Alle inzendingen over bevroren

968 resultaten.

Sorteren op:

Tijdsgewricht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
Het water is bevroren, zon heeft alleen kracht als ik die aan haar geef, maar lang heb ik haar niet gezien. Nu, nu ik alleen ben in dit midden, tellen alleen de woorden die ik zelf vind (hoop). De maan maant me me te haasten, Zovele jaren gingen al aan mijn gewricht voorbij zonder gewicht te krijgen.…
John Loopstra28 september 2021Lees meer >

Kerstnacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
Voorzichtig stap ik uit het ledikant, loop rillend naar de bevroren ruit, mijn blote voeten plakken op het zeil, muziek vormt het enige geluid. Zes leden van de plaatselijke fanfare zie ik in het bleke maanlicht staan, er is geen wind, maar 't is flink koud, ze dragen mutsen, hebben dikke jassen aan.…

Queenie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Zij nam een frisse duik op nieuwjaarsdag Een invalbeurt met snoezelige kloeten Ze kietelde zijn zinnen met haar sproeten Een culmeneer nam haar met gulle lach De gildemeester brouwde met z'n fronsen Want havermoutse pap ging er wel in Voor hem was nieuwjaarsdag een goed begin Bevroren golven werden natte sponzen Haar kale faliekant…

't Is lang geleden (10)

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Dan las ik weer van 't lel'ke, jonge eendje: Eerst zwom hij blij door 't groene licht op 't water, Toen joegen ze hem weg met kwaad gesnater, En gooide een jongen naar hem met een steentje; Toen plaste hij rond met één bevroren beentje 'S nachts in een kolk; en toen ontmoette hij, later, Bij de oue vrouw, die deft'ge, wijze kater.…

TSUNAMI (2)

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.161
het zepige water in de zinken teil begin jaren vijftig woningbouw wordt huizenhoog opgestuwd als bevroren kijk ik naar het zeil waarop het water grote kringen vormt traag verandert in zwembad met rimpelingen zand loopsteigers hete muur voelbare herinneringen het strand van Schier doemt op verlatenheid met plukjes mensen een tractor trekt…
Jan Blaauw7 januari 2005Lees meer >

Sunshine on the water

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 857
het licht in elkaars ogen zag stralen elke trilling van je stem werd gehoord de zachte streling van huid op huid de gesprekken tot diep in de nacht sunshine on the water always make me smile de zon schijnt ook nu uitbundig maar de glimlach is verworden tot een krampachtig grimas bevroren en het licht lijkt gedoofd de woorden in de…
M.A Romers11 oktober 2005Lees meer >

Bloedende woede

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.711
mijn messen scherp geslepen Scherp als mijn blik, geslepen als mijn wraak Mijn woede bloed als nooit tevoren Bezoek het doelwit van mijn criminele taak Dan zie ik de plek waar ik moet wezen Adrenaline stijgt ver boven mijn hoofd In koelen bloede en uiterst berekend Heb ik je voorgoed van het leven beroofd De gemene lach op je gezicht bevroren…

Lentenimf

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 922
Heel even maar hoor ik haar koddig lachen dan slokt het woud haar beeld weer weg Nieuw leven ruist er over het veld een tranenlaken glijdt onhoorbaar van haar flanken de alvast geleende zomertijd voorspelt een bruisende oorsprong van ongeboren ranken Dampend valt de milde voorjaarsregen geheel bevrijd van het hard bevroren winterjuk op…
kees keizer5 februari 2004Lees meer >

Vandaag zeilden ze uit de lucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 781
Vandaag zeilden ze uit de lucht over de haag van coniferen en eindigden hun klapwiek vlucht in een manke eendenpas op het hard bevroren gras. Ze waggelden naar het terras en bleven voor de tuindeur staan, keken me vrijmoedig aan en gingen kwakend aan het schooien om toch vooral wat voer te strooien.…
Koos6 maart 2004Lees meer >

