5363 resultaten.
Hemelbed
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.265 Mijn hemelbed ontvouwde ik
getouwd tussen twee bomen
waarvan ene droeg mijn dromen
en de andere mijn vlucht
Soms wist ik niet in diepe slaap
hoe hoog ik was gekomen
en of ik met de vogels vloog
of stil hing in de lucht
De bomen klommen hoger
en ik klauterde bewogen
met ze mee zo naar de hemel
die ik zo lang had verzucht
Ik plukte hemelrozen…
Voorjaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 Toch hoor ik al wat vogels in de morgen
die zeggen mij: relativeer je zorgen.…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Vanuit een machtig wiekend wuiven,
langs luwe oevers neergestreken,
op kaden in de steden staand,
doodstil verlangend naar vette vis.
Ooit veracht, bejaagd, vermeden
door vlerken, valk en visserman
staat zij, met gestrekte nek,
gegoten in het leven aan de kant.
Gebroken licht vervormt geen blik
wanneer trefzeker prooi geprikt,
de kop omhoog…
Bota nene! Kledeminkers wijn verzisseld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
519 De ex-minister Vogelaar
liep bij Paleis Het Loo gevaar,
toen wilde vogels haar belaagden,
wat geenszins Vogelaar behaagde.
Tien alken maakten daar een troep
en pikten haar. Na hulpgeroep
verscheen Jan Peter Balkenende.
Hij dacht: ' 't Is hier een alkenbende!
Heel vroeger was de mof sinister,
maar zij was wel een sofminister.…
Jetayu
gedicht
3.1 met 9 stemmen
6.220 Als dorpsjongen, niets gewend,
stond ik een keer op de zolder
van het Goes Museum oog in oog
met Jetayu, de mythische reuzengier.
Hij sloeg een vuurwaaier
van staart en vlerken open,
een werveling van kracht en kleur,
en schreeuwde het gotische gewelf
vol oosterse triomf.
Ooit had ik een oom op Java
die uit de sprookjeswereld…
Soms woon ik nergens
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.035 Soms woon ik nergens en hoor plots
heel zacht een vogel fluiten.
De rozen staan alweer in bloei, hoe klein
ook nog en teer de tinten.
De zonnebloemen spreken
van vertrouwen dat geel groeit
en dagelijks de zon verbleken doet.
Ik groet
de nieuwe morgen en je stille lach
omdat alweer een dag
ik nergens woon en toch echt thuis ben.…
In valkenstijl
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
829 Ze kunnen zonder kathedralen
zonder fluwelen troon of spitse toren
geen tromgeroffel of cymbalen
ze worden majestueus geboren
Geen valkenhof of dansende nar
ze doen het zonder de lakeien
geen rijtuig doch een boerenkar
ruilen oprijlaan voor de kasseien
Ze schrijven in distels en het dode hout
onleesbare gedachten in glanzend goud…
Zomer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
725 Dankbaar mogen we zijn voor deze tijd
Waarin de aarde z’n gewas weer geeft
Door Gods trouwe zorg en goedheid,
Zodat mens en dier de winter overleeft
Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid
Maar toch springt de zomer er uit
Het geeft warmte en vrolijkheid
Waarbij de vogels met hun gefluit.…
Oker gekust
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
747 Dit moeiteloos hangen
in het toegeknepen licht
versterkt plots het verlangen
naar een klank of een gedicht
Ik laat ze zwierig zweven
en dagdroom nog even na
over dit hemelse gegeven
voordat ik buigen ga
In een stilte en die buiging
samen in de serene rust
verpak ik dankbetuiging
en voel mij oker gekust.…
Horizonvogel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
484 Ergens in haar droomwereld verloren
in een wereld waarin haar minnaars
helden zijn in een vergeten oorlog
speelt ze ’s nachts viool met ziel en lijf
aan de zuidoever van het spiegelmeer
luisteren er geen levende mensen
naar haar fijnzinnig vioolspel
alleen de eenzame horizonvogel
verwelkomt haar, keer op keer
in zijn mooie vrouwen dromen…
Ochtend
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
516 Zij lacht door nevelvelden
en zingt met vogels.
Zij reist van dal tot hoogte
in gezelschap van de wolken.
Haar taal niet te vertalen.
Haar wegen niet te volgen.
Tot haar dromen,
van een zoen.
In die zachte ochtendzon.…
Sprinkhaanzanger
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
906 Hij zit in het duin of in het riet
Een schorre fluiter
Een stuiterende stuiter
Je hoort hem wel maar ziet hem niet…
Vogelschrik
snelsonnet
3.3 met 17 stemmen
1.293 De vogel sprak: “Wat hield ik van die pop
Die in het veld stond om mij af te schrikken,
Maar waar ik lekker strootjes uit kon pikken;
Daar bouwde ik mijn nestje dan mee op.
