2258 resultaten.
Generaal pardon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Nevelen
verhullen vele
levens in gevang
mooie woorden
uit harten
oprecht uitgesproken
dringen
helaas heel slecht of niet door
het spreekwoordelijke
kwartje
dat niet
valt
bange
regimes
Hun bestaan
hun le-
giti-
miteit
die zeer te-
recht wordt on-
dergraven
woorden
namens
Amnesty; alles-
zins
belangrijk door…
Bedrogen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.600 Verdriet omdat je weg gaat
Je luistert niet naar mijn stem die overslaat
De tranen vallen over mijn wangen
Voel je je door mij dan zo gevangen?
Liefste blijf bij mij, dat is wat ik vraag
Je hoor me wel, maar loopt door
Mijn vertwijfeling duurt voort
Waarom wil je nu niet praten?
Wanneer ben je mij zo gaan haten?…
Een Wonder, een Vlinder
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.910 Eerst in cocon
gevangen langzaam
op eigen tempo
ontdoet hij zich van het omhulsel.
Door de wet van de
zwaartekracht
opent hij zijn strakke jas
en dan als de metamorfose
een feit is, eerst nog verbaasd
over ’t feit dat de jas te ruim
is, komt het besef dat
zijn vleugels gelijk aan
die van engelen, zich
ontvouwen.…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
669 een geurige wond ben ik
uit jouw bloed geslagen
een gebroken gelaat
als in scherven uiteengezongen
ik heb mij gevangen
in de boog van je tijd
en draag je mijn herinnering op
verslagen als de waarheid
in de tijd van Averroës
nu donkert het
in mijn mond
een duisterend verlangen
en terwijl de wind speelt
met een betekenisloze gedachte…
Pianist
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.416 ben ik blind niet ziend in het donker
Kan ik toch de toetsen bespelen en de noten verdelen
Geluidloos in mijn oren niet horend
Weet ik de juiste klanken te geven
Zonder componisten aan mijn handen
Open ik mijn gevoelens en geef ze klanken
Waarmee ik toch weet de toetsen te bewegen
En dat is hetzelfde als in mijn leven
Opgesloten en gevangen…
klaar voor de start
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.316 Ik wilde iets
wist niet wat
voelde de drang
Het kloppen van mijn hart
Ik wilde wat
wist niet hoe
Ik was bang
Voelde me verward
Gevangen in angst
Veilige schijn
Vrij van alle zorgen
vervuld van pijn
de harde waarheid
greep mij aan
gaf mij de vrijheid
door te gaan
vrij te willen
vrij te doen
ga dan
zonder remmen
klaar…
weet je, weet je nog
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 zijn we elkaar alweer kwijt
gevangen in hersenkronkels
de eigen, onberekenbare doolhoven
laten ons verdwalen
tastend in het duister
verliezen we elkaar uit het oog
weet je, weet je nog?…
Weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 achter de regenboog, langs de nulmeridiaan
blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling
zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot
de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd
gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen
gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien
aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer
een helix van ooit, gevangen in verloren…
Gem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
605 De wieltjes van de chakra's laten draaien
een vliegmachine, vijf raderen verticaal
cirkelen maar, twee horizontaal
Vol bewondering naar jou gekeken
glimlachend een buiging gemaakt
gevangen het licht uit je ogen
Zullen we daarom een dansje maken
jij mag leiden, als je wil, en ik volg
het duwen en trekken van jouw handen…
Als Absalom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Als Absalom hang ik met mijn
Lange haren in de doornige
Struiken van mijn verleden -
Verder wil ik, verder moet ik,
Ik weet het, om niet oneindig
Stil te blijven staan -
Vastgehouden door de tentakels
Van de oude tijd zit ik gevangen
In alles dat mijn bestaan bezwaart;
En toch zie ik licht, daarginder,
Daar in de verte, daar wil…
Opzij opzij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 Opzij, opzij
Men wil mij voorbij
Maar ik kan niet weg
Luister nu wat ik zeg
Mijn benen doen niet wat ik wil
En staan gewoon even stil
Maar er is geen begrip
Omdat mijn lichaam plotseling vast zit
Gevangen in mijn eigen lijf
De reuma maakt mij eventjes stijf
Ik kom ook wel weer opgang
Maar soms maakt het mij wel bang
Want er is…
Vrijheid?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
684 In dit land zijn we vrij
Maar iedere avond komt het nieuws voorbij
Dat er zoveel oorlog is in zoveel landen
Dus hoe kan ik dan vrij zijn
Hoe kan ik me vrij voelen
Als ik weet dat jij
Geketend en gewapend bent
Gevangen en verkracht bent
Hoezo ben ik dan vrij
Hoezo ben ik vrij
Als jij en zij en ik en hij
Als we allen Eén zijn
Hoe kan…
Stad van jouw stromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.447 Gevangen zijn in vrijheid
kan haar inwoners niet bevrijden
de stad begroet, verdrinkt ons
in verloren gewaande stromen..…
Ruist de zee?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 Vandaag opnieuw beluisterd wat
gisteren opgenomen is, woorden
zinnen van jou en mij, en zelfs
hele gedichten, jouw aura gevangen
en die van mij, zit nu in ons bot
Geprobeerd om de vlekken op jouw huid
te hertalen in hoe toekomstvoorspelling
zich vervullen laat, de symmetrie
van links en rechts uitgedrukt in
evenveel, want het hart maakt het…
Waargenomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Op straat verschuilen mensen zich
in de onzichtbare jassen
van andermans verdenking
Natuurlijk, roept er iemand
Ze hebben een slecht geweten
Zo zitten we gevangen
mijn behoefte om te leven
opgesloten in een spelonk
van mijn gedachten
met samengeknepen ogen
moedeloos zoekend
naar een uitweg
uit de dichte netten
geknoopt van misverstanden…
LAIS CCXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Men mag haar lezen hier, maar de woorden
worden sluiers, knopen letterkoorden
tot alle tekst in haar gevangen is.
