1969 resultaten.
De weg naar de hemel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
747 op een nacht had ik een vreemde droom…
ik sprak met mijn mammie die lang was gestorven
de lijn stoorde en ik was slecht met haar verbonden
ook haar stem had duidelijk een heel andere toon
ik vroeg haar of ze mij daarboven goed verstond
en of ze niet even naar de aarde terug wou komen
maar ze zei kind lief, jij bent alleen aan het dromen
ik…
De ziel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
502 je tekent
zwart glijdt
potlood over
weerbarstig papier
nog geen
markante lijnen
maar de eerste
compositie ligt hier
ook de vlakverdeling
van donker en licht
brengt wat expressie
op het gezicht
de esoterische
sfeer roept om diepte
in een eerste aanzet
door verfijning met kleur
karakter en ervaring
zijn gezet voordat
magie voorzichtig…
Het dorpsplein
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 ik ben er
altijd op uit
gegaan in
onderzoekend
recreëren
nu komt de tijd
dat ik alles
ga abstraheren
zoek een
onopvallend
plaatsje zoals
een terrasje
op een hoek met
uitzicht op een
rustig dorpsplein
met lokale markt
of gewoon
ergens een
pittig drukke
splitsing van
wegen in een
middelgrote stad
met komend en
gaand verkeer…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 je stappen
klinken helemaal
verkeerd alsof
de muren hun echo’s
hadden afgeleerd
waar driftig en
kordaat kaatsen in
een temperamentvol lied
verwelkomend de stenen
jouw zachte rakingsymfonie
jij streelt hun
bestaan met je warme
aanwezigheid je ogen
blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar…
Wat licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
475 ik heb wat
licht genomen
om ook in het
duister van donker
te kunnen dromen
iets van
contouren te zien
minieme nuances
in vormkleuren die
contrastisch beklijven
waar zwart
in massaliteit
existeert wordt wit
na deze schepping als
wereld geaccepteerd
het is de zon
die als eerste bron
van licht het
bestaan aan ons
heeft geopenbaard…
Rotst als branding
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
540 ik heb je
op een stoel gezet
niet op een troon
hoewel in dit decor
is dat heel gewoon
mijn teksten gaan
als zij bij jou zijn
aangeland voorzien
van kant en tekening
al snel van hand tot hand
jij draait niet
met de winden mee
rotst als branding
in een zee van emoties
onder zwaar bewolkte lucht
nog krijst een vlucht
van snelle vissenvangers…
Paardenbloem
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
902 Ooit zag ik echt een paardenbloem.
Langdurig en intens. Haar ontstaan,
omhoogkomen, zwellen, opengaan.
Haar stralenpracht.
Ooit zag ik een paardenbloem,
van de wereld door zoveel levenskracht.…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Kundalini
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 Mijn lijf leeft, het siddert en beeft
als het klaarkomt; het laat zich strelen, kroelen,
voelen; het geniet van aanraking, van drank
en lekker eten, en, bij inspanning of hitte
van stevig zweten.
Het kan ook pijn doen, rillen van de koorts
en verkrampen; mij heftig laten lijden,
de hel in laten glijden.
Mijn hart is vol vuur, het brandt
van…
De traditionele leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 het was schijn
die mij beelden bracht
vaag en onaf
leven leek nog
zacht te trillen in
een beven als angst
zij contourden
een mooi contrast met
een al volwassen achtergrond
waarin hun pril
en kleurig bewegen
een vitale meerwaarde gaf
nog geen fantasie
want ook mijn geest
volgt de traditionele leest
pas later komen letters…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 Er bloeide een nieuwe belofte in haar blozend hart
en lichtstralen tekenden een jonge gloed
op haar rozige koontjes
Het beeld had iets vrooms
door het stille ademen
boven het onbeweeglijke meer
Zo droomde zij haar Camelot,
over de koningen van weleer
over riddereer en de hoofse liefde
- even ontwaakt zij, ziet zij de wereld
om haar…
Ik bedoel maar!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 In het woord bedoelen,
zit verborgen doel
een doel dat je moet volgen,
met of zonder gevoel,
in het woord bedoelen
zit verscholen bed,
dat wordt bedoeld met verve,
ik bedoel gewoon
de slaap overvalt me net,
in het woord bedoelen,
zit zoveel interessants,
dat kan ik heel niet uitleggen,
dus ik ontspring bij deze,
de dans!…
een hemelsblauw meisje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
518 de warmlauwe zon verdreef
langzaam de laatste regenflarden
dampend stond jij daar,
een zijden huid glinsterde
onder gouden lokken
een hemelsblauw meisje
stond trillend in de lucht
ik strekte mijn armen
voor een stralende ontvangst
en ik verdronk
in jouw ogen…
Vergezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Duizelingwekkend is de kosmos in al zijn diepte.
Maar in de zeeën van de tijd
kreeg zelfs de aarde eigen ruimte.
Maar als je jezelf nog niet begrijpt
is er een vergezicht in je eigen hart.
Want jij bent minstens even duizelingwekkend
als de kosmos in al zijn verten.
