10152 resultaten.
Tijd heelt
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.084 Jaar in en uit
wordt er veel weggegooid
Het raakt bedorven
of er vallen gaten
Wat blijft is de gewoonte
om op je knieën
de matras te betreden
daarna met je hoofd
Later de moede rest draaiend
te ruste legt op de rug
Nog even de dagelijkse zonden
overpeinst en vergeving vraagt…
Cathedral Caves
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 over het slingerpad dalen we
naar het strand ver benee
het regenwoud omhult ons
met haar geheimvol groen
door de zee gevormde grotten
vallen altijd bij eb droog
op blote voeten betreed ik
eerbiedig deze kathedraal
eeuwen zijn hier voelbaar
van bruisend, beukend water
.…
Niets
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.161 Mijn hoofd op jouw schoot, gemis van
iets wat nooit was, of
zal zijn
De lamp schijnt te fel in mijn
gezicht, geen confrontatie, nog even niet
Ik sluit mijn ogen en laat me vallen in een
pijnloze leegte, schreeuwende stilte
Mijn hoop op jou is al lang vervlogen, dus
mag het licht nu alsjeblieft uit?…
het tuiten van je mond
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
714 Er is
'n wachten
op de loop
der dingen
Alles zou rond
zijn
als er woorden
kwamen
Alles zou rond
zijn
als er noten kwamen
noten op je zang
Ben bang
dat er stiltes
zullen vallen als kralen
van 'n gebroken ketting.…
klik
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.045 vanaf de bank
waar ik in slaap
dreig te vallen
zie ik het licht
theelicht, waxine
poeslief treedt
territorium binnen
een kaars flakkert
mijn ogen worden zwaar
aangewakkerd
geef ik toe
de kat
ligt op mij
afstandsbediening
scherm op zwart…
Sterrenkus
netgedicht
4.2 met 56 stemmen
1.355 Ga mee
hardlopen langs
het rulle strand
zee sterren lichtvochtig zand
loop mee
tot onze harten
gelijke snelheid kennen
vermoeid vallen
hand in hand
op het strand
en
jou mag kussen onder sterren.…
De teloorgang van de gargouille
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Bewakers van de kathedralen
Overzien het vlakke land
Turend naar de horizon
Spuwen water naar de vijand
Zij bewaken oude stenen
Tegen verval en vergetelheid
Dromen soms over het verleden
Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid
Bewakers van de kathedralen
Vallen langzaam uit elkaar…
Een nieuw begin
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.705 Hard te vallen en weer
op te staan.
Ik ben er weer.
Heb er vertrouwen in.
Heel binnenkort maak ik
een nieuw begin.…
Steen des aanstoots
snelsonnet
2.6 met 27 stemmen
3.565 Steen des aanstoots
Je kunt niet zomaar ongestraft gaan gooien
De pelgrims zonder zonden zijn alleen
Gerechtigd tot het werpen van een steen
En anders vallen er beslist weer dooien
Als dank zorgt Allah dat er voor de gein
Net zo veel doden als gewonden zijn…
Stilstand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.160 om in het gareel te blijven
niet uit elkaar te vallen
gaat taal de strijd
met leegte aan
tijd staat stil
in de schaduw
tot het wachten
voorbij is
terwijl mijn hart
langzaam ontdooit
in volle winter
blijf ik waakzaam
tot stilstand stopt
een traag bewegen wordt…
1 november
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.120 stille tranen vallen
op het roze marmer van je graf
vervlogen beelden
flitsen herinneringen
je bent ... niet meer
maar toch ..aanwezig
gisteren
eeuwen geleden
en toch dichtbij
morgen onzeker
gisteren verleden
waar lach en traan
verweven zijn
© marijket…
Strand
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
911 Glanzende druppels vallen
van je lichaam op het zand,
je omtrek achterlatend.
Vanavond
zal een bedachtzame golf
je afdruk westwaarts dragen
en ongetwijfeld zal
het zeewater dan
net iets zoeter smaken.…
Kabinetscrisis
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Al dat schelden, schreeuwen, lallen…
Kan niet een keer de kiezer vallen?…
Het is voorbij!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
779 Je loopt de hoek om
‘k zie nog net het blaadje
op de grond vallen
‘k sluit de gordijnen, het is voorbij!…
Een herfstig hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 Een houten kleed
in gebaren slechts wat wijn
alles lijkt gebroken in een oud
herfstig hart
tegen het raam plakt een
stukje opgewaaide dood
het terras staart groen
het is mos, het zachte
van het geniep dat
me laat vallen
in de herinnering
van een vergeten zomer…
Geboorte II
gedicht
2.9 met 22 stemmen
21.349 Licht botst tegen mij aan,
geluiden vallen op mij.
ik schreeuw; ik kan niet terug.
Plotseling ben ik te groot,
hang ik aan leven bloot.
