2296 resultaten.
Spelvreugde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
606 Ze sneden de spanning
in hele dunne plakjes
om te serveren bij de thee
het was een harmonieus spel
tot de grootste gemene deler
een doorbraak forceerde
waarop hij probeerde
op zijn zwarte paard
de dame te veroveren
die hij zag als koningin
torende hoog boven haar
maar adem schoot tekort
toen hij voor haar viel
zij hem tenslotte kuste…
zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
725 De strelende zee
kust zijn huid
terwijl zanderig water
golft in het strand
Het waterend kind
waait zijn emmertje
terwijl golvend gras
wuift in de wolken
Zijn spelende schaduw
likt de branding
terwijl stralende schelpen
glimmen in de zon
Een bollende parasol
koelt zijn wangen
terwijl zeeën van tijd
stranden in de avond…
Watertaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 als watervrouw of als golfslaggodin
schuim ik de kust af
met schelpen als letters
met roeiriemen trage eenvoud
en al het water van de zee
boetseer ik willende watertaal
die danst als de golven
op boten van luiheid
die soms gevangen wordt
als drijvende kurk in een vissersnet
misschien zijn mijn woorden
te licht voor zware geesten
ik…
de wind zucht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
593 de wind zucht
het blad beweegt
het hout kreunt
een doffe klap
de aarde schudt
het blad draait
vangt de wind
waait zacht omhoog
kust de tak
de dauw valt
voedt de grond
een zaad ontkiemt
een boom groeit
het frisse blad
ontmoet de wind
de wind zucht
danst haar finale:
een wervelwind…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 In een groene oase
door sereenheid en rust omgeven
waar het zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om…
Zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.008 zittend op het duin
met mijn adem om me heen
staar ik naar een oranje bol
en ik ben hier, zonder jou en zo alleen
gekleurd in een zachtroze waas
kust de zon de zee weer lichtblauw
terwijl ik ontdek hoe het kan zijn
hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein
ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar
vrijheid, verwarmd door…
Mooie Ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 Nu kust, ontwaakt uit duister,
vroege ochtend de tere zon
die moeder aarde
in nevelige sluier spon.
Zachte bries strijkt door haar kapsel
masseert golven door zilverglans
van zachte zijden draden
die deinen als vreugdedans.…
Haar spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
866 Die dag gaf water mij haar spiegel
Haar stroom zette zich zeer intens in
mij voort
Ongecontroleerd kwamen wij bijeen
Vrijpostig als wij waren, zonder
kleding samen, in kamer met de
dikste muur
Zij richtte zich op en bewoog zich
naar pilaar
Hij kruiste haar heuvel, kuste
het landschap op haar
buik onder bergen
Haar hals bracht mijn…
Goud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.886 wilg door 't zonlicht goud
en alles in het kreupelhout
is goud beschenen,
dit is de plek,
de koepel
hierin ben 'k vaak verdwenen
met dichte ogen zit ik dan
geniet nog na
van alle kleuren
en van alles wat er zomaar kan gebeuren
tot er niets is
meer, geen lust, geen must,
wel bewust dat iets me sust:
de leegte, stilte, rust,
het Zijn me kust…
Als de dag de nacht ontmoet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
663 fluiten
en bloemen zich gaan sluiten
omarm ik de stilte die altijd voedt
wat naar een dialoog leidt met mezelf
om mooie gedachten,
beelden en herinneringen te koesteren
maar ook overbodige gedachten
los te laten uit m'n breingewelf
zo kom ik vanzelf tot rust
in de stilte van de nacht
die me meeneemt
tot een nieuwe dag
mij weer wakker kust…
Maggie belt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je…
Maggie belt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je
hebt me…
Er vlamde schoonheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 ik zag hoe je
silhouet werd opgelicht
uit ingebedde schaduwen
scherpe lijnen contrasteerden
het door mij gelezen profiel
waarvoor ik hartstochtelijk viel
er vlamde schoonheid
door delicate paint brush
zonder de geijkte sjablonen
kleuren vibreerden een
diepe warme sensualiteit
in drempelloze bereikbaarheid
we speelden met zon kusten…
Ruimte en rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
595 Ik smacht naar kalmte in mijn gewoel,
ik verlang de kust.
Die mooie plek waar zand
en zee zich scheiden,
daar waar uitzicht is,
waar ik mijn sores van
me af laat glijden,
daar waar ruimte is.
