2035 resultaten.
Gedachten aan de nevelprins
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
854 Bij de roep
van de laatste vogels
denk ik terug aan het maanmeer
waar wij in het geheim
sterren kustten
voel ik weer jouw
vingers strelen
over mijn zilverhuid
mijlenver hier vandaan
en ruik ik nog de rozenblaadjes
die jij voor mij
had laten liggen die nacht
en alle andere erna
jouw teder gelaat
dwaalt nog steeds door de
verloren…
Mona Lisa
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
930 Zo raadselachtig als de
lach van Mona Lisa
is jouw verdwijnen in
de nacht
Zo mooi als haar gezicht
was 't jouwe niet,
de lijnen en de plooien
de kracht
in jouw gelaat getuigden
sterk van wie je was of
bent geweest want
nu vermist
Ging je vrijwillig weg
of greep het noodlot
onverhoeds je zonder dat
je wist
Of niet begrepen…
Een kwade man
gedicht
3.7 met 51 stemmen
31.989 Zo zwart is geen huis
Dat ik er niet in kan wonen
Mijn handen niet langs de muren kan strekken
Zo wit is geen morgen
Dat ik er niet in ontwaak
Als in een bed
Zo waak en woon ik in dit huis
Dat tussen nacht en morgen staat
En wandel op zenuwvelden
En tast met mijn 10 vingernagels
In elk gelaten lijf dat nadert
Terwijl ik kuise woorden…
Eindlijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.472 als ik naar je kijk
lees ik het leven in ied’re groef
die jouw gelaat doorslingert
als twijgen van een wilde wingerd
waardoor ik niet meer vragen hoef
de diepte spreekt over je pijnen
die niet naar je lippen willen stijgen
geleden worden in berustend zwijgen
en zich verwoorden in scherpe lijnen
ik strek m’n hand en streel ze glad
wil…
Geïsoleerde vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.887 Een kleine kamer is haar onderkomen
waar ze zichzelf moed in praat
de pillen die ze heeft ingenomen
tekenen grof op haar droeve gelaat
De wereld en al haar onderdanen
lieten deze vrouw keihard in de steek
niemand ziet nu nog haar tranen
elke dag duurt minimaal een week
Isolement in een oase van pijn
slechts God mag haar komen halen
uit…
Stenen tranen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
929 Wanneer mijn gierende ziel
niet meer te verachten valt,
geef me dan een stenen gelaat.
Het zal barsten op
mijn gehavend graf en
de dood zal uit
een granieten steen ontwaken.…
een wereld zonder ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 je was hier pas en dacht
de wereld vriendelijk
voelde je als gast in
een omgeving die verraste
ze zagen uit de verte
dat je een vreemde was
geen vriendinnen had
dat je je schaduw haastte
ze hebben je alleen gelaten
omdat je niet voor slijmen koos
ze waren niet echt boos
er was gewoon niets te bepraten
stemmen irriteerden…
Hart-nodig
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
699 hoe dwaas is de gek
die schildert in mij
een duinland van dromen
waar opgekropte huid
zich rekt op onwezenlijke muren
om met beheerste penseelstreken
het ongedurige te verwoorden
wie zal beweren dat
de worsteling op mijn gelaat
niet op de lippen zal gaan liggen
van hen die met een weifelende borst
de vlinders doden in het stille gebied…
Bor
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.471 Ik heb hem in de steek gelaten, nu ben ik gruwelijk alleen.
Hij was mijn liefste vriend, om hem ben ik in tranen.
M'n kaken zijn verkrampt, hij komt me nooit meer halen.
Je mand is weg, niets laat meer zien dat dit jouw vaste plekje was.
Ik droom je nog, je bent er weer, mijn hart breekt als een stukje glas.…
verkeerd been
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.213 op
zodra ze wakker wordt
omringd door herinnering
rekt zij en wikt licht
en geluid dat van buiten komt
snuit langdurig haar neus
trompettert luid in de nieuwe dag
zij gaapt als ze voor de spiegel staat
vindt haar borsten te groot, te zacht
besluit de wereld op te blazen
met de middelen uit haar make-up tas
trekt daarbij een explosief gelaat…
Moederland
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.401 Ik sluit mijn ogen
snuif de geur
van wilde bloemen
en voel de zon op mijn gelaat
even voel ik mij terug
in Afrika
ver weg van hier
was ik maar daar
hoor ik het gebrul
van leeuwen in verte
voel ik het hete zand
onder blote voeten
even visualiseer ik
de lange tocht in de woestijn
rituelen en gebruiken
beleef ik weer de meisjespijn…
Omdat jij
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.627 Omdat jij me hebt verlaten,
me voor een ander in de steek hebt gelaten,
wil ik ondanks al die vernederingen nog altijd aan je blijven denken.
Ookal heb je zoveel slechte dingen op je geweten,
ik wil je nooit meer vergeten.
