Alle inzendingen over kust

2296 resultaten.

Sorteren op:

Spelvreugde

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 606
Ze sneden de spanning in hele dunne plakjes om te serveren bij de thee het was een harmonieus spel tot de grootste gemene deler een doorbraak forceerde waarop hij probeerde op zijn zwarte paard de dame te veroveren die hij zag als koningin torende hoog boven haar maar adem schoot tekort toen hij voor haar viel zij hem tenslotte kuste…
Gerardo19 oktober 2009Lees meer >

zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
De strelende zee kust zijn huid terwijl zanderig water golft in het strand Het waterend kind waait zijn emmertje terwijl golvend gras wuift in de wolken Zijn spelende schaduw likt de branding terwijl stralende schelpen glimmen in de zon Een bollende parasol koelt zijn wangen terwijl zeeën van tijd stranden in de avond…

Watertaal

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
als watervrouw of als golfslaggodin schuim ik de kust af met schelpen als letters met roeiriemen trage eenvoud en al het water van de zee boetseer ik willende watertaal die danst als de golven op boten van luiheid die soms gevangen wordt als drijvende kurk in een vissersnet misschien zijn mijn woorden te licht voor zware geesten ik…
Nadine13 april 2010Lees meer >

de wind zucht

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
de wind zucht het blad beweegt het hout kreunt een doffe klap de aarde schudt het blad draait vangt de wind waait zacht omhoog kust de tak de dauw valt voedt de grond een zaad ontkiemt een boom groeit het frisse blad ontmoet de wind de wind zucht danst haar finale: een wervelwind…

de herinnering blijft

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.164
In een groene oase door sereenheid en rust omgeven waar het zonlicht de graven kust besef je de eindigheid van het leven waar alleen het gezang van de vogels de stilte doorbreekt als het verdriet zacht tot ons spreekt dan voel je het gemis van een dierbaar mens die er niet meer is In deze stille oase ontstaat een moment van bezinning om…
ria5 mei 2011Lees meer >

Zonsondergang

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.008
zittend op het duin met mijn adem om me heen staar ik naar een oranje bol en ik ben hier, zonder jou en zo alleen gekleurd in een zachtroze waas kust de zon de zee weer lichtblauw terwijl ik ontdek hoe het kan zijn hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar vrijheid, verwarmd door…

Mooie Ochtend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Nu kust, ontwaakt uit duister, vroege ochtend de tere zon die moeder aarde in nevelige sluier spon. Zachte bries strijkt door haar kapsel masseert golven door zilverglans van zachte zijden draden die deinen als vreugdedans.…

Haar spiegel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 866
Die dag gaf water mij haar spiegel Haar stroom zette zich zeer intens in mij voort Ongecontroleerd kwamen wij bijeen Vrijpostig als wij waren, zonder kleding samen, in kamer met de dikste muur Zij richtte zich op en bewoog zich naar pilaar Hij kruiste haar heuvel, kuste het landschap op haar buik onder bergen Haar hals bracht mijn…

Goud

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.886
wilg door 't zonlicht goud en alles in het kreupelhout is goud beschenen, dit is de plek, de koepel hierin ben 'k vaak verdwenen met dichte ogen zit ik dan geniet nog na van alle kleuren en van alles wat er zomaar kan gebeuren tot er niets is meer, geen lust, geen must, wel bewust dat iets me sust: de leegte, stilte, rust, het Zijn me kust…
Ralameimaar6 februari 2014Lees meer >

Als de dag de nacht ontmoet

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
fluiten en bloemen zich gaan sluiten omarm ik de stilte die altijd voedt wat naar een dialoog leidt met mezelf om mooie gedachten, beelden en herinneringen te koesteren maar ook overbodige gedachten los te laten uit m'n breingewelf zo kom ik vanzelf tot rust in de stilte van de nacht die me meeneemt tot een nieuwe dag mij weer wakker kust…
ria12 juni 2015Lees meer >

