31746 resultaten.
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 gister zag ik
door de ruit aan achterkant
het uitzicht op schitterende
gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin bemand
in de vervagende jaargetijden
wilden zij, weliswaar onbewust,
wat eens het voorjaar heette,
de naweeën van een winter bestrijden
om het komen en gaan
te aanschouwen
ben ik met ogen toegerust
en zie dat de natuur…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
Libel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.189 gouden toverfee
in de laagstaande zon
vliegende danseres
aan de waterkant
sprookjes insect
uit een plaatjesboek
je beweeglijke kop
met grote facet ogen
prachtig kleurend lijfje
met je glazen vleugels
paring in tandemvlucht
in de hese ochtendlucht
trillende vleugels van koude
snakkend naar zonneschijn
door jou is mijn liefde…
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 boven de zee in de zilte lucht
meeuwen in hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor…
Hier en ginder
netgedicht
4.5 met 69 stemmen
2.369 Hier stel ik mij voor dat mijn as
wordt uitgestrooid,
gewoon uit een papieren zakje,
muzikaal omlijst door een koor
van wel duizend vogels in een
lucht van uitgereden gier.
Zie je daar dat broedend paar,
onder de bomen langs het water?
Nu nog een ietsje meer naar hier,
ja, daar, over al die boterbloemen
omzoomd door wuivend fluitenkruid…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.855 witte ranke stoeltjes
op gemodelleerde stenen
een roodborstje op de stoelkroon
de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te schranzen
het pikken laat zijn hals glanzen
in het gouden licht tussen de bomen
lijkt de natuur…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…
Schrijven.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
816 Blijf toch vooral naar me schrijven
schrijf me steeds weer wat je ziet
vertel wat er om jou heen gebeurt
Het wonder van de vogels,
de blauwe lucht, de bijtjes die zoemen,
en een bloem die heerlijk geurt
Als jij dat blijft doen, kijk ik met je mee
maar wel fijn met mijn ogen dicht.…
winterprelude
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.119 ik schop de bladeren omhoog
ze ruisen niet dood genoeg
er sijpelt nog teveel groen
door de nerven…
wind van zee (haiku)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
732 aanlandige wind
tekent duinen met flarden
opgestoven strand…
mol (haiku)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
729 in blind vertrouwen
al zijn gangen nagegaan
de aarde torsend…
schaduweik
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
729 het is een bezigheid
neen, niet al te druk
maar boeiend genoeg
om tijd aan te schenken
het delicate ervan is het moment
-dat unieke moment
wanneer ik kan zien
hoe van die grote eik
de schaduw valt
hoe stil de aarde dan kan zijn…
Als de blaadjes van de bomen gaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
951 Als de blaadjes van de bomen gaan
wordt het zo droef in mij
die fijne warme zomer
is dan weer voorbij.
Je ziet het sterven rond je
van wat zo fleurig was
het nieuwe jonge leven
is er het voorjaar pas.
Als er om mij heen
de dingen sterven gaan
dan voel ik mij verdrietig
en lichtelijk aangedaan.…
jacht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
852 arend op thermiek
klapwiekend laat hij horen
hoe het lood huivert…
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 We noemen hem de blauwe reiger
Maar aan het water oogt hij grijs
In zijn stofjas: een erkend zwijger
Zijn roep is niet meer dan gekrijs.
Hij houdt zo van die stille waters
Hun diepe gronden en wat er leeft
Onder het oppervlak, de praters
Daarboven negeert hij beleefd.
Zintuigen gericht op ’t kleinste teken
reageert hij als het water zich…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
Storm.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 Storm
laat de bladeren ritselen
in mijn onrustig hoofd.…
Groeiend uit het zwart.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
774 Zwart naakte
aarde.
Geploegde
akkers,
dicht vloeiend
groen tapijt.
Ingezaaid door
de mens.
Goudgeel
golvend graan,
bewogen door
de wind.
gerijpt door
verguldende
zonnegloed.
Groeiend tot
ons voedsel,
het brood.
Geoogst,
gemalen graan.
Het leven
uit zwart
geploegde
naakte akkers.…
De storm en wij.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Storm.
Donderend rollen
de golven
met schuimende
koppen
over elkaar.
Kussen de kust
en stuivend zand
met schelpen
dwarrelen
door de lucht.
Een zilte geur
vermengt zich
met vlagen
van mist
over het strand.
Ik wandel met jou
hand in hand.
De storm
heerst
over het land!…
Het huisje aan de overkant
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 scheef staan de houten luikjes, waaien
heen en weer met de wil van de wind
scharnieren piepen hoorbaar schor
haast in koor met het druppen
van decemberregen op de dakpannen
waar een vervallen nest onbewoond
nat op een zwangere lente wacht,
meer te kunnen zijn dan een hoopje takken…
Grashalmen in een veld van wilde bloemen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 Wuivende palmen
dansen in een open zee
van felle kleuren…
Het wordt warmer
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
818 Koude ijsbergen
Drijvend naar een warm klimaat
Kille frustratie…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
Vier seizoenen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
952 in vreugdedronken van zacht fluweel
doorwoel, omarm ik de natuur
stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort
waaien de geuren van het voorjaar
als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid
in teder gedruis over het plantenleven waken
en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave
onder invloed van kosmische krachten
schenkt het verzadiging…
Verweven gebalanceerd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 maan was vannacht
flonkerend zilverwit
werd ik al vroeg
overmand door het witte grasbeeld
en door silhouetten van de magnolia
die steeds meer vorm krijgen
door de gesloten bloemknoppen
is het buitengewoon decoratief
een zichtbaarheid verschijnsel
van perfectie in mijn tuin
is dit verweven gebalanceerd
met het seizoen van moeder natuur…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 In dieper adem speelt de zon met schaduw
langszij een buizerd in fluwelen lucht
voor mij dwaalt een dal groen overladen
een gedrapeerde toonzaal omringt de beek
Mijn oog kijkt op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
klapwiekt vrijheid in lucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
995 waarom zit je zo stil
met vleugels die trillen
kom, fladder wat rond
er zijn bloemen genoeg
die jouw neerstrijken willen
ze openen hun hart om
met jou hun wereld te kleuren
breng ze wat stuifmeel
en ga met je lippen
hun stampers eens keuren
ik zie in je ogen het speuren
je lijfje vult zich alert met
de meest verleidelijke geuren
je…
fluistert zomer in geluid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 je raakt mijn huid
de wind waait
rimpelend je warmte
fluistert zomer
in geluid
je maakt kringen
zichtbaar achter
moegesloten ogen
vibrerend geel danst
hemel tot geheel
randen neigen rood
van het verbranden
buitencirkels zijn
aan het ontvlammen
in een vage pijn
je smelt een gat
in mijn gedachten
ik laat je gaan
met open ogen…