1819 resultaten.
is verrot en aangeraakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
791 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd, die ik vertrouw
in goud en later rood
ik ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
je legt me aan en zoogt me dromen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
5.089 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien of de zon
jas aan bij gelegenheid
ik sla
in kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
ik wacht
tot niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en zoogt…
Duizend naakte bloesems 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Tijd, opening, pijn, reflectie,
Het staat en het loopt, en
Het beweegt, naar, van,
Ongeveer, loopt het op zijn
Einde, ik was naderende
(Om mijzelf te zien verschijnen.)
Lig ik, hoor ik mijn oor,
Proef ik mijn lip,
Het hart loopt over
En het oor raakt niet vervuld.
Ook ik ben bang voor de
Tijd en het hart van de zee
En de harde…
Duizend naakte bloesems 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Tenzij de richting mij verraad,
Met een kus, een trapeze,
Het woest geweld, de natuur
Der dingen, het hete, het zachte.
Ik strek mij, tot de verbeelding
Waar ik tot spreek, hoek
Voor hoek, en oppervlakte,
Voor oppervlakte, ook neig ik,
Struikel ik, bid ik zonder ophouden,
Door Hem die mij kracht geeft.
Een verkenning van beeld…
Boek: Ontkleed niet naakt staan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Voordat ik in het boek kruip en in een adem zal uitlezen
wil ik mijn hart laten kreten en dit opschrijven en de wereld toevertrouwen
Eerwaarde Pierre Valkering
Gij zijt mij; mij zijt gij!
Meeraardige Jan Jacob Krediet van den Bos…
Thierry Baudet, de lente naakt!
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
972 ’t Is nacht, de opperste beschaving spreekt
Hij blikt omhoog en ziet Olympus’ goden
Hij boreaalt zichzelf, poneert een ode
aan Ego die zijn warme passie preekt
Een Leider die voor ons Zijn Licht ontsteekt!
Ja opgestaan is hij, de Lentebode
De duistre’ machten zijn fluks heengevloden
want elke tegenstand kwijnt weg, verbleekt
Narcistisch…
Pim Fortuyn, zijn en mijn naakte werkelijkheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
335 laatste met uitstel bekeken
gisteravond ON HOLLANDS met zijn smartelijke dood
Pims geest bezette mijn slaap daarna
een nacht met smartelijke visioenen
ik vroeg me in oprechte emotie af
had hij het gered had als Minister President
ik had hem 2 x live ontmoet, rond 2000
in de gay jeansbar Shaft, Rotterdam
daar stond hij dan pontificaal
naakt…
Beschaafde manieren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.221 Op de zielsnede van achterdocht;
Manieren waren ver te zoeken
Vol lof deed ik ze uit de doeken
waar menig man protesten zocht
Vertoornd heb ik mij gescheurd,
bevangen door de langste dagen
Hunkerend naar naakte vragen,
werd dwaling terstond aangesleurd
Rake woorden achter noch,
die ware kwintessens verbeeldden,
stuntelden missend…
Door vreemden aangeraakt
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
823 Ik zie je nog staan,
half naakt ben je,
ik raakte je maar niet aan,
hoe..konden ze?
Je gezicht stond op rood,
je had gehuild,
kwam al bijna in ademnood,
je lichaam was bevuild.
Ik wil je helpen,
en nog zoveel meer,
ik wil je wonden stelpen,
maar dat kan niet meer!…
Maken de man
netgedicht
3.6 met 59 stemmen
32.390 Rond mijn naakte existentie
schikt hij vormsel met uitbundig zwieren
en dicht met stoffen penseel de kieren
voor een stijlvolle dimensie.
Hij bebroekt, behemdt en zelfs behoedt
de gedaante van mijn passeren
hult mij, schijnbaar achteloos, in kleren
waarin elke passant mij achtend groet.…
Zwarte lente
gedicht
3.4 met 49 stemmen
23.885 Wij lopen nu met vrome voeten over naakte wegen
en zijn van zijne majesteit doorzegen.
Ergens is er een onderspit gedolven.
En iedere vrouw is ons genegen
haar bloed te mengen met de zwarte zonnen,
die van de zomen van ons bloed zijn opgestegen.…
Die man
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.161 Tot dusver was alles nog te doen
- houd moed, zei pappa
wees sterk en lief voor zusje
- huil niet, riep mamma
het komt allemaal weer goed
maar hier
rillend naakt naast zusje
nu die man hem schopt en slaat
zijn rechtervuist ontbalt en
pappa's zakmes pakt
pappa's mes
zijn pappa
moet hij huilen
huilen zoals alleen een wees
soms huilen…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Populieren priemen hun naakte
zwepen in de iele lucht.
Nog enkele blaadjes wisperen
met een diepe zucht
hun laatste fezelverhaal.
Kraaien roeien stil door de mistrivier.
Ze enteren knoken van een ouwe eik.
Krrrrauw! Rrrrauw! AAUW!
Steenharde krassen op het canvaslijk
van een stilleven.…
Ik sterf niet meer
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.071 Naakt in mijn lichaam
zet ik het raam open,
de wind roept me vreemd,
het laatste licht wil mij doden.