Maandagmorgen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
op het dak en de Opstandingskerk een eindje verder wordt door dit licht onttrokken aan de nacht de Lodewijkskerk ligt nog in de schaduw de windvaan op de toren glinstert goud steekt uit boven de schaduw van het Kruytschip dit is het Leiden waar ik zo van houd het Park heeft buiten mij nog geen bezoekers ik hoor mijn voetstappen op de bevroren…

Zomerse IJsselpret

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
Tenslotte doken we allemaal in het water, want ons slappe bootje ging verloren, zo had de IJssel zijn Titanic-flater, heel vreemd, want alles was bevroren.…

Verloren minnaar.

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
ik ben een man van weinig liefdevolle woorden die ik uitspreek naar haar de woorden die zij wil horen zitten in mijn mond bevroren gevangen in ketens zwaar ik hoor ze fluisteren in mijn hoofd maar mijn lippen zijn verdoofd zitten vastgeplakt aan elkaar bevreemd voor al die lieve dingen die ik in liefde wil bezingen vanuit mijn diepste…

Hemelbed

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 750
met opspelende wenken snellen mijn cellen voorbij zonder te groeten, te wuiven of aandacht aan mijn ego te schenken alsof ze samenspannen om dwaze geesten uit te bannen en slechts doelgericht naar onbevangenheid wenken scheuten schieten door mijn lijf als ik mijn dorre droogte zie hoe is het zover gekomen, door wie of wat gaan bevroren…

Stilzee

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.925
Zo je stilzee niet bevriest in honderdduizend ijskristallen eens bevroren alles stilzet in verloren doemenis Zo zal ik hier blijven wachten, lief tot voeten overstromen zal ik wachten tot je dooi vat zachtjes water weer laat stromen zal ik bidden tot wat God heet uit mijn eindeloos verlangen en te midden van jouw ijstijd zonnestralen voor…
Jan Haak4 januari 2013Lees meer >

Ontmoeting?

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
Aan een dunne lijn tussen twee gedichten, staren de bevroren letters van twee verschillende gezichten op een kier van de dag,voordat hij wordt dichtgeslagen, ik ontmoet daarin een ander mens, ook slechts van vlees en bloed en toch alles in zich heeft, ik erken de eerste woorden die in schouwspel levend zijn ontvouwd.…
Pama10 februari 2013Lees meer >

al bijna winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
mijn vertaling van "Stopping by woods on a snowy evening" van Robert Frost, 1923) Van wie die bossen zijn weet ik misschien zijn huis is in het dorp bovendien Hij ziet mij niet even stoppen en zijn bos bekijken vol met sneeuw en dieren Mijn paardje zal wel denken waarom ik stop zonder boerenhuizen die wenken tussen bossen en de bevroren…

EEN HAND OP MIJN SCHOUDER

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 605
Een hand daalt op mijn schouder neer en voelt eigenlijk een beetje koud aan Ik voel echter nauwelijks enige afkeer ik kijk om, edoch zie geen mens staan Een kille golf glijdt in mijn lichaam af ‘t voelt alsof mijn innerlijk bevroren is En alsof mijn brein het nu reeds begaf in mij klinken tonen van een dodenmis Een zachte stem spreekt thans…

Wat blijft.

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Als velden wit of diep bevroren, door koning winter uit het noorden. Ook dán nog zie ik, rode roze rozen staan, in 't morgenlicht, geboren in het oosten.…

Meridianen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Ooit, als de mensen samen zijn, door het openen van het zonnegordijn weelde gedeeld in die verbindingslijn sloot zich op zonder woord van spijt onze natuur legt een baken in de tijd we draaiden de klok terug en bevroren geweld tot ijskristallen, dan zou de oude zon zich uit een verrukkelijke hemel laten vallen in de krimpende schaduwen…
Pama6 december 2018Lees meer >

