794 resultaten.
Galerij der Zelfportretten
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
803 primitief
u duidt mij dat niet euvel
soms wentel ik mij
in gelukzalig gerief
zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een groot man
in een onzichtbaar lijstje
voor u neergezet
3)
ik schets u hier
een portret
van een intelligent man
zoekend naar het wezen
in alles en ieder aanwezig
zoek ik de waarheid:
een tocht…
De veerman (verlaten plichtsbesef)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2.210 Ze mompelden met holle ogen
iets over 'een tocht over de Styx',
terwijl de Where slechts op metertjes kan bogen,
het een bescheiden bovengronds riviertje is.
Tenzij 'die Walküre' tegen de romp aan sloeg!
Ik vaar liever kalm op de golven
met gekabbel rond de boeg
dan dat ik door schallend koper word bedolven.…
Maart
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.483 Uw onder-gang en op-tocht beeldt
In de gedaante van de dagen.
Wier ring in u zijn orde herschept.
O gij: gedenk de stille maaier,
Die vroeg genoeg zijn voeten rept! -
Zie! zie: daarginder gaat een zaaier!…
De traan
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.536 Uw alveroverende tocht
Wekt stromen van dit balsemvocht!
Voor wie uw gloênde pijl doorgriefde
Zijn tranen wellust van het hart,
In liefdes vreugd, in liefdes smart!…
Maart.
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.137 En roept uw klare geest te wapen
In 't werktuig dat uw leger teelt,
In 't voorjaar dat uw moed zal dragen,
Uw onder-gang en op-tocht beeldt
In de gedaante van de dagen,
Wier ring in u zijn orde herschept.
O gij! gedenk de stille maaier,
Die vroeg genoeg zijn voeten rept! -
Zie! zie! daarginder gaat een zaaier!…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 gestrengelde rondedans;
als enkele bladen, sprenkelbladen
aan kronen stil gerijpt, geglipt
van kelken, door wier wanden heen
het net en weefselwerk verscheen
der aren en hoe het was geribd,
nu dat het licht er toegang had;
als het onschuldig bloesemblad
de omgestulpte, uitgeschulpte
kommetjes met een welig vocht,
of bootjes op een blijde tocht…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 Zij zoekt de dennenappels op,
En knoopt die in haar schort;
Hij breekt daartoe een tak van 't hout,
Waar ze aan gebonden wordt;
Maar drukt haar op de lange tocht
Ook nog de luttle vracht,
Geen nood! Hij neemt de schort er bij,
Hovaardig op zijn kracht.…
Requiem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
858 de schaduw verleidt
Uw Aardse Liefde, tot sterven toe bereid,
ontvang de mens die is gegaan
geef hem de vrede,
in een hemels bestaan
IN PACEM
vaarwel mijn vrienden allen om mij heen geschaard
ik voel nog steeds jullie warme liefde
en neem het mee, alles wordt in mijn hart bewaard
het zal de tocht…
De zee
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.733 Ach, vrede, vrede leidt hun gangen,
En blijde welvaart sluit die tocht!
De schare komt, van Zuid en Noorden,
Ter haven in; van Nijl en Rijn;
Van Zilvervloeds en Indus boorden;
Bij vredes milde zonneschijn!
Laat hun dank de Redder prijzen,
Die de orkanen bond!
Wiens sterke hand de kiel deed rijzen,
Boven bank en slibbergrond.…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht
van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht,
deel van de raarste tocht -de aankomst volgt zo nog,
ooit voor een gedrocht van een vraag ondernomen,
zit er bijna op, zolang hij, de vandalenheld, dromen
niet verwart met werkelijk ter zake doende idiomen.…
Bedelbrief
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.614 En toen die feestdis na die tocht!
De roep ervan ging op naar buiten.
Wat tafelpracht en keur van spijs!
Des zomers heeft de rijkaard ijs,
Des winters heeft hij fruiten.
Dat doet het goud, die zegen Gods,
Te dwaas veracht door valse vromen.…
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 Grijsheid brengt de vrucht van 't leven,
als de tocht door donkre dreven
is volbracht;
als geen drift of blind begeren
waarheids heilig licht kan keren,
overstralend werelds nacht.…
Zomergenot en Almanakken-Koorts.
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.090 Nooit heeft mij de tocht verdroten
Met de jaagschuit heen en weer.
’t Rundvee in de poldervlakte,
’t Kleurenrijk op bloem en blad,
’t Visje dat de henglaar pakte,
’t Dreunen van het karnenvat.
’t Praatje met de groenteboeren,
’t Kijkje naar de duiventil —
Alles kan tot weelde voeren,
Als men het maar grijpen wil.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 En nu haar tooverige tocht begint,
Zoo drijft de maan den hemel in, de wind
Steekt zoo op -- laat nu ieder zien naar haar.
Want wie dit eens zag, heeft het lange jaar
Vreugde genoeg en ook in wintertijd
Ziet hij haar oogen nog. Ze huppelt blijd,
Op maat schom'len haar armen als de ra
Van 't schip in golven.…