Ik leef niet meer
in de schaduw van mijn zelfkant,
vermorzeld vertraag ik,
‘k heb mezelf niet meer in de hand.…
De smaak van haat
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.754 ik schilder jouw naakte lichaam
als een voorbij stormende komeet
jouw vluchtigheid speelt mij parten
ik geraak niet meer bij
jij schreeuwt de sterren naar benéé
en toch ben je verwonderd
wanneer de maan niet meer naar je lacht
en het donker van de nacht jou omsluit
in razernij ontstoken, treft mijn
liefde jou geen blaam, enkel door
wat…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
Jij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
5.341 De lakens aan de kant
gelijk opengegooide gordijnen,
het toneeldoek dat opensplijt op
de triomf van de oorsprong,
het licht dat zijn nachtgewaad
afgooit en uit de verblindende straling
schrijdt wie haar eigen glans
naakt over de arm draagt
als een afgelegd kleed,
ongelooflijk gewoon,
gewoon ongelooflijk.…
Droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.616 zo klom ik op Vogeleiland
at de kwarteleieren
met de aalscholver
op mijn erectie
sprong in bramenstruiken
en likte de doornen
naakt als ik was
schuurde ik mijn huid
spoot mijn zaad
tussen kroos en karper
omarmde de wezel en hermelijn
en sliep de zeven dagen
totdat ik
naar huis moest
we eten spruitjes, zei moeder
mijn broers likten…
Vederlicht evenwicht
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
791 Verwissel me niet met een vreemde
die jouw hart slechts tijdelijk neemt
maar je wezen onberoerd laat
terwijl ik in gedachten meelijd
als vervreemding daarna toeslaat
Vermeng me niet met jaloezie
dat zwaar explosieve mengsel
slaat een gat in ons schilderij
dat treurig zijn verf laat vallen
naakt zonder inhoud achterblijft
Vederlicht…
Zonder ballast
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 ga binnenkort
de ultieme duik
in je ogen maken
om jou op de bodem
van je ziel te raken
in een totaal geven
zal ik mezelf vergeten
om zonder ballast
de diepte in jouw blik
voor het eerst te meten
heb veel los
moeten laten om
vaardig te worden
snelheid te maken om
ons ontmoeten te smaken
voel al de warmte
van je lach weet me naakt…
Het meisje dat Nolens las
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.035 Ze diende niemand van repliek
al dreven ze de spot met haar
dan nog, geen woord in ‘t openbaar
bevreesd voor dat vilein publiek
zocht zij beschutting in de kerk
want daar, bij haar geliefd triptiek
van moeder, kind - het scheppingswerk –
was zij gelijk ’t perfecte naakt
en pas misvormd in haar kroniek
normaal geboren, gek gemaakt.…
Korrelig betaamd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 breekbaar als
de porseleinen herfst dringt de
waarzegger in mijn sterven door
ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst
en welzijn in een gesproken rust waar thema
zich subjecteert in een volkomenheid van
besef, weliswaar is het niveau kleinschalig
en korrelig betaamd in vormloze gedachten
naar wat zij spiegelt is de lust naar
haar naakte…
Leven in het schemerlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Het heeft niets om het bibberende lijf –
ergernissen die ik alleen doorsta –
gaan altijd als nerveuze muizenissen
het leven door – mij achterna –
een horizon verkennen, in verte en in drang
brutale mannen huizen in dat nare donker,
zo naakt en onbevangen staan zij daar,
gewekt door lichte dingen die jij zegt.…
GIJ DRAAGT EEN SCHONE VLECHTE HAAR...
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.617 Het is een lengende avond van
mis-troosten en mis-prijzen.
’t Is of de dag niet sterven kan
en of geen nacht kan grijzen…
- Gij gaat mijn duister huis voorbij,
verlangenloos en rechte;
ik rade uw naakte, magre dij;
ik zie uw donkre vlechte.
---------------------------------------
uit: De gulden schaduw (1910)…
Nani-ka
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 spring en huppel
door naamloze vlokken
en lik mijn waan met onzichtbare
woorden
de lippen wit
straks de aarde
wanneer ik slaap op het lichaam
van de wachtende nacht
ik zuiver mijn zonden
met de ogen van
onschuld
en zie hoe het land zich verhoogt
de vorsten mollig en de maagden bloot
of is het de koude
die de illusie
vergroot
naakt…
Je bracht bomen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
796 ieder uur
sleept de hemel
naakt
het dodendoek mee
over doorkruiste nachten
schaduwengelen krassen
planken
tot stilte zich herhaalt
op grijze, afgeleefde
grond
zonder
me aan te raken
en zonder een woord
zocht jij wat
werd omgebracht in mij
voordat mijn strakgetrokken
handen zwegen
en ik het hoofd afwendde…
nachtvers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 het uur van de wolf
straten gehuld in het gehuil
van blitse wagens
dit duister dient niet
om te slapen
er moet overdacht
in de nacht beslecht
dat bij zon alles goed
of toch genoeg verlopen
volgens wat verwacht
hij neemt zijn pen
getuige tot verstillen
van wat geweest
voorbijgeraasd alweer
en af te leggen kleed
voor de naakte rust…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
Onthulling
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
775 Ze paradeert topless op 't strand
in een weinig verhullende tanga
's Middags op het drukke terras
speelt de wind met haar strandjurk
ze strijkt hem haast verlegen glad
de mannen idealiseren haar
door zon en zeewind bemind lichaam
het maakt haar aantrekkelijker dan
welgeschapen naakt op 't strand
schitterend metafoor voor 'n gedicht
als…
Ode
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.725 Ze lijkt slechts
virtueel te bestaan
Foto’s ja
van mooie ogen
van ’t leven ergens
tussen tiener en vrouw
Ze lijkt
met woord begaan
in poëzie
rond naakte taal
hard maar welgemeend
geslepen en dapper grauw
Ze laat
me in de waan
van zoveel meer dan voelen
haar zekerheid van steen
in zichzelf gevangen
aandoenlijk trouw
Soms…