3205 resultaten.
verstrijkt ze alle dagen?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.352 kijk me aan
zie wat tijd
me heeft gedaan
de strakte van
mijn huid is weg
haren zijn verdwenen
ogen branden
maar mijn geest wil
nog meer jaren lenen
zon voor mij
de eeuwigheid
gaat niet voorbij
wolken kunnen
minder dragen en
regenen meer vragen
wat doet de tijd
als ik niet kijk
verstrijkt ze alle dagen?…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…
Waar was je
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
521 waar was je
toen ik je nodig had
waar was je toen
je zou me altijd helpen, zei je
ik hoefde het
alleen maar te vragen
toen ik je om hulp vroeg
gaf je geen antwoord
waar was je
toen mijn jaren voorbijgingen
en het leven moeilijk was
waarom verdween je weer
toen ik dacht
dat ik je eindelijk
gevonden had
ik zal blijven zoeken…
Acceptatie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
271 waar was je
toen ik je nodig had
waar was je toen
je zou me altijd helpen, zei je
ik hoefde het
alleen maar te vragen
toen ik je om hulp vroeg
gaf je geen antwoord
waar was je
toen mijn jaren voorbijgingen
en het leven moeilijk was
waarom verdween je weer
toen ik dacht
dat ik je eindelijk
gevonden had
ik zal blijven zoeken…
DECEMBERDAGEN
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
551 dagen van december
gaan onstuimig rond
dagen van december
doelloos op de grond
als nagelaten bladeren
waaruit de ziel verdween
ze kunnen niet verbloemen
dat ik een beetje ween
de dagen die verstrijken
komen echt nooit weer
en je mag best weten
het doet behoorlijk zeer...…
Ze kwamen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
340 Ze droegen vaderjassen
die ze achterlieten
voordat ze weer verdwenen.
Wat ze kwamen doen
kon niemand ze meer vragen.…
Mijn mooiste ster
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.472 Een prachtige ster
aan de hemel verdween
de dag dat jij
op deze wereld verscheen
Maar als dezelfde ster
blijf je door het leven gaan
Je blijft altijd schitteren
zelfs zonder het licht van de maan
Jij bent mijn mooiste ster
en ik jouw bron van energie
Geloof me nu maar
als ik zeg dat jou graag zie…
land van schaduw
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.188 waar een kind zijn tranen
tot de ochtend huilt
nachtenlang
op zoek naar een droom
niet wil ontwaken
in wat is verdwenen
zijn wensgefluister
reikt tot een ster
om wat is verloren
in het land van schaduw
waar zielen verdwaald
dolen in licht
op zoek naar verlangen
een weg in tranen
waar de ochtend ontwaakt
zacht
als een droom…
Twijfel
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.454 Weet niet of je ademhaalt, je voelt warm aan
in het licht van een straatlantaarn, dat door
de gesloten gordijnen schijnt, om je mond
waarvan ik alle ruimtes en grenzen ken
Vannacht werd ik wakker en keek ik je aan
terwijl de onrust zich zette in mijn hart
en met het kijken weer langzaam verdween
Zo maakte jij mij als nieuw in een droom…
Spiritueel de aarde heelt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
481 haar kleuren
spelen altijd piano
in de symfonie
op het doek
zelfs in zwart wit
voelen akkoorden
de woorden die zij
spreekt op het linnen
diep van binnen
straalt het sterrenstof
dat zij penseelt en zo
spiritueel de aarde heelt
nog is de schepping
niet voorbij als bijna alle
paradijzen zijn verdwenen
zij woont er heel dichtbij…
Zinvol Natuurgeweld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
779 kwetterende vogels
spelende kinderen
ontluikend groen
brengen de lente tot leven
de sneeuw is verdwenen;
heeft zich aan de warmte overgegeven,
de natuur staat paraat voor een nieuw seizoen.
ik kom binnen en zie dat de telefoon meldt
dat mijn moeder zojuist heeft gebeld…
zou ze aangifte hebben willen doen
van Zinvol Natuurgeweld?…
water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.052 zwemmen voor je kopje onder gaat,
maar je bent moe,
de vis in je is verdwenen
en de golven worden steeds maar hoger
je vecht tegen de golven,
maar hoe harder je probeert
hoe hoger de golven worden,
iemand moet je redden
...voor je verdrinkt…
Dagdromen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
901 verward
onrustig gevoel
ogen sluiten,langzaam
denkend aan een kat
verdwenen
de solsleutel
als enkele noot
gevallen van het blad
verdwaald
tussen zinnen
waar woorden
enige houvast bieden
verrast
blijkt alles
een vreemde droom
tussen harken en onkruid wieden…
Elisabeth
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
813 en waarschijnlijk heb ik dat
van haar geërfd
ze kon in haar lichaam kruipen
en in de urne van dagenlange stilte
wanneer waarheid een leugen werd
ik vroeg me dan af
hoe ze in de ogen van duisternis
woorden kon loslaten
die, merkwaardig genoeg,
onder zolen kraakten, al was de winter
nog net niet bewoonbaar
mijn grootmoeder verdween…
Bij volle maan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
453 waar komen ze vandaan
de paarden die
bij volle maan galopperen
in weides zonder hek
ik ben niet gek
heb hun hoofden gezien
gestrekt in een meer
dan schitterend gaan
ben ze gevolgd tot
ik het schrikdraad voelde
niet verder kon en zij
verdwenen aan de horizon
nog hoor ik ze snuiven
zie hun staarten wuiven
ik ben niet gek er zitten…
En dan nog iets (1)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
715 Geharnast
ver van gekooid
