Alle inzendingen over verdwaald

1055 resultaten.

Sorteren op:

blokje om

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
weer even scheen we vlochten het landschap in knopen, hoeken en lijnen we duwden een schaftkeet in het afwateringskanaal toen kon dat nog, we zagen geen ochtend in de nevel van de nacht we hielden niet van monoliete meningen maar waren zoekende we voerden vissen in de vijver van het stadspark, bleven zelf op het droge we verdwaalden…

Verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen dienst meer doen. Regen op 't kerkje, regen op het asfalt. Behoefte aan informatie, zwarte details maken de pijn onverdraaglijk. Het koude huis waar haar huls rust blijft stil. Rustig, door de pijn van anderen heen, ontsnapt ze naar de vredige hemel…

Langs landerijen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 621
Ergens een verdwaalde sok, wat lauw bier. Iemand zong. Op het kleed een krantenbericht, een pop zonder benen. We lagen als mensen alleen op de wereld. Nee, dan morgen. Morgen. De wagens zouden weer langs onze huizen rijden. Daarin het schuifelen. Het zachte bonzen. De snuiten.…

Een doolhof

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
nooit meer zag alleen op dat schilderij maar nu kon ze het niet meer vinden ze hadden het vast ergens anders opgehangen en haar dat niet verteld waarom gebeurde dat steeds vaker ze kon bijna niets meer vinden alles lag ergens anders of misschien zelfs weggegooid ze wilde naar haar schilderij stond op en liep de deur uit ze verdwaalde…

Fluwelig glijden

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 499
je fladderde met wind tegen boven de struiken met diamantjes van de pas gevallen regen tegenwind ging slow en traag terwijl bij mee de hoogvliegers droog bleven ik wist dat jij eens zou eten uit mijn hand nadat jij je vleugels glad had gestreken en mij sprietig aankeek koppie en kleed in kool witte kleuren met een verdwaald…
wil melker29 augustus 2024Lees meer >

nýja lagið (nieuw liedje)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
Bliksemschichten als Speren wachtend op ’n Rij de slapende Engelen van Týr als zij ontsnapten aan hun Dromen was ’t ‘endalok guðs’ Nabij als zij de schromelijke Liefde verlieten ’t Bloed voelden stromen en waadden in de Rivieren als Aderen door Moeder Aarde haar Huid uit de Bergen als haar Borsten de Daden van ’n luid Verlangen verdwaalden…

De weg kwijt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
nooit meer zag alleen op dat schilderij maar nu kon ze het niet meer vinden ze hadden het vast ergens anders opgehangen en haar dat niet verteld waarom gebeurde dat steeds vaker ze kon bijna niets meer vinden alles lag ergens anders of misschien zelfs weggegooid ze wilde naar haar schilderij stond op en liep de deur uit ze verdwaalde…

Volmaakt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven, ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven. Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen, ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen. Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt, de mijne valt stil, tot een echo die zinkt.…
Nathan10 december 2025Lees meer >

WIE WEET

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 251
Verdwaald in brokstukken Van wat wij vertelden Vermoeiden wij ons Met ideeën over leven en dood Wat wij niet begrepen Was tegengesteld tot wat anderen begrepen Over onze wereld die ieders wereld bleek Maar meer dan ambivalent Laat ons twijfelen Aan het zwart-wit van letters op grijs papier Laten wij luisteren Naar de fluister onder het…
RiesWink20 april 2026Lees meer >

woord voor woord

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 190
hij vraagt niet als zij in het voorbijgaan een eiland van louter schapen ziet het diepblauwe water naar zilvergrijs verschiet hij kijkt niet als zij in het voorbijgaan de lucht van hemelsblauw dan rozerood naar ultramarijn verschuiven ziet hij praat niet als zij in het voorbijgaan naar een verdwaalde stormvogel wijst twee kleine valken en…
J.Bakx23 juli 2026Lees meer >

Het epos van de zeven dode dichters

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.302
Het schijnsel dat mijlen verbindt het omsluit mij, maar ik vind de afstand te groot eenzaam verdwaald in een donkere zee, toe, wie vaart er mee?…
wiron mostert24 februari 2004Lees meer >

luister

poëzie
3.3 met 177 stemmen aantal keer bekeken 75.406
maar, bij het komen van de herfst is hij weggegaan nu ben ik zelf niet meer want ik ben meegegaan ik heb zijn handen een hand gegeven ik ben in zijn ogen gevangen ik ben in zijn oren verward ik ben in zijn lichaam verdwaald in zijn lichaam verdronken. -------------------------------------------------------------------- uit: Het innerlijk…

Herboren

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Als alles mij teveel is Verdwaald in mijn bestaan Uitzichtloos mijn deel is Te moe om door te gaan Verlangend naar wat stilte Liggend op mijn bed Gezicht verstopt in dekens Mijn masker afgezet Gehuld in stof en warmte Ontnomen van mijn last Vergeten door de wereld Rust ik en slaap dan vast Als ik daarna ontwaak Herboren en vitaal Me…
Hookie30 juli 2003Lees meer >

Niets

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Dan nader ik de kaars als een verdwaalde vlieg. Soms duik ik in de verlaten kelders. Als voor de ratten strooien ze er hun aas Maar ik ontwijk de val. Buiten verstrooiing zoeken. Soms struikelt hier een kleuter Of een herderin blaat naar haar schapen. Dan hol ik zuchtend naar de wei. Geen zon kan mijn bloed verhitten.…

niemand weet waarom

netgedicht
1.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.488
deze daad er stromen tranen in leegte waar eerst geluk geborgen was ik heb een pagina uitgescheurd uit mezelf ik heb een pagina weggenomen waarin jij vrede vond het boek gaat dicht ik ken mezelf niet meer ik heb een pagina uitgescheurd ik heb de golven van het strand gehaald de zon uit de hemel en de wolken de wind ontnomen ik ben verdwaald…

Het doolhof

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 477
ik hoorde je lach langs de lichtgroene heggen fluisteren op de vlagen van wind en soms zag ik het zwart grijze haar van een schim verderop daar zat ik weggedoken zwaar ademend met kloppend hart oren en ogen wagenwijd open om jou te traceren in het doolhof waarin wij echt verdwaald waren maar jij zweeg ik keek naar opvliegende…

ALZHEIMER

hartenkreet
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.871
Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief Soms spelen kinderliedjes…
Doortje23 september 2003Lees meer >

Neem mij

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.039
kan staan jij, die de harten van mensen sneller en sneller laat kloppen mannen kinderen vrouwen oude mannen nog meer vrouwen geef je een winter van asfalt Welk gif van redenaties gebruik je tegen het weten over alle levens waaruit je adem wegneemt wie brengt jou de slaap nu je onze geschiedenis vergalt met deze tucht over verdwaalde…

Gerafeld half garen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 425
gerafeld half garen jij was als extravert gericht op mensen in hun noden en wensen juist in contact deelde jij aandacht liepen jullie samen het pad toch was er ook stilte die soms indringend aandacht vroeg die je niet weg kon filosoferen hoe je eigen hart het ook tevergeefs probeerde dan zat je toch met in je handen het verdwaald…

Vader

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.734
slag terugkeert De wekker tikkend, levend in je zachte handen Razend, gierend de tijd ramt aan de poorten Alfa tot Omega, illusie tot de muur Verleden, veredel, verdeel De vloek ontspruit in elke lenteknol Nergens geweest, alles gezien Wenk me en ik kom Een leven op je smalle schouders Opnieuw, opnieuw de weelde van de eigen waanzin Verdwaald…
Kris Aka15 maart 2003Lees meer >

DE GEHANGENEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.691
donkerzwart Terwijl er eerst nog iets was te zien Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat Een donkere hand omklemt mijn ziel Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien De wereld lijkt inktzwart te worden Verlicht door slechts een enkele kaars Terwijl een harde wind aan het vlammetje rukt Nu is er enkel nog de duisternis Ik ben verdwaald…

Ik leef zoals ik wil, Leef zoals jij wilt

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Daar zit hij dan met zijn wijze zinnen, net te doen alsof hij het allemaal wist zijn mond beweegt, maar geen woord hij was voor mij een verdwaalde toerist Gevangen in zijn eigen droom van illusies zeker wetend dat hij het had gemaakt want hij had immers alles wat hij wilde iederedag weer het zelfde broodje, omdat het hem zo goed smaakt…
lin b10 oktober 2004Lees meer >

Vandaag smelt mijn toekomst

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.158
beslagen ramen een prachtig boeket spreekt nooit gesproken woorden en groeit naar morgen, waar in een glazen vaas gisteren snel verdort, langzaam bedekt een witte laag ooit gelopen verleden, als schoonheid een nieuwe morgen schrijft, slaat de kalender weer een bladzijde om en lonken tere tinten naar de snel naderende lente, een verdwaalde…
metha1 maart 2005Lees meer >

Sterrenstof .....

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 830
sterren een voor een en doe stil een wens, onbereikbaar maar toch grijp ik naar die ene ster, stralend knipoogt ze naar mij en laat wat stof dwarrelen langs ijzige zinnen, letters ontdooien langzaam, ik puzzel wat en vorm zo maar wat kleine woordjes, ik voel dat een zachte lach mijn ogen bereikt, terwijl een eenzame traan verdwaald…
metha25 februari 2005Lees meer >

Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.150
Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee Hij nare angst, en slaap, en onware dromen Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen En steden vol mensen, en velden met het vee In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
P.C. Hooft29 augustus 2021Lees meer >

mijn gracht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 763
ik slenter langs de diepe gracht aanschouw al wat mij ontmoet niet alles komt dan binnen zo ik graag zou willen de werkelijkheid heeft ingeboet het grootse zou mij zwaar doen tillen zo ga ik vaak hier mijn weg soms verdwaald in gedachten een plek van overpeinzing van denkbeeldige krachten die mij doen verwonderen over het palet van water…

La Haye

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.009
vastberaden de picknickmand was mee en overladen met stokbrood, rode wijnen, verse kwark en kazen uit het land van Jeanne d’ Arc een glas cognac was ook niet te versmaden de Franse slag en zalig zonnebaden La Haye als de Provence of de Camarque de rozen toonden trots hun haute couture een park als paradijs voor stadsnomaden clochards verdwaald…

Dromen en Wonderen

hartenkreet
4.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.195
Miljoenen mooie gedachten aan jou Zorgzaam in herinneringen verpakt Versmolten met liefdevolle beelden Gevoel waar mijn hart zo naar snakt Duizenden nachten stil verstreken Maanlicht schijnt schemer van pijn Mis de zwoele melodie van je zinnen Je tedere strelingen zo zacht en fijn Honderden uren in stilte verdwaald Verlangend naar de plek…
car31 januari 2007Lees meer >

De ideale lijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 830
I Aan de tegels je leef- ruimte tellen, maar toekomst blijft een snel vergeten: Dertig jaar in ochtendjas op zoek naar het beloofde land, die jongensstad van ranja & jenever - II Verdwaald, nog steeds de weg niet weten, hoewel je eigenlijk niet bang moet zijn en littekens mag blijven slaan rond eigen huis, die zekerheid…

Voor Alice

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Uw pen vol zoete melancholie, schreef woorden voor verdwaald gemoed. Die verzen zijn voor ons de olie Welk ons gevoel weer branden doet. 't Is goed uw woorden wat te lezen Nog even voor het slapen gaan Opdat mijn hart in vree zal rusten Dra ik mijn ogen heb toegedaan.…