voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.805):

Wanneer de herfst mijn stilte raakt

Blad raakt het water
wat in mij nog geen naam had
wordt stil in het licht


In het stille loslaten van
je bladeren zie ik hoe de herfst zich
langzaam in je brede kroon nestelt, hoe rood
en goud zich mengen tot een licht dat niets van mij verlangt.

Aan de rand van het water
draag je de kleuren van een seizoen
dat zich niet haast, terwijl hun weerspiegeling
zacht stroomt en mijn gedachten langzaam tot rust brengt.

In je verstilde aanwezigheid
ervaar ik hoe schoonheid soms dieper
raakt dan woorden kunnen dragen, hoe elk vallend
blad iets losmaakt dat ergens in mij nog geen woorden vindt.

Wanneer de wind je laatste
bladeren beroert, luister ik naar wat
tussen de bewegingen stil blijft bestaan, en voel
ik hoe ook in het loslaten ruimte ontstaat om eenvoudig te zijn.

... Geïnspireerd op deze prachtige film: www.youtube.com/watch?v=s4RX80JTWeQ ...


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 8 november 2026






Geplaatst in de categorie: jaargetijden

2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 0

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: