1811 resultaten.
Fleurige knoppen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 ik zag de pigmenten
wist de momenten dat zij
het licht weer zouden zien
na vele donkere dagen
ontwaakten als eersten
de primaire kleuren
vlamden tegen donker
en grijs wilden bloeien
na hun lange afwezigheid
heb mijn penselen gepakt
op het sneeuwwitte doek
kiemde lente snel blad
warmte en zon openden
later fleurige knoppen toen…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
We ademen eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Deze winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 is tot nu toe
echt geen winter
het waait als de herfst
er wordt nauwelijks
van de mezenbolletjes gegeten
de natuur loopt weken voor
sneeuwklokjes laten al tijden
hun kopjes hangen in de regen
katjes vallen massaal van de bomen
eenden paren er op los
zag al meerkoetjes
bouwen aan hun nest
met zoveel miezerig grijs
ben…
De stille patio
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 je scheen
door een wolk
verdween rollend
en tollend toen
ik je zag om
aan het grijs
van de randen
het licht van je
terugkomst te hangen
vaak was er
de schijn voor
het echte
vuurwerk moest
je wat studie
hebben gepleegd
over het hoe en
waarom om alles
te weten over de zon
ook ik heb
gezocht tussen
schaduw en licht
naar je eigen…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 In de morgen
week het grijs al vlug
voor almaar uitgestrekter blauw.
Iets van lente
zat in de lucht.
Mijn gemoed werd lichter,
energie voor een fikse wandeling
in het drooggelegde Breeven.
In de middag
haperde het hart
van een vriend,
onheil trof de oma
van mijn kleinkind.…
Een sprankelende jeugd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 waar zwart
het einde jaar
nodig heeft om
van grijs naar wit
op te lichten
spartelt jouw
haar tegen en
krult wispelturig
alle kanten uit
waarbij er
kleine natuurlijke
witte golfjes in
het donker winters
meerstromenland
mee wegvloeien
die speelsheid
heeft jouw haar nooit
gekend ondanks
de uitstekende
verzorging
maar het lijkt…
Fernweh
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
623 De winter sleept zich voort,
grijs en grauw,
met veel nare nattigheid
en gure kou;
Dagen-, weken-, maandenlang
amper zon te zien,
continu een loopneus
met wel snot voor tien;
Deseo ir a España,
hace calor y hace sol,
cerveza en la playa:
gozo Español;
Voy a España,
Fernweh, ¡Ole!…
En het slachtoffer dan?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Grijs.
Zijn talent, zijn inzet,
waren blijkbaar genoeg
om achter tralies vandaan te blijven.
Is dit recht?
Is dit wat wij rechtvaardigheid noemen?
Alleen een kleine schadevergoeding
een prijskaartje op jouw pijn.
Men zegt:
"Deze gebeurtenis zou hem niet
zijn hele leven moeten achtervolgen."
En het slachtoffer dan?…
Scheibeek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
736 Water met een oerverleden
tussen wildernis en binnenzee
door kille zakelijkheid doorsneden
gelijk een drama dat wordt stilgezwegen
als de dood die zich herhaalt
op grijs gereden asfalt
snelheid is vandaag een zegen
jaagt men op seconden winst
dus ogenloos voor ‘t water
vanwaar het kwam
waarheen het ging
hoe het zijn loop verloor…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Het is grijs achter gordijnen,
besloten; lucht een scherm
dat mijn hart afsluit.
