1421 resultaten.
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 traan
het galjoen van stille dromen
dat zich krakend in de stromen
mee laat deinen op de golven
die het zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan
Het galjoen is weer gekomen
en in golven niet vergaan…
Bewaker
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
811 Waar toekomst en dromen verstenen
zonder bliksemschicht of regenboog
domein van traan en gesloten oog
overvol van 'zij gingen henen'
Daar leeft slechts het gestage roesten
zakt de steen door het vergane lijf
waakt het opschrift over 't laatst bedrijf
van hen die nog zoveel wilden, zoveel moesten
Maar de dood wil niets, kent geen…
Dubbelleven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.419 het borend leven in de appel
was bijna in de beet vergaan
glazuur van glanzend blanke tanden
spiegelde de witte worm
hij trok kronkelend zijn kop in
in stervensangst geheel ontdaan
het was vlak voor de tweede hap pas
dat ik het zwarte puntje van zijn neus zag
vol schrik heb ik de appel weggeworpen
want net als bij de worm
was weg die lust…
Tijdsteen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 Een steen werp je weg
het is een rare bizarre vreemde weg
het is de tijd die niet bestaat
en ik, die te vaak slaapt
Een keltisch natuurfenomeen
zegt gewoon
laat ze
(zij zijn niet 1)
verwateren
in de aarde vergaan
dan kijken wij samen
nooit niet
naar
een volle maan
En nooit
naar een vol bestaan
Draag een kruis
op u schouder…
Vrolijk gekleurd
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
868 De kopjes rammelen
van vergane glorie
vol oude barsten
van slecht
gelijmde scheuren.
De kopspijkertjes
timmeren langzaam
met de botte bijl
tot loze zekerheid.
Het is lente
dus de kleurtjes
botten uit het staal
van grijze dagen.
kleurpotloodjes
kleuren de lege vlakken
vol jolige kleuren
in roemrijke taal.…
Het einde van de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Als we niets meer om elkaar geven
en leed en armoe ons ontgaan,
als ons hart niet meer kan spreken
en we enkel voor onszelf leven,
als liefde en meelij niet meer bestaan,
dan..., pas dan zal de wereld vergaan!…
Weer maar verder
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
821 O, dit bestaan vol tegenstellingen,
verweven in de grond waaruit alles
ontstaat en vergaat, - zal het ooit vergaan?
Dit bestaan: liefde en haat, verrukking en
veel pijn en eentonigheid, zeker in
bejaardenhuizen waar de tijd lijkt stil te staan.…
Ik droomde dat het anders was #3
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.317 Terwijl ik in eenzaamheid genas
Het fluiten verliet mij nimmer meer
Geen vogels bij de ochtendzon
Handen bedekten hoofden met een kom
Toch het gekrijs, keer op keer
Velen bliezen hier hun laatste wolk
Dat tot een mistbank samensmolt
Voor eeuwig in het labyrint
Waar slechts de schaduw ons nog kent
Ooit lachte het water naar mij terug
Vergaan…
Het jaar 2012
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
670 Zal de wereld in het jaar 2012 vergaan?
Er wordt tegenwoordig veel over gepraat
Eens zal het toch gebeuren vroeg of laat
Dat deze goede aarde niet meer zal bestaan.
Maar zal het einde in 2012 komen
Zoals de wetenschap heeft voorspeld
En door deskundigen is vastgesteld
Moet dit serieus worden genomen?…
Wolken
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.044 En de wolken
dragen de grote traan
en de zon
doet de dag vergaan
en de sterren
laten mij dromen
en voor mezelf
mag nu alles komen.
Errem 27/11/10…
Ontdekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 haar was en gebleven omwille
van aan jezelf denken en jezelf in volheid te zijn
De zwarte engel op de linkerschouder tekent op
de witte trekt de goede daden boekhoudkundig af
Je komt haar in jezelf tegen als de zon en de maan
ontkomt niet aan haar aanwezigheid en het verschijnsel
van liefdevolle, onbegrepen daden, zwarte gaten
planeten die vergaan…
Te niet gaan
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
535 verleden tinten met de nieuwe dood
het kleurrijk dwarrelen
zal sterven in een winterdans
ik kniel op het tapijt van herinnering
vormen van weleer
boetseren beelden in mijn geheugen
zetten zielloze gedaantes weer in beweging
in de ordeloosheid leven
de matglazen jaren helder op
laag na laag kleur ik gestaag mee
in het vervliegen en 't vergaan…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.
Je ogen perforeren – pees na pees – mijn lijf
longenlangzaam, laconiek, zelfs zenuwachtig
alsof dit lichaam
een nooit verzonden liefdesbrief is
waarin je geen schrijffouten durft maken.…
Juist nu
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
543 Juist nu is er de herfst, het vallen van de
bladeren die toch zo kleurrijk zijn en
toch vergaan, om weer opnieuw te leven
in een andere vorm, een ander licht,
een niet te stelpen leven. Juist nu is
er de liefde, juist nu en altijd weer.…
Opgestaan
gedicht
4.0 met 12 stemmen
31.184 ,
regen, verlaten wegen -
pascha
en eieren paars en donkerrood -
drie keer kussen op elkaars wangen,
'Christus is opgestaan,' moest ik zeggen,
'Hij is waarachtig opgestaan,' zei de ander -
ik drukte mijn neus tegen een raam,
keek naar de glimmende straat
en zei zachtjes tegen mezelf:
'Christus is opgestaan,
zijn plaatsje is vergaan…
Moederschap.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Zo zal mijn zogenaamde onfeilbaarheid ook vergaan.