--------------------------------------------------------
uit: 'Eeuwig heimwee drijft hem voort', 1972.…
omgekeerd
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
738 hier staar ik mij omlaag
naar verdronken werelden
waar in 't hart van de stilte
mijn spiegelbeeld
verdwijnt in het jouwe
zoals takken van bomen
in zacht golvend water
omgekeerd leven fluisteren
zo lief en tederdicht
vallen wij oneindig samen…
Zorgen baren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 zie in je ogen
het werk
dat je handen niet klaren
gedachten
stapelen zich op
in het zorgen baren
nog breek je niet
jouw vezels zijn al
zo lang strak gespannen
burn-out zei de arts
jij had de bui al zien hangen
de regen begint nu te vallen…
Jerney
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
712 Ze heeft nu toch haar masker laten vallen.
Al raakt ze ook dat masker nooit meer kwijt.
Geen enkele komiek betuigt zijn spijt.
We lachten om de grappen met z'n allen.
"Haha, die botox, trut, je eigen schuld."
De waarheid bleef verrassend lang verhuld.…
Beroofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
464 ineengedoken zit ze daar
grijsheid te vroeg ingetreden
ze lijkt haast versteend
dromen bruut ontnomen
nu de zon is zwart gekleurd
vallen harten uit de bomen
hangen schommels roerloos
zij verstommen evenals
ijle stemmen die roepen in de wind…
Binnen zonder kloppen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Hoofd dat duizend
Kilo weegt en weldra
Dreigt om te vallen
Los van het lichaam
Dat ten prooi valt
Aan de oorlogsvoering
Die zich bovenin
Afspeelt - guerilla
Van de koude grond
Hier in dit kikkerland
Waar mijn hart
Wordt doorwond
En waar het leven
Als het al aanklopt
Niet meer wordt
Binnengelaten…
Aan de mens die ik ben
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Nieuws dat groots
En meeslepend
Gebracht wordt
Op sites die
Onzichtbaar door
De ruimte zweven,
Je gedurende seconden
Beetpakt en door
Elkaar schudt om je
Daarna meedogenloos
Weer te laten vallen,
Eigenlijk is het niet
Meer dan leeg nieuws
Dat door mijn hoofd
Rinkelt, en dat geen
Fractie toevoegt
Aan de mens
Die ik ben…
probeersel (it's magic)
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
554 blijkt er toch een dubbele
bodem in de hoed te zitten
wanneer ik de bodem los torn
vallen woorden op m'n schoot
die ik er niet heb ingedaan
bestaat er dus werkelijk
nog zoiets als magie…
Sterren duikelen omhoog
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
868 Een hurkduik ondanks elleboogblessure
Was wat uiteindelijk de doorslag gaf
Britt Dekker viel aanvankelijk wel af
Nu mag haar schoonspringstrijd wat langer duren
Zo springt de ster en juichen wij weer allen
Die sterrenstátus blijft toch almaar vallen…
Buitenissig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 gebukt onder gewichtig
blazoen, kortgewiekt
laagdrempelig, hoogdravend
zijn schaduw verdampt
tot rookslierten en
grauwig, vermetel schuilen
diens stappen volgen
conventie, vallen in
geblakerde avondstilte
danwel ranke schoven
ontstoppeld, geschoren
als dunne maaivelden…
Stil maar
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
572 Stil maar
De regen zal wel vallen als watervallen naar beneden
het vuur zal wel branden in het ochtendlicht
Het kan niet altijd een feestelijke maaltijd zijn
Op de harde aarde die je voelt als je valt
Alleen de bladeren zullen je pijn verzachten omdat
Zij weten van de jaargetijden
Die weer komen zouden…
Breekbaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 ik leg mijn puzzel in het zand
daar stukjes kleiner lijken
vallen oneffenheden minder
op dan waar de zon
de evenaar kust
lijken dagen roerlozer dan hier
ebt gekozen tijd langzaam weg
tussen gebroken vingers
er is niets dat de maan niet helen kan…
Tedere nacht
gedicht
3.7 met 7 stemmen
10.774 Niet wat stijgt -
maar vallen moet.
Niet waar je helpen kan -
waar je hulpeloos bent.
Het is een tedere nacht
de nacht dat je liefhebt
wat liefde
niet redden kan.
Vertaald naar een gedicht van Hilde Domin
voor de Dode Dichtersalmanak
----------------------------
uit: 'Wachtwoorden', 2015.…
zag je
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
520 zag je hoe kalm
de zee werd toen
de wind zich terug trok
hoe luidruchtigheid
oploste in stilte
zag je hoe zacht
achtergebleven vogelveren
zich lieten vallen op
de platgetreden grond
van het verlaten strand
zag je hoe stil
het werd toen
de meeuw het verloor
van de elementen
en strandde op het zand…
Wolkbreuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 hoe ver kun je gaan
zonder dat de hemel huilt
de druppels vallen
stukslaan op beton
verdampen tot leegte
tot iets dat nooit heeft bestaan
wat kun je vragen
om te ontwijken
wat kun je dan nog raken
zodat het breekt
en dat je met lege handen staat
en valt - en de scherven niet meer opstaan…