2328 resultaten.
ontwaken
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.226 Met jou wil ik ‘s ochtends ontwaken
je lippen al vroeg op de dag smaken
Mijn handen op je warme zachte buik
terwijl ik met mijn ogen dicht aan je haren ruik
De warmte omringt mijn hele lichaam
je vingers bespelen me heel zorgzaam
Langzaam trek je me dichterbij
dit is een heerlijk moment voor ons allebei…
Kleinbedrijf
gedicht
1.9 met 52 stemmen
30.452 Computergestuurd begint feilloos
in de ochtend mijn molen
aan de oude partijen trieste rijst
stop go stop go stop go stop,
Terwijl ik goed weet, met ziel en lijf
dat ik wilde, en zachte haver
leveren moet, heden dagelijks.
een ongezond bedrijf.
----------------------
uit: 'Retro', 2001.…
Samengesteld
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
701 De ochtend, een glimp erotiek.
Verwijzend naar vannacht en meer.
Jouw huid, mijn huid. Groots, mystiek.
Want het is mysterieus en magisch. Magisch
wanneer wij smelten, als twee vlokken in een sneeuwstorm
midden december. Het begint als een vaag iets
en verandert langzaam in samengestelde vorm.
…en het mysterie.…
verpakt in plastic folie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
675 hij draait
de dag naar buiten
en herbegint zijn daad
haastig zonder groet
hij denkt soms wel
aan vrouw en kind
of aan iets nieuws
iets anders
zomaar, op een ochtend
wanneer zijn woorden
hem leeg voorbij
gaan
of wanneer het bijna avond is
en de weerhanen hem
gunstig staan
er wordt gezwegen
in de rechterhand
naar voor…
suites voor annemieke V
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
421 commissaris flipse
storm op de eerste verdieping
een bloempot valt -
met kinderbedtijd
wordt de pannenkoekenheks
naarbinnen gehaald
wolken voor de maan
in het donkere water
niets dan straatlantaarns
zweven in water
dorre bladeren langzaam
tot op de bodem
het utrechts jaagpad
een meeuw jankt als de honden
´s ochtends heel vroeg…
Dubbelleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
788 Wat is het toch, dat zachte
die zephyr in mijn armen
dat vriendelijke vreugdevuur
waaraan ik mij kan warmen
Ze ligt met mij verstrengeld
tevreden, moegespeeld
en ik zie in haar ogen
dat ze mijn gevoelens deelt
Maar wat is toch dat ijle,
die gedachtenparasiet
de schuldbewuste oorzaak
van dit slepende verdriet
Gewikkeld in een ochtend…
Geluksgevoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
551 Een vroege ochtend in mei.
De Belg sjokt voor de wagen.
Schaamt zich niet voor zijn winden.
Waarom zou hij ook.
De melkbussen rammelen.
Het onderstel piept en kreunt.
Een koeienvlaai.
Spetters van groene smurrie.
Kikkers kwaken 't hoogste woord.
Buitelende Kieviten
tegen een strakblauwe lucht.
In de verte blaft een hond.…
lieve Anna
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.348 heb jij ook soms nachten
dat de slaap niet wil komen
dat alles, zo onbelangrijk voorbij
blijft spoken
alles blijft malen in schaduwen
op het behang
heb jij dat ook Anna en ben je
ook bang
dat er geen vrede valt te ontdekken
in de vlekken op het plafond
hoor jij het zuchten
treden kraken
lieve Anna soms is een ochtend
niet eens meer…
liefdes handen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
575 in de ochtend
als de zon zo straalt
streelt de warmte van jouw handen golvend
want ik ben toch zo verdwaald
als ik in jouw ogen kijk
drijf ik in verborgen liefdesblaadjes
want samen zijn we toch kleurrijk
mijn allerliefste prinses
en jij bent
de engel die mijn hart deed kloppen
want het is toch zo attent
hoe jij mijn ogen naar jouw…
het bittere brood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 ik proefde zware tijd, gevuld met zwart en zoute dagen
en mijn bloemen bloeiden niet, er lag verdriet
op elk gouden blad
leegte vulde langzaamaan het gat
dat voortkroop door de nacht
en waar de ochtend leven gaf- bracht
het daglicht de teneur
van
immer hol gestelde vragen…
luisteren naar storm
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
457 toen de dag ontwaakte, in
wat kleine mussenkelen
luid en duidelijk verkondigde, dat opstaan
ook een optie was
vergat ik, dat mijn benen zelf niet gingen
als mijn stuur zo anders dacht
na de sluiers van de nacht
was ochtend slechts één stapje verder
maar ik bleef
en luisterde
hoe bulderend geluid beschreef
dat wind ook zwaar de bas…
sluimering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Ik slenter speels door de wereld van mijn gedachten
in een veld van duizelingwekkende herinneringen
opgeborgen in mijn sarcofaag van stormende beelden ,
om te ontwaken in de ochtend van een nieuw leven
gestreeld door de vroege dageraad die mijn huid bewandelt...…
een drijvende kracht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
709 laat ik me los
in de fantasie
waar tijd stilstaat
hoe echter dan echt
dan wie ook ben jij
tillen samen nevels op
drinken hetzelfde
zoet zachte licht
zien de ochtend blauw
ervaren aarde
als een honingzoet bed
ons blijvend vasthouden
een drijvende kracht
dat me telkens
terugbrengt naar jou…
Hemeltergend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
456 minister Schouten
wordt wakker
u gedraagt
zich gelijk
een aanstellerige
stakker
coronavrije nertsen
zijn nu
echt niet
vrij
alstublieft luister
naar mij
dagelijks zoeken
deze stumpers
in hun
kooien de
uitgang
doodsbang
voor u
een complete
afgang
ChristenUnie medewerkenden
steunen martelaren
bidden iedere
ochtend…
Gevallen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 Lag voor dood op de grond
Kon niet meer opstaan
Kou waarschuwde dat het niet goed was
de hele nacht op de plavuizen te blijven liggen
Kon niet anders
Pas toen de heer des huizes de volgende ochtend
ontbijt kwam maken, en hem uit zijn ooghoek
plotseling, in een vreemde draai, gevonden had
hoestend weer aan het haakje gehangen.…
tussen droom en daad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 de ochtend ontwaakt
en ik, liefste,
open in gedachten
alle ramen
zonder vertoon
of aanstellerij
bied je me een
leeg universum aan
in de proloog van
het prille leven
vloeien vuur- en
watergeesten binnen
de dag verschuift
met de zon naar
het hoogtepunt tot
de bel gaat
een wrede god
maakt voor
de gesloten deur
zijn…
Avondwonderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Boven mij worden in het avondvuur
plannen voor de ochtend gesmeed.
Op sterrende ramen staan pinksterend
de antwoorden van vallende vragen.
Ondanks de kortwiekende maansikkel
bereiken die meteoren toch mijn oren.
Stil weergalmen luid in mij
de vreugdeklokken.
Gonzend doen ze konde van
een blijde boodschap ...…
LAIS CCXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Dat ’s ochtends de liefde zich ontplooit;
dat het in haar zo blij en levend is;
dat het zich te vaak aan twijfel vergooit;
dat het nooit is zoals zij wil dat het is;
dat alleen zij, LAIS zijn einde is;
dat al de schoonheid veel te snel vergaat;
dat het zich in niemand anders nog ziet;
dat de mens vrij denkt maar briest als een paard;
dat het…
De ochtenddauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
438 Heerlijk die dauw in de ochtend.
De stilte om je heen.
De wereld zien en horen ontwaken.
Je voelt je niet alleen.
De geur van de aarde.
Van de regen in de nacht.
Zo puur en verfrissend
dat waar planten op hebben gewacht.
Zo verzorgt de natuur zichzelf.…
een woord een woord
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
557 een woord is een vroege
ochtend zonder breuk of
smet soms een teken in
de lucht een woordeloze rit
naar zee zachte vogel boven
een uitvarend schip
de vermiste naam voor verdriet
barst het als een beladen ster
komt het niet op tijd tegemoet
een woord is een woord tot
jij het vult soms met betekenis…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Met een koude frisse
ochtend komt er steeds
meer zicht.