Het lijkt wel alsof ruimte
mijn drukte sust,
ruimte keert drukte
in vrede en rust.…
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
Allercharmants
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 je danste
allercharmants
handen en lichaam
in warme verleiding
de muziek
nam ons mee in
een wervelend ritme
als paar en toch een
je ogen lachten
in het dirigeren
van ons bewegen
ik gaf me totaal
voorbij sterren
en maan op de
ijlste tonen kwam ik
voorzichtig weer bij je
zei al ja voordat jij
me vroeg om te trouwen
we kusten…
Nazomeren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 dorp in zon en zeebad
het strand tot de laatste dag genoten
onverstoorbaar bloot en bruin
op slippers door reeds afgevallen blad
ons dorp is nog even badgast
morgenvroeg is weer fris september
en ben ik aangenaam verrast
dan verwelkom ik de mooie herfst
met haar kleuren en haar rust
dan kan ik pas echt genieten
van onze mooie kust…
WAKKER OF NIET
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
504 smoel
laat mij me maar verslapen
en zeggen dat de trein niet reed
dat gebeurt met regelmaat
niemand heeft het in de gaten
want ik moet via Meppel reizen
dus wekker je hoeft je doel
niet nog eens te bewijzen
sta wel op over een uur of twee
en droom dat zij (die er niet is)
en waarvan ik steeds meer besef
hoe erg ik haar mis
mij wakker kust…
TEGENGESTELDE EMOTIES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
541 toen de held
haar eindelijk in
z’n armen nam en kuste
kon ze haar tranen niet
bedwingen en pinkte
menig traantje weg
net op dat moment
zag hij op z’n tablet
z’n club een beslissend
doelpunt maken
en juichte:
‘Wat een fraaie goal zeg.’…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
Verleden zaait onrust
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.005 Verleden zaait onrust
in mijn gesloten hart
niets wat het nu sust
echt alles is verward
Verleden zaait onrust
niet weten wat te doen
nu liefde mijn hart kust
met een eerlijke zoen
Verleden zaait onrust
ziet alleen maar de pijn
iets wat me verontrust
alsof het niet mooi kan zijn
Verleden zaait onrust
liefde pak mijn hand
maak me van…
met eb de vloed kwam sussen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.489 we koesterden een
handvol duinen in een
wandeling van lijf tot lijf
ik zag de zee als
branding in je ogen
je golfde en sloeg over mij
we zijn naar strand
gegaan en doken in de liefde
het zand plakte ons aan
we vrijden tot de maan
met eb de vloed kwam sussen
kusten tot zijn ondergaan
we zijn naar huis gelopen
bepareld met wat dauw…
vervaagt de middag in siësta
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
987 de zon verdampt
de mensen op het plein
en blakert het gesteente
ze rusten peinzend
aan de schaduwkant
gelooid op het gebeente
de huizen hoog
de straten donker smal
warmte ademt traag verval
de luiken zijn gesloten
binnenplaats met groene rust
koelte die de warmte kust
stilte spreidt de zomer uit
vervaagt de middag in siësta
de…
Dag zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.074 Maar duiven vliegen nooit
naar grijze kusten ze laten zich
in bonte kleuren verven zodat
ze op spechten lijken tikken
zomertijden weg
de tillen staan leeg er druppelt
bloed het afgehakte kopje reikt
oogloos naar de sterren die
zachtjesaan verdwijnen tussen
wiekgeklapper en vale maan
het wordt herfst een laatste vlinder
waaiert versleten…
liefelijke
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.498 verscheurdheid komt met de liefde
wandelt zoet hand in hand naar
een plaatsje bij de warme stoof
gut, ze kruipen dicht in een ander
vinden de zachte schoot van elkaar
bakgeur vervult de keuken
in de oven rijst het brood
jij, mijn lief, slaat jouw armen
kust me gulzig, bijt me rood
zoent me, zoent me heel lichtblauw…
Smeren?
netgedicht
4.0 met 64 stemmen
975 De zon kust je huid
bronzig bruin
je vraagt
en
mijn handen smeren
een beschermende factor
nek schouders armen vingers
en
stilletjes
langs jouw gevoelige kant
licht nonchalant raak ik je borst
zacht geluid klinkt
tergend langzaam draai je
glimmend onweerstaanbaar mooi
je vraagt
maar
mijn mond zoekt jouw lippen.…
Gebroken
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.373 jouw stem kon mij strelen
in jouw ogen zag ik
zuiver wie ik was
wat nu van die spiegel rest is glas
in scherven op de grond
als ik die laat liggen
draait mijn wereld nooit meer rond
dus rapen maar en lijmen
tot een kleurig mozaïek
waarin de stukjes weder schijnen
barstens vol geluk
verdriet
al hetgeen ons samenbond
ik kus ze als kuste…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
Haar warme zinnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
805 schrijf letters
in de lucht
woorden kleuren
jouw gezicht
weer hemels roze
jij bent
mijn morgenstond
de zon kust jou
en mij haar warme
zinnen op de mond
samen lichten
we de uren uit
ieder in verplicht
of eigen bezigheid
tot het hoofdstuk sluit
alleen het
avondrood zal in
alle rust de verhalen
kunnen vertalen
die vandaag…
Zeemansgroet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.618 Ik vertrek
zonder een kus
geen hand
slechts tot ziens
als afscheidsgroet
Maar rust dan even later
mijn oog op Neer’lands kust
ben ik me van de kolkende zee
in mijn ziel bewust
golft de branding
woest haar slagen
ritmisch door het hart
waarin de pijn verstart
als ik …
mijn landje zie vervagen
en toch …
wend ik de steven
vertrek…