorden
boven alle klepperende…
Kent iemand dat gevoel: 't is geen verdriet
poëzie
4.6 met 17 stemmen
2.853 Kent iemand dat gevoel: 't is geen verdriet,
'T is geen geluk, geen menging van die beiden;
'T hangt over je, om je, als wolken over heiden,
Stil, hoog, licht, ernstig; ze bewegen niet.
Je voelt je kind en oud; je denken ziet
Door alles, wat scheen je van God te scheiden.…
Levensbron
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 Je ontstaat in mij door dit gevoel van leven
onuitputtelijke energie door het gevoel van gewoonten
bron van emoties, wij als bronnen van emoties
emoties als bronnen van leven, je bent waar de rivier
begint, de oorsprong, het begin van al het leven
je komt uit de grond, je verbergt je in een rots
je bent weerbarstig, onweerstaanbaar eigen…
Slechtzittend gedicht
gedicht
3.0 met 41 stemmen
13.121 Achter brillen met geschilderde pupillen
worden doordeweekse daden uitgedacht.
'Hoe eensgezind spannen zij samen.'
Blank gebolsterd, ruw van pit
weet men zich op zondag voor de heer
verschoond en opgewit;
de eigen lijven achter eigen borrels, bijbels
en bloedeigen boerenwijven.
'Sla neer de kracht van wie afvallig rebelleert'
Beter…
DE GAAF DER POËZIE
poëzie
4.0 met 16 stemmen
7.441 Gevoel, Verbeelding, Heldenmoed,
Tot éne ondeelbre kracht verbonden,
Tesaam gesmolten tot één gloed,
En door de boezem uitgezonden
Op vleugelen van melodie,
Om al wat ademt te betoveren,
Om al wat hart heeft te veroveren!
Zie daar de gaaf der Poëzie!…
VADER EN ZOON IN HEVIGE REGEN
gedicht
4.0 met 25 stemmen
11.244 Je zoon op je schouders.
Boven hem je paraplu
een lopend torentje
In regen van nu.
Zelf wees geweest
en wees gebleven
zit je daar zelf
op schouders
van ouders, zelf
in de vorm
van een zoontje,
en boven de hoofden
een ronde en kleine
maar troostende droogte.
--------------------------
uit: Botshol (1980)…
AFSTAND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 Afstand is digitaal,
een contactformulier,
een chatrobot voor 24/7,
eerst een app installeren.
Afstand is zoeken naar,
jammerlijk tijd verliezen,
wachten op zoveel vóór u,
een uitgevallen verbinding.
Afstand is geen vervoer,
gebrekkige toegankelijkheid,
apparaten niet kennen,
juiste woorden missen.
Afstand is weg raken,
steeds zoeken…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 Soms verlangt de ziel naar een plaats waar niets haar raakt,
waar gevoel mag rusten als een boot aan een verlaten oever,
maar zelfs in de stilte blijft iets van het leven achter,
als licht dat nog blijft hangen nadat de zon verdwenen is.…
Maar toen ik in een krant een foto zag
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.829 Maar toen ik in een krant een foto zag
van een in Zuid-Amerika vermoorde
guerrillastrijder, achterover liggend
met halfgesloten ogen, vreemd ontspannen,
onder het opengesjorde hemd het gave
bovenlijf tot aan de navel naakt,
voelde ik iets in mij verschuiven
alsof een ander lichaam in het mijne
zich onverhoeds bewoog, de ogen
even opsloeg en…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.6 met 20 stemmen
14.327 Ze kwam bij me in de gedaante van een hond van
onduidelijk ras, er was niemand thuis in dat dorp.
Ze kwam zo sloom als honden eigenlijk niet
kunnen naast me lopen, raakte me met geen
haar aan, keek niet omhoog. Bij het korenveld zei ik
ga weg en ze antwoordde niet maar
liet haar tanden zien. Ik zal je niet zal je
nooit verlaten. Bofkont…
Verlangen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
763 ik schilder en trek strepen
geen benul, geen gedacht
sluit mijn ogen zonder weten
en zie een gezicht dat naar mij lacht.
ik schilder en strijk strepen
met een gezicht in mijn gedachten
laat ik mij volledig meeslepen
reikhalzend verlangen, eerder... smachten.
ik schilder en droom strepen
het gezicht krijgt stilaan een gelaat
maar ik kan…
Emoties
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
499 Gevoelens die worden uitgedaagd
winnen de strijd met ons verstand.
Starre gedachten zijn verliezers.
Emoties zetten ons in beweging.
Laten ons vrijwillig kiezen voor.
Voor innerlijke strijdtonelen.
Voor oorlog of voor vrede.
Voor wijze aanvaarding.
Voor liefde of geluk.…
Zin in Leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 Ik denk dat wij mensen niets begrijpen.
Van wat de diepe zin van leven is.
Wat de betekenis is van sterven.
Dat menselijke onbegrip,
daar sluit ik vrede mee.
Dat is mijn levenswil.
Ondanks alles kan ik ervaren,
dat ik me diep begrepen voel,
door het leven zelf.
Leven dat ons in leven houdt,
en tegenstrijdigheid begrijpt.
Mijn zinloos…
In schaduw van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De avond draagt het licht
van langgerekte uren
een meeuw krijst langs de horizon
Zijn stem klinkt
uit braakliggend land
waar groene vingers smachtend wachten
Een laatste zweem
van warmte geurt
kleurt in zachte rode gloed
Gedachten rijgen woorden
staren grijze ogen aan
in schaduw van stilte
liggen dromen…