3326 resultaten.
mama
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.884 mama
zo hulpeloos is er nog hoop
jouw redding hier te koop
of laat ik je maar gaan
je eigen mama achterna
mama
hoe moet het met mijn eigen zoon
hoe voelt hij dit aan
en weet hij ook dat jij nu gaat
je koude lichaam achterlaat
mama
hoewel ik weet dat dit moet zijn
dit leed, verdriet en echte pijn
valt het me zwaar je zo te zien…
Papa / In de auto
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.487 Ik hoor niet meer de stemmen
Van hen, voor mij druk pratend
Ik reis alleen, graaf dieper
De bodem achterlatend.
Dan een vraag, aan mij gericht
Ik antwoord snel en stug
Wanneer men zegt: "Vertel dan meer!"
Keer ik hen al de rug.…
Tijdloos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
506 Als de tijd er niet toe doet
jij jezelf niet afvraagt
waar ze blijft
of hoe het verder moet
als je er achteloos
bovenuit stijgt
als je er met je gedachten
voor – dan wel achteruit
op voort drijft
als je haar zonder
zorgen achterlaat
wel met respect en dank
dat ze zich aan jou geeft
als je haar ten volle benut of
voluit dagdromend opgebruikt…
Poging (tot)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
607 Het boekje met cijfers achterlatend in de trein,
Door naar verder.…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.451 Een Kempense zwerfkei
achterlaten bij het Cruz de Ferro
-een rotsblok wegrollen van mijn hart-,
lichter verder wandelen
in het zonlicht
van de Camino Frances,
tot voor de barokke kathedraal,
tot bij het graf van Jakobus.…
hagelschors
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
652 lentelicht springt uitbundig
met aan haar voeten
de kansen
die ik zou wegen, uitvergroot
en wetend dat waarheid
het hoofd zal buigen
jouw geloof in mij, als stenen
vuisten die woorden
bewaren
jonge veldbloemen achterlaten
onder de bast van een volle zee
en uit trage bomen zou het zout
de boodschapper brengen
met in zijn hoofd…
Buikpijn
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.630 Soms heb ik buikpijn
als ik denk aan jou
Ben kwetsbaar onzeker
omdat ik van jou hou
Soms heb ik buikpijn
als jij me weer verlaat
Ik je zo vreselijk mis
enkel leegte achterlaat
Soms het ik buikpijn
jij zit maar in mijn hoofd
Emotioneel zo afhankelijk
je hebt mijn hart geroofd
Soms heb ik buikpijn
de liefde doet me zeer
Hunker naar…
Een dichter baart
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
560 de muren slechten
open maken wat gesloten lijkt
een oog dat diep in 't leven kijkt
in het dichten baart de geest
een leven dat herkenbaar leest
en telkens weet te raken
met woorden die invoelbaar maken
dichters zijn een bron van denken
zo gericht op waar bestaan om gaat
dat het warmte zal herschenken
waar een dichter woorden achterlaat…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 door een tunnel van tijd
trekken wij voort richting ongewisse
zelfzeker in het eigen heden
maar onwetend van wat morgen brengt
als buiten zich met binnen mengt
is er hoop op hoge machten
bemeten met de maten hier
en wat elkeen te wachten staat
die deze doorgang achterlaat
geldt dat ook in eeuwigheid
voor een onbeschreven blad
heeft…
Rebel tegen de natuur
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
820 Wrede natuurlijke selectie
aan de poort van het leven
in geschikt en ongeschikt
voor gezonde voortplanting -
afkeur achterlaat in de berm
van de evolutie om te sterven
lijkt het werk van de duivel
niet van ‘n god van de liefde.…
waarom, mijn kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 waarom zou ik jou mijn woorden laten
morgen zijn ze al weer oud en
weggegleden
waarom zou je ze dan lezen
zou je mijn gedachten volgen
als ik alles achterlaat, mijn kind
vluchtig zijn ze als de wind
passend slechts bij deze dagen
waarom zinnen nog bewaren
als na iedere grijze winter
zomer nieuwe kleuren vindt
zoals jij onverwachts…
NEE
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
814 ik wil met ondoorzichtige manoeuvres
uit mijn gedachten klauteren
ze onbeademd achterlaten
in een tijdscollage waarvan ik gezichten amputeer
zonder slaap of kus
hele hoofden die ik laat rondkijken in bevlekte uren
muren, nooit gekocht
zoals het geluid
van regenvlagen tegen de binnenkant
van mijn keel
aarzel niet
en huiver
om…
Psychologie van het parkeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
693 eigens
Geven aan het plekje dat
Hij dagelijks gebruikt -
Dus neemt hij vaakt dezelfde
Bus, dezelfde trein, en daarin
Als het even kan dezelfde
Bank, dezelfde stoel in
Hetzelfde compartiment, en als
Hij de luxe van een auto heeft,
Vaak hetzelfde vak op dezelfde
Carpool, waar hij na het werk
Op dezelfde plaats de klokhuizen
Achterlaat…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal mij zeggen
dat ik mijn wimpers niet mag lichten
dat ik mijn voeten niet over drempels mag draaien
dat ik mezelf niet mag achterlaten…
schrale grond
