1419 resultaten.
~In A Sentimental Mood~
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 En op TV kwam in die tijd van toen
een journalist met prachtige cursiefjes,
meestal gestoeld op bruine kroeg motiefjes
en ~Sentimental mood~ dat was zijn Tune.
Ach ja, ’t was zo vertrouwd, Simon Carmiggelt:
Een glimlach, soms een stille traan die biggelt.…
de aarde onder je voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 voel waar je bent
in Westerwolde
je herkent
het zand dat kruipt
tussen je tenen
spat omhoog
tegen je benen
wat vuil gaf
maar opdroogt
valt stoffig af
het veen
altijd koud en nat
optrekkend vochtig
om je heen
zompig bruin wat
bij Dollardklei
weer anders is
niet te doen
die plakt met kilo's
aan je schoen
klonten blijven
aan je vingers…
Gebondenen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.011 Wij, door het leed, in heur tuin,
Worden te sluimren gesust,
Schemer en bladeren bruin
Weven de wade onzer rust.
Soms komt de zon door het grauw,
Wind langs het lover gevleugd,
Dan snakt ons hart in het blauw
Mede te zweven met vreugd.…
In het lichte rood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 nog kleurt de zon
in de subtropen
waar witte huid
zich in het lichte
rood en later bruin
kan laten dopen
een warmtebad waar
lang op is gewacht
zij ontrafelt knopen
die wij in haast
en stress steeds
hebben opgelopen
gewoon wat strand
het gele zand de
groen en blauwe zee
ze murmelt rust in
kleine golven neemt
zacht je gedachten…
Psithurisma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 De zachte bladeren woekeren mee
Als een penseelstreek van de schilder
Als een zeezucht die steeds gewilder
is door de mannen varend op zee
Het krakende gewaad van het bos
Met als kleur een authentiek groen
Of bruin in de dagen van toen
Zo beweegt zij in haar schoenen van mos
Rustend op de stille wind
Een stem zo zoet als dat van een verlegen…
SCHILDEREN AAN HET STRAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 Zwart en wit, de tuben uitgeknepen,
Mengt de schilder op het bruin palet;
Voor de jeugd wat ongewone pret,
Nu ze toekijkt, de ogen half genepen!
Ach, dat schilderen heeft men ras begrepen ....
Hier een veegje en ginds een pik, een spet,
Hoedjes, die hij vlug op hoofdjes zet,
Boven boezelaars: witte kronkelstrepen.…
ZOMERS TAFEREELTJE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
414 een lome zomerse dag
mijn drie honden in de tuin
een zwarte een bruine
en nog zo een
waar luisteren ze naar
waar lijken ze naar te staren
waar gaan hun gedachten heen
kijken zij ook terug op wie ze waren?…
Oh, wat hou ik van hout!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 Ik hou van hout
ik hou zo van hout
oh wat hou ik van hout
oh wat ruikt hout lekker
oh wat brandt hout lekker
zelfs hou ik van de verrottingsgeur van hout
en heb de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos…
zijn tweedehands op zicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.726 tweedehands op zicht
ze kijken niet op geld
letten nooit op wat er telt
in vogelvlucht zie je
de lucht tussen de bomen
in het statusloze staan
aan een onmogelijke laan
de voorkant heeft wel stijl
ramen ogen hoog en zwart
de sponning stevig in de lak
aan een avenue met kak
de ruiten zijn wat
ondoorzichtig in hun spiegeling
en trillen bruin…
Hawai'i
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Overal zijn kassen, geen vlekje te zien
op de appels, ze worden niet eens bruin
Maar gisterenavond sloeg de deur dicht
en mijn lief reed weg in een grote taxi…
HET KERKHOF
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
821 ligusterhaag kort geknipt
de populieren op een rij
de doden zij aan zij
de ijzeren ingangspoort
het loodzware hek
aan kettingen vastgelegd
de brede hoofdingang
de oude zerken gerestaureerd
Of verlaten en verweerd
de kapel gewijd aan Jezus lijden
achter een gesloten traliehek
zijn bloemen voor het kruis gezet
het gazon dor en bruin…
Huisje aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 maar ik laat ze rustig wapperen
dan gebeurt er tenminste iets
op deze uitgestorven plek
Jij zit maar voor je uit te kijken
en neemt af en toe een duik
Daarna dep je voorzichtig
de haartjes op je schedel
In de bar vond ik je leuker
al zat je wel op te scheppen
over jouw huisje en het strand
helemaal voor jou alleen
Je liet jouw bruine…
Voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
631 Ik schilder blijdschap
In vlammend rood en geel
De blijheid spat er af
Ik geef die graag aan jou
Ik schilder wijsheid
In oranje en in bruin
Als ik die ooit zou vinden
Dan deel ik die met jou
Ik schilder droefheid
In tinten grijs en zwart
Met onvergoten tranen
Die geef ik niet aan jou
Ik schilder hoop
In roze en in paars
En heb je…
Voor jou
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.118 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Tintjes rood
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
503 kristallen
als druppels
gaan stromen
en in weerkaatsing
hun licht in water
laten dromen
de eerste warmte
raakt onze huid
die zoveel licht
opneemt dat het
vergeten wordt
waar lente alles
laat ontkiemen
worden mensen
opnieuw geboren
uit het winters wit
dat mee kleurt
met de seizoenen
naar het donker
herfstachtig rijp en
bruin…
De ‘gelukkige’ overlevenden I
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
474 Om zelf niet te hoeven graven, liet hij het
onverzettelijk bloed stromen onder de laatste
bruine laarzen.
