1960 resultaten.
In verbinden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 mag ik zacht
met jouw hand
langs ons
bestaan gaan
in verbinden
bloemen kleuren
samen de mêlee
van geuren
keuren in hun
heerlijke diversiteit
met onze ogen
wolken schouwen
luchtkastelen bouwen
in het speelse wit
tegen oneindig blauw
daar waar
onze handen raken
stroomt fysieke energie
die onze liefde
eindeloos op zal laden…
Mijn ziel in mozaïek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
385 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de caleidoscoop
van een fossiele oer-natuur
herschikken de scherven in
het zielebeeld van mozaïek…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Zwarte bladzijden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
365 De heldere rode zon gaat onder
in de nevel van de late zomeravond
een vriend schrijft een haiku
over liefde en verval
vriendschap en vrede
oneindig lief onder het maanlicht
een minnaar schrijft een gedicht
over liefde op onleesbare bladzijden
nu het leven begint met aanvaarden
dat de stilte vreemde vragen kent
brengt hij het dieptepunt…
Zandpendel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
164 fles
die scheef aan zijn navelstreng hangt
en leegloopt over de blauwe mat
van het bewustzijn
van iedereen die erbij is
in sierlijke lussen een spoor -
een pendelende gedachte
Er schijnt steeds meer licht
door de fles en de wind
in onze zintuigen
wist de patronen uit
die we herhaald hebben
tot een magische acht
van inzicht in de oneindige…
tijdsintensiteitspectrum
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
458 de lezer te behagen
een klein plezier te doen
een verstilling
in de verdrukking der dagen
door een vertraging in de tijd
aan te leggen tussen zinnen
laag voor laag de werkelijkheid
indringend
een ademzachte fluistering
lang
stil te laten staan
om exact dat
op die fractie
van die ene minitel
precies die druppel
te vangen
in de oneindige…
Canvas
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
101 laat mij proeven van oneindigheid.
Maak mij verlicht, verrijkt, de al kijkende ogen in de huiskamer.
Schilder, mijn vriend.
Neem mij waar, maar laat mij waargenomen.
Laat de kwast je leiden, controleer je slagen.
Maak mij niet perfect!
Maak mij waarheid.
Schilder, mijn vriend.
Leg mij vast en laat los.…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Er drijft een dunne zee
boven de zee, ik zweef
overal, oneindig
tussen voorouders
en ongeborenen
De zee kust en speelt
trekt me onder water
mee in hoge schuimkoppen
die uiteenspatten in mijn
nieuwe regenboogslierten
over de zee, van de zee
de barende zee
verzwelgende zee
verdampende zee
die diepten van dalen
maakt, scheppende
duisternis…
Groninger Hogeland
gedicht
3.6 met 29 stemmen
13.987 En als ik hier dan weer sta,
naast U door de kluiten ga,
knijp ik in uw Vaderhand:
dank voor dit oneindig land.…
Melkweg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 Alles lijkt te zweven in
een oneindige nacht; lichtjaren
verwijderd van tijdsbesef en
zwaartekracht.…
Tellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Zo oneindig, oneindig veel.
Zou je ze proberen te tellen,
vallen ze van tussen je vingers
als een niet te keren stroompje, zoveel, zoveel
Alsof je water wilt gaan putten op de maan.
Als een droom die je wilt grijpen.
Zo werkelijk, maar ongrijpbaar,
net als de sterren en de korrels aan de zee.…
Universele Sterkte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Azuurblauwe torenhoge einders lonken en wenken, schenken onvoorwaardelijk mild, zachtjes lief hebbend immer
Oneindig weids veel belovend breedspectrum universum respecteert grandioos de grootse minus
Wat je voor de minste van de mijnen deed, deed je om Mij, me steeds dankend indachtig, gigantische Liefde compleet
Elk levend ademend wezen, uniek ook…
eeuwig
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.254 de zon gaat onder
tussen paarse en roze
wolkenstrepen
het laatste oranje
kleurt even onze wereld
om plaats te maken
voor de donkerpaarse nacht
waar sluierende nevels
wijzen naar de eeuwigflonkerende
oneindigheid van het heelal
waarin de strepen
van vallende sterren
een wens toestaan
ik wil alleen maar
een nieuwe dag met jou
eindigend…
De smaak van passie
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.298 Je lippen zacht
Mooi gevormd
Vurig gekleurd
Zoet verleidelijk
Je zoenen
Zijn zinderend
Ik proef je
Heerlijk zoet
Ik voel je
Warme tinteling
Zachte streling
Je lippen zacht
Gemaakt voor mij
Ik kus je lippen
Lang intens
Zalig warm genietend
Ik streel je
Lippen zacht
Zoekend de weg
Naar passie
Jouw zoenen
Zijn oneindig,zo lekker…
GRIJS
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.041 Bitter zijn de tranen die ik proef
herinneringen aan voorbije jaren
het hart oneindig leeg en droef
zal morgen weer de lucht doen klaren.…
strjitten/straten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
699 de strjitten binne leech
yn e stêd fan besjutting
de dei wurch yn
ûneinich begjin
de maatslach ûnwis
raffele,skuort
gefoelfol
yn griishollig ferline
oersetting/vertaling
de straten zijn leeg
in de stad van zinnen
de dag moe in
oneindig beginnen
de maatslag onzeker
gerafeld,gescheurd
fijnbesnaard
in grijshoofdig verleden…
Morgen is nog onbeschreven
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.113 het penseel ligt ongeduldig klaar
om het fel begeerde morgenrood
dat nog nietsvermoedend slaapt
uit haar dromen te wekken
een leeg doek wacht met smart
op de streling van de dageraad
die een blozend begin zal maken
met het inkleuren van de dag
geen lijn is al uitgestippeld
de perspectieven zijn oneindig
schakeringen van wilde bloemen…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 lakens
met zandgestrooide zang
mijn geest in een baan
om de aarde
nu terug de dampkring in
de psyche keert
zich om
onder wordt boven
zoals de onwetendheid
bewustwording
in haar greep houdt
strekken armen zich
uit in onmetelijke ruimte
verdwenen is de greep
vrijheid in twee werelden
de uiterste punten
raken elkaar in oneindigheid…
Gedachtenstroom...
