Alle inzendingen over dode

13961 resultaten.

Sorteren op:

Van het leven en de dood

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Leven een hard gelag soms ook een lach Dood mijn beste vriend draagbaar.…

Dood in de kop

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Waar het leven Niet meer woont, De dood niet Langer wacht Maar nu al Is komen wonen In wat mijn brein Schijnt te zijn, Terwijl het lichaam Zo op het oog doorgaat Met leven, nog, Worden graven Opengebroken En vind ik de Dood die uit het Leven is opgestaan, Is het alleen de dood Nog die leeft…
Bert Weggemans10 september 2013Lees meer >

Stiller in de dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
oogopslag, je onfeilbare Lichaamstaal die altijd De waarheid sprak en Waarmee niet te spotten Viel, uiting van vrede Gevonden in je eigen ziel, Nu zij er niet meer Zijn is het einde daar Van zoveel onzinnig Lawaai - Maar nu jij er niet Meer bent is het hier Oorverdovend stil rondom, Jij bent immers stiller In de dood…
Bert Weggemans23 september 2013Lees meer >

Dor en doods.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Ik zet 'r buiten op mijn terras en knip de blaadjes, als ze dood zijn, er af. Een zonnestraaltje, een lichte regen. 't Is dor en doods en het valt bitter tegen. Ze hangt slap in de vensterbank in het zonlicht. Ik weet dat ze haar blaadjes niet meer opricht.…

vroeger was de dood...

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
vroeger was de dood een schim aan de horizon die mij niet op stang kon jagen later toen hij zich vaker deed gelden kwam ook de reuk van angst de geur van het verval en het berusten in weerom een sterfgeval vroeger was de dood voor mij iets van vroeger doch vandaag steeds meer van nu...…

TROUWE DOOD

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
Trouwe, grauwe dood, schaduw van het leven, die 'k purperzacht zie beven om zonnegoud en rood. Gij legt om vurige lijnen een donkerkoel gevloei; gij zijt de vrucht van elke bloei, de kroon der pijnen. Zacht voel ik u als nacht, als aarde die zal dekken, een moeder die me in sluimer lacht en niet mag wekken.…

Dood de tijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Dood de tijd. Hoe? Ervaar met al je zintuigen! Wanneer? Nu! Wie kunnen dat? Levenskunstenaars!…

Dode knuffels,

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Kinderen wachten eenzaam tussen wier en stenen door ziedende hemelvrachten puin en water rusten dode knuffels aan hun schenen waar de levenden halsstarrig beschutting zoeken en moeders radeloos naar geliefden die zijn verdwenen en geteld het naakte licht slaat dreunend om zich heen.…
Pama16 november 2013Lees meer >

als dode mussen...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
als dode mussen in de tuin de gestorven woorden onbesproken zwarte lakens waaronder het veilig schuilen is op een dag verduistert de zon de avond valt uiteen in sombere nachtgedachten en besluit ik de sterren terug te hangen in het heelal waarna de slaap ongehinderd binnensluipt…

Een voorkombare dood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Kijk terug op Leegte die mijn Leven heet En ontwaar louter Rotspunten en Onmeetbaar diepe Spleten waarin al Dat leefde moeiteloos Verdween En constateer Dat ik nooit Bestaan heb…

Aan een dood paard

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
Van huid en haar Ontdaan, voorgoed Geveld, staart Die roemloos in Een buitenbak Verdwijnt - lucht Die zinloos aankomt Nog in dode longen Leven dat voorbij Ging aan de kern Die geen liefde Was, doch louter Aanhankelijkheid Die voor geld Gemakkelijk werd ingeruild…

over leven en dood

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.795
kwou dat ik een dichter was dan bestonden mijn gedichten ook nog na mijn dood en werd ik nog gelezen nu ga ik gewoon dood maar nu nog niet maar het longetje waarschuwt mij zo moet het dus niet vandaag schijnt de zon het lijkt wel alsof ik een zondagsgevoel heb het is fijn te leven en de dood is nog ver weg wat mij rest is een gedicht…

Samen dood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
Een echtpaar, aan het einde van hun leven: "Als we straks gaan, dan gaan we tegelijk. Wat nodig is ligt binnen handbereik, Ons zelfgekozen sterven duurt maar even." Één auto, één crematie en één steen, Niet velen gingen zo voordelig heen.…
Wim Overweg2 februari 2014Lees meer >

DE STILLE DOOD

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 968
Als een dief in de nacht Kwam hij onverwacht Wie had dit verwacht Ben je daarop bedacht? Hij lag op de grond Waar men hem toen vond In de vroege morgenstond Daar op die kille grond Hij was erg alleen Bijna niemand om hem heen Geluidloos ging hij heen Om hem was geen geween Zijn buren hadden geen tijd Te letten op zijn eenzaamheid…

dode mus

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
op het strand kneep ik een handvol zand in mijn kinderhand de zandkorrels verdwenen tussen mijn vingertjes vóór ik ze vorm kon geven zo greep ik later naar je liefde die tussen mijn vingers wegvloeide onvatbaar ik bleef achter met niets een kinderhand is gauw gevuld maar mijn hand sloot zich op de spreekwoordelijke dode mus…