Maggie belt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
je stem, buiten bereik, net als de smaak van je lippen, overstemd door het lied van de man die niet meer op jouw boerderij wil werken ze kusten ooit de grond waar ik op liep je ogen, toen gevuld met vurig verlangen daarna kwaad ontstoken van jaloezie nu vol van de liefde die wij toen bedreven eenzame uren worden zo draaglijk. je…

Maggie belt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
je stem, buiten bereik, net als de smaak van je lippen, overstemd door het lied van de man die niet meer op jouw boerderij wil werken ze kusten ooit de grond waar ik op liep je ogen, toen gevuld met vurig verlangen daarna kwaad ontstoken van jaloezie nu vol van de liefde die wij toen bedreven eenzame uren worden zo draaglijk. je hebt me…
Rob Hageman15 oktober 2015Lees meer >

Er vlamde schoonheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
ik zag hoe je silhouet werd opgelicht uit ingebedde schaduwen scherpe lijnen contrasteerden het door mij gelezen profiel waarvoor ik hartstochtelijk viel er vlamde schoonheid door delicate paint brush zonder de geijkte sjablonen kleuren vibreerden een diepe warme sensualiteit in drempelloze bereikbaarheid we speelden met zon kusten…
wil melker11 november 2015Lees meer >

Ruimte en rust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik smacht naar kalmte in mijn gewoel, ik verlang de kust. Die mooie plek waar zand en zee zich scheiden, daar waar uitzicht is, waar ik mijn sores van me af laat glijden, daar waar ruimte is. Het lijkt wel alsof ruimte mijn drukte sust, ruimte keert drukte in vrede en rust.…

Je ademt goud

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
je vliegt en fladdert dartelt dansend rond rust kleurrijk in de vroege morgenstond die rozerood jouw koude vleugels streept zijn warmte geeft tot zacht ontplooien je ademt goud schrijft lente in het hemels blauw met jouw pigmenten in speels aanwezig zijn benader jij de rust die als je neergestreken bent lieflijk het volmaakte kust…

Allercharmants

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
je danste allercharmants handen en lichaam in warme verleiding de muziek nam ons mee in een wervelend ritme als paar en toch een je ogen lachten in het dirigeren van ons bewegen ik gaf me totaal voorbij sterren en maan op de ijlste tonen kwam ik voorzichtig weer bij je zei al ja voordat jij me vroeg om te trouwen we kusten…
wil melker26 augustus 2017Lees meer >

Nazomeren

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
dorp in zon en zeebad het strand tot de laatste dag genoten onverstoorbaar bloot en bruin op slippers door reeds afgevallen blad ons dorp is nog even badgast morgenvroeg is weer fris september en ben ik aangenaam verrast dan verwelkom ik de mooie herfst met haar kleuren en haar rust dan kan ik pas echt genieten van onze mooie kust…
Erna Kagenaar14 september 2020Lees meer >

WAKKER OF NIET

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
smoel laat mij me maar verslapen en zeggen dat de trein niet reed dat gebeurt met regelmaat niemand heeft het in de gaten want ik moet via Meppel reizen dus wekker je hoeft je doel niet nog eens te bewijzen sta wel op over een uur of twee en droom dat zij (die er niet is) en waarvan ik steeds meer besef hoe erg ik haar mis mij wakker kust…
catrinus13 januari 2024Lees meer >

TEGENGESTELDE EMOTIES

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
toen de held haar eindelijk in z’n armen nam en kuste kon ze haar tranen niet bedwingen en pinkte menig traantje weg net op dat moment zag hij op z’n tablet z’n club een beslissend doelpunt maken en juichte: ‘Wat een fraaie goal zeg.’…

Even

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 224
ik groei als het licht mij kust en slaap als de koude mij in slaap wiegt ik bloei wanneer de zon mij liefkoost en soms na stormen en overdaad aan water of droogte is het de nacht die mij sust tot slapends toe, als de maan dat wil zo draag ook jij de morgenstond de dag, maar ook de avond in je ziel de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…