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 nog iets onbekends vergeten
voor het te laat is
en het beton reeds gegoten
vragen naar het uur
waarop
tijdens welke
of de kamer dan nog verlicht is
door kunstlicht
of een schuwe zon
het veld betreden
en plat gras achterlaten
soortenrijk maar schrale grond
waarvoor weinig bewijs is
daarmee instemmen
lichtjes gebogen gadeslaan…
windvanger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 het zonlicht tegemoet
met grote stappen
achterlaten wat niet te snappen
en te behappen is
als de storm gaat liggen
heb jij nog steeds mijn hand vast
staan we samen nog rechtop
en zien we de eerste knop
van nieuw blad en leven…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
Over een grens
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
877 daar gaat zij
daar gaat zij dan
zij gaat nu pas
de lichtstad wacht
de stad wacht al lang op haar
het leven verwacht haar daar
ik voel haar ruimte
de opening naar morgen
scheppend naar vermogen
een trede omhoog in verder
in kleur en bruisend werk
zo doorgaans sterk
daar zal ze aarden
zonder achterlating, hier,
van waarden
mijn binding…
Poot afdruk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 dit vreselijke gemis geconfronteerd
Ik beseft nu pas echt hoeveel je voor mij betekende
ik kon altijd op je rekenen
Door weer en wind altijd samen op pad
val ik ineens in een heel diep gat
Sommige mensen begrijpen niks van mijn intens verdriet om jou
maar ik weet beter jij was mij altijd trouw
Rocky bedankt voor de Pootafdruk die jij achterlaat…
transparant als glas
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.105 ik tel de
stappen in mijn cel
breek nu geen muren
die vrijheid ken ik wel
nieuwe wanden
transparant als glas
ze houden je niet tegen
op weg naar groener gras
betreed een nieuwe wereld
waarin wel alles mag
alleen je bent vergeten
hoe jij jezelf ooit zag
raak maar aan het nieuwe
vol liefde en een lach
maar wat je achterlaat
bepaalt…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 Als zij maar één voetafdruk
achterlaat
dan is dit geen spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even…
Veraf of dichterbij?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
513 Bereisd van horizon tot horizon
als ik daar achter komen kan, ben
ik verdwaald in de kwetsbaarheid
van een eierschaal, verlangend
uitgekomen in de realiteit van
alle zoetste dromen, de directe
en de kortste weg tussen beider
polen, bleek een dwalend spoor
tussen beide oren, in elke stap of
verloren print werd ik zwaarder
uitgelicht…
(briefje aan) vladimir vladimirovitsj poetin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 toen ik vanmorgen wakker werd
hoopte ik tegen beter weten in
dat liefde voor vrijheid en leven
jou betere keuzes had gebracht
dat jij niet decreten meer schrijft
met de pen van haat en afschrik
gedoopt in het bloed van oorlog
toen ik vanochtend wakker werd
in een wereld vol tranend verdriet
dat voelt als een diep koud graf
vond ik het tijd…
Vruchtbare aarde
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.485 In de omhelzing van de natuur
In de kleuren van de zonsondergang
wanneer ik
door het gras
naar de horizon kijk
met de aarde voelbaar onder mij
met de getijden en de kringlopen
van de natuur
luisterend, wakker
glanst mijn levensgeest
in de schoonheid
en heiligheid
van alle leven…
Regenboog
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.063 Als ballade aan de zon
in alle kleur getooid
Verschijn je aan de horizon
als de regen wordt verstrooid
Natuurlijk en fenomenaal
ben jij geboren uit de zonnestraal
Alleen kenbaar uit het juiste zicht
ben jij natuurlijk een gedicht…
natuur
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
917 Of als de maan nu eens voor altijd,
Achter de horizon verdween.
Hoe zou de wereld er dan uitzien,
Verdord en doods misschien?
Wees zuinig op wat ons is gegeven
Laat alles wat leeft leven.…
Ouder worden
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.247 Ik zie
dat de rimpels boven mijn ogen
worden meegenomen
in het water
tot over de horizon.
Ze worden gedragen
in deze glimlach van God.…
geurend palet
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.492 een sierlijke rand omarmt
het groene land in rood
en geel
een sloot loopt hier nog
slingerend naar de horizon
wolken schilderen zich
in zuiver blauw en wit
ik bewonder het borduursel
van mijn kind
zo puur, zo ongerept…
Gekreukte japon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
572 Straten geuren naar zoete hemelbloemen
terwijl de zon vredig ondergaat aan een oranje horizon
een aangename bries streelt langs mijn betraande wang
langzaam trek ik dan mijn leed uit… als een gekreukte japon…
Ik vlucht en ik pen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.937 Zo beklim ik de horizon
en duik in een hemelstorm,
spiralend beschrijf ik
een ervaringsboog tot
waar ik eindig
en weer begin…