1059 resultaten.
WIJNRODE TRANEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
838 dan als een bergbeklimmer
die stilletjes in een diepe afgrond glijdt
Als het duister dan over het land gleed
gleed het eenzaam in haar huilend hart
In automutilatie vertaalde zich dat leed
aangezien alles zwarter leek dan zwart
Wanneer ‘t donker viel, dropen tranen
’s morgens ontwaakte steeds haar lach
Iedereen zou haar zeer gelukkig wanen…
Nieuwjaarsmijmeringen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
806 We kennen niet, we zoeken naar de dingen
die teken zijn, symbool in ’t kort bestaan
en durven zelfs heel even helder zingen
voorbij de dwaasheid en der dagen waan,
met tederheid elkander trouw omringen,
in dankbaarheid en hoop weer verder gaan.
Aan alle lezeressen en lezers een gelukkig en hoopvol Nieuw Jaar…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Buiten meandert de rivier ver
gebleven van de stad, laat z’n
stem tot mij klinken, neemt
geruisloos het slib van de
gedachten mee als libellen
geruisloos op een berkenblad
in de waan en ongestilde hoop
naar de benedenloop zonder
ervan te drinken.…
En hoort uw hart
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Niet wen gij waart met weelden overlaên
of dronken van een overmoed'ge waan,
stond ge in de rei die blijde tijd omkranste.
Brandde in uw brein al 't lijden dat het droeg
leg op uw hart uw hand, en gij zult horen
al de geheimen die, nog ongeboren,
zich voeden als aan een aren-zware voren
gesneden door uw pijn, o klare ploeg.…
Nachtzijde
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
679 Nu sterren loom hun licht ontsteken
de maan zich langzaam wassen laat
herkauw ik stof uit stenen breukvlak
waarop het denken krassen maakt
De droom is levensboek en spiegel
Het bed herbergt een duister lot
Waar slaap mijn starre wanen pelt
een weg baant naar een verre God
Verloren in de grot der blinden
gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…
Pluimage?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 het oude lichaam de eigen geest ontdekt
het lijf in stoffelijk verband in de elasticiteit
van leven in het extreme uitgerekt tot twee
werkelijkheden, de schijndood van het verstand
misleiding in de wanen van vandaag.…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Het is een waan, misschien een leugen
om bestwil. Hier wankelen nu gekunsteld blokken metaal,
vervormd, gedeukt. Hier wachten rustbanken om de kracht
van golven te breken met gekloven handen. Er is nog tijd
om te wandelen op de dammen, nog duizend jaar.
Wees niet bang als het krijst in je hoofd : het zijn meeuwen.…
Roodborstje in wintertijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
599 Het ziet dat zijn stadse kompanen
zich brutaler wanen; dat spreeuwen
en meeuwen zich voor hun winternood
minder schamen. Zij schreeuwen in
wintertijd hun kostje ruimschoots bij
elkaar. Assertief gevederd overleven
zij het wintergevaar.
De natuurvorst, koud en meedogenloos,
maakt het leven van een roodborstje
bar en boos.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ik vare en heb noch vreze
voor de dood,
hoe snood;
maar ‘k vreze, zonder moed en
zonder hert,
de smert
te vluchten, en te vallen,
daar de waan
blijft staan;
te vallen en te sterven,
daar hij, loos
en boos,
zal roepen: 'Dat de vuist kan,
en ‘t gevecht,…
Schumann
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Ik ging de wereld in, opdat ontgind
Wierd, wijze toekomst, die, in wording, wroette
Diep in mijn ziel; door wetens waan verblind
Glimlachte ik dan wel eens bij uwe groeten.…
Onverschrokken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Voor zijn gedrag
Gaf hij geen uitleg
Ik wees hem de deur
Ik besefte
Hij was een acteur, een charmeur
Hij versierde mij vlot
We hadden ons genot
Maar spraakzaam werd hij nooit
Ik voelde me berooid
Dicht gaat mijn open hart
Eventjes voelde ik mij verward
Ik zag hij speelde een spel
Mijn alleen zijn
Als vrouw
had hij door
Ik verloor
Een waan…
Zwarter dan de nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Een leven zwarter dan een kille nacht
zonder sterren voor een greintje hoop
Uit haar mond kwam nooit een klacht
ze liep nooit met haar verdriet te koop
Druppels bloed, ze gutsten als tranen
als ze ’s nachts in haar lichaam sneed
Teneinde zich korte tijd blij te wanen
’t leed kwam weer toen het haar speet
Sterven kan droevig zijn ‘t leven…
Voor een onbekende
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.549 Dit was het bitter einde van een waan.
Ik heb u nooit gezien, ik ken u niet;
En toch voor u dit vaagbedroefde lied
Nu gij alléén uw weg moet gaan.…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij de wanen van onze dagen,
begint het eindeloze leven,
elke dag, elk moment, opnieuw.
Het leven is onze bestemming.
Voor ons komen en na ons gaan,
had angst geen reden van bestaan.
Het wordt de allerhoogste tijd,
om het leven te vertrouwen.
En elkaar.