Later kan het ook zichzelf verwoorden
als esoterisch lidwoord in LAIS.…
niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 de zee is niet
het lijfbezaaide zomerstrand
de buiken verankerd in het hete zand
de zee is niet
hengelaars op de pier
hangend aan hun stok verstokt
de zee is niet
vissersboten zwalpend op de groene golven
gevangen in hun netten
de zee is zelfs niet
meeuwen die schreeuwen in de branding
of een zon die ondergaat in zee
de zee is alleen…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen
voor mijn hemelse sympathie
in de weemoed van illusies
gevangen…
Nachtkleuren (1)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
541 Terwijl donkere wolken
voor de maan schuiven
houdt het duister
een man gevangen
Tussen talmen en vergelden
verliest hij zichzelf
in diepgewortelde pijn
twijfel en wraak woelen
Tussen nacht en
ochtendlicht drijft droefenis
hem tot waanzin
rouw is angstaanjagend
Zozeer onbuigzamer
dan razernij
sterft hij of kijkt hij
het…
Slapend lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
313 Als ik jou slapend zie,
Voel ik me in liefde gevangen,
Die mij nagelt aan ’t bed.
Dan stokt mijn adem, dan smelt
Mijn hart, dan vloeit
Al jouw liefde in mijn bloed.…
Boemerang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 de boemerang werpt
laaggebogen, haarfijne klanken
in de richting
van haar eigen kromming
misvormd
verwrongen
vervormd in resonantie
tussen zwijgen en betekenis
de echo van woorden
in vreemde weerklank
ontheemd
in de diepte gevangen
raakt de stilte doorbroken
en klinkt
het geluid van terneergeslagen
klanken
als weerkaatsing…
Vastgeketend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.280 Je wil vrij zijn
En toch ben je gevangen,
in je eigen ketenen geslagen.
Je eigen authentieke ik
opgesloten in een diepe,
donkere en kille kelder.
Toch blijft ook God jou toespreken
om in het echte leven te stappen.…
Op een morgen schijnt wellicht de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 Ik voelde mij gevangen in
een wereld van kou. Mijn zomerdroom
ontnuchterd, verkeerde in tijdelijke rouw.
Op een morgen schijnt wellicht weer eens
de zon; die mij opwekt te dromen over
een zomer die nog niet begon. Zweetdruppels
zullen weer hangen onder de bomen;
mijn verlangen zal mij opnieuw belonen.…
Ik hoorde mijn kind huilen
netgedicht
3.4 met 206 stemmen
29.814 Nog trekken de zware wolken
in ons bestaan haar sporen
en woorden die als dolken
mijn diepst wisten te doorboren,
joegen mij steeds op de vlucht,
de thuiskomst werd steeds later
en in de spetterende avondlucht
gevangen in mijn eigen theater,
werd mijn pad van tranen zwaar.
Ik volgde de dood en toch
dronk ik door zonder bezwaar.…
gevoelens
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.694 De wereld is zo onwerkelijk
en tegelijkertijd zo beangstigend
Mijn ziel zwemt erin
gevangen in een wereld van vormloosheid
De wereld kent geen einde
alleen een steile afdaling
Veel onnatuurlijke mensen waden rond
en plegen wandaden tegen de goden
Ik ben het verleden dat je komt kwellen
Je diepste nachtmerrie is niet altijd wat je droomt…
Voorbij is mei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 Het woord, dat bleef niet zuiver meer
en het lijf het leeft gevangen.
En soms in mei doet het hart zo zeer
van weemoed en verlangen.
Al zijn de bloemen eeuwig mooi
en kleuren bloesems bomen.
't Vervoerd beleven is voorbij.
Er waart november door mijn dromen.…
Doodsangst
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
874 geluiden
galmen angstig door hoge gangen
doodsangst
houdt mijn hart in stalen wurggreep gevangen
eenzaam
martelend verlaten in mijn cel
het felle licht brandend in de hel
sterk
moet ik zijn als ze me weer komen halen
een hoge prijs
met mijn leven te betalen
Mijn God, mijn God,
geef me moed en kracht
te doorstaan wat mij morgen wacht…
Tijd: uiteindelijk
gedicht
3.0 met 22 stemmen
15.062 Tijd: uiteindelijk
Zijn we er zonder wrevel in gevangen,
Samen in dit kleine huis, verzoend
Met de jaren van blindheid en schuld,
Bevrijd
Van de sintvitusdans
Op het ritme van de angst.
Van buiten de muren komt ons eens geruis.
Is het de wind?…
Mijn waarheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.689 Gevangen web van woorden
op het ritme van jouw stem
weven draden een spinsel
tranen ogen naar het licht
de dolgedraaide klinkers
gooien letters op het vuur
zelfs vechten in het duister
neemt mijn nacht van werklijkheid
schud mij en maak mij lichter
neem onbevreesd mijn adem
wis gedachten in mijn geest
laat de pijn mijn waarheid zijn…
een gezonken wrak
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
729 Neergedaald naar de bodem
Gevangen achter tralies
Overspoeld door verlangen
Een gezonken wrak
Vastgeketend aan jou
Verdronken in de overvloed
Aan schijnbare minieme wonden
Enig lichamelijk gevoel
Verdwenen
Getransformeerd in een zwarte gloed
Waar enkel hoop
Een redder in nood kon zijn
Helaas werd hoop weggespoeld
Door reusachtige golven…