De bomen stil, kaal
dit is de winter van nu
net na de Kerstdagen.
Nog een aantal dagen
voor oud en nieuw.
Hopelijk mogen we het
zonnetje nog enkele keren
voorbij zien komen voor
het einde van dit jaar.…
Bakkerij Van Heinen
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
78 Ik ben bakker Van Heinen.
’s Ochtends bakken de broodjes warm,
bestrooid met belastingvoordelen voor rijken;
zo houd ik de kruimels arm.
Ook mijn vaste klant geef ik weinig om, maar
na kritiek van medebakkers reviseer ik toch.
Het verse begrotingsplan na één dag bedorven klaar,
heb ik gewoon weer gebakken lucht verkocht.…
Het eerste licht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
756 Zachte lichtbundels
Tekenen zich in het ochtendgloren
Op de muren
De dag is weer ontwaakt
Uit een donkere droom
Zachte lichtbundels
Schijnen over onze lichamen
Het zout van zweetdruppels
Glinstert in het licht
De nacht laat zich raden
Zachte lichtbundels
Glijden de morgen in
Om ons te ontwaken
Uit warme dromen
De ochtend kust ons wakker…
Maandag blues
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.070 de glazen rinkelen
deze ochtend leeg
de randen raken
soms een doffe klank
de schrale resten
op de bodem
proeven nu zo bitter
zonder zoete smaak
en op fluwelen pootjes
komt de kater wat later
de glinster
in zijn linker oog
loenst een beetje na
in 't vuile glas
waar gisteren nog
klater was…
Lente
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.135 Een jonge lente doet vergeten
wat ik in de ochtend moet. Je
hoort te eten, zegt mijn arts.
En wars van een subliem ontbijt,
verblijft een rijke tafel leeg. De
gouden vleugel lonkt mij toe, hij
heeft mijn ziel zwaar aangevreten!
Zieke klanken kleuren mij: het
flauwe en blankste iel,
alsof ik een palet verzweeg.…
Zwijgend geteld
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.952 Gelouterd door de
tand des tijds
likken lippen
wonden, geslagen
in gesproken zinnen
zwijgen monden een
streep door de dagen,
branden zout in juist
die donkere uren, waar
zicht verdwijnt uit het
zicht, geteld naar de
ochtend, vinden zij
een paar stralen
geluk gevangen in
een nieuwe morgen…
Rivage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
928 Prille kilte wekt vroeg
Evenwicht weggeslagen
Het onderste uit de kan
De ochtend voorgoed verlaten
Meegevoerd vanuit de diepte
Door spleten en spelonken
Slok dreigende stroom op
Aan de kust van massa’s
Zintuigen en longen
Gevuld met L’eau Mortalité
Laat vrijheid varen
Neem broodjes en koffie mee…
Smeltpunt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.122 Heldenmoed is vrij,
gedragen op twee handen
zitten zij
ongenaakbaar
met het staal dat lippen perst
en de reis die beiden
brachten van oost naar west
is nu ten einde; waar de zon
de ochtend raakt is vast thans
vloeibaar tot de avond geregen.
Zo gaan zij op
in een wolkenloze lucht
als druppels in elkaar gevlucht.…
Deze keer stop ik echt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.341 In de ochtenden
als ik wakker wordt
rochel ik
zit het vast op mijn borst
spuug ik op de grond
En gedurende de dag
voel ik het trekken
aan mijn stembanden
Hoor ik mezelf raspen
als ik praat
Soms denk ik
dat als ik tegen het licht sta
de donkere plekken in mijn lichaam
zichtbaar zijn
Maar het is mijn eigen schuld
Kankerverwekkende…
altijd zult zijn
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.691 je kwam met nat in je haar
de nacht was een kwart voorbij
kwam het van de regen, de dauw
of was je ergens gestrand
kopje onder gegaan
je schudde neen
de slaap kwam niet meer
die nacht en toch bracht
de ochtend weer licht
de scherpe geur van vers-
gevallen sneeuw toen ik
het raam opendeed
naar buiten keek
je voetsporen niet meer vond…