1749 resultaten.
Nevelig?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Ragfijne werelden
elke druppel huilt
in zeeën van beloften
alles is beschreven
uit liefde van de stof
gedachten anders gevormd
gebundelde ziele
rust om in te schuilen
watervleugels uit
nevels onvoltooide verhalen
soms hoopvol
soms ontluisterend
fantasie onwrikbaar, alleen
verleid door zwaartekracht,
transparante mantels om…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker van het kruis en het
stof…
De Sint
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.107 Daar komt de Sint in een wolk stof.
Hij kijkt rond en zoekt de brief
Die ligt vlak bij de haard.
Kijk eens naar zwarte Piet hoe hij staart
Naar die zwarte man met de witte baard.…
Een krimpend heden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik zag haar bij
de weg omhoog
zoekend en toch
duizendmaal gegaan
later op de dag
daalde zij af
gekromd, schuifelend
in de ouderdom
waarin tijd vervloog
in een slijtend bestaan
kleren, kleurloos bejaard
schoenen, sloffen
ooit stof van aard
zo ging ze traag vooruit
en doorheen de jaren
verdampte achter rimpels
iedere vraag
zij…
portret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 het huis is groter dan mijn
schedeldak
de vloeren piepen en kraken,
alles lijkt aangeraakt
schemer daalt op de tast in
het trappenhuis
stof dempt hier de stemmen,
de tijd lijkt geel en ijlt na in
rammelende,
zware houten spiegelkasten
met geraas dat smoort in
late doofheid
er hangt nog etenslucht
boven de afgeruimde tafel…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
Hemeltrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
357 Gedacht,verbeeld en
helder raakt ons de
nacht waar wij naar
staren, het ligt ergens
in de Melkweg, een
hemeltrap, belichaming
van onze verbeelding,
wat een mens in zichzelf
en alles tussen de
sterren ziet, ioniseert
het lichte stof wat zich
tot een verrassende
vorm formeert van alledag
belichaamt wat in het tijdloze
wordt…
Erotisch?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
806 Ach die liefde, opwindend
zo dichtbij, soms onbereikbaar,
ver als de sterren staan, vaak niet
met het blote oog te zien, maar
als levend stof van licht voorzien,
daarin zit de werkelijke zuurstof die
ik dagelijks ademhaal, verdrink ik in
de lust van de aangekondigde lentetijd,
in zijn erotische armen wordt de zon
langzaam warmer, het…
happy end
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 geleidelijk beginnen we aanwezig te zijn
in stilgelegde bovenlandse beemden
nog voordat stof is gaan liggen
zelfs sprake is van beginnend besef
weten we waarde van ijdele hoop
welke kleur; groot of klein?…
De kou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 De kou ligt dik
over de wereld als stof
alsof er al heel lang
niemand meer is
en ik ben vergeten
of over het hoofd gezien
achtergelaten alsof ik niet
meegenomen kon worden
Niemand met wie ik kan
delen wat ik voel, de kou
sinds jij weg bent, de kou
sinds ik alleen thuis ben
Niemand
om aan te vertellen
dat ik jou, mijn liefste
liefste…
Zijn voetstuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 weer kortwiek
ik spastisch
mijn balans kent
geen evenwicht
tussen vallen
en opstaan
het is gaan
tot de dood
erop volgt
toch heb ik
barricades om de
vaart te vertragen
weer even tijd
om bij zinnen
te komen voordat
de realiteit
van mijn dromen
effect sorteert
en ik alsnog
probeer te
ontsnappen
uit het overschot
dat mijn stof…
antwoord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
166 Sluipend door het huis
van slepende kwesties
vooral geen stof op doen waaien
de stenen op de andere laten staan
als keiharde dekmantel
De dag moet nog beginnen
warme thee-damp slaat neer
op de bijeengeraapte brillenglazen
Door de wasem weg te wissen
kunnen de vraagstukken helder worden
Zit ik tussen pakken neer
of ligt het antwoord voor…
Veel wind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Veel winden doen water waaien
slopen kust na kust
in branding voor de duinen
breken daar de rust
verstoren gelijkmatige deining
overspoelen ’t blanke strand.
In werveling stuiven duinen
het helm golft over land
en in de diepe pannen
staan fier de kleine struiken
waar zelfs geen blad van kreukt
terwijl uit hoge bomen
de kruin zelfs breekt…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 IJle spinnenrag vangt stemmen op,
uit de nissen van de boezemkamers,
levend stof opgerakeld door mijn
adem,al hoewel ik lang vertrokken
was, blijven er vage afdrukken achter
op een leeg matras en in alle vragen
die je in de spiegels van mijn ogen las.…
oog op u
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 beluister het doffe ruisen van gindse stroken marmer één seconde na duizenden millennia van absolute stilte, het doffe stof ploft in stof.
en zij, vergooide bloem, opschietende te midden het neerzijgende rot, zij voelt de zuren vallen in het hart
van haar vergeefse groei.…
ode aan de schaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Knipt door stof alsof het boter is,
maar als je haar laat vallen, dan is het mis.
Ze danst door stof, papier en karton,
zij is de ster op elk knutselfeest, dat is gewoon.
