4665 resultaten.
in sluiers zoet van nacht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
934 in het griekse blauw
brak ik je glimlach
mijn ogen hongerden
te veel naar jou
we aten zon
en dronken wolken
je voeten zongen zee
in sprongen over golven
de avond viel
in sluiers zoet van nacht
de warmte gonsde leven
in zweet herwon de liefde kracht
ik keek je aan en
zag de maan verdrinken
de wind streelde je borsten
in het zilver…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Een bruine massa dood overspoelt
de aarde zinkend van zwaartekracht,
verdrinkend van ellende en leed,
zonder hoop op adem stikkend
in de vloed van bladerpulp.
Alle liefde is ernstig bekoeld,
vuren roken een uitgedoofde macht.
De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.…
Hartenkreet
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.531 De alarmbellen klinken
Ik verlies hopeloos alle tijd
Mijn hart is aan het zinken,
brak door oneindig gemis
Ik verdrink in de eenzaamheid...…
Hoe is het zo kunnen gaan...?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.084 Dat je je altijd al wilde laten verdrinken,
Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..?
Je beseft niet hoe moeilijk dit is,
En hoe erg is je nu al mis.
Over mijn wang rolt een traan,
Verdriet, dat is wat ik voel.
Voor mij blijf je altijd vooraan staan,
Begrijp jij wat ik bedoel?…
Spiegelhuis
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.425 Zie ze gaan de miezemuizen
op het land van dolle stier
waar zij in de spiegelhuizen
zich verdrinken in vertier
om een laatste dorst te lessen
in parfum en tierelier
Zie ze hier de leegte geeuwen
door het witgesuikerd glas
dat versplinterd door hun schreeuwen
zich een weg zocht naar hun jas
die geruild werd voor een spiegel
en een beeld…
Liefde aan je voeten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
856 geef mij het vergezicht
bergen die beklommen zijn
ravijnen rotsen scherpe kammen
zonder middelen met blote handen
ik wil de wereld aan mijn voeten zien
geef mij horizonnen
oceanen die bevaren zijn
zeeën engten en rivieren
met schepen groot en klein
ik wil verten in mijn blikken zien
geef mij liefde
verdrinken in je ogen
het zachte kussen…
Metamorfose
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
901 Weldra branden alle duivels
een bitter vuur van woedende wrok
duiken ze als vogels het water in
zonder kieuwen om te zwemmen
een stikkende nood verdrinkend.
Weldra is de mens onthand
zullen kattenklauwen heersen
paardenhoeven billen tillen
en zien we de stevige achterkant
van ons beestachtig ongelijk.…
Verloren droom
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
926 In het zwartste git van de nacht
raken gesproken zinnen zoek
ijlend wil ik dromen ontsluiten
nogmaals in een roes verdrinken
Jouw ogen zet ik uit mijn hoofd
vlij ze voor even naast mij neer
smoor jouw blikken met mijn kussen
sloop immer voortrazende hoop
De angst om wéér te verliezen
verdringt elke rede van denken
het licht van de opkomende…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Zonsondergang op Java
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.001 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Mijn kater
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
988 klaar
wacht, ik snijd alvast wat kaas
de spiegel glimlacht lippenrood
als ik haar alweer passeer
de klok slaat intussen negen keer
ik schud de kussens nog eens op
en draai het wijnglas rond en rond
proef de wijn, laat haar rollen
door de mond en voel dat de kater
zich reeds aan mijn voeten vleit
terwijl de klok steeds luider slaat
verdrink…
Niets bijzonders
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 zelfspot en grimmige lach
verslijt ik walgend dag na dag
Manisch cliché
Krankzinnig cliché
Probeer me niet te stoppen
Als ik de verrader in mij vind
dood ik zijn vrienden, vrouw en kind
Aarzelend cliché
Hoopvol cliché
Ik ben nog niet verloren
Maar de vloed, sinds jij mij gewonnen hebt
is nog geen duimbreed weggeëbd
Zwem met me mee
Verdrink…
een gevoel zonder gezicht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.441 middel
een hoofd op mijn borst
warm en koud van binnen
zoals bij de eerste vorst
een kus die me laat vliegen
langs de sterren en de maan
om op de felste ster
samen stil te staan
een kroel die me laat smelten
als sneeuw voor de zon
zo in jouw armen liggen
tot de morgen komt
op de wolken dansen
het maakt me niet meer uit
als ik verdrink…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 wend je naar mij, gele roos in de zon
flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer
gouden momenten in het spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos…
Lijken in het veld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 Kinderen verdrinken, sterven en creperen,
terwijl ik dit gedicht laat vloeien uit mijn pen
Veilig weggekropen achter dijken,
goed beschermd tegen gevaren,
halen we de schouders op, beredeneren:
Het zijn maar Pakistanen.
