856 resultaten.
De gekooide zong
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
176 De gekooide zong, als het nodig was,
Lange nachten door het koude verdriet,
Dat fijnzinnig dicht om oud lood en glas;
Wrange krachten die hij verlaat verliet,
Het gevlogen jong met zijn noorderzon.
Korte nachten en gedeeld genieten,
De bloedmooie maan waar hij naartoe klom.
Kortweg wachtten zij, die wel loslieten
In een vrije vlucht door…
Acrostisnelsonnet
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
692 Kan iemand deze zomer mij vervangen?
Al weken weet ik: Straks zal ik niet kunnen
Toch gaat het niet alleen om enkel gunnen
Je mag toch ook wat kwaliteit verlangen?
Aanvaard, o lezer, zij die ’t werk verricht
Bewonder vast haar naam in dit gedicht…
Oktoborshow voor wozoco
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 oh, droomboom zo doorwrocht
ooit blo opschot, doch vlot ontsproten
voorts zo fors, hoog op poten
toont vol trots zonder schroom,
ofschoon voor dor of dood ontloken,
boven boomschors onttroond zomerschoon
door rode toon omvlochten
looft zo'n glorend oktobershow
zo doorschoten kop'ren kroon
wordt ontbloot voor groots vertoon
voor ozo gewoon…
Drie sonnetten voor de maangodin - 1 - Selene
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.656 Het donker dekt de dag toe als een deken
de aarde krijgt vannacht een nieuwe maan
zodat de oude pijn van het bestaan
verzacht wordt en verjongt door dit nieuw teken
Tot esbat tel ik nachten twee maal zeven
maar onvermijdelijk breekt de dag steeds aan
meedogenloos, hoe weet ik waar te gaan
en wie te zijn en waarnaar nog te streven
kil daglicht…
Drie sonnetten voor de maangodin - 2 - Luna
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.467 De nacht komt, liefdevol en vredig
en sluipt op kousenvoeten door mijn huis
waar ’k wakend dromen vul en glazen ledig
waar alles slaapt en ieder weet zich thuis
Het kind met tranen op de wangen,
de jonge vrouw, de moeder, de godin
in ’t droomkasteel heb ik ze nu gevangen
de heks, de keizerin en haar slavin
Tranen van bloed en wijn genoeg…
drie sonnetten voor de maangodin - 3 - Ceridwen
netgedicht
3.3 met 130 stemmen
33.919 De nacht is stil en zwanger van symbolen
de donkere hemel heeft een zilveren maan
die magiërs en heksen rond doet dolen
en allen die haar tovertaal verstaan
Ik zie haar aan met mijn gesloten ogen
zij die zowel daarginds als hier bestaat
zo innig mild en zo vol mededogen
het zwarte water spiegelt haar gelaat
‘n Toverdrank zal ik u toebereiden…
de waarde van vier en vijf (mini-sonnet)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.190 je waardeert zo graag met een vier of vijf
dan hoef je geen enkel gedicht te lezen
het zegt zoveel over je eigen wezen
een waarde van drie op de scoreschijf
het stelt de oprechte dichters op de proef
om niet te vervallen in dezelfde groef…
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 Koel kust de avond
en mijn ogen, open, sluit ik
vaag vervloeit
een zinderende dag
en over de blanke lissen
van mijn geloken ogen,
wipt de ijle vogel,
die onrust heet, naar ver
over de verre vijver
glijdt een lied en mijn
keel ontglijdt een langgerekte klacht
dan, zo langzaam, opent het donker
de maandoos, mijn ogen, mijn oren,
mijn…
De Engelse Sonnetten, 1. Nacht op Huntcliff
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
918 Tijd rust op mijn wimpers;
donker in december
duurt lang en zelfs de wind
kan de uren niet versnellen.
Ver beneden me
kolken de golven,
draaien en razen de rotsen.
Mijn oren suizen, de nacht wordt grijs.
Met het matglazen schild
van de dageraad op mijn rug
trotseer ik de snijdende koude,
ik balanceer op de rand
van het jaar
en wend…
De Engelse Sonnetten, 4. De eerste ontwaking
netgedicht
4.9 met 17 stemmen
904 Zeewier, krabben, schelpen,
de zoute smaak van het water,
de pijn,
de schokkende koude.
Op handen en knieën
spuug ik bloed op
het borrelende zand en struikel
overeind, het is vloed.