Achter de sterren in jouw hart verborgen,
is een veld vol met wilde bloemen…
wiegenliedje voor een vogel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
769 vanaf het prille moment
waarop de gevederde
zijn lange hals
om haar verlangen windt
de snavel neervlijt
in de welving van haar borsten
haar naaktheid toedekt
met zijn verentooi
wéét zij zijn vermomming
zij laat de vogel
en wiegt het kind
verjaagt de onrust uit zijn ziel
haar buik wordt verlangen
maar zij wacht
tot de man in de…
schier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 naamloos is de man en zonder vrienden
aangespoeld op schier een late gast
hij weet volstrekt niet meer waarvoor hij diende
som na som liep op het einde vast
zo’n mens is voor een tijd zichzelf tot last
zijn dagen krimpen groeiend is de nacht
vol wiekend licht dat steeds weer naar hem tast
hem slaat met witte regelmaat uit alle macht
maar…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 stilte zit soms vol met vragen
brandend als een heftig vuur
gedurende de dag de dagen
ja voortdurend op elk uur
als eens witte rooksignalen
seinen op het verlossend uur
dan is dat het mooiste teken
einde van het vragenvuur
't antwoord dat wordt gegeven
opent een poort ten leven
er valt niets meer te verbranden
er is iets moois op handen…
Christophoros.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.201 En in de beek stond reeds mijn voet gebaad,
- Een beek, door dubble dorst van zon en zand
Half leeggezogen - toen een kinderhand
Mij vasthield bij de zoom van mijn gewaad.
En als een rooswolk in een gouden rand,
Lachte in een lijst van goudhaar zijn gelaat,
Terwijl hij sprak: - ‘Zo gij door 't water waadt,
Draag me op uw schoudren naar…
Van ander leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
573 zwaluwen ritselen
zacht onder de pannen
maar er klinkt onnoembaar meer
in vloeren kraakt
het warm en koud sleept
onverwacht een steelse tred
scharnieren piepen
deuren tochten
slaan stilte brekend dicht
het vaag geluid
van ander leven is
herkenbaar ver uit zicht
nog is er geen contact
maar de vroegere bewoners
worden binnenkort…
Zeegezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Je gezicht
In het late licht
Met de zee verweven
Door de tijd getekend
In het eeuwige leven…
Yeti's voetstap
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 omdat je ergens moet beginnen
volg ik de grote voetafdrukken
in de sneeuw die wellicht
nergens toe leiden...
het spoor gaat zowel links
als naar rechts en daarmee
dwingt deze situatie mij
een keuze te maken
ik kies er uiteindelijk
voor om rechtsaf te slaan
dan sta ik weldra voor
een blinde muur alwaar
de voetstappen tot mijn
verbazing…
De aarde wentelt voort
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Ik loop door een straat
loop door het mysterie
van een straat op aarde
De huizen
ademen donker
van het onbewust
door de dood
te worden verteerd
Dood!
Stormwind
die "ik en dromen"
uit het bewustzijn blaast
En een nieuwe ochtend
gloort in de straat
in zondagsmist gehuld
En de aarde wentelt voort
En ik loop verder
althans in…
Droomspiegel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
575 In herinnering zie ik de bomenlaan
in een land vol spijt en bloedverwanten
mijn ogen zijn voor een moment van jou
nu je het waagt te dansen bij mijn horizon
ruil ik je in voor oude boeken en een blokfluit
op het pad naar de tuin voel ik jouw liefde
in deze oude toon van de regenstad
beleef ik mijn sobere muzikale hoogtepunt
de woorden die…
Meesteres
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
556 ik zat met
mijn ogen gesloten
op de lijn
naar de rode zon
zij fluctueerde
haar energie
ik ontving een
heerlijk pulseren
wij kenden
geen afstand
zij was weids en
kleurrijk dichtbij
een meesteres
die aaide en speelde
met de magie van
het energetisch draaien
ik was de slaaf
die kwam als zij
met stralen wenkte
wij aanbaden…
Vlijmscherp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
503 licht en schaduw
streden schemerend
hun wedstrijd waarbij
contrast de tijd
als zwaard hanteerde
zij blonk vlijmscherp
het eindsignaal in
de laatste flikkering
van deze heroïsch
gespeelde ronde
zacht duister legt
zich tevreden neer op
de bereikte plaats
maar donker kent nog
een laatst flits verweer
ongezien door velen
koestert…
jouw verjaardag Wil
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
240 jouw bonte woorden streelden
als wijzers het ankeren van tijd
vriend, de dood is een hutsel
van leven, vriendelijkheid, ontnemen
verdwijnen en herinneren - het sterven
is de versmelting die ons evenbeeld
naar het kind genoegzaam herkent
in de ogen die nu het eeuwige licht
ergens anders gaan dragen
jouw poëzie droeg deze wegen die
naar…
jij
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
56 nu jij hier bent
ben ik er niet
nu jij hier bent
is er iets dat mij begiet
nu jij hier bent
zingt de merel zijn hoogste lied
nu jij hier bent
siddert het heelal
nu jij hier bent
is er ruimte overal
nu jij hier bent
baad ik in het bad van het al
nu jij hier bent
verdwijnt iedere strijd
nu jij hier bent
is er noch ruimte noch…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
Vuurvliegje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Het is het Licht in
de ziel van Elisa, wat
mij zoveel aantrekt...…
Je bent
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
574 Je bent niet meer de foto, waarop je
zo lief naar mij kijkt, je bent het wel,
maar je bent het ook niet meer.
Je lieve lichaam ligt begraven in een bos,
niet ver van het Nije Hemelryk, de zwemplas,
waar je mij en mijn broers vaak vandaan
haalde na een bloedhete dag. Je bent je
lichaam niet meer. Je ademt niet meer. De
donkere duisternis…