De dood van een lynx

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 849
Vannacht heb ik een kat gewurgd. Een wilde kat, een lynx. Zijn oerkracht vocht tegen de mijne. De verliezer is doodgegaan. De winnaar heeft gewonnen. Verslagen ontwaak ik, zwetend tussen droom en daad. En een illusie armer.…

Aangekondigde dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Gabriel García Márquez; 6 maart 1927 - 17 april 2014 Vrij naar en uit: Kroniek van een aangekondigde dood; 1981…

Dood door onschuld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 853
vernederd, Bespot en beschimpt Eerst alleen met woorden, Daarna wordt ook je lichaam Door hen niet meer ontzien - Pijn lijd je, littekens In je huid en in je ziel Tot je dit niet meer wil En zelf een eind maakt aan Het leven dat je ooit Als geschenk ten deel viel - Boven word je bij aankomst Omarmd door Hem die net als jij Dood…

Ode aan de Dood

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.736
Vorst der verschrikking! vol van bekommernis Ziet gij me treuren; daar ge mijne egâ, rooft; Haar wegvoert uit mijn liefdes armen, En ze laat leven in 't bevend harte. Doch niet meer bevend!.... 'k voel hare onsterflijkheid; Daar zij me toeroept: scheld deze slaaf toch niet! Hij paste slechts op Gods bevelen, Toen hij de kerker mij…

Op de dood van mijn moeder

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.257
Nu ik je zoveel mis kan ik beter zwijgen en zal het papier alleen betraande letters krijgen.…

Over dood zonde.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
We werden geïndoctrineerd Hadden het niet zo in de gaten. De bewaakster die de ogen sloot We werden in de steek gelaten. Wie kwam toch op dat idee Wie heeft dat uitgevonden? Want doe je een doodzonde elke dag Is het toch een dagelijkse zonde!…

Gesprek met de dood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 860
Dus jij bestaat niet dood, tegen wie ik vecht en vuisten bal! Laten we vriendschap sluiten, omdat het leven eeuwig doorgaan zal.…

tot de dood ons zal scheiden

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
zij had een advertentie in de krant gezet hij reageerde erop en kreeg tot zijn groot plezier een brief van haar. hij was zo blij zolang voelde hij zich al eenzaam . een leuke brief plus foto erbij, ze vertelde openhartig over haar leven. gelijk op de eerste date. ze had een ex die haar altijd had geslagen. dat kon ze niet meer verdragen. het…
fairouz26 juli 2014Lees meer >

Dode wortels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
door de hersenpan het ego heeft er weet van weerstand is pijnlijk broos en het gaat aan niemand voorbij vaak al scherven voor het bakken in tere vormen of kleurloze brei men draagt het mee over de horizon heen zonder innerlijk pais vaak met uiterlijke onvree slechts het sterven bevrijdt het bewustzijn van de wond, bij leven of dood…

De vreemde dood.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Mijn peinzen kan de vreemde dood nìet loven Die me u welhaast voor steeds genomen had: Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat, Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven.…
Johan Danser5 september 2014Lees meer >

Op slag dood

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 999
Het licht op groen, een vrachtwagen trekt op, ziet niet die kleine grote man, van slechts zes jaar Hij wordt gegrepen, door de truck, komt nooit meer op school komt nooit meer thuis, wordt nooit zeven jaar en die fiets van die grote kleine dode knul, ligt daar, van dat jochie van zes jaar!…
An Terlouw22 september 2014Lees meer >

Jonge dode.

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.645
Waarom, als stille Dood jonge ogen sluit, Staan wij verslagen, buigend om de baar Met wening droeviger, alsof dit waar Smart die elke andre smart in zich besluit? Als stonden wij op blijde bloemenkust, En zagen onze schat op zwarte boot Verraderlijk ontvoeren door de Dood - Slachtoffer van Zijn alvernielingslust?…

Ode aan de doden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Vroeger had ik later nog een leeg boek zonder woorden later kwam veel te vroeg verlies van mensen die bij me hoorden Herinneringen blijven mij nabij met liefde en nog veel meer blijf ik hen omringen ik droom van een hemel waar zij zullen zingen wachtend op mij tot ook ik daar arriveer…
Elly Mans31 oktober 2014Lees meer >

Dood van een kind

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 868
De dood heeft het kind in zijn greep, we willen hem niet loslaten, tot de kleine zegt; hallo opa, ik kom.... de dood pakt het kind, een zucht, een glimlach we laten los, dood heeft gewonnen. Dag jongen, opa past wel op je.…
Johanna8 november 2014Lees meer >

Lopen met de dood

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Gedragen door het gebeier Van klokken die de eeuwen Hebben doorstaan, en die Ze hier aan onze voeten leggen, Lopen we richting dodenakker Met links naast ons het bloeiende Witte knollenveld, hartstochtelijk Beschenen door de altijd levende zon, En recht voor ons De loerende schaduw Van de dood…