Geen verdediging, bleef altijd zijn verweer;
hij werd veelvuldig geschopt en geslagen,
zijn maag was leeg in de cel, in die dagen
voor de uitspraak werd hij verkeerd
behandeld.…
Het stedelijk landschap
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.128 Hoge bomen en bruine kroegen
haveloze zwervers die zwoegen
over oude straten en ronde pleinen
soms zelfs met betoverde konijnen
in groene parken en rode tuinen
waarboven grijze wolken bazuinen
grauwe stenen en stevig beton
een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon
naar oude kerken met nieuwe banken
en een tongval van religieuze klanken…
Voor jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
340 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Vuurol
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
221 '
*
nu mijn haar weer wat langer,
golvend in krullen
geen grijze, maar bruine,
meer donker dan blond
zich weer heeft gemeld
aan het bovenste front
wordt het langzamerhand
dan toch weer eens tijd
voor een selfie, of anders gezegd
een van mij
al toon ik mij liever met haar
aan mijn zij
van gister, die mooie zwartharige
meid…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 Hoe taandet ge al, gij, die aanwezig waart,
Bij wat mij Eén, van ver nog, liet verwerven:
De donkre blik, mij volgend overal,
Maar lichter toch dan 't goud op gouden blaren;
Erinnering aan zachter haren val,
Verdoffend de' inn'ge glans op bruine blaren.…
Nooit meer samen
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
2.266 maar even bij je zijn
Je wilde dat ik door zou gaan
Anders maakte ik er een einde aan
Maar ik leef nog steeds in het verleden
De dingen die we samen deden
Staan me nog helder voor de geest
Soms mis ik dat nog wel ’t meest
Gewoon samen wat kleren kopen
Of even met de hond gaan lopen
Zomaar wat zitten in de tuin
He kleine, is m’n rug al bruin…
Aan Jacoba
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.932 In uw grote bruine blikken
Schuilt een wondre tovermacht.
Nu eens troosten zij mij zacht;
Dan weer doen ze mij verschrikken.
Praat ik rustig met u over
Iets van algemeen gewicht,
Vriendlijk straalt dan uw gezicht,
Als de maan door lentelover.…
Strand nu
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.701 strand:
een withete woestijn aan een walgelijk water
een vijandige vlakte van te bruin en van baklucht
van schreeuwende kinderen en zand in je zwembroek
vol vadsige buiken en verlepte borsten
van geroosterde rimpels en ranzig rood vel
en
het zout en de zon en het zand: alles brandt
sinds gisteren weet ik
kan het ook anders
de zee geen…
Vereeuwigde beelden
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.496 Zij was een kleine spring in ‘t veld
met wild dansende bruine lokken
een wipneus en roodroze mond
die steeds stralende glimlachen zond
en niet bereid was om te mokken
Haar ogen blikten vol vreugde
en met vertrouwen in het leven
dankbaar voor alles wat zij kreeg
at zij zelfs braaf het bordje leeg
als mam haar spruitjes had gegeven
De beelden…
De opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
6.223 En ik luister dankbaar,
ik leg je te koesteren in de eerste zon
tot je een bruin kleurtje krijgt, en ik verscheur
en verscheur, en je knikt genadig: zo kan het,
nu mag je de bundel wel aan me opdragen.
--------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten 1941-1981, 1981.…
Dionysus**
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.274 Als ik naar je kijk
kan ik zien
hoe oud je bent
maagdelijk wit
stro geel
rijper paars
ouder bruin
als ik je geur opsnuif
ruik ik je afkomst
fruitig floraal
grazig vegetaal
dierlijk animaal
als ik je aanraak
voel ik
je huid
koud
warm
vet filmend
schraal en strak
tintelend
op mijn tong
als ik je proef
ben je overal…
In de hal van mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.663 In de hal van mijn moeder stond
een grote, bruine, aardenwerken pot
met mutsen erin
Schuin onder de kapstok
in een kleine inham tegen een muurtje
prikkend in je kinderzin
van achter de streep, de scheur in de groene tegel
mikte ik op de spleet
van muur en pot en als de stuiter ertussen bleef
weerklonk de overwinningskreet
Ik was altijd…
Ik ben zoekende naar jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Ik ben zoekende naar jou,
naar je bruine ogen,
je zwarte haar,
je vrolijke lach.
Je familie is je huis,
een huis dat ik graag bezoek.
Tussen de stemmen die er klinken,
zoek ik de jouwe.
Een traan van vreugde,
je gezicht dat oplicht,
alsof iets nieuws geboren wordt.
Je armen om mij heen.…
Goffertpark dagdromen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.568 tijdrekkend duurt het wachten
van begraven bloembollen op de lente
die hier zolang overnachten
twee bomen leunen tegen elkaar
ik leun tegen spelende gedachten
de bladeren spelen met elkaar op de wind
het spel van mijn lente blijft naar jou smachten
vanaf de koude brugleuning
gluur ik op het troebele slootwater
dat weerspiegelt als jouw warme bruine…
De Criticus
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.366 Met slecht verbloemde haat in bruine ogen
stijgt hij toch ietwat moeizaam van zijn troon
juwelen glanzend in zijn gouden kroon
hij geeft kritieken zonder mededogen.
Zijn commentaar direkt en nooit gelogen
geeft hij heel zelden blijk van eerbetoon
hij is nooit aardig dat is heel gewoon
de poëzie heeft hem nog nooit bedrogen.…