Maar gister bleek hij plotseling vertrokken.
Toen ben ik mij wel even doodgeschrokken.”…
- Stil verwijt -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.010 Donkere schepsels gedrenkt in olie,
overal op het strand, vogels sterven
door het eten van vervuilde vissen
raken vervuild door aanspoelende olie.
Op dit trotse strand liggen honderden,
duizenden olieslachtoffer zwak en bang
zomaar eenzaam stervend in het zand.…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 Prachtige regendagen,vlagen van
wind die nergens naartoe gaat;
zwarte vogels die cirkelen rond
mijn verlangen naar licht.
Mensen proberen teder te zijn
ondanks de pijn van
verlies en onbegrip. Konden we
maar altijd weer herbeginnen.…
Zilvermeeuwen
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
937 zwarte klei en noeste takken
stoppelriet en wilgentenen
langs de akkers weids en wit
met hier en daar wat zilver
van vogels in het verre
als blaadjes in ‘t verschiet
en door de wakken
van een aangevroren vaart
zakt de winterzon in ’t niet…
najaarsvlekje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
547 pats, pats, pats
om mij heen
pets
getverderrie
en net zo plots
als zij kwamen
verdwenen zij weer
de schichtig rollende
spreeuwenwolken…
NAJAARSMORGEN
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
615 In 't Oosten
vangt de dag al aan
In 't blauw van het Westen
talmt nog de Maan
Een wilgenboom
met tak na tak
biedt zwerversvolk
kort onderdak
De zwervers vliegen
af en aan
begroeten Zon
behagen Maan
met luchtig
en weemoedig fluiten
dat hen achteloos ontsnavelt
onder 't vechten
met kornuiten
Druppels
die sereen
eerst blonken…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 een waterig zonnetje belicht met haar stralen
het roze van het laatste roosje aan de stam
wat restjes boterham op mijn rondje
liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen
een merel staat met schuine kop
de snavel gericht op de nog natte aarde
zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde
aan de clematis hangen nog wat pluizen…
vraag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
737 het is druilerig vandaag
en al druppelt de regen
gestaag, de vogels kwetteren
lustig door; en het is alsof
ik het overleg hoor, al kan
ik ze natuurljk niet verstaan,
maar het zal wel gaan over
de ook voor hen zo prangende
huis-tuin-en-keukenvraag:
en, wat eten we vandaag?…
waar naar toe
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
908 de vogel vliegt en vliegt
z’ n vleugels moe
waar moet ie naar toe
om in het land
van zijn dromen te komen…
prooi
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 na een gebed
in de lucht
sterft
een muis
gezegend
en geklauwd
in vogelvlucht…
eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 een vogel fluit in de heg
een man staat bij het raam
en kijkt het tafereeltje aan.
Hij wil dood of ook vliegen
heerlijk de hemel in, hij
klappert met z'n handen.
Draait zich dan om.…
hobbyist
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
687 En ik ben tevreden
zoals het gaat, tot bloedens toe
bereid zo te leven, met bier en
dode vogels in mijn mond.
(smak smak smak smak)-…
grenzeloos licht
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
767 ik droom vandaag een tropisch regenwoud
waar uit de zwarte aarde paddestoelen
ontkiemen en wat wortelwormen woelen
op zoek naar lucht waarvan de ochtend dauwt
het bladerdak weerhoudt geen straaltje goud
het water wil langs groene oevers spoelen
en elke bloemenknop de warmte voelen
totdat zij zich vol weelde open vouwt
dan zingen vogels elk…
overwerkt.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
902 De vogels schreeuwen hun schrille
geluid, ze vliegen met grote re-
gelmaat vlak buiten mijn raam.
Brede cirkels maken ze en
telkens rusten ze even op een
ander dak. Ze zijn waarschijnlijk
afgekomen op de broodlucht van
de bakkerij, hier heel vlakbij.…
reiger
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
498 stokstijf als de dood
ijzig turend naar leven
splijtend het water…
bij de voordeur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
453 bij de voordeur
vind ik uitgeplozen mos
de lente begint…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…
Joop
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.107 Twee witte meeuwen liggen op je schoot
Rein zonder verdriet
Je gezicht is een aangeschoten vogel
Die verdwijnt in het riet
Zwervende in de nacht
Waar ik op je wacht
Maar dat weet je niet…