We zijn in shock! De vakantie is verzopen!
De camping staat weer onder water,
Het hele land is volgelopen!…
moeten missen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
700 ik zal die nooit verdrinken
in kroegen van plezier
waar men
niet de dood,
maar altijd
't leven viert!…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Was het storm in de branding,
verdrinken, zwemmen, geen haven?
Is het als verdwalen geweest
tussen eb en vloed
niet meer thuiskomen?
Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?…
Herinnering van morgen….
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 Verdrink in het zoet van de
vergeten wijn wat door je
aderen stroomt en in alles
wat je vergeten was maar
uit je hart en poriën bloeit,
herkenning wie je werkelijk
bent, onbot je fluitenkruid,
laat mij dan om een windvlaag
wensen over het neerbuigend riet,
die op de tonen van herinneringen
in de toekomst speelt, met je
deel in…
A Suicide Solution
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Ook als er geen enkele uitweg is,
Dan het verdrinken in je eigen geschiedenis.…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 ik draag wervels
van een beest
op een eiland dat zichzelf
wil verdrinken
korte en lange verhalen
kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Nog altijd posten
we brieven, openen we
deuren, 2x bellen, sluiten
we het boek, verdrinken
we in polymeren, daarom
branden schepen achter
ons, is er geen open zee,
herlezen we de toekomst…
Zondagimpressie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.127 zal ik verdrinken in je blauwe kijkers,
te mooi om waar te zijn?
om je slanke handen het prevelgebed.…
Inforust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Informatiebronnen zijn het,
waarin we niet willen verdrinken.
Informatievijvers zijn het,
waarin we niet graag ondergaan.
Onverstoord draait onze wereld door.
Vandaag slapen we onbekommerd uit.
Onze smartphones zijn onbereikbaar.
Zittend ontbijten we in bed.
De krant blijft rustig liggen.
De televisie op standby gezet.…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 De wijn te jong, ik te oud
dronk de levenslessen leeg
zonder enig zelfbenul, de dag
verdronk zich in de morgen,
doorstak de kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in…
sluipmoordenaar(corona)
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
643 je ziet hem niet, je hoort hem niet
hem vinden zal ook moeilijk blijken
de wereld is bang en ligt reeds vol met lijken
families en vrienden verdrinken in 't verdriet.
slim en meedogenloos gaat hij te werk
het is geen mens noch dinosaurus
maar deze nog ongekende virus
lijkt moeilijk te bestrijden, is zo ijzersterk.…
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
377 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal niet meer lang duren
dat we verdrinken, we willen niet…
Voor Anne
netgedicht
2.6 met 65 stemmen
7.947 Op je geboorte kaartje staat geschreven
Nog bijna niets, zo klein
Maar toch zo groots en fijn
Wat jij voor ons betekent
Daar sta je nu te pronken 18 lentes jong
Bijna klaar om uit te vliegen
Maar wacht nog even met die sprong
Geniet met volle teugen
Van een mooie jeugd
Dat is wat wij je willen geven
En dat doet ons enorme deugd…
Mijn opa
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
4.589 Dat hij zo trots kan stalen en glimmen
Zeggen hoeft ie het dan niet
Hij is de hemel aan t beklimmen
Bijna is hij jarig bijna is het feest
Ik hou van mijn opa
Ook al ben ik er niet geweest..…
Geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
219 Mijn zolen zijn bijkans versleten,
Mijn tong reikt bijna tot de grond,
Voel vermoeidheid in m’n benen,
Heb bijna de ganse aard gerond.
De stappen gaan steeds minder snel,
Ruif ik uit eet steeds minder vol,
Wijl ’t potentieel is groot genoeg,
Deswegen ga ik toch lijdzaam voort.…
Weerzien in de Poort
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.020 Wat allemaal wel niet bekoort
aan de wandel door de oude stad
mokum heb je nooit echt gehad
nu terug op de Oudemanhuispoort
Erdwin de mesjogge boekhandelaar
riep nog altijd ongeneerd
ja ja ziet hij is er weer
ha ha zeker net gepensioneerd
Om de hoek van de Staalstraat
zat de pianist op het terras
zag meteen dat ik het was
vroeg wat…