Alle inzendingen over menselijke aard

10964 resultaten.

Sorteren op:

Als het hart spreekt

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 526
Laat het niet zomaar overstromen door om het even welk bezit, controle, invloed of macht maar wel met een rijkdom aan kennis, inzicht en wijsheid Het is het enige plekje op deze aarde waar pure rust heerst; een menselijkheid nabij.…
CB25 augustus 2024Lees meer >

Vastloper

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Och, was het menselijke brein toch als de digitale inhoud zoals in een computer ingebouwd; dat zou pas een uitkomst zijn! Zodat men na een vervelende ervaring of na beschadigingen aan het hart de opdracht kon geven: “Schijfopruiming”. Zodra je de innerlijke computer opstart zou alles weer zoals in de oorsprong zijn.…

Dirigent

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Bemusiceerd zo is zijn smile zijn benen elastiek zijn armen zweven je omhoog en menselijk mimiek. Daar ga je dan omhoog, rechts, links en word je ongewild gevederd op een wolkendek buiten jouw ik getild. Geluiden schallen, zacht gefluister. Tranen zelfs. Vanbinnen bruist er alweer geluk.…
l.bert24 augustus 2005Lees meer >

woorden

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.428
Gek soms hoe woorden falen in hun doel Hoe ze kronkelen in bochten veranderen in gedrochten en zorgen voor gewoel Hoe ze zijn misbruikt in valse oorlogen en dan levend begraven als gesproken slaven voor blinde ogen Terwijl ze precies gevormd en gekneed zijn om liefde te verklaren om storm te bedaren in menselijk brein…

Sprookjes

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 903
Elke sage En legende Ieder sprookje Elk verhaal Gaat uiteindelijk over liefde En het menselijk te kort Vroeger is nu een vreemde ster Een vreemd vijandig land Met vreemde harde mensen Harde stemmen Harde hand En de schatten uit mijn kindertijd Als wrakhout op 't strand…
Angela de Wit12 december 2002Lees meer >

Verdonk

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 706
Verhaal Verdonk: het 'recht door zee' van mevrouw Althans zover dat kan en mag Zover dat nog voor mensen klinkt als wijs De zee kent vele hindernissen Gevaren die de ervaren zeeman zelfs niet overwinnen zou Windrichtingen die soms niemand voorzag Het is menselijk je te vergissen Te hopen op een vlekkeloze reis…
Sander Kunst14 december 2006Lees meer >

De globetrotter op retour

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
geen strepen die het blauw aftekenen met ongewenst verblijf zie hoe de natuur met stof en as het menselijk vervuilen nu bestrijdt weer terug werpt in de tijd van grondvervoer de snelle globetrotter op retour eindelijk zien gods ogen door het blauw een witte vlinder fladderend in spartaanse ochtendkou…

Anna-Maria ,ik groet U !

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 913
Mijn vlees was zwak, het innerlijke lichaam juichte weer in alle zaligheid Vergeef me, vergeef mijn menselijkheid ....o schone dame Ik ben een trotse dienaar van U, en ik buig voor niets, voor geen mens Voor uw woord zal ik knielen gaan Zuiver mijne zondige lippen ....o schone wijs me de weg in het dal!…
Enes Tiric27 januari 2012Lees meer >

Door de ogen van Descartes

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Best moeilijk om zijn geest te laten rusten deze vader van het rationalisme zijn vondst de methodische twijfel een steunpilaar voor de autonomie van de menselijke rede hij maakt mijn denken actief als hij zegt twijfel aan alles totdat je iets overhoudt waaraan je nooit twijfelen kan pas dan wordt duidelijk dat jouw denken waarheid is…

Beste wensen?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
Waar is het menselijk hart gebleven? Hoeveel waarde heeft nog een leven?…
Antje1 januari 2016Lees meer >

Zo klein als een regenworm

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Het menselijk kwetsen kent vele uitwegen en holen. Een weekdier kent zijn troost die in de bodem ligt verscholen.…

Nieuwe haiku's #1

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Doofput Onvindbare dingen een streep door de rekening menselijke moedwil. Landleven Liefde als een speld gevonden in een hooiberg uiterst prikkelend. Kinderhand Gestrande schelpen verzamelt door kinderen voor hun museum. Zilvermeeuw De lucht geeuwt, een meeuw ziet zijn kans waar en eet een ijsje uit mijn hand.…

Op de grens

netgedicht
5.0 met 229 stemmen aantal keer bekeken 457
jij was op de grens van altijd open waar gesloten stond was voor jou verboden grond geen basis om te stralen of energie te halen er moest een keuze zijn en niet alleen venijn als vrijheid ingeperkt wordt is er menselijkheid gestolen een stukje persoonlijkheid gejat dat van onszelf was zo worden wij tekort gedaan in…

Beste wensen?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Waar is het menselijk hart gebleven? Hoeveel waarde heeft nog een leven?…
Antje1 januari 2022Lees meer >

Langzame molens

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
het verslindende veelkoppig monster spert zijn bek wijdopen begerig naar nieuwe ingewikkelde regels bureaucratie is zijn naam het schrijvende monster smult van letters komma’s punten in ellenlange verslagen menselijke ellende beschreven in tijdrovende zinnen in viervoud ze wilde alleen maar hulp voor haar kind…
Ineke Dijkhuis24 september 2023Lees meer >

Taalkundig

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Je moet de taal kunnen verstaan die twee geliefden spreken als ze voor elkaar willen bestaan, je moet de taal verstaan van het leven, het geven en het nemen, ook beleven. Je moet ook de taal kunnen verstaan van het ongemoeid laten gaan, en van de laatste halte, het eenvoudigweg doodgaan.…
Petra Hermans24 december 2012Lees meer >

