Leven in het schemerlicht

Het heeft niets om het bibberende lijf –
ergernissen die ik alleen doorsta –
gaan altijd als nerveuze muizenissen
het leven door – mij achterna –
een horizon verkennen, in verte en in drang

brutale mannen huizen in dat nare donker,
zo naakt en onbevangen staan zij daar,
gewekt door lichte dingen die jij zegt.

Ik kijk ernaar met een vreemd mededogen,
maar geen van hen laat zich
door mij gevangen leggen –

Zij hebben niets te zeggen,
de minnaars van de nacht,
want jij houdt hier de wacht.

verstandshuwelijk samenleven

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1