In die tijd dat ik je niet zie ben ik heel kwetsbaar dus hoop ik:
Toekomst brengt ons vast en zeker terug bij elkaar.…
Dood en begraven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.415 te snel en als altoos
ontmoet een mens de dood
die zet het sein op rood
breekt alle botten broos
het eindelijk gelaat
dat schedelt scherp en strak
de levenswil nog zwak
bij laatste ademstaat
onzichtbaar voor de rest
begint finaal de reis
bij't snijden van de zeis
wordt doodman’s dorst gelest
wat achter blijft is leed
soms ironie in…
Archaïsche torso?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
457 Ik zag nooit haar werkelijke
gelaat, waarin de appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeit na in een ondergaande snik,
waarin de ogen blijvend glanzen,
gehouwen uit het frêle marmer, bespot,
beschadigd, rond smalle mond, het
verlangen geaderd, onverzadigd, als
een witte ster die losbreekt van z’n
voetstuk, geen misvorm in…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
We zwijgen als de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.362 Jij was stil en viel niet op
Alleen je zacht gelaat
En je gekrulde lokken
Ik zag de wereld door mijn ogen
Als kind vaag en merkte niet de kloof
Dat mijn spreken en jou zwijgen groter werd
Nu zijn we ouder en leven in andere huizen
Met onze liefdes die verschillend zijn
Ik wil je zoeken en omarmen
Maar kan je stilte niet bereiken
Zo…
Alleen maar dansen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
705 Daar
blijft hij
gelaten.…
Stilverlaten
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.091 Zoveel gedachten en hartzeer
onbevangenheid verstoord
Liefde brandend als een zweer
Vlinders langzaam uitgemoord
Zoveel energie in jou gestoken
maar blijven geloven steeds weer
De honger naar jou nooit gestild
vol hoop en verlangen elke keer
Zoveel tranen om jou gelaten
duizenden dingen uit liefde gedaan
Nu ligt mijn hart daar stilverlaten…
Herder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 Kleine jongen, schaamteloos alleen gelaten
met op z'n ziel een brandend merk,
gebrand door een herder van de Kerk,
waardoor hij 't leven en zichzelf zal haten.
Kleine jongen, al jouw leed
zal je jaren moeten dragen
omdat niemand ooit zal vragen
wat die 'herder' jou misdeed.…
Een stil bericht
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.422 Dag lieve zus,
zo onverwacht geroepen,
nu is het stil,
Vrede op je gelaat.
We begeleiden je
eendrachtig
tot aan je laatste
rustplaats.
Levend in de tijd
voor Pasen
lopen we naar
de stille hof.
Door Zijn beloften
richten wij ons op.…
Despoot
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
798 Wellicht zijd gij daar
despoot die alles weet
uw manifest vreet in
evenmensen laten kruipen
door overwicht
zonder aarzeling
eeuwig het antwoord heeft
stuurt naar eigen plek
nimmer struikelt
over het verweer
nimmer reflecteert:
doch gij, doch gij, doch gij
doch gij krijgt ook de eigen stek
als ieder ander mens
met één gelaat…
Brugge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
658 Gij, West-Vlaamse schoonheid
op de zetel van het schoonste hof
met uw gelaat naar het noordwesten
van uw zo zeer gescheiden land
gelijk een Venetiaanse van het noorden
schittert gij in uw eigen poëzie
waar uw beeld in menig harten sluit
Gezelle zich niet omdraait in zijn graf
achter zijn masker viel zelfs Ensor
voor uw voeten die de kunst…
hartslag omhoog
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
946 jij opgegeven
of voor dood achtergelaten
het is echt
maten
bloed moet soms vloeien
botten breuken
geweld is zinloos
alleen niet zonder reden
wat is geoorloofd
wat is schandalig
wetten verdwijnen
het is rechtmatig
zonder stigma prisma kleurloos
de duivel is een engel
en verder zoeken wij
omdat wij nooit buigen
wij zijn vrij
gelaten…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 "jeugdigheid is als een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 geen zucht is dieper dan de mijne,
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel…
van as tot aarde
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
639 welke waarheid wordt gebeeldhouwd
onderaan de urne
terwijl onze handen wrijven
over het gelaat
van schaamte
hoelang zal de trein blijven branden
tussen losgehaakte windstreken
die doorheen zwartgekalkte grachten
de gruwel spoelen in de keel van
menselijkheid
en de vloed van vrede willen
herwinnen
zeg mij, wie richt het hoofd…
Mes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
726 Verdwenen nu de frisse doodgewoonheid
de basis voor het eens zo trots gelaat
die kracht gaf aan haar schitterende schoonheid
haar trekken plooien als een slecht gewaad.
Het doktersmes dat haar versneed
de pijn die zij daarmee vermeed
zij hebben haar belogen.…
Tussen spiegelscherven en rozenblaadjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Haar getergde lichaam
baant zich een weg
door gesponnen weefsels
in eindeloos bestaan
daar aan de einder
staart zij gebroken gedachten
vingers omsluiten een gedroogde grashalm
roerend in een kolkende rivier
versteend met geknakte vleugels
vlijt zij zich tussen spiegelscherven
en rozenblaadjes
achter gelaten door een eenzame pianist…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…
water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 water, ik drink je in al mijn tijd
zelfs in vluchtige momenten
benevel jij mijn werkelijkheid en staar
ik bodemloos naar het einde van deze rit
zelfs het sterven wordt door jou begeleid
in nissen waar schaduw en rijkdom
zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen
leven in de wolk waarin je drijft,
doch jouw trots zijn de eonen…