2623 resultaten.
Vooruitzicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 elk jaar opnieuw
laten bomen zich
gelaten ontkleden
huivering is er
bij elk vallend blad
geworteld in aarde
zullen regen en kou
het naakte hout raken
tot een nieuwe lente
met nestelende vogels
.…
Een nieuwe dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
676 warm augustuslicht
streelt het blad
van mijn zondagochtendtuin
alles is nog stil
de dag ontvouwt zich
ziet mens en dier ontwaken
nog even talm ik bij het raam
voel mij verzadigd door rust
de dauw op het gras verdampt
ik open de terrasdeur…
Voor Albert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 Loom loop ik
Door de late
Avondzon aan
Het einde van
Wat een dag
Is geweest,
Een dag in mijn
Leven waar ik
Moe maar voldaan
Op terugkijk -
Boven mij het
Ruisen van
Blaad'ren die
Zachtjes zwijgend
Mijn waarheid
Fluist'ren van
Eeuwige geborgenheid…
Tulpenfoto
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.914 Een vlammenzee van rood blad,
van lijntjes, kruisjes, fijntjes,
fluweelzacht glanzend,
lachend in de zon,
vlaggend in de wind,
laaiend licht en vuur,
op dit moment, dit uur, ('t was donker),
engelen van het veld,
zomaar voor mij besteld.…
Waarheidsvinding
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
435 ik heb mezelf tot glas gedwongen
om schijnbaar te zijn, transparant
een kerend blad, onthecht, een
boom in weerloos kale toestand
in het portaal van spijt, vermagerd
tot rafelige twijfel, om te keren,
woorden te herroepen. Gewoon, om
me tegen een geweten te verweren…
Nazomeren
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
675 Verwacht geen mierzoet gefemel over de nazomer
Geen etherisch gewauwel van een dagdromer
Over herfstkleuren, ochtendmist en vallend blad
Die nazomer en nog lang daarna wil ik overslaan
Laat de voorzomer maar weer beginnen
Dan pas kan de korte broek weer aan…
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
556 Voor ons ligt het nieuwe jaar
een onbeschreven blad
besneeuwd landschap zonder voetstap
een wolkeloze lucht na dagen regen
een volgroeid veld, rijp voor de oogst
zo komt het nieuwe jaar ons tegen
aaibaar en onberoerd
wie is het die dromen uitvoert?…
O Erdogan
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
919 De Turkse kieswet, las ik in de bladen
Verbiedt campagnes in het buitenland
Jij zette deze wet liefst naar je hand
De machtswil hitst je op tot lijpe daden
Een Turkse volksstemming? Onnutte zet:
Jouw wil is in Turkije toch al wet…
gedachte bij een oude boom
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
673 zoals hij bijna geen blad meer draagt
toch met het landschap vergroeid en
verbonden blijft
zo wil ik hier wel staan wanneer mijn
eigen levensjaren zijn geteld maar
voor mezelf nog geen einde wens
als een voltooide boom die heimelijk
nog van een jonge lente droomt…
Blozen..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 zonneschijnsel
een godsgeschenk
De kleur
van het blad
van bladeren
een stille wenk
van herfstmaanden
nog onbesproken
onvoorspelbaar
de nukken van't weer
De deur....
van winter
op een kier?…
Nul Magazine
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
471 Tien jaar geleden schreef Plus Magazine
Hoe het gevoel van Zwitserleven was
Een creditcardwalhalla zonder pas
Met daarop AOW nog bovendien
Sinds kort is er een nieuw blad in de maak
Nul Magazine, voor oud en hip met smaak!…
Origanum majorana
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Hoe meer koetjes en kalfjes
En crèmepjes en zalfjes
Des te meer hoeft het blad
Als de snoet van een kat
Zich in dovemanskleuren
En brandnetelgeuren
Op visite bij neefjes
Te wentelen in teefjes
O hoe zalig kan het zijn
Ramadans marsepein
Maar zij doet bitterzoet
Aan de lijn, Marjolein…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
327 Het eindeloze blauwe blad
van de vroege zomermorgen.
Vol vrijheid en verlangen,
zo glad en zonder zorgen.
Ik houd verstild mijn adem in.
Nu, geen toekomst, noch verleden.
Duizend kansen liggen klaar,
zacht zwevend in het heden.…
De herfst staat voor de deur
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
826 Wanneer de zon haar kracht verliest
En eikels worden waargenomen
De trekvogel het zuiden weer verkiest
En 't blad komt van de bomen
Je neus wordt overspoeld met rijpe geur
Dan is er maar één ding aan de hand
De herfst staat voor de deur!…
Nooit meer herfst
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.201 Ik schrijf jouw naam,
in geelgoud,
op geplukt blad.
Kijk door ons raam,
naar het woud,
welke herfst vergat.
Geen vallende kleuren,
altijd groen,
eeuwige zon.