Rillend stroop ik
de doorweekte kleren
van mijn lijf,
ik kruip over glibberige rotsen
en hul me in de
duisternis van een grot.…
De Engelse Sonnetten, 5. De tweede ontwaking
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.035 De stilte dreunt.
Ik hoest.
Een kille zon druipt langs
het doek van de namiddag.
Ik wrijf de zoute korsten
uit mijn ogen
en herinner me
een vage droom, een val.
Het bed waarop ik lig
is hard, ik richt me op
en staar de leegte in.
Ik kleed me aan,
ik huiver,
buiten wacht de duisternis.…
(sonnet)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.504 alleen mijn woorden weten niet de weg
langsheen de rijst met ratatouille en worst
ze blijven steken ergens in de borst-
streek, breken stuk bij nader overleg
of eigenlijk verdwijnt al wat ik zeg
in de tomatensaus die wordt gemorst
jouw letters los in de gratin gekorst
bereiken niet mijn brug, mijn overweg
ik leefde nochthans jaren…
Sonnet onze eigen zorg gedaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 voor een ondergronds appartementje
op het kerkhof lekker vlakbij ons huis
een speciale laatste pil incluis
met koffie en cake arrangementje
stel je voor op de kinderen hun lip
vroeger al opgepast ook op hun kids
eigen kamer bij hen in huis is niks
zitten we met z’n allen in een dip
ach we hebben een mooi leven gehad
de regering zorgt goed…
Een dolende gids
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.039 Die spot met dicht- en zedenwetten,
En leeft van ontucht en sonnetten!
Pas op! - Weet, dat de Heer zal treffen,
Wie ingebeeld zich durft verheffen.
Dan stort gij neder, ijd'le trits,
Door donderslag en bliksemflits!
En stelt zich de Oude, ervaren Gids
Weer welgemoed aan 's dichtkunst's spits!…
VERDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 vertreden
en wij s'ochtends mogen hopen op het nieuwe heden
Wij moeten op de knieën strijden en met gebed
met tussen onze tanden het scherpe mes gewet
en danken voor gelukkig leven, tred voor tred
de schoonheid van de merel zien, als je er op let
langs paden wandelen met haar hand in hand en met
haar elk geschreven woord bezingen van dit sonnet…
Anky van Grunsven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 ‘De ring en de arena zijn ons huis,
’t parcours zo eigen als mijn rijbroekzak,
rivalen die ik zo in hoeken kwak,
het winnen went wel, wapenbroeder’, fluis-
tert Anky bits in ’t oor van Salinero.
‘Wie ben je, Ank, en waar?’ vraagt S. zijn baas,
‘Een gaucho op de pampa? Nee? Helaas!
Of Spanje dan, dan ben je caballero
of cowgirl in de States…
Sanne Wevers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 De kosmos leeft hier in dit stadion
essentie en perfectie tikken tiktak
ineens een aanloop en dan na een flikflak
volmaakt rechtop als een acrostichon
onmiddellijk de weverspirouette
roemrucht gemaakt door excellente Sanne
illusie van gemak, een radslagspanne
gevolgd door overslag, de loftrompetten
eerbiedigen het bovenaardse draaien
vrijmoedig…
Carel Godin de Beaufort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Er wordt nog wat gepoetst: het chroom moet blinken,
dat is hij aan zijn adelstand verplicht,
de jonkheer is een aardig zwaargewicht
die graag zijn viercilinderbeest laat klinken
We schrijven vierenzestig, Nürburgring,
de Flugplatz en het Schwedenkreuz genomen,
na Breitscheid bij het steile stuk gekomen,
zijn zwakte: voorsprong komt in het…
Ellen van Langen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Ambrosia die wordt je aangeboden,
want Ellen is zo snel, geen poezenpis,
ik zal eens laten zien hoe snel dat is,
dus volg met mij de zakjapanmethode
Tik ín: acht, núl, nul, delen door – welnu –
een één vijf púnt vijf víér en dat maal drie
punt zés en dan de =-knop: hop, hatsie-
kiedee, de snelheid in k. m. p. u.!
Dan heb je wat te vieren…
Op 'n knip en plakstudent
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
2.093 De slimme surfers in de Dapperstraat
Zijn goden in het diepst van hun gedachten
Van wie geen jonge sla is te verwachten
En als wetten tussen droom en plagiaat
Volgroeien van klein bah tot grote boe
Dan ben je aan je laatste byte-je toe…
Hernandez en Kortenoeven
snelsonnet
2.4 met 7 stemmen
707 'Een poedel blaffend met Politbureau
Verslaafd aan peilingen, alles draait om Geert
De vlucht uit ’t Catshuis was totaal verkeerd
En onwaarschijnlijk laag is zijn niveau'
Wat beide dissidenten nog vergeten?
