4357 resultaten.
Priester zijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
602 Priester zijn is herder blijven
in donk’re dagen,
maar wetend dat de Heer
ook jou zal dragen.…
De ongelovige Thomas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 De leerling die al lang de naam mag dragen
van ongelovige wordt tot vandaag gevierd.
Zijn twijfel heeft zijn leven toch niet echt ontsierd
maar helpt ook ons bij onze eigen vragen.
De Heer prijst echter zalig iedereen
die toch gelooft, zelfs door de twijfel heen.…
Gerard Cox
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
510 Rebels, balorig, dwars, onorthodox,
Dit rijmpje draag ik op aan Gerard Cox.…
tussen adem en licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 ik tel geen schaduwen
die achter mij wachten
de dood
staat ergens
maar niet in mijn handen
ik draag het ochtendlicht
als een vraag
die geen einde kent
vrij ben ik
niet omdat ik ontkom
maar omdat ik kijk
naar wat groeit
naar wat ademt
naar wat nog niet is gezegd
en in dat zachte weten
dat alles beweegt
leer ik
niet te sterven…
NIET TE RIJMEN
snelsonnet
3.1 met 22 stemmen
2.414 De nieuwe Europese president
Die zich in ’t parlement verdedigde
En iemand daarbij zwaar beledigde
Deed nogal luchtig na dit incident.
Commentaar van Signor Berlusconi:
“Die Duitser snapte niets van mijn ironie!”…
kunstmest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 Wie in de Music Hall van Heineken gaat zeiken,
die gaat dan ongemerkt ons vaderland verrijken.
De plasjes van de heren verwerkt men tot kunstmest.
Ik denk onwillekeurig: 'Het bier is weer best'.…
Het is enkel nog een kwestie
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.976 Het is enkel nog een kwestie
bij welke temperatuur
ik jouw hand zal vragen
Want voor jou ga ik door het heetste vuur
Zelfs dan zal ik je op handen dragen
Het is nog maar de vraag
hoe oud wij zullen worden
Want er loopt nou eenmaal een klokje
voor elk leven
Maar voor jou spring ik over duizend horden
en jij bent het stokje
dat ik nooit…
de weg - deel 2
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.201 je bij me
tot het gordijn valt
draag je bij me
tot het gordijn valt...…
Een lange lege morgen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
3.981 jij me met
je mee, waar de zon nu schijnt of dooft door
bitter nood verblijf jij enkel en alleen in
handen die me dragen daar waar tijd
stil is blijven staan
zo jij mijn kind, en ik leef in je lach
voor altijd – eeuwig en één dag…
De haan kraait drie keer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 Er wordt mij verweten, jawel, de verkeerde naam
in het verkeerde hoofd te dragen.
Ik weet echter mijn juist hart goed en fier te dragen:
de hartstocht gaat verder dan welke duisternis
van wie dan ook.
Uiteindelijk zal de boosaardigheid, afgunst en haat
vallen om eigen ongeloof!…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Ik beweeg niet langer
vanuit het gewicht van wat mij raakt,
maar vanuit een aandacht die weet wanneer zij opent
en wanneer zij rust, als vleugels die niet meer vluchten maar dragen.…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Aan de rand van het water
draag je de kleuren van een seizoen
dat zich niet haast, terwijl hun weerspiegeling
zacht stroomt en mijn gedachten langzaam tot rust brengt.…
Arabische schoonheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
590 Of ze nou hoofddoeken dragen of niet, de ronde vormen
komen toch wel aan het licht en vaak dragen ze nog
lange, strakke jurken, wat hun beauty accentueert.
Ik hef het glas op de schoonheid van de Arabische
vrouwen, die hopelijk het negatieve tij doen keren
en met hun beminnelijke lichamen de oorlog bezweren.…
Van een jongetje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
4.270 Wie zal zijne arme moeder dragen
De droeve mare van zijn dood?
Zijn moederken was oud en stram
En moe van arbeid en van jaren;
Ze leerde 't leed: in pijn te baren
Kroost dat de dood weer spade ontnam.
Dan zag ze 't hoofd van 't huisgezin
Een morgen van de drempel dragen.…
Kruis naar kracht?!
