1055 resultaten.
blokje om
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 weer even scheen
we vlochten het landschap
in knopen, hoeken en lijnen
we duwden een schaftkeet
in het afwateringskanaal
toen kon dat nog, we zagen geen
ochtend in de nevel van de nacht
we hielden niet van monoliete meningen
maar waren zoekende
we voerden vissen in de vijver
van het stadspark, bleven zelf op het droge
we verdwaalden…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen dienst meer doen.
Regen op 't kerkje, regen op het asfalt.
Behoefte aan informatie,
zwarte details maken de pijn onverdraaglijk.
Het koude huis waar haar huls rust blijft stil.
Rustig, door de pijn van anderen heen, ontsnapt ze naar de vredige hemel…
Langs landerijen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 Ergens een
verdwaalde sok, wat lauw bier. Iemand zong.
Op het kleed een krantenbericht, een pop zonder benen. We lagen
als mensen alleen op de wereld.
Nee, dan morgen. Morgen. De wagens zouden weer langs onze
huizen rijden. Daarin het schuifelen. Het zachte bonzen. De snuiten.…
Een doolhof
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
500 nooit meer zag
alleen op dat schilderij
maar nu kon ze het
niet meer vinden
ze hadden het vast ergens
anders opgehangen
en haar dat niet verteld
waarom gebeurde dat steeds vaker
ze kon bijna niets meer vinden
alles lag ergens anders
of misschien zelfs weggegooid
ze wilde naar haar schilderij
stond op en liep de deur uit
ze verdwaalde…
Fluwelig glijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 je fladderde
met wind tegen
boven de struiken
met diamantjes
van de pas
gevallen regen
tegenwind
ging slow
en traag terwijl
bij mee de
hoogvliegers
droog bleven
ik wist dat jij
eens zou eten
uit mijn hand
nadat jij je vleugels
glad had gestreken
en mij sprietig aankeek
koppie en kleed
in kool witte
kleuren met een
verdwaald…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 Bliksemschichten
als Speren wachtend op ’n Rij
de slapende Engelen van Týr
als zij ontsnapten aan hun Dromen
was ’t ‘endalok guðs’ Nabij
als zij de schromelijke Liefde verlieten
’t Bloed voelden stromen en waadden
in de Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen
verdwaalden…
De weg kwijt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 nooit meer zag
alleen op dat schilderij
maar nu kon ze het
niet meer vinden
ze hadden het vast ergens
anders opgehangen
en haar dat niet verteld
waarom gebeurde dat steeds vaker
ze kon bijna niets meer vinden
alles lag ergens anders
of misschien zelfs weggegooid
ze wilde naar haar schilderij
stond op en liep de deur uit
ze verdwaalde…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven,
ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven.
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil, tot een echo die zinkt.…
WIE WEET
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
251 Verdwaald in brokstukken
Van wat wij vertelden
Vermoeiden wij ons
Met ideeën over leven en dood
Wat wij niet begrepen
Was tegengesteld tot wat anderen begrepen
Over onze wereld die ieders wereld bleek
Maar meer dan ambivalent
Laat ons twijfelen
Aan het zwart-wit van letters op grijs papier
Laten wij luisteren
Naar de fluister onder het…
woord voor woord
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
190 hij vraagt niet als zij in het voorbijgaan
een eiland van louter schapen ziet
het diepblauwe water naar zilvergrijs verschiet
hij kijkt niet als zij in het voorbijgaan
de lucht van hemelsblauw dan rozerood
naar ultramarijn verschuiven ziet
hij praat niet als zij in het voorbijgaan
naar een verdwaalde stormvogel wijst
twee kleine valken en…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 Het schijnsel dat mijlen verbindt
het omsluit mij, maar ik vind de afstand te groot
eenzaam verdwaald in een donkere zee, toe,
wie vaart er mee?…
luister
poëzie
3.3 met 177 stemmen
75.406 maar,
bij het komen van de herfst is hij weggegaan
nu ben ik zelf niet meer want ik ben meegegaan
ik heb zijn handen een hand gegeven
ik ben in zijn ogen gevangen
ik ben in zijn oren verward
ik ben in zijn lichaam verdwaald
in zijn lichaam verdronken.
--------------------------------------------------------------------
uit: Het innerlijk…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 Als alles mij teveel is
Verdwaald in mijn bestaan
Uitzichtloos mijn deel is
Te moe om door te gaan
Verlangend naar wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me…
Niets
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.239 Dan nader ik de kaars
als een verdwaalde vlieg.
Soms duik ik in de verlaten kelders.
Als voor de ratten strooien ze er hun aas
Maar ik ontwijk de val.
Buiten verstrooiing zoeken.
Soms struikelt hier een kleuter
Of een herderin blaat naar haar schapen.
Dan hol ik zuchtend naar de wei.