Ze hadden het ‘iets’ eerder kunnen weten…
Tussen je platen
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.596 jouw platen
zodat je kunt zeggen: zo klonk z'n stem
ik moet je nog zoveel liefs vertellen
jou zeggen hoe het voor mij is geweest
ik wil je nog zo vaak zomaar bellen
en je doen denken aan ons feest, want
geluk kwam bij ons aan tafel zitten
en liefde zelf sliep in ons bed,
we kusten elkaar de mooiste gedichten
en vreeën getweeën een sonnet…
Bassikounou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Ik schreef dit sonnet na het zien van de tweedelige documentaire (1997/2009) “Les récoltes du désert” van Thierry Devillet en Gérard Rivoalan. Daarin wordt het verhaal gedaan van Baron Gérard del Marmol die een project opzette om het door extreme droogte geteisterde dorp Bassikounou te helpen.…
Delphine van Opdorp-Ariëns Kappers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Oh Hermes! Oh Mercurius! Oh Zeus!
Hier lig ik dan in dit Romeinse bad.
Oh Tyche! Niet gepiest en toch zeiknat,
maar nu: ik sprankel als een spaatje bruis
Door noodlot werd ik paralytisch, maar
(Het volgende dat zie ik graag ge-airquoted)
“Ik kwam en heb ge-luctor et emergo-d”,
want ópgeven? Mijn hoofd stond daar niet naar!
Hier lig ik dan…
Puck Brouwer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Als drs. P zijn dodenrit
waarin de wolven achter Pjotr jagen
had Fanny Puck steevast als aanhangwagen,
zo renden ze tezamen in ’t gelid
Puck werd voorspelbaar twee, hoe hard z’ ook liep,
voor London echter sprak de sippe Fanny:
‘Ik heb een steenpuist op mijn #$!&, ik kannie …’
En Puck voelde zich Roadrunner: Beep! Beep!
Het schot dat klonk…
De heks van Buchenwald
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Je hoorde hoe zij aan kwam lopen
Haar ene schoen was rood van kleur
De ander blauw, inferieur
Zij die zich niet wou laten dopen
Met aan haar schoenen rinkelbellen
-Als was ze eerder dier dan mens-
Voldeed zij braaf aan heersers wens
Zich als een Joodse op te stellen
Geschift, de dwazen die bedachten
Hoe een bevolkingsgroep te merken
Met…
Sonnet (Gezwinde grijsaard die op wakkre wieken staag)
poëzie
3.7 met 106 stemmen
39.230 (opgedragen aan zijn afwezige verloofde Christina van Erp,
met wie Hooft 3 maanden later in 1610 in het huwelijk zou treden.)
Gezwinde grijsaard die op wakkre wieken staag*
De dunne lucht doorsnijdt, en zonder zeil te strijken*
Altijd vaart voor de wind, en ieder na laat kijken,
Doodsvijand van de rust, die woelt…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 woedende zon scheurt watervlak
binnenwater overzijde wacht op
avondlicht voor oeverbloem
een bejaarde engel slechts
vergund een avondmist in wie-
rooklucht eist het hart een
bedelend oog om een bedauwde
vrucht ter voeding van de smart
bij het laatste woord
gezuiverd lot het hemeldek ge-
sloten, een klagende geloken blik
dankt de herrijzenis…
De Engelse Sonnetten, 7 (slot). De abdij van Whitby
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
966 De klinkers van het binnenplein
blinken zilver bij volle maan,
uit de sponningen van de abdij
staren lege ogen op me neer.
Zwart-wit flitsen flarden
van films door mijn hoofd:
Nosferatu, lijkbleke maagden,
een mosbedekte tombe.
Rood golft de angst,
schril roept de uil,
ijzig wappert mijn mantel.
Terug in de pub drink ik een pint
en…
Snel-sonnet getiteld LANGZAAM in LEED VOORT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 In kleine passen, gezicht naar de grond
Langzaam in leed voort langs vele graven
Een tocht die slechts oproept vele vragen
Verzet en verraad sloten geenszins bond
Verlinken en juist vechten voor vrijheid
Bron van ellende dood, wereld bevrijd…