Met elke knip vertelt ze haar eigen verhaal,
een meesterwerk uit de losse pols, zonder een schaal.…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
Dan, langzamerhand dronken wordend
gedicht
3.5 met 18 stemmen
27.041 Dan, langzamerhand dronken wordend
van pop, powezie en pils
staat hij uit zijn stoel op
zijn tikmasjiene duvelt op
de grond;
hij weet de rand van de taal bereikt
voorzichtig naar een oude
boekenkast schuifelend
(soms wordt hij eeuwen stof)
negeert hij het dode grijze oog
bij een aantal tijdschriften en bundels
blijft hij staan en probeert…
uit een open raam verwaait de jazz
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
750 een flard gesprek
uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft
weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het
verkeer te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
ik voel de hitte zinderen
er spelen nu geen kinderen…
Big Bang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.070 Voor er puin door het ruim dreef
Voor de klok ons verder joeg
Was er een knal uit het nulpunt
Een natuurwet propt de stof samen
In een kruitvat, een zuigend gat
Die sterren, nevels, stelsels slikt
Versnellend in de verte dijt het uit
Met een golflengte voorsprong
Als een naald die in het rood schuift
Toen nam god het over
Hij legt…
Huilen als de wolven.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
707 Met lege handen
en een leeg hart
gevoelloze vingers
haar blik verstart
koude streelt haar huid
voelen doet zij niet meer
woorden zo bast
het doet haar geen zeer
terug is de façade
het masker van alsof
haar metgezel van jaren
weer vanonder het stof
één schil was gepeld
een glimp van haar hart
was getoond voor even
nu rest nog…
volmaakt gelukkig
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
3.927 op de grond ligt een gedicht
een naakte scherf die de wind
uit de spiegel van mijn leven nam
mijn trouwe stoel houdt me
krachtig vast en hoest het stof
vanonder mijn onrustige kont
vantussen de takken ijlt
een lichtstraal door het glas
en legt de titel bloot
'volmaakt gelukkig', hij glanst
ik trek gehaast aan de pen
poog…
Van goed hout…
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.168 De plankenvloer kraakt het verleden
gesmoord door stof verstopte kieren
onder kaal getreden pluche kleden
spijkers buigen; de koppen geroest
niet willens hun houtgreep te vieren
nagels woest geslagen in de knoest
ruw wreken de splinters zich tegen
de vuile zolen die hen open gekrast
achterlaten na een regen van vegen
Nee, de delen barsten…
ik, naakt voor u
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.326 geheel ontdaan
ben ik,
van uiterlijke schijn
ik heb mijn stof
afgelegd
beleid nu een
nakend bestaan
een lijf, behaard
van top tot teen
maakt u onrustig
tracht mij in ogen
te zien
blozend gaat u
ten onder
dat wist ik wel
het vlees is zwak
ik ben nu eenmaal
een mannelijk wonder
ongemakkelijk
is uw houding
bij het zien
van…
ik, naakt voor u (tweede versie)
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
844 belangstelling verraadt
ongemakkelijk
is uw houding
bij het zien
van een middelbaar lijf
dat wist ik wel
het vlees is zwak
ik ben nu eenmaal
een mannelijk wonder
een lijf, behaard
van top tot teen
maakt u onrustig
tracht mij in ogen
te zien
blozend gaat u
ten onder
geheel ontdaan
ben ik,
van uiterlijke schijn
ik heb mijn stof…
in de bijenkorf
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
2.251 channah van het ware dichten
haar daar kwam ik voor
ze was zo waarachtig
kort en bondig
haar kaken lachten verkrampt
ze keek verwezen en verwaten
wat wil je zo alleen gelaten
nog steeds kwam niemand daar
zielig las ik toen haar bordje
asjeblief niet storen
stond achterstevoren
ze leek ook plots
zo hopeloos
lang en breed van stof…
troost
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
901 al richt ik mijn ogen
nog zo omhoog
en mijn diepste een sterk
verlangen kent naar
het Hoogste mededogen
toch blijf ik zoeken
naar aardse hoop
sterker nog,
ik word juist met de
menselijke onmacht
meegezogen
ik ben van stof
ondergeschikt aan de natuur
in mij brandt de vergankelijkheid
dat dooft na korte of lange duur
wat rest is…
luiheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
631 De kat ligt aan de stoof
Wijl ik voor den tv zit……
Dichtland
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.389 Een wereld verscheurt door de deurbel
bezoek die stilte vertrapt, als stof
van de reis nog kleeft, jetlag kwelt,
gebroken dromen in m'n hoofd crashen.
Hoe moet ik dat weten, zoiets stoms als
verjaardagen, ik ga iets doen aan die bel
niet gehoord, niet geweten, niet gedeerd.…
Maagd in de dageraad
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 ’s nachts in schaduw der aarde
als mens en machine zwijgen
slaat nevel stof der dag neer
wast douw Gaya’s groene kleed
wordt de wereld weer als nieuw
in zonnegloren herboren
ze komt als maagd in een zetel
van licht in magische stilte
uit het oosten aangereden
even ‘n aards paradijs ervaren
al gauw gaan mens en machine
m’n dagdromen…