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.674 Er zijn mensen, die nooit klagen, ondanks dat hun kruis bijna te zwaar is om te dragen.…
Oude liefde
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.600 Vingernerven zonder woorden
dwalen over schemerdonker
en verblekend zonnelicht
langs getrilde slotakkoorden
weven zij in tere zachtheid
moegeleefde ogen dicht
vingernerven zonder woorden
aaien streels gekerfde huid
dragen haar naar verre oorden
als een pasgeboren bruid.…
tijden vervagen.....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.177 beheers de sprong
toekomstgericht
in de ondenkbaarheid
dat tijden vervagen
beparel tranen
met ochtenddauw
in de wetenschap
dat gisteren verdween
herinner het verdriet
die droefenis te dragen
doorheen een leven
dat er geen was
beloof mij morgen
dat tijden vervagen
het licht van de zon
mijn toekomst weerkaatst…
De tijd van loslaten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.256 herinneringen zweven
zonder volgorde
door onze geest
sommigen dragen
de geur van zouthout
waarvan de kleuren vervagen
anderen ruiken naar het strand
waarop de eerste kus
onze lippen raakte
of zijn gehuld
in de nevelen van spijt
losgelaten in de tijd…
LEUKER KUNNEN WE HET NIET MAKEN
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
943 Maar de belastinginspecteur
Vindt dat men daar ook zelf aan bij moet dragen.
Betalers van belasting krijgen dus
Voortaan terreuraanslagen in de bus.
_______________________________________
... de Londense autoriteiten willen in verband
met de enorme kosten een terreurbelasting
voor de hoofdstad instellen...…
lijden
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
2.252 je ogen en je oren
hangen lusteloos langszij
geweten is verboden
en luisteren voorbij
het lijden is te dragen
alleen
maar door te doen
alsof er niets meer is te vragen
gedachtenloos aan toen
van binnen roept de schoonheid
die blind is en ook doof
maar steeds versteent
al bij 't gelaat
zichzelf niet meer gelooft…
Zoveel met jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.958 Dragen mijn ogen me naar
jou dan zal ik blijven waar
jij
wilt gaan
met jouw ogen
als de sterren
fluisteren
en kijken met
onze ogen
waar we
eindeloos
met onze
schaduwen
dansen
en de liefde
en de maan
onze eenzaamheid
wensen…
Zonder schroom
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
997 De vrijheid van de maan-
dag opnemen, het water
uitdagen, dragen met armen
vol leven.
Doldwaze schuldbekentenissen
uitwaaieren over dromen
en dan - met het zand tussen de tenen -
een rondedansje maken.…
Benen hoog gelaarsd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
998 zag je lopen
op veel besproken
benen hoog gelaarsd
in het bontje van
de jas danste steeds
je paardenstaart
spijkerde in broek
wat god vergeten had
uitnodigend in groet
ik mocht de tassen dragen
naar je grote wagen lachte
in verwachten je kus was goed…
Thuis...
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.227 Is het weer te dragen...
Ik ben weer thuis...
opname 17e chemokuur…
Gebogen gras.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.174 Buigt het gras te laat,
ook afgesneden is het gedoemd
mijn voet te dragen.
Ik kom naar je toe, je armen zijn al gespreid.
Mij hoor je niet klagen.…
Dagblad
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.005 Wild zwaaiend
proberen bomen mijn
aandacht te trekken
ze smijten
met bladeren
slaan
met takken
wat heb ik hen
misdaan
ik ben geen
fluisteraar
draag sparren
in mijn hart maar
spreek hun taal niet
o.k.
'k heb wel
een krant gekocht vandaag
misschien
was dat hun moeder.…
te laat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
753 vanzelfsprekendheid
is een weelde
die je niet meer dragen kan
gevoelens doven uit
je ruikt de bloem
maar neemt de geur niet op
zoals je ook niet durft geloven
wat je eigen ogen zien
het hart dat brak
voor jou door jou
is leeg
hier zijn we aangeland
en met stomheid nu geslagen
te laat te laat
altijd…
enkele reis (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.017 niet om het verleden
maar de toekomst
waar wij naar op weg zijn
wat is geweest blijft hangen
in het bagagenet van het geheugen
je torst het mee zolang je het
met verstand kunt dragen
mocht je het ooit verliezen
dan is alles verloren...
ben jij de reiziger met oponthoud
die wacht op iets waar
jezelf niets meer van weet…
Jij
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.574 Het kan een last zijn
Jezelf zo te moeten "dragen"
Het is de schrik van ieder mens
Maar achter elk persoon en zijn onzekerheid
Zit iets moois, waar je niet om hoeft te vragen
Verander niet voor die ander
Ook die draagt wat met zich mee
Probeer gewoon wat van jezelf te zijn
Want dat kun jij alleen!…
carnaval des visages
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.117 ik schraap
mijn masker af
deze dagen
het bestaat uit
vele menselijke lagen
die soms mijzelf
een glimlach schenken
of verkrampt
mijn verdriet dragen
maar ook rimpels
men zegt van het denken
als ik mij tenslotte
voor de ander
kwetsbaar weet
blijkt ieder zich
inmiddels te hebben
verkleed…