Wait a second

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
Momenten die wachten moeten, op seconden, moeten wachten. Het moment van NU is heilig. Heel. Heel heeft niets te maken met tijd. Niets met uren maanden jaren. Met verleden en met toekomst. Alles verandert helemaal NU. In NU en in alle eeuwigheid. Mensen wachten op voldoening. Wachten op geluk dat nu niet is. Geluk moet wachten, groeien…

STIFT IN VRIESWEER

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 313
Heer Bommel verlaat met zijn oude schicht het knusse, vertrouwde Slot Bommelstein. Wat de aanstaande bestemming mag zijn, hij trotseert het barre winteraangezicht. Kraaien houden hun ogen op hem gericht, zitten ineengekrompen vol zielenpijn in een boom, berooid door vriezend venijn, wiens takken zuchten onder sneeuwgewicht. Schilder Terpen…
Han Messie22 januari 2026Lees meer >

Kostgangers

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Volle treinen in de nacht staan stil tussen fijnstraal De grasdijk schommelt wat Het water zucht golfjes over het spoor Ganzen soppen rond Vaarwel Atlantis Vaarwel watertuinen Dankjewel, het ga je goed We vliegen uit de aarde ligt open Waarheen, waarheen?…
Zywa28 mei 2023Lees meer >

De Mens schiep god

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.005
als de mens weer zijn god zou scheppen zo hier en nu in deze wereld en deze tijd dan zou hij vragen wat hebben wij nu nodig menselijk hersengeknars zou tranen deppen hij zou geen god met achterkamers wensen geen god die juichend sprak over politiek en niet zo’n god die Arabieren krijgshaftig verliet niet een die Afrikanen verdroogd liet sterven…
Rikus Kiers26 januari 2007Lees meer >

meditatie I

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.111
lichamelijkheid doordrenkt met geestelijkheid toch hou ik van die aap, verslaafd aan de zon, en blesseer me vaak, ploeterend, eigenwijs op zoek naar menselijkheid: applaus. het is alledaagse gewaarwording, wording, waarachtig. lichamelijkheid doordrenkt met geestelijkheid…
rubic12 juli 2003Lees meer >

oud het mens de mens

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.028
Zo wordt van ieder het laatste het eerste en is elk menselijk eind een bijna mensloos begin…

vroeg, of later

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.008
stil te ver van spreken en het naar buiten kijken adem ik nauwelijks de dag nog in misschien is mijn geest te traag of weigeren mijn handen het veranderen van de nacht er is leegte er is najaar en in het heengaan van ieder ongeboren uur zie ik leugens menselijk en met wind bekleed geen vingertop raakt mijn ogen…

koningden de sterre

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 760
ze kwamen van verre koningden de sterre boven winters bethlehem brachten myrrhe wierook en de goudgeschenken naast hun warme wensen aan het kind in menselijk verscheidenheid geel het wit en zwart zo kwamen zij gezamenlijk en toch apart de sterre op hun terugreis mee naar verre oorden nog ongeweten het goedevrijdagse vermoorden…
wil melker6 januari 2008Lees meer >

Banaal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
In hemelse gedachten Van perfect schuin Lijkt ieders schemer Herbouwd uit puin In kort bedwingen Van wrange pijn Lijkt bitter water Gerijpte wijn In minzaam spotten Zonder respijt Vernauwt de waarde Van menselijkheid Zo onbeduidend Immer banaal Verdringt exploten Creëert verhaal…

Passen in het zand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
verdwaald in niemandsland groette mijn hand de wolken in hun door de wind bijeen geveegd verband lege einders keken terug zonder de ogen neer te slaan en voeten maten passen in het zand zonder te gaan mijn menselijkheid had afgedaan werd niet gevoed toch heb ik jou ontmoet in niemandsland mijn broeder jij maakt alles goed…
wil melker22 januari 2010Lees meer >

Toren van Babel

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.779
Ik zat op school en kreeg weer te horen Dat de toren van Babel als een ton in duigen had moeten vallen omdat de menselijke ziel van de ene hoogmoed in de andere viel ‘en hoogmoed komt voor de val—’; zij had haar grenzen niet willen bewaren, zij had niet kunnen verkroppen dat de toppen des heuvels onbereikbaar waren, zij had Gods…

Poppen zonder ogen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
ze komen op de poppen zonder ogen het helle licht een veeg op hun gezicht wat vrouw is toont zich in gedogen miniem formaat geen extra’s op de graat in kleurenchaos wankelt traag de hooggehakte kleding ons in rij voorbij keren op rotonde afwezig in hun verre blik maar in passeren krijgt er een heel menselijk de hik…
wil melker1 september 2011Lees meer >

Gedoornde witte roos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
eeuw na eeuw het gekrakeel van de menselijke soort hoeders van wijsheid kijken onbewogen toe de banen der planeten het rijzen van de zon het spel der sterrenstelsels behoeft hun aandacht verdreven uit de Hof van Eden slaat Kaïn steeds nog Abel dood de roos der wijzen bloeit in het eigen hart…

Als alles je voorbij groeit

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 787
Menselijke woorden glijden voorbij lege, holle klanken lijken stiltes te roepen, om antwoorden te vragen.. die voor elk kwamen. De letters, de cijfers...alles is zo relatief. Eén lief, één leven verbaasde mij toen, nu het scheen alles volledig te geraken in diep stil zwijgend wezen.…
Petra Hermans21 september 2014Lees meer >