Panorama

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
de maat van muziek de mensen keren hem de rug toe als de snelle satirische spotvogel met hese stem rapt over onze hypocrisie lak heeft hij aan conventie en stramien zijn taal bruist als een onverwachte koude zoute golf hij is de klets op onze kop paljas noch clown componeert rapsodies bohémien Harlekijn ontdooit wat bevroren…
J.Bakx1 november 2023Lees meer >

Waar schaduwen lichter worden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
CB4 februari 2026Lees meer >

Drie koningen geven handen vol leven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 808
Wat verkeersinfarcten geeft als de hemel bevroren beeft Autobanden en metaalwerk van de heilige koeien aanvreet.…

DOF VIOLET

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.007
Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras, En hoor naast me op de vaart het fijn gekras Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs: Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs, Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs: 'T is in mijn rug, of 'k zelf op schaatsen was.…

** jij **

hartenkreet
4.3 met 49 stemmen aantal keer bekeken 3.080
Jij hebt een plekje in mijn dromen ‘s nachts breek je zomaar bij me in Dat zijn de allermooiste momenten Jij bent dan mijn held en ik je heldin Je warme beeld in mijn ziel bevroren Laten herinneringen steeds herleven Het onbetwiste en diepe verlangen Van mijn hart waar vlinders zweven Toen jij kwam vond ik mezelf in jou Het vuur ontbrandde…
car2 juni 2005Lees meer >

Ik zoek de lente (3)

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Mijn afscheid gaat naar het jaargetij waarin de lucht onbewogen haast bevroren tussen het zoemende vuil van het seizoen trillend doortrokken was met niks liever dan verkoeling vinden in een dag als deze. Belovend van gloren zonder ongewenst zwanger te hoeven zijn van de hitte.…
WOLF23 augustus 2003Lees meer >

Mijn hart is gestrand.

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.723
Waarom smolt dit hart dat helemaal was bevroren? Jij liet voor mij de sterren stralen, door jou ging ik weer ademhalen. Jij bracht dingen in mijn leven, die niemand anders mij ooit kon geven. Ik begon te geloven in een wonder, eindelijk vond iemand mij bijzonder.…
Frans4 februari 2003Lees meer >

Ondergaande zon

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 862
hoogstaande zon Een diepe zucht, een wens dat het anders kon Frisse zeewind, een langgerekt strand Een eenzaam kind, spelend in het zand Een donkere lucht, hevige regen Iemand die vlucht, zonder te bewegen Een weiland vol schapen, bloemen, rode en gele Een kind met een wapen, nooit meer kunnen spelen Een dikke pak sneeuw, sloten bevroren…

Windkastelen

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.803
De kilte kleefde berustend tegen het glas en bevroor haar verleden met hem alsof het er nooit meer was. Hoe ze ook probeerde om de tijd even stil te laten staan, toch leek hij steeds verder weg te gaan. Ze kon slechts zuchten en deed een wens. Want ze hield van hem intens.…
Amon28 december 2006Lees meer >

Dof violet ...

poëzie
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.317
Nog wandel ‘k door het zwaar berijpte gras, En hoor naast me op de vaart het fijn gekras Van schaatsen over ’t hol rinkelend ijs: Ik heb ’t gevoel, of ‘k op ’t bevroren glas Cirklend, zwevend, zwenkend op kunst’ge wijs, Met ’t buigend bovenlichaam daal en rijs: ’t is in mijn rug, of ‘k zelf op schaatsen was.…

de tuinman en de dood

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.514
bad een oord van diepgang en vertier de levenslust van mens en dier vond in Den Haag zijn habitat de zon streek alle plooien glad van Duinoord tot aan Laakkwartier de tuinman (hij uit Ispahaan) passeerde mij met gulle lach vergeten was die zwarte dag toen, spoorslags, hij te paard moest gaan toen ik, met zeis, mijn slag wou slaan bevroor…