Jij liet het gebeuren,
die eerste zoen,
waarmee alles begon...…
Mens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.329 Een mens, een roos gelijk
fijne bladen, zoete geuren
maar met doornen die steken,
verborgen achter prachtige kleuren.
Een mens, een vlinder gelijk
vluchtig vliegt hij, weg van de waarheid
weg van kwetsende woorden
want zo is een mens, voor altijd...…
Deze magie
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
511 spiegelend
danste zij op
maanverlicht
water dat
opkomend golfde
zonder rust
blad fluisterde
tussen de sterren
hun open gesprek
zonder twinkelende
starheid en aan
buren geen gebrek
in geel was de
puzzel nooit
te maken er
waren stukjes
die deze magie
niet smaakten…
lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.137 het nevellaken ligt glad en schoon
te wachten op de dauw
meedogenloos en kil
op het nieuwe blad, zo pril
een zware last
nu reeds te dragen
wachtend op het dagen
kwetsbaar zijn de knoppen
zich persend uit het hout
smachtend naar de lentezon
de ochtend is nog koud…
desert rose
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
1.330 mag ik huilen
wanneer een woestijnroos
haar traan heeft laten vallen
mag ik voor haar knielen
wanneer zij een blad verliest
mag ik voor haar bidden
wanneer zij de koude van de nacht
moet overleven
en mag ik voor haar sterven
wanneer de zon
haar traan ontneemt…
de cirkel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.115 wie telt de druppels
van het dauw, zoet en zacht
wie was het kind
dat liggend nog lacht
totdat de aarde haar zal ontvangen
in dankbaar verlangen
te geven, te verzorgen
opdat op n frisse morgen
de dauw likt aan het blad
van een volgend levenspad…
steekspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 gifgroen
je stille bes
je ingesneden blad
vol stekels
hagen
schragen
blijmoedig hulst
in deze dagen
de zomer
daagt bloedheet
het najaar
tot een steekspel uit
rode bessen
steken dan
een heilig vuur
in groene kragen aan.…
We zijn allemaal ongekend,
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
577 mensen met hetzelfde lot
waar alles van mei wordt afgelegd
druipen de dagen van de twijgen
door gedempte stemmen overheerst
huist in de nevel een vreemde rust
er mompelt nog een enkel blad
en de tijdgeest beslaat de ruimte
van dit eens zo stralend vergezicht…
geheugen
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
1.037 in mijn geheugen is het net herfst
waarin takken praten met bladeren
traag in het vergane landschap
dat zijn gezicht laat zien
in beeld van zwart blad
waarin ik verdwijn
in een dode vorm van bestaan
de noodlottige glans van denken…
HET TERUGTREKKEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Een roodgeel blad
aan de eikeboom?
Achter elk woord
een stille droom
Langzaam op weg
die te vervullen.…
"Rietpluimen wuiven koelte" ( haiku 4x )
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
579 Een verroestend blad
kleeft op het asfalt
de eerste voorjaarsregen.
Vrije appelboom
het is nog te vroeg, toch
schud ik hem de hand.
De wolken breken
het regent zonlicht
boven het rivierenland.…
Het koude seizoen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Zorgvuldig in de gaten gehouden
wanneer het laatste blad
van de lindeboom in de tuin
zou neerdwarrelen.
Het viel samen met
het neerstrijken
van de eerste staartmees
op de voederplank,
met geweerschoten
in de Lommelaer,
met het langer draaien
van de verwarmingsketel.
We zijn er klaar voor.
Voor het koude seizoen.…
Het weer, natuurlijk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
578 Langzaamaan wordt het killer,
zie ik daar een vallend blad
Wordt het gras minder gemaaid,
loopt er op het pad een slak.
Langzaamaan, regent het vaker,
wordt alles natter, kleffe boel
Maar ach de herfst nadert,
we moeten mopperen, dat is wat ik bedoel.…
Bladmuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 eindelijk weet ik nu
dat ik muziek kan lezen
van ontelbare bladeren
die 't gazon bekleden
vraag mij niet te zingen
van een gedrukte partituur
ik zie wél wat hoog of laag is
en de huppelnootjes
het blad in eigen tuin
vormt een magistraal orkest…
Herfstbladerend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
689 Nu de schaduw grijpbaar wordt
zich vangen laat in mijn handen
tussen de vingers wriemelt
vrijheid van het licht zoekt
Maakt zich in mij een voelen los
dat liefst als blad uiteen valt
verteert en zich vindt in sporen
weggeblazen en gedragen door de wind…
Herboren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
434 laat mij vandaag
opnieuw geboren worden
met een frisse kijk
de wereld aanschouwen
zonder geschiedenis
noch schuld hebben aan
kleur ik ieder blad
maagdelijk wit
zodat zinvolle woorden
hun zwang kunnen vinden
en de waarheid
eindelijk mag zijn…