Laat de scherprechter maar komen…
Hij zal mijn verlosser zijn!
Toen mijn hart met de kracht van schuldgevoel gebroken werd
Stierf ik mijn dood immers al.
Ik ben welbeschouwd niet meer dan een sterveling……
EN ER VIELEN LELIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
567 Zij hebben de kern van ons hart geraakt
droegen hun eigen geliefde kleuren
waarvan takken traag en uitentreuren
op velden verbleven; onaangeraakt
ons verbonden onuitwisbaar klaaglied
heeft ieder bij de lurven gegrepen
wanhopig in maandenlange repen
van niet te stollen tranen van verdriet
hoe ijzig behouden hooggeplaatste
waarin finaal vergane…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Ik zal vergaan in humus
Voeding voor paddenstoelen
Voor de wortels van mijn moeder
die in de lente weer bloei zal maken.…
Alles is Kapot te krijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Alles is Kapot te krijgen
Niets of niemand is onverwoestbaar
Zo als we ooit het leven hebben gekregen
Zullen we ooit tot stof vergaan
De bergen die al duizenden jaren intact bleven
Worden nu met treinen doorreden
mensen hebben relaties met elkaar
Maar door een kleine fout is het over en klaar
Hele bossen worden omgekapt
Maar jij heb je…
Met een half oog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Het laatste licht voedt met
verschrompelde nerven van
een eikenblad, wat ze eerst
aanbad, synergie laaft zich uit
de kern van het hart, tonen
vergaan in de alles
omvattende synergie van stilte.…
Weer een jaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
594 Waar gisterens en vandagen
niet aan ons leven knagen
Waar oud en nieuw niet bestaan
en strakke lijven nooit vergaan
Bloemen blijven geuren en
Jurkjes niet verkleuren
Aan de slag gij filosofen
Voor mij is het de laatste strofe
PS, levensles:
Zei een steile Calvinist:
"Je ontsnapt pas aan de dood
na je laatste ademstoot
zelden hemel…
Veranderlijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Veranderlijk zijn de mensen
Veranderlijk zijn hun wensen
Veranderlijk is ons bestaan
En eenmaal zal alles vergaan.
Maar God blijft dezelfde, altijd
Hij die ons van schuld bevrijdt
Gods Woord blijft steeds gestand
Hij houdt ons altijd bij de hand.…
Veranderlijk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
431 Veranderlijk zijn de mensen
Veranderlijk zijn hun wensen
Veranderlijk is ons bestaan
En eenmaal zal alles vergaan.
Maar God blijft dezelfde, altijd
Hij die ons van schuld bevrijdt
Gods Woord blijft steeds gestand
Hij houdt ons altijd bij de hand.…
Die wilde bloemen zeiste
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 boerin met
meer dan 100 zeugen waarvan
de biggetjes vaak niet deugen
dan commercieel worden
afgemaakt omdat het mooiste
vlees voor de hoogste prijzen gaat
wij hebben de sleutels
van deze drama’s in de natuur
nog eisen wij het beste en heel puur
met deze mentaliteit van
gaan en staan zal alle diversiteit
in schoonheid spoedig vergaan…
Omdat tijd vrijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 ben niet geboren om
te luisteren naar muziek
kijk naar mensen zie ze
bewegen vooral hun mimiek
heb geen talent
om zelf te spelen maar
probeer alles in zang
en dans tot mij te nemen
schilder stillevens
met vaart omdat
tijd vrijt met vorm en kleuren
in een eerder gebeuren
het resultaat
staat als een huis
maar de realiteit is vergaan…
Dichter op de Vismarkt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
714 Je ziet me op het bankje,
Op jóuw bankje, met papier en pen
In de weer, vraagt wat ik aan het doen ben,
Op jóuw vaste woon- en verblijfplaats,
Ik zeg dat ik de stad, jóuw stad,
In woorden vangen wil, in regels,
In zinnen, in een vers -
Je ontbloot je half vergane
Tanden, en zegt, terwijl je kegel
Mij omverblaast: Zoek niet verder,
Je…
Stap voorwaarts?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 De seconden gaan te rap
om de uren te vergaren,
wat alles bindt is tijd,
gesponnen op het weefgetouw
van vergane jaren, om je
opnieuw te ontmoeten op
een glazen brug, over emoties heen
soms zwaaien we naar elkaar, maar
niet terug, ik moet je bekennen
dat we nog steeds niet in elkaar
herkennen van acceptatie, wat
ons scheidt…
Urk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
478 De Urker kotter is
vergaan en met veel
verdriet nemen we deze
dag afscheid van twee lieve
mensen.
Rust zacht…
Honfleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 er zit nog een beetje verf aan het penseel
die de gordijnen achter mij gaat sluiten
de heggen en bomen ken ik van buiten
mij er in verdiepen wordt me nooit teveel
tot in de details heb ik hun beschreven
maar zij vergaan ook naar langere tijd
sommige huisjes missen nog wat krijt
een wandeling duurt er niet voor even
de stad waar ik ben…
Sporensneeuw
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
527 ik herken de sporen in het akkerland
de ijskoude winter die er heeft gezaaid
ze droeg koren, tarwe en werd verfraaid
nu heeft ze alleen hem als onderpand
in haar kamers huist men al dagenlang
waar geveegd werd op het vergane tapijt
dat mossen, en menig paddenstoelen slijt
en dichte mist had als enige behang
mistroostig oogt mijn bewonderde…