1505 resultaten.
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 onzichtbaar licht
schepsels van poëzie op het eerste gezicht
Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof
Binnenrand verbindt zij met de buitenkant
van een reis naar het onbegrepen zijn
trekt de grenzen van gevoel en verstand…
uitgeblust
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.759 op de eerste etage
slungelden haar benen
uit het raam
over het al haast
verrotte houten kozijn
van een herenhuis
met verloren faam
ze daagde mij uit
met blote benen
en lonkende ogen
die mijn lust wilden lenen
onder het gewuif
van een luchtige rok
ontsnapte mijn verstand
geenszins aan deze ruif
en mijn hart haastte zich
als…
De eenvoud van het complexe
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.205 Het hart en het verstand, oftewel de ziel die differentieert,
is vrij van rariteiten…
Want ‘vreemd’ is pas diegene
die geen van tweeën combineert…
De machtsstrijd wordt verloren,
door diegene die het niet ziet,
door diegene die niet wilt voelen,
dat eenieder kan ontsporen….…
Vrouw achter het stuur!!
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
780 gezegd
de discussies hierover vond ze overbodig
Ina had toch helemaal geen kaartlezer nodig
dus hij vermeed maar het eeuwige gevecht
Uiteindelijk werd om het onderwerp maar te vermijden
door TomTom besloten om haar te laten rijden
-----------------------------------------------------
(Partners die met de auto op pad gaan, doen er verstandig…
Vele dingen vat ik niet
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
2.419 Vrijheid van meningsuitingen, dat mag
dat is niet verboden in dit land
ik wou dat ik ook eens mijn zegje kon doen
want vele dingen vat ik niet met mijn verstand.…
twijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 trekt hem aan als een magneet
en hij weet het zelf ook
hier is een grens te groeten
de weeë staat van zijn maag
onverteerd beleg, nog geen oorlog
hij staat op de rand van overgave
van zijn geest en al zijn dromen
kunnen misschien nimmer zijn
vindt hij een haak in het bestaan
kleine mensen, peuters en kleuters
- met zijn ogen en haar verstand…
muzeminnerij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 de woorden galmen in het rond
verzamelen zich tot akkoorden
tot verstand, tot houding
verstandhouding eindstation
van een trein vol mensen
die zich dichter weten
bij het leven en de dood
die daarbij hoort, lacht
om de onwetendheid van zovelen
die geeneens de letter volgen
van hun eigen geloof
te klein om stuk te slaan
vliegen op een…
Diepe stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
776 stilte
draai met de wind
achter de horizon
die niet meer beweegt
rond de rimpels van jouw lach
toe omarm nu de stilte
geef mijn hart nog een kans
en gun mij de benen van een antilope
wij zullen in dit stilteland
een nieuwe zon gebaren
naar diepere wortels
rauw en ongekookt
voor diepere lagen
geilere vibraties
en een rijper verstand…
Het was een grauwe
gedicht
2.9 met 31 stemmen
12.193 Ik herinner me nog goed hoeveel beter
ik me voelde opgewassen
tegen de verliederlijking
die zeker in een zanger of een dichter
aan een half woord al genoeg heeft;
het bederf dat ons in stand houdt
Je wordt gauw te oud geacht
om volwassen te worden,
nu de geest al generaties plaatsmaakt
voor zoveel gezond verstand,
dat een mens, een wonder…
Vrij en ongebonden
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.376 Zijn dorst werd al te radicaal gelest,
‘t verstand werd keer op keer geflest,
zo heeft hij al zijn geld verzopen,
te vaak is hij naar huis gekropen.
Zij is niet langer blijven hopen,
die avond telde ze haar knopen,
heeft niet meer op hem gewacht,
stil verdween zij in de nacht.…
Verlaat mij en gaat heen, gaat heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.221 O, maar ik zeg u aan van neen;
verstand zal u wel overwinnen,
verlaat mij dan, gaat heen, gaat heen,
zorg, druk en droefenis van zinnen.…
Opstaan van het beest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 Verstand heerst en voorkomt
dat ‘t gevoel escaleert, maar
soms staat hun ziel in brand
gaan gevoelens - sterker als
de leer - in hun brein te keer
Even zijn ze weer het beest
-dat wij lang zijn geweest-
zonder besef van tijd en van
vergankelijkheid, primitieve
toestand van redeloosheid
Hun wankele geest
overgeleverd aan gevoelens…
Reis naar de stilte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
551 Als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde
graven we rivieren om te bevaren
onze jeugdigheid en eerlijk streven
begraven we liefde om te bewaren
als een schat…
MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.601 Toeng Tse, toch al negen jaar,
Heeft alleen verstand van lekker eten.
