10236 resultaten.
Wij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 WIJ komen met metaforen, ja wij komen eraan
met onbesnaarde gitaren bespannen met levend cellofaan
wij bonte rovers, die muziek toveren uit alle holen
in de mooiste registers van oude onvermolmde altviolen
we zijn die gezichten die lachen in je marmeren tegels
die patronen van je fantasie tussen de regels
we zijn de wolken die nieuwsgierig kijken…
water zich met lucht vergist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.297 ik zie patronen in de regen
sluiers weven nattigheid
die neerslaan op tapijt
dat buiten heet en in zijn
kleur van de seizoenen weet
druppels rijgen zich tot
stromen en ontmoeten zo elkaar
al spetterend vertellen ze spontaan
van waar ze ooit gescheiden zijn
van warme zon en oceaan
ze rollen dollend in een meer
rust keert weer in onderduiken…
Wil Melker zijn mozaïk
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
6.271 Ik zie in zijn vuisten
het penseel dat het leven
laat leven, onbedorven patronen
die zonder wetenschap zichzelf
telkens klonen en waar kleur vele
afgronden verandert in spreuken
Hoedanig zoals zijn lot zal zijn
dicht hij beurtelings langs paden
die bezaait met scherven doch
ook met lillapaarse bermen zijn die rijmen
op de vele altaren waarvoor…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 Een droom die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten…
Bij ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Langzaam loopt zij door de lange gang
op zoek naar een stukje verleden
oogcontact wordt schuchter vermeden
de kleur van de muur is meer van belang
dronken wielen draaien hun eigen wals
maar zij sloft volgens haar vaste patroon
wanneer ze hém begroet als verloren zoon
klinkt er plotseling een lach, ongekend vals
abrupt begint zij te zingen…
Heksenkring
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
631 Ze kunnen niet blijven staan
want de volle maan staat aan
vurig dansend in het rond
voeten zwevend van de grond
Onder het genot van zwavelreuk
volgt spreuk na spreuk na spreuk
mollen, egels, padden dansen mee
Daar danst ook een zwarte fee
met haar stokje sterren strooiend
zaait zij fraaie ronde patronen
Ieder raakt orgastisch dronken…
Geladen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
528 soms was er
die stilte in
een onverklaarbaar
niets zeggen
terwijl de woorden
in de lucht hingen
vol betekenis
voor wie het wist
geladen met wat
lichte dreiging
van ongenoegen
door elkaar niet
goed te verstaan in
een ongeordend
patroon van uiterst
vreemde voorvallen
juist in de tal van
fijngevoeligheden
konden wij bij elkaar…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan
pure vