Alle inzendingen over verblijven in de natuur

31746 resultaten.

Sorteren op:

twee gezichten

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.220
gister zag ik door de ruit aan achterkant het uitzicht op schitterende gele narcissen zij hadden al vroeg mijn achtertuin bemand in de vervagende jaargetijden wilden zij, weliswaar onbewust, wat eens het voorjaar heette, de naweeën van een winter bestrijden om het komen en gaan te aanschouwen ben ik met ogen toegerust en zie dat de natuur…

vogelverschrikker

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 779
er loopt wel eens iemand langs het weiland en werpt een blik over gerafelde veren gestoken in het strohoofd en ziet misschien twee knopen ronddraaien in zijn maag van stof als grassprieten kriebelen aan tenen omwikkeld met sokken vol rot nieuwspapier en wind kleren vies blaast in de regen denkt hij vaak me taak hier is flink door…

Libel.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.189
gouden toverfee in de laagstaande zon vliegende danseres aan de waterkant sprookjes insect uit een plaatjesboek je beweeglijke kop met grote facet ogen prachtig kleurend lijfje met je glazen vleugels paring in tandemvlucht in de hese ochtendlucht trillende vleugels van koude snakkend naar zonneschijn door jou is mijn liefde…

Meeuwen.

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.554
boven de zee in de zilte lucht meeuwen in hun zijlende vlucht duikend met veel geschreeuw brullend als een zeeleeuw de zandplaat is droog gevallen met vele aangespoelde kwallen zeehonden aan het zonnebaden op de nieuwe wadden kade strand in grillig wadden water tijdelijk eiland met veel gesnater de natte vloedlijn vol voedsel voor…

Hier en ginder

netgedicht
4.5 met 69 stemmen aantal keer bekeken 2.369
Hier stel ik mij voor dat mijn as wordt uitgestrooid, gewoon uit een papieren zakje, muzikaal omlijst door een koor van wel duizend vogels in een lucht van uitgereden gier. Zie je daar dat broedend paar, onder de bomen langs het water? Nu nog een ietsje meer naar hier, ja, daar, over al die boterbloemen omzoomd door wuivend fluitenkruid…

Verwondering

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.855
witte ranke stoeltjes op gemodelleerde stenen een roodborstje op de stoelkroon de Vlaamse gaai uit de dennenboom madeliefjes en boterbloemen laten de insecten zoemen een merel is geland op het ongemaaide grasland een dikke duif zit te schranzen het pikken laat zijn hals glanzen in het gouden licht tussen de bomen lijkt de natuur…

haiku's

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
blad waait met de wind op weg naar verre plaatsen winter nadert ras stappen op het pad bladerloze boom in sneeuw een enkele vogel de oude steen ligt stil door verre eeuwen heen door niemand gezien kabbelend water stil ligt de verlichte stad een vogel vliegt weg het ven verscholen voetstappen in verse sneeuw krakend ijs dichtbij…

het huilen van de lucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
bladeren vallen wiegend langs grauwe grijzen en dreigend blauw een wind als koude hand op de arm uit de mouw een vogel trekt zich schetterend terug niemand ziet de pad onder de houtstapel het huilen van de lucht de verstilde salamander de vlinder die niet vliegt wie kan het water nog ruiken het getij nog keren de krant ongelezen…

Schrijven.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 816
Blijf toch vooral naar me schrijven schrijf me steeds weer wat je ziet vertel wat er om jou heen gebeurt Het wonder van de vogels, de blauwe lucht, de bijtjes die zoemen, en een bloem die heerlijk geurt Als jij dat blijft doen, kijk ik met je mee maar wel fijn met mijn ogen dicht.…

winterprelude

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.119
ik schop de bladeren omhoog ze ruisen niet dood genoeg er sijpelt nog teveel groen door de nerven…
jandeb19 november 2006Lees meer >

wind van zee (haiku)

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
aanlandige wind tekent duinen met flarden opgestoven strand…

schaduweik

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 729
het is een bezigheid neen, niet al te druk maar boeiend genoeg om tijd aan te schenken het delicate ervan is het moment -dat unieke moment wanneer ik kan zien hoe van die grote eik de schaduw valt hoe stil de aarde dan kan zijn…
jandeb2 januari 2007Lees meer >

Als de blaadjes van de bomen gaan

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 951
Als de blaadjes van de bomen gaan wordt het zo droef in mij die fijne warme zomer is dan weer voorbij. Je ziet het sterven rond je van wat zo fleurig was het nieuwe jonge leven is er het voorjaar pas. Als er om mij heen de dingen sterven gaan dan voel ik mij verdrietig en lichtelijk aangedaan.…

jacht

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 852
arend op thermiek klapwiekend laat hij horen hoe het lood huivert…
jandeb10 februari 2007Lees meer >

Reiger

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
We noemen hem de blauwe reiger Maar aan het water oogt hij grijs In zijn stofjas: een erkend zwijger Zijn roep is niet meer dan gekrijs. Hij houdt zo van die stille waters Hun diepe gronden en wat er leeft Onder het oppervlak, de praters Daarboven negeert hij beleefd. Zintuigen gericht op ’t kleinste teken reageert hij als het water zich…
Gerard Vlaar26 februari 2007Lees meer >

Tussen avondrood en morgengroen

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 788
de nacht wacht niet kust slechts de randen van het avondrood om blozend aan te vangen langs die randen loop ik de dag nog wat te rekken tot onverbiddelijk het licht tot schemering zal doven kleuren verzoenen zich met elkaar, rode klaprozen verkleden zich in het zwart en nestelen zich in het grijsblauwe decor ik zie de vergrijzing…

Oneindigheid

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 941
In de tempel van het woud tussen beuken bruine kathedralen doodstil mijmerend fluistert het lover onhoorbaar het geheime verhaal van regendruppels de dromen van de wind En over de wijde heuvels verborgen valleien lome rivieren zeilen zwijgend de wolkenschepen met boven hen het verre niets het lied van oneindigheid…
Troebadoer10 november 2007Lees meer >

Storm.

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
Storm laat de bladeren ritselen in mijn onrustig hoofd.…
Peterdw.26 november 2007Lees meer >

Groeiend uit het zwart.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
Zwart naakte aarde. Geploegde akkers, dicht vloeiend groen tapijt. Ingezaaid door de mens. Goudgeel golvend graan, bewogen door de wind. gerijpt door verguldende zonnegloed. Groeiend tot ons voedsel, het brood. Geoogst, gemalen graan. Het leven uit zwart geploegde naakte akkers.…

De storm en wij.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Storm. Donderend rollen de golven met schuimende koppen over elkaar. Kussen de kust en stuivend zand met schelpen dwarrelen door de lucht. Een zilte geur vermengt zich met vlagen van mist over het strand. Ik wandel met jou hand in hand. De storm heerst over het land!…

Het huisje aan de overkant

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
scheef staan de houten luikjes, waaien heen en weer met de wil van de wind scharnieren piepen hoorbaar schor haast in koor met het druppen van decemberregen op de dakpannen waar een vervallen nest onbewoond nat op een zwangere lente wacht, meer te kunnen zijn dan een hoopje takken…
Free@Bird15 december 2007Lees meer >

Grashalmen in een veld van wilde bloemen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
Wuivende palmen dansen in een open zee van felle kleuren…

Het wordt warmer

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Koude ijsbergen Drijvend naar een warm klimaat Kille frustratie…
MVE30 december 2007Lees meer >

Kleine onderzoeker

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
Vol bewondering onderzocht jij de tuin Van vrouwenmantel tot cichorei In jouw ogen een klein wonder Geluidloos trekt een wolk voorbij Serene stilte daalt op ons neer Alles houdt zijn adem in Kijkend met zijn grote ogen Volgt hij nu een kleine spin Van een afstand laat ik jou Één worden met de natuur Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
MVE10 januari 2008Lees meer >

Vier seizoenen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 952
in vreugdedronken van zacht fluweel doorwoel, omarm ik de natuur stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort waaien de geuren van het voorjaar als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid in teder gedruis over het plantenleven waken en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave onder invloed van kosmische krachten schenkt het verzadiging…
Quicksilver9 februari 2008Lees meer >

Verweven gebalanceerd

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
maan was vannacht flonkerend zilverwit werd ik al vroeg overmand door het witte grasbeeld en door silhouetten van de magnolia die steeds meer vorm krijgen door de gesloten bloemknoppen is het buitengewoon decoratief een zichtbaarheid verschijnsel van perfectie in mijn tuin is dit verweven gebalanceerd met het seizoen van moeder natuur…
Quicksilver12 februari 2008Lees meer >

Een land stroomt traag de herinnering in.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 989
In dieper adem speelt de zon met schaduw langszij een buizerd in fluwelen lucht voor mij dwaalt een dal groen overladen een gedrapeerde toonzaal omringt de beek Mijn oog kijkt op een levend ver verleden uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
MarLoes18 april 2004Lees meer >

klapwiekt vrijheid in lucht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 995
waarom zit je zo stil met vleugels die trillen kom, fladder wat rond er zijn bloemen genoeg die jouw neerstrijken willen ze openen hun hart om met jou hun wereld te kleuren breng ze wat stuifmeel en ga met je lippen hun stampers eens keuren ik zie in je ogen het speuren je lijfje vult zich alert met de meest verleidelijke geuren je…

fluistert zomer in geluid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
je raakt mijn huid de wind waait rimpelend je warmte fluistert zomer in geluid je maakt kringen zichtbaar achter moegesloten ogen vibrerend geel danst hemel tot geheel randen neigen rood van het verbranden buitencirkels zijn aan het ontvlammen in een vage pijn je smelt een gat in mijn gedachten ik laat je gaan met open ogen…