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.738 Aan de oever van de beek
lig ik in het zachte gras
In het ruisen van het water
proef ik mijn gedachten
Woorden van een zoete smaak
fluisteren liefdesakkoorden
Het ritme streelt mijn gedachten
en laat de woorden leven
Langzaam vaar ik mee
naar het land van liefde
Zweef in oneindigheid
op mijn zoete gedachten
Aan de oever van de beek…
Leeftijd..
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.036 van het bestaan, het
is de dageraad der wijsheid in de menselijk geest
Uw grijze haren sieren u, u biedt uw talenten, bekwaamheden en wijsheid aan, die u in de loop der jaren heeft vergaard
De vruchten van de hoge leeftijd zijn liefde, blijdschap, vriendelijkheid, goedheid, geloof, bescheidenheid en matigheid
U bent een kind van het oneindige…
liefde omsloten door haarzelf
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
634 liefde omsloten door haarzelf
kreukelend in slaap van intimiteit
in besef van het niets waaruit het ontstaat
bedekt over nieuwe lagen van aarde
verborgen in zomen van toekomst
bedekkend dwalend in gedachten
ontluikend in stille sprongen
van oneindige lentewinden
koesterend en strelend in elkaar opgaand
ritmisch bezielend als ooit tevoren…
ga
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.499 De wolken werden strijders
de wolven werden herders
hun uit die andere wereld
het waren de verkenners
Het vlakke land
daar volgde ik hun pad
betrokken in dat oneindig spel
het eeuwige reuzenrad
Toen sloeg de bliksem in
naast me
achter me
voor mij
in mij
Maar ik liep door
op naar die tempel
waar de monnik zei
schiet op,ze staan…
ceremonie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
687 laatste woorden scharrelen zich
rond weggeworpen
stof
alles houdt zich stil
in dit hartbrekend ogenblik
wanneer ik mijn naaktheid
in jouw zwarte handen
afleg
als een kleed van verlangen
om een rivier te worden
naar die oneindigheid
waar vlinders
de waarheid
aan geliefden hangen
leugens slechts een poëtische
haarwrong…
In retroflectief
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
872 maar meestendeels niet
het is haast een bindend zicht
dat zich vertoont in jouw licht
mogelijk vertroebeld
door gevoelgewicht
of gekluisterd
aan lijfelijk beklijven
*
als IK
naar je staar
beluister
jou proef
dan ben jij dat ook
maar mezelf
misschien nog meer
het is een beeld naar gelijkenis
gespiegeld in de oneindige…
Herinnering aan een kolonie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
761 Blik op oneindig,
Handen in elkaar gevouwen,
Het beeld op zijn netvlies nog gebrand.
Te breken, ontsteken, te duiken, te zijn.
Soerabaja
Atjeh.
De souvenirs;
Een stuk bewerkt hout,
Een foto die hij niet zien kan
En pijn.…
Twee en de zee - Duo gedicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
526 neem mij op in je golven
beukend, woest
kabbelend, ritmisch
wiegend, overmeesterend
spiegelend, windstil
neem mij mee voorbij de einder
waar dromen mij overspoelen
oneindige dieptes mij naar
ongekende hoogtes tillen
werkt vrije val bevrijdend
spreid mijn geest!…
in menigten
gedicht
2.9 met 38 stemmen
10.688 ik stoorde me aan het roekoeën van de duif
maar niet genoeg om er m'n geweer voor uit het vet te halen
ik wachtte tot een volle tram de halte naderde
dan drukte ik me tegen de billen van net zo het uitkwam
dat men niet bij me aanbelde kon ook duiden op oneindig talmen
als ik iemand op straat zag in z'n regenpak
met in de ene hand een hengel…
Diepblauwe ogen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.140 Het oneindige licht, voor eenieder een streven.
Dat zie ik in jouw diepblauwe ogen, die ik elke dag wil beleven.…
Overschrijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
496 Ten lange leste de brokken
niet passende puzzelstukjes
op een lichte glooiing
met eenrichtingsverkeer
Het contrastrijke vervaagt
achter de vloeibare grens
van adem en waden
contouren worden milder
Restanten van late bloei
verglijden nog even zichtbaar mee
het glanzen van voorheen dooft uit
maar het uitzicht blijft bewaard
de oneindige…
Overrompeld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Daar sta ik in het holst
van de nacht het leven
stroomt vol met andere
kleuren ze negeren
heeft geen zin
de zomer blaast langzaam
zijn laatste adem uit
het gaf me zaad van vrede
dat in mij openbrak
overrompeld door gevoelens
probeer ik het negatieve
af te weren maar toch
brengt het een leegte
van oneindigheid
het donker…