Verleden zaait onrust

hartenkreet
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.005
Verleden zaait onrust in mijn gesloten hart niets wat het nu sust echt alles is verward Verleden zaait onrust niet weten wat te doen nu liefde mijn hart kust met een eerlijke zoen Verleden zaait onrust ziet alleen maar de pijn iets wat me verontrust alsof het niet mooi kan zijn Verleden zaait onrust liefde pak mijn hand maak me van…
Johanna Boer21 februari 2005Lees meer >

met eb de vloed kwam sussen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.489
we koesterden een handvol duinen in een wandeling van lijf tot lijf ik zag de zee als branding in je ogen je golfde en sloeg over mij we zijn naar strand gegaan en doken in de liefde het zand plakte ons aan we vrijden tot de maan met eb de vloed kwam sussen kusten tot zijn ondergaan we zijn naar huis gelopen bepareld met wat dauw…

vervaagt de middag in siësta

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 987
de zon verdampt de mensen op het plein en blakert het gesteente ze rusten peinzend aan de schaduwkant gelooid op het gebeente de huizen hoog de straten donker smal warmte ademt traag verval de luiken zijn gesloten binnenplaats met groene rust koelte die de warmte kust stilte spreidt de zomer uit vervaagt de middag in siësta de…

Dag zomer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Maar duiven vliegen nooit naar grijze kusten ze laten zich in bonte kleuren verven zodat ze op spechten lijken tikken zomertijden weg de tillen staan leeg er druppelt bloed het afgehakte kopje reikt oogloos naar de sterren die zachtjesaan verdwijnen tussen wiekgeklapper en vale maan het wordt herfst een laatste vlinder waaiert versleten…

liefelijke

hartenkreet
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.498
verscheurdheid komt met de liefde wandelt zoet hand in hand naar een plaatsje bij de warme stoof gut, ze kruipen dicht in een ander vinden de zachte schoot van elkaar bakgeur vervult de keuken in de oven rijst het brood jij, mijn lief, slaat jouw armen kust me gulzig, bijt me rood zoent me, zoent me heel lichtblauw…

Smeren?

netgedicht
4.0 met 64 stemmen aantal keer bekeken 975
De zon kust je huid bronzig bruin je vraagt en mijn handen smeren een beschermende factor nek schouders armen vingers en stilletjes langs jouw gevoelige kant licht nonchalant raak ik je borst zacht geluid klinkt tergend langzaam draai je glimmend onweerstaanbaar mooi je vraagt maar mijn mond zoekt jouw lippen.…

Gebroken

netgedicht
4.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.373
jouw stem kon mij strelen in jouw ogen zag ik zuiver wie ik was wat nu van die spiegel rest is glas in scherven op de grond als ik die laat liggen draait mijn wereld nooit meer rond dus rapen maar en lijmen tot een kleurig mozaïek waarin de stukjes weder schijnen barstens vol geluk verdriet al hetgeen ons samenbond ik kus ze als kuste…

Tussen avondrood en morgengroen

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 788
de nacht wacht niet kust slechts de randen van het avondrood om blozend aan te vangen langs die randen loop ik de dag nog wat te rekken tot onverbiddelijk het licht tot schemering zal doven kleuren verzoenen zich met elkaar, rode klaprozen verkleden zich in het zwart en nestelen zich in het grijsblauwe decor ik zie de vergrijzing…

Haar warme zinnen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 805
schrijf letters in de lucht woorden kleuren jouw gezicht weer hemels roze jij bent mijn morgenstond de zon kust jou en mij haar warme zinnen op de mond samen lichten we de uren uit ieder in verplicht of eigen bezigheid tot het hoofdstuk sluit alleen het avondrood zal in alle rust de verhalen kunnen vertalen die vandaag…
wil melker7 februari 2008Lees meer >

Zeemansgroet

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.618
Ik vertrek zonder een kus geen hand slechts tot ziens als afscheidsgroet Maar rust dan even later mijn oog op Neer’lands kust ben ik me van de kolkende zee in mijn ziel bewust golft de branding woest haar slagen ritmisch door het hart waarin de pijn verstart als ik … mijn landje zie vervagen en toch … wend ik de steven vertrek…