Waar de hemel mij zo misdeelt,
Heb ik geen recht diep in het glas te zien?…
Tour de La Haye
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 het zadel uit en op pedalen staan
verstand op nul, de blik op wazig turen
de helse kramp, de spieren die verzuren
dit was, hoe erg, de Daal en Bergselaan
helaas, het kan nog erger zijn dan erg
de allerergste vorm van hevig lijden
waar gieren om je lichaam willen strijden
de flanken van de Lange Vijverberg
door wanhoop en vermoeidheid overmand…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op de draden van mijn fantasie
wandel ik tegen de rede in
naar mijn kinderlijke ziel
elke belemmering zinkt weg
alle angsten verdrinken
onder mijn op drift geslagen vloer
van verstand…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Mijn verstand zegt dat alleen het kwaad nog van
zich laat horen en hij weer is genesteld in het
oosten, de woestijn reikt nu ver tot over de
grenzen, zo ook zijn invloed
wanneer laat nu eindelijk het goede van zich
spreken of heeft hij met voorbedacht en rade
alreeds met vele volgelingen en stap gezet
het kwaad te verdrijven?…
Monster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Een monster door mezelf geschapen baant zich een weg door mijn verstand. Het vreet zich een weg door mijn logisch denken en doen. Het geniet ervan om te zien dat ik langzaam de strijd opgeef en toegeef aan zijn wil. De wil om alleen nog maar in mezelf te praten, een wereld waar alleen wij samen zijn.…
Koude handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Een hand in een
diepe zak; de andere in
de eigen boezem van het
gezonde verstand.
Koude handen ontberen
niet de goede manieren.
Onder de nulstand valt
er voor dezen nog iets
te vieren.…
Luistervriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 Stil maar vriend, het komt wel goed
allemaal zijn we mensen van het mensenhart
de wereld draait niet om geld
het gaat om liefde, onvoorwaardelijke liefde
grenzeloos begrenzend in haar zijn
we kunnen liefhebben wanneer we willen
in de wandelgangen en op het strand
we lopen soms naar horizonnen
hand in hand met ons verstand
luister maar luistervriend…
Het eilandje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
491 er vielen gaten
die door paniek
niet meer te
dichten waren
realiteiten uit
andere dimensies
gingen voorbij in
totale vervreemding
waar wij verbonden
stootten zij af met
ongehoorde kracht
in botte interventie
nog drong het
niet op maar
liet zich zien zonder
raakpunt of emotie
wij wisten van de hel
maar dit ging ons
verstand…
Een formidabel man.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
759 De twinkeling van humor in zijn ogen,
een virtuoos in levenswijze taal,
een scherp verstand gehuld in mededogen,
en steeds opnieuw een grandioos verhaal.
Al is zijn aardse leven nu vervlogen,
dat wat hij liet, dat blijft fenomenaal.…
is het zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 van telkens vallen, terugtrekken
maar het kan ook rijpend zijn
of vernieuwd weer opstaan
ook al is dit bij ieder bekend
toch is het niet zo,
leert de ervaring,
dat men daar aan went
eb en vloed
schetsen een verklaring,
en dag en nacht vormen
tezamen een geheel
doch ons gevoel
gaat haar eigen weg;
gelijk wij zijn geaard,
verstand…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 Ik weet dat ik je
nu los moet laten
Moet laten waar je bent
Je niet moet prikken
Mijn verlangen bij me houden moet
op moet laten lossen
moet stoppen onder het tapijt
op moet laten branden
uit moet laten doven
af moet leiden
met anderen moet overdekken
verstand gebruiken moet
Maar van waar komt toch
dat onstuimige, intense
Dat ik alleen…
gehoorzaam zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 een beetje discipline
gewoon wat inschikkelijkheid
die wij ook de anderen vragen
gehoorzaam zijn
is niet doen zonder te vragen
het is vragen naar de betekenis
opdat rede ons overtuigen kan
gehoorzaam zijn
is geen schaap in domme modus
het is een orde die vrijheid geeft
in tijden die ons zo onzeker zijn
gehoorzaam zijn
laat het verstand…
Jongensdromen [1]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Mannen blijven jongens, maar
jongens zijn soms mannen
als het eropaan komt
Dan maakt angst hen moedig
wekt ze hun verstand met een nood-
greep van volwassenheid
Rijkeluiszonen kopen zich vrij
en ook verloofden weten
aan geld te komen, zodat
alleen de armen overblijven
en wat gespuis, blij met een salaris
soms hopend op buit, rijkdom…
klimaatverandering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
489 Met gezond verstand,
intelligente matiging en
grensverleggende innovaties
is de strijd tegen
klimaatopwarming geen verloren strijd.…
Belevenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Was ik er met mijn verstand wel bij?
Nu ik oud ben en het einde nadert,
zet ik alles even op een rij.
Het was mijn leven, hoe ik het ook bekijk.
We waren arm, maar toch ook rijk.
Waarom nam ik de beslissingen,
die ik toen genomen heb?
Waarom duurde het zo lang,
dat ik kwam tot dit besef.
Nooit heb ik erbij stilgestaan.…
uitkijken over mistige velden
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
374 levensmogelijkheden
meebewegen en overwegen
vrolijke stemmingen
als opzwellende snaren
zullen wij verwaaien
over onweerlegde grenzen
van toets- en tastpartijen
boven planken zweven
stuiterend getrommel najagen
als was het de wind zelve
over de uitgestrekte vlakte
van het plat pratende land
hand in onverlegen hand
zitten onder verstande…
struikgeritsel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 ik stop hem in mijn borstzak
terwijl ik naar schaatsen kijk
zijn rondetijden scherp houd
koude handen wantrouw ik
liever de zachte tanden dan
knabbelend over het randje
waar elk verstand voorbij is
dat van mij in het bijzonder
dus ben ik onder de indruk
wonderlijk wat hij aangrijpt
om mij mijzelf te laten zijn
vóór de verglijdende grens…