Elk moment. Elke dag opnieuw.…
Zandvoorthagedis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
536 intensieve veeteeltlogenaar
Verkeert bij Zandvoort in acuut gevaar
Milieudefensie tekent al bezwaar
Contra zijn habitatveroveraar
De blanke top der duinen wagenaar
Die snelheidsduivelpitstopsjacheraar
Die duinpanzand- en wolkenzamelaar
Die zuurstofarme rookontwikkelaar
Die doodsverachtings-
bochtenwringelaar
De waan…
EEN ROOS WOU NIET ONTLUIKEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
709 ik treur om onze roos die niet is ontloken
en om haar knop die niet wou opengaan
ik treur om onze harten die pijn werden gedaan
en die door ongeloof en pijn zijn gebroken
het was een waan dat dit stormtij ooit zou keren
dat op een dag alles weer in bloei zou staan
maar onze illusie is als zwarte rook opgegaan
omdat wat voorbij is , moeilijk…
De onzichtbare censor
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
195 Zo sterft de poezie in de schaduw,
weggepest door de waan van de dag.
Een platform dat lafhartig toekijkt,
terwijl het de creativiteit begroef.…
maandopening; natrium strooien
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.538 verander je overwegende perspectief
houd de eindjes open óf sluit netjes af
neem jezelf en vaste meelezers serieus
je hebt een keus gemaakt uit verlangen
de diepte van de netgedichten te grijpen
vruchten kunnen rijpen aan deze boom
al komen uit de struiken rondom soms
geluiden die op natrium strooien lijken
je hoeft je geen slak te wanen…
Liever tranen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.328 tranen
Duurt in ieder geval de dag niet meer zo lang
En liever tranen dan gedachten
Door het zoute water weet ik dat ik leef
Gedachten enkel over mijn verschijning
Iets waar ik zelf niets om geef
Maar leven wil ik, ondanks mijn gedachten
En leven zal ik, ondanks warme tranen
En als eens het leven dan komt kijken
Stop ik met mezelf dood te wanen…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 De plaats van de boom
is voor mijn eigenste raam
waarachter ik zit en waar ik
temidden van schoolboeken
mij op mijn privestrand waan.…
TRAAN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.451 glinsteren van het vocht
Een traan rolt teder langs je wangen
Langzaam volgt hij het spoor van je gelaat
Eigenlijk wou ik dat ik hem steels kon vangen
Als dat van jou toch alleen maar mocht
Je mond voedt zich met je tranen
Die jouw lippen zachtjes doen trillen
Ik wilde dat ik jouw verdriet kon stillen
Dan alleen al zou ik mij in de hemel wanen…
Kracht
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.061 Hoe diep ook het dal
Met pijn en met tranen
Met woede en wanen
Een keiharde val
Hoe diep ook dat dal
Die kracht van binnen
Om opnieuw te beginnen
Overwint steeds de val
Want al glij ik uit
Ik sta ook weer op
Voel de wind voor de kop
En ga weer vooruit
Omhoog naar die top
De ene voet voor de andere
Ik zie de zee veranderen
En kies…
Spelen in de regen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.504 'k zie mezelf zo graag nog eens
lekker baggeren in die troep
even nog een kind gaan wanen
spelend op de natte stoep.
'k Zie soms kind'ren tegenwoordig
met een mobieltje al op zak
dan denk ik;kind ga lekker spelen
bezorg jezelf maar een vies pak.…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 jullie stormen
orkanen en de eeuwen averij
niet ik stuur meer de zeeën
dat doen jullie buiten mij
de aarde kraakt
in al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het bestaan van armetierig leven
volg de waan…
Maanruiters
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
687 Bespelen ze met benen vingers,
de rookpotten van de mist,
het metaal van windgitaren,
gewist in de opkomst van het
ochtendgloren, zijn de dreigende
hoefslagen van de morgenklokken
van verre reeds te horen,
versterft de waan van het verleden
en worden stutten van de nieuwe
dag opnieuw geschoren.…
ZWARTE ZWAAN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
942 zag staan
Met haar slanke hals omhoog geheven
Keek zij mij een ogenblik doordringend aan
Onzer beide geesten leken voor heel even
Vervlochten tot hetzelfde dierlijke bestaan
Haar ogen leken door mijn ziel te boren
Met één blik eindeloos veelzeggend verstaan
Alsof we beiden toch werkelijk echt behoren
Tot eenzelfde Goddelijke uitgedachte waan…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.114 En ’k vloek mijn eigen waan-verwarde geest,
die willoos aan de zware razernij
zich vastklemt van uw schone en schuld’ge leest,
waarvoor zelfs Amor gene meineed vreest;
zodat een ieder hem bespot, maar mij,
die ’t wiel van de fortuin wil wenden, ’t meest.
- vertaling van een gedicht van Dante Alighieri (1265-1321)…
Vlucht uit de werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 Soms stapt hij even ‘t heden binnen
begroet me ‘n uur na m’n aankomst
om weer achter z’n - op het zuiden
gerichte - telescoop weg te dromen
in de tijd, waar zijn wanen malen -
terwijl hij op beschaving wacht die
zijn selectief geheugen creëert: een
groen archaïsch landschap, witte
stranden, steden in diffuus licht.…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 gebeurt zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het verleden
of in de geluidloze afstand tussen waarheid en leugen;
het graaien naar triomfen
de grenzen van het mogelijke, de korte waan…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 weg naar de plek
van onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
ik waan…