Vergelijken is nooit overbodig
vooral niet
als het overtollige is verdwenen
De bron van je erger(n)is
onuitputtelijk
Waar zit de bloedzuiger
De luis (op een kale kop)
of de vlo (tussen twee nagels)
Knip …
naar de moraal
Je kunt niet beminnen
zonder reden
heb je leren haten…
Zonder afscheid
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
2.212 als ik verder moet
laat me gaan
het mag geen scheiding heten
geen treurnis eromheen
voor mij geen traan
een lach is goed
graag neem ik mee
de blije groet
die ik op weg mag ontmoeten
ergens ooit geweten
zal ik in niets nergens
nooit verdwenen zijn
diep vanbinnen
verblijf ik
voor wie werkelijk zoekt…
Pit
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.429 De dood die onverwacht kwam
Hij speelde mededogen
Ik keek rustig in zijn ogen
Hij dacht te winnen toen hij nam
Met hem verdween de stille rouw
Twijfel troef zet roem in gang
Van pril begin tot durend lang
Kaarten zonder harten vrouw
Leven, omdat ik niet verloor
Ik geef het nu zelfs door…
Zij brak schoonheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ik vond haar op strand
ontgroeid aan het zand
en zout van de zee
rankte in onstuimig
vallende golven
met wit bloeiend schuim
ik nam haar mee
maar zij brak schoonheid
in vertakte broosheid
stalde haar uit
op de scheidingsmuur
tussen duin en tuin
maar zij verdween
slechts een spoortje zand
dwarrelde nog op de rand…
Ernstig
gedicht
2.5 met 19 stemmen
6.981 Hij zegt of hij ernstig is,
als iemand aan wie voor altijd is verdwenen,
of niet ernstig is
te laten willen door wie het meest dichtbij is,
nu en steeds weer,
als hij jong is of oud is.
Niemand zegt: 'Dat is niet makkelijk.'
Het is duidelijk dat hij dit niet zomaar zegt.…
De laatste dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 de golven zijn verdwenen
het water spiegelglad
doorzichtig tot de bodem
die in vroeger tijden
nooit echt aanwezig was
de wind is
langzaam afgenomen
in het eerder schuimend
kielzog drijven nog
de laatste dromen
toch ben je
hele dagen bovendeks
en checkt omstandigheden
de toekomst lijkt helaas
steeds meer op het verleden…
Vol onbegrip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 ik ken je lach
hooghartig
uit een adembenemend
zwart gat
waar warmte en liefde
verdwenen zijn
gesloten lichaamsfront
de strakke mond
afwijzend in geluid
het schrille
geen tegenspraak willen
punt uit
heb je gesmeekt
om clementie
je keek niet eens
vol onbegrip
soleer jij je macht
terwijl ik stik…
Schaduwzijde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.102 aan de maanzijde leggen bomen
zich te rusten op de stenen
van het weggetje langs de zomen
waar de weegbree is verdwenen
aan de zonzijde liggen bidders
lakenlang de luim gestrekt
ingekuild als ridders
hun reptielenhuid bevlekt
aan de keerzijde slaapt een kind
dat niets van dromen weet
van warmte en bemind
tot het zijn naam vergeet…
Orkaantje
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
454 Want daarbinnen ben jij als een woeste storm,
en als je dan weer verdwenen bent,
dan kan ik zoeken zolang ik wil,
er zijn altijd delen van mij,
die ik niet meer vinden kan.…
Toulon
gedicht
2.1 met 10 stemmen
3.843 Geluid dat uit de foto's stijgt
Kale plekken binnen het hoofdgordijn
Wie er allemaal verdwenen zijn
Tegen de lijmstokken van de dood gevaren
Roekeloos, as, verstrooid verleden
Stomme film zonder gebaren
Naar de dood richt ik elk grijs kanon
In de haven van Toulon.
-----------------------------------------
uit: 'De dorst der havensteden…
Voorbij de schemer
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
876 Zij omarmt haar pijn
achter muren van zwijgen
voelt haar vraag veel te klein
woorden kunnen breken
waar zoveel verdween
slechts stilte kan spreken
door het grauwe heen
de wind draagt haar tranen
- hij ziet ze niet graag-
zout waait naar zee
waar het licht
valt,
vandaag...…
Verwonderlijk
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
864 Al weet je niet waarom, je bent
er altijd naar op zoek, en het zoekt jou
het kent je twijfels al te goed
het deelt je angst en toont zich pas
wanneer je roerloos durft te blijven kijken
het is al lang en breed verdwenen
vóór je dacht
te kunnen zeggen wat het is
het is zo stil, zo klein,
zo echt en het
gebeurt
verwonderlijk dichtbij…
Chaos van de "Big Bang"
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Waar aarde niet is geschapen
of zee niet gegoten is
zelfs lucht tot niets geworden
licht in duister is verdwenen
nacht zich te sluimer heeft gelegd
verdwijnt ook kosmos in zwart gat
is materie nergens te vinden
kan energie nooit bestaan
zou ook maar een kern van leven
in chaos van “Big Bang” vergaan.…
Aan C.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.265 Zoveel woorden had je klaar
zo van “kijk die eens” en “kijk daar”
tegen alles wat “anders” was maakte je bezwaar
toen het einde in zicht was
verdwenen je oude inzichten ras
maar in dit leven was er tijd tekort voor alle antwoorden
je moest je onverkort gaan verantwoorden
je bent snel gegaan
te laat komen, daar deed je immers niet aan.…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 De maan in duisternis verdwenen
het licht van de zon gedoofd
daartussen de aarde voor altijd.
Honden en wolven barsten uit in huilen
zij weten waar haar zwevend lichaam
aan de verre, hoge hemel staat.
Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…