1394 resultaten.
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Verkleumd verwarmt mijn huid zich in
het pure licht,
zoals een gesloten roos,
gevlekt en oh zo kleurloos.
Mijn armen openen in de wind.
Genietend verlangt mijn huid naar
de frisse geur,
zoals het wuivende riet,
rusteloos in haar oeverloos verdriet.…
jij bent mooi
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
730 een warm gevoel
prachtig rood
heerlijk zwoel
je willen aanraken
maar jij beschermt jouw lichaam
een steek in mijn huid
laat blijken dat je prikkelbaar bent
handen van je afgooien
is wat jou voedt
zo doortastend
dat mijn vinger gelijk bloedt
maar toch blijf ik van je houden
ondanks deze keerzijde
jij bent het
mijn prachtige rode roos…
Voor Ronald (mijn broer, waar je ook moge zijn)
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.489 Nors zwijgend leg ik een rode roos op je graf.…
gefeeste woorden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
776 overdonderende zonnestralen
in de manke morgen
roterend in lokkende cirkels
mijn manchetknopen glinsteren
bij mijn net nieuw gekochte
wit-rose gestreepte overhemd
onder het genot van de eerste koffie
en mijn volkskrantje
salueer ik voor de dageraad
mijn morsig brein ontwaakt
en dichtersdorst staat paraat
ik plet…
Niet geloof, niet hoop, niet liefde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
939 Waar twee monden
dezelfde taal spreken
schrijft de ene hand
een ander verhaal
ik noem de liefde niet
langs die ene snelweg
waar ooit die zacht
rose zalm werd
achtergelaten in
de hoop dat zij
gevonden werd door
tedere mannenhanden
sprak de hoop niet
ik geloof in gedichten
berust in het niet
mystieke lees langs
treurnis…
JOUW WARMTE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.371 wauw, wat ben je lekker warm
ik wurm me tegen jou aan
en voel jouw warmte
diep bij mij naar binnen gaan
je ligt te slapen als een roos
van de wereld niets bewust
je hebt niet eens in de gaten
dat ik je zachtjes heb gekust
ik leg mijn armen over je heen
en hou je liefdevol vast
alles klopt tussen ons tweeën
alles past
vredig voel ik…
Ik wacht
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.867 Het wordt al nacht en toch blijf ik
ik ga niet meer
ik wacht
Als de koele schaduw van mijn leed
nog koeler wordt
zal ik nog wachten
Als de bladeren vallen en
als zand de ware grond verbergt
en geen plant nog groeit
zal ik nog steeds wachten
Als een mooie roos wanhopig
treurt na haar bloei
zal ik nog langer wachten
Als de wolken…
Telkens klinkt een woord
gedicht
3.5 met 52 stemmen
22.686 Het kruis zal bloeien als een roos,
en niemand raakt verloren in de nacht.
En wie met open oren voor het leven koos,
die geeft het woord een nieuwe kracht
en luister.…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…
Rozenkrans
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.855 Ik val op jou
als een roos
die zich hecht
aan de zon.
Zonder je licht
blijf ik duister
bid ik de dood
voorbij aan mij
voel ik me geknot
in uitbundig lijden
steken de doornen
sterk in mijn vlees.…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Roze lippen dimmen
de koperen wimperstralen
in rosse wenkbrauwharen.
Nog even schiet het zonneoog
felle schichten
die doven in wolkenslierten
vol roze zalmen en flitsende Lichten.
Geruisloos glijdt het zonneoog
diep in d’aarde en dooft.
Stille schaduwbomen
spoken huiverdromen.
Koelte klimt in mijn huid
want ‘t licht gaat uit.…
Plastic bloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
752 De roos die ik had geplukt,
rolde in een fabriekshal
van de lopende band
Toch smakte haar kus,
en smaakte naar
grind of grond
Het gestroomlijnde lijf dat
ik soms beklom, viel af
als een bergpad
vol steenslag
Inmiddels rot mijn hart
weg in 'n zompige wei
naast de Hoogovens
Wanneer water
Wanneer zand
Waar mengt men
koude lijven…
Sonnet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
970 Hij schiet op de foor nooit roos.
Weldra valt het rode doek.
"Wat scheelt er mevrouw? Bent U boos?"…
De oorsprong
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
648 De zon - haar stralen strak op zijn gericht
zodat zij komt tot leven
geen duisternis blijft onverlicht
het Licht is haar hergeven
De roos verheft zich boven 't gras
de mus begint te zingen
onbekend met hoe zij was
en hoe haar knoppen hingen
De symfonie der natuur begint
Hoor! Hoe zij op klanken zint
Nu de bron is opgedoken
Kijk!…
valentijn op het antwoordapparaat.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
551 'mijn hart kon alle vlinders die
ik erin voelde niet meer dragen
en ik stortte hulpeloos neer,
in de ban en zo in de war
van jou en hulpeloos ook,
een baksteen in een rode doos
mijn hart, een hand met daarin
een nog bloedende roos en
wolken donker in mijn hoofd
gedraaid en een zon die er
vervaarlijk boven hing, pro-
beerde ik…
Vallende ster
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
619 En steeds weer
verlangde ik
naar het licht
de rivier van kristal
de roep
van de ochtendvogel
de dans
van de windvlinder
de geur van de roos
die bloeide
voorbij de schaduwen
van eenzaamheid
Daarom, menslief
Gedenk niet mij
maar alleen mijn woorden…
de droom die erin schuilt...
een vallende ster
schitterend...
heel even...…
Françoise
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
912 blauwe krullen
op het parelmoer papier
strijk voorzichtig als was het
perkament
mijn hand over het vel
ik blaas jouw naam in witte krullen
over de bloeiende zee
die eindeloos zal golven
tot daar
waar ogen de einder raken
ik plant jouw naam in rode krullen
rond de oude plataan
waar lelietjes der dalen
hun kopjes zullen heffen
voor de roos…
Zintuigen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
843 Vormende letters worden woorden
En woorden laten boekdelen spreken
Laten we het geschrevene in verre oorden
Gedachten worden dan niet vergeten
Gevoelens kennen geen grenzen
Zo zijn gedachten eindeloos
Zie alles door het vlies van de lenzen
Blind van verlangen, jij mijn roos
Ik vang je geur, meegevoerd met de wind
De stilte laat zijn oorverdovend…
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 wat leef ik zegt de roos
in een groet naar werkelijkheid
waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe…
Vannacht
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
965 Als in de herfst de laatste roos
de fletse blaadjes af voelt breken
die krullend opgaan in de wind,
weet zo het lichaam, smal en broos
zijn geest al grotendeels geweken
dat nu zijn laatste tocht begint?…
Moment suprème
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
755 alles draaide
om die ene vinger
wenden en werking
als lokkende vlinder
verleiding in nieuwe lente
manoeuvreren
van komen en gaan
spelend spel
met dans en gezang
in liefde verhuld
met haar allerlaatste
geil glimmende blik
venijn en rode roos
sleepte zij zichzelf
naar het einde
nog zingen de zigeuners
na de messteek
"Mi adorada…
Een reis te maken
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
554 wanneer ik
naar de ogen van je kroost kijk
mosgroen en zilverscherp
wordt de afstand tussen het gemis kleiner
of je hier naast me zit
en praat
zoals vanouds
twee handen op één bolle buik
te dun is het licht
genadeloos in zweepslag
slaat de klok
de werkelijkheid raak
achter mijn borst
bloeit de witte roos open
de stilte kabbelt traag…
Komt goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
974 Blootvoets over de rijp op het groen
worstel ik me door een gordijn van mist
beseffend hoe ik muren metsel
en struikel over lange tenen van ijs
Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken
doorspekt van cynisme
rennend langs lege populieren
hijg ik wolkjes in cirkels
In 't hoekje van jouw schaduw
zie ik tinten, rose, wit, purper
zeg…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 ik ben het zuiverste dier op aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw…
Het nieuwe begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Stilletjes denk je terug
aan de avonden waarop
om halftwaalf de barbecue nog smeulde
en de rosé werd bijgevuld?
Voortaan moet er elke ochtend
vers brood zijn,
met verse moed.
Je beseft weer dat een school
discipline vraagt,
en niet alleen van kinderen.…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…
Met de wind mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 En ik geloof nog steeds niet dat God jou
de opdracht heeft gegeven
om haar voor
twee ijzeren spijkers te laten beven
terwijl jullie de doornen plantten
alles wat tegen de wind ingaat
om de roos
uit haar schoot te plukken
Na de trieste oorlog
geschiedenis van haar ouders
is ze nooit gaan haten
ze is met liefde gerechtigheid…
IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS
poëzie
3.5 met 39 stemmen
4.484 - De venstren blind, de kaemren naakt en ijl de dilte;
het huis eens beedlaars, onbetreên en haveloos :
aldus mijn ziel in 't land der Stilte ;
alwaar ge, alleen ten hemel-tuine een helle roos,
een vurig-felle roos in Stilte's donkren lande,
staêg-nodend waakt en blaakt, altoos;
en ik, met de armoe van mijn hoofd en van mijn handen…
Mijn trui.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Keek neer op uitgebreide landerijen
van vooral veel groen en geel
en heel veel bloemenkleuren,
tapijten, rose en wit
en achter mij dat stralend helder blauw.
Breien kon ze, recht, eindeloos recht.…
De Tuin Der Lusten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Waar een roos in het rood,
Niet meer bang zal zijn voor de dood.
Ik kus haar rode lippen in alle seizoenen.…