Te nauwe doorgang
onder te lage wolken,
waar vinden dromen de kans
gedachten te worden,
het ontwaken van een klokje,
een lelie, lavendel,
de Venus van Velazquez,
en hoe ze zich naar mij keert,
week die huid en
donker die vlok haar.…
Schijndood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.419 terug hollend
over jarige liefdeslanen
en humorgraf
lacht ze nog steeds
nat rollend uit haar ogen
voelt zij zijn geestige adem
warm om haar heen
als bescherming
als zij stilstaat en zweeft
door al dat zwart en grijs
vertrekt ook haar witte glimlach
niet
nog steeds draagt zij
afscheidslinten in het haar
met spreuken en namen
die…
Dementie
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.847 »
je moeder is al dood
een hele tijd
ook de boer op de akker
is niet meer :
het veld ligt braak
kilte en koude
dringen door
dringen door de dunne huid
dunne huid
tot de botten
alles is grijs
de botten
de kou
de gieren
grijnzen…
dromend verlangen
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.341 mag ik
dromen in een wereld
waar elke dag
zonovergoten
schittering weerkaatst
in parelende ogen
mij in liefde laat verlangen
naar de warmte van een lach
die tranen overheersen
verdriet verdrijven mag
als sluiers in de morgen
gespreid op het gras
waar ontluikende bloemen
grijs in schoonheid hult
en zo de wereld laat ontwaken…
de lucht
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.331 uren kan ik
blijven staren
naar de wolken
in de lucht
wit, grijs, blauw
in alle tinten
veranderend
met iedere zucht
de zon zorgt voor
't zilveren randje
de wind jaagt alles
op een hoop
wolken krijgen
weer gezichten
mijn gedachten
gaan op de loop
herinneringen
drijven op de wolken
een glimlach komt
op mijn gezicht
ik voel me…
winter
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
902 als de bomen bladerend, blad verliezen
vogels vroeg een vlucht verkiezen
boven de stad gehuld in mistig grijs
waar na een koude nacht het eerste ijs
takken kromt met rijp behangen
die weemoedig naar de zon verlangen
hoop ik op een spoedig slot
van straffe wind en gestampte pot
oh winter passeert toch zonder slag of stoot
het maakt mij koud,…
Ontwaken na coma...
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.264 Lucht verwisselt van grijs naar blauw,
bloemen openen in oranje en geel.
Licht wordt gezeefd door bladergroen.
Liefde, rood, harteklop van de wereld.…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
971 Regen
Grijs en donker
rollen de golven aan,
de wind komt van landinwaarts
en buiten de meeuwen
is er geen kat op't strand
alleen wat verlaten plassen
en hopen van nat zand.…
Lesdag
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
6.248 Buiten schijnt de zon
en speelt de wind
onschuldig met het groen
ik zit hier dag na dag
in een lokaal
grijs en kil
niets te doen
zet het raam maar open
en laat het zonlicht binnen lopen
of vlieg ik weg
op een wolk van veren
over de daken
over de bossen
vlieg ik
niemand die me ziet
want in werkelijkheid
ben ik daar niet
ik schrik wakker…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 doet lossen in de mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood
verkleuren haren wit en grijs…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.108 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
Verjonging
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.005 Als jonge meiden over oude heren praten
dan sijpelt uit hun ogen het groene
licht van oude wijven, die hun kinderen
missen en daarbij een echte man
Alles speelt zich in hun woorden af
misschien zoals vlinders in hun buik
en hoe men slank en grijs vertaalt
in blijvende zekerheid en trouw
In hun blikken houden zij vast aan
het glinsteren…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 ik zou haar ogen willen zien
de trekken kunnen onderscheiden
in het vallend blad
haar stem weer mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen…
Bikini met bontkraag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.406 hartje winter wens ik zomer
smeltend sneeuw plast koude uit
'k was altijd al een dromer
met liever warmte op haar huid
hartje zomer wil jij winter
bevries je stralen tot pegels ijs
van zomerregen maak je splinters
scherp geslepen, winters grijs
hier scheiden dan ook onze wegen
herfst en lente zijn te vaag
jouw noorden houdt mijn zuiden…
tussen oostkerke en lapscheure
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
640 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op d'n krinkeldijk
leunend op de straffe wind
uw dijen omhelsd met flarden
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs
mijn achterland verpietert
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijn klak
gij blijft in mijn winterkloof…
Full house
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
858 Je lacht mijn handen naar je toe
als grijs grijnzend wordt omarmt
door zacht blauw en lijntjes
jaren ringen van verdriet even
huiverend achterom laten kijken
zwart, wit, zwart, wit, zwart,wit
en toch steek ik over zonder op
te kijken noch om te zien naar
eens als kinderogen mij vragend
aankijken en banden binden
wil je met mij yahtzeeen…
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 gewoon op voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand
is wit gebleven in het
het schilderen van het heden
alleen de achtergrond toont
nog het grijs…