Geen zon kan mijn bloed verhitten.…
niemand weet waarom
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.488 deze daad
er stromen tranen in leegte
waar eerst geluk geborgen was
ik heb een pagina uitgescheurd
uit mezelf
ik heb een pagina weggenomen
waarin jij vrede vond
het boek gaat dicht
ik ken mezelf niet meer
ik heb een pagina uitgescheurd
ik heb de golven van het strand gehaald
de zon uit de hemel
en de wolken de wind ontnomen
ik ben verdwaald…
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 ik hoorde
je lach langs
de lichtgroene
heggen fluisteren
op de vlagen
van wind en
soms zag ik
het zwart grijze
haar van een
schim verderop
daar zat ik
weggedoken
zwaar ademend
met kloppend hart
oren en ogen
wagenwijd open
om jou te traceren
in het doolhof
waarin wij echt
verdwaald waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.871 Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan
verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt
Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan
figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt
En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft
negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief
Soms spelen kinderliedjes…
Neem mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.039 kan staan
jij, die de harten van mensen
sneller en sneller laat kloppen
mannen kinderen vrouwen
oude mannen nog meer vrouwen
geef je een winter van asfalt
Welk gif van redenaties
gebruik je tegen het weten
over alle levens waaruit
je adem wegneemt
wie brengt jou de slaap
nu je onze geschiedenis
vergalt met deze tucht
over verdwaalde…
Gerafeld half garen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 gerafeld half garen
jij was als
extravert gericht
op mensen in hun
noden en wensen
juist in contact deelde
jij aandacht liepen
jullie samen het pad
toch was er ook
stilte die soms
indringend aandacht
vroeg die je niet weg
kon filosoferen hoe
je eigen hart het ook
tevergeefs probeerde
dan zat je toch met
in je handen het
verdwaald…
Vader
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.734 slag terugkeert
De wekker tikkend, levend in je zachte handen
Razend, gierend de tijd ramt aan de poorten
Alfa tot Omega, illusie tot de muur
Verleden, veredel, verdeel
De vloek ontspruit in elke lenteknol
Nergens geweest, alles gezien
Wenk me en ik kom
Een leven op je smalle schouders
Opnieuw, opnieuw de weelde van de eigen waanzin
Verdwaald…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje rukt
Nu is er enkel nog de duisternis
Ik ben verdwaald…
Ik leef zoals ik wil, Leef zoals jij wilt
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.098 Daar zit hij dan met zijn wijze zinnen,
net te doen alsof hij het allemaal wist
zijn mond beweegt, maar geen woord
hij was voor mij een verdwaalde toerist
Gevangen in zijn eigen droom van illusies
zeker wetend dat hij het had gemaakt
want hij had immers alles wat hij wilde
iederedag weer het zelfde broodje,
omdat het hem zo goed smaakt…
Vandaag smelt mijn toekomst
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.158 beslagen ramen
een prachtig boeket spreekt nooit
gesproken woorden en groeit naar
morgen, waar in een glazen vaas
gisteren snel verdort, langzaam
bedekt een witte laag ooit gelopen
verleden, als schoonheid een nieuwe
morgen schrijft, slaat de kalender
weer een bladzijde om en lonken tere
tinten naar de snel naderende lente,
een verdwaalde…
Sterrenstof .....
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 sterren een
voor een en doe stil
een wens, onbereikbaar
maar toch grijp ik naar
die ene ster, stralend
knipoogt ze naar mij en
laat wat stof dwarrelen
langs ijzige zinnen,
letters ontdooien langzaam,
ik puzzel wat en vorm zo
maar wat kleine woordjes,
ik voel dat een zachte lach
mijn ogen bereikt, terwijl
een eenzame traan verdwaald…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels
Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
mijn gracht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
763 ik slenter langs de diepe gracht
aanschouw al wat mij ontmoet
niet alles komt dan binnen
zo ik graag zou willen
de werkelijkheid heeft ingeboet
het grootse zou mij zwaar doen tillen
zo ga ik vaak hier mijn weg
soms verdwaald in gedachten
een plek van overpeinzing
van denkbeeldige krachten
die mij doen verwonderen
over het palet van water…
La Haye
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.009 vastberaden
de picknickmand was mee en overladen
met stokbrood, rode wijnen, verse kwark
en kazen uit het land van Jeanne d’ Arc
een glas cognac was ook niet te versmaden
de Franse slag en zalig zonnebaden
La Haye als de Provence of de Camarque
de rozen toonden trots hun haute couture
een park als paradijs voor stadsnomaden
clochards verdwaald…
Dromen en Wonderen
hartenkreet
4.7 met 28 stemmen
3.195 Miljoenen mooie gedachten aan jou
Zorgzaam in herinneringen verpakt
Versmolten met liefdevolle beelden
Gevoel waar mijn hart zo naar snakt
Duizenden nachten stil verstreken
Maanlicht schijnt schemer van pijn
Mis de zwoele melodie van je zinnen
Je tedere strelingen zo zacht en fijn
Honderden uren in stilte verdwaald
Verlangend naar de plek…
De ideale lijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
830 I
Aan de tegels je leef-
ruimte tellen, maar toekomst blijft
een snel vergeten: Dertig jaar
in ochtendjas op zoek naar
het beloofde land, die jongensstad
van ranja & jenever -
II
Verdwaald, nog steeds de weg niet
weten, hoewel je eigenlijk
niet bang moet zijn en littekens
mag blijven slaan rond eigen
huis, die zekerheid…
Voor Alice
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.011 Uw pen vol zoete melancholie, schreef
woorden voor verdwaald gemoed.
Die verzen zijn voor ons de olie
Welk ons gevoel weer branden doet.
't Is goed uw woorden wat te lezen
Nog even voor het slapen gaan
Opdat mijn hart in vree zal rusten
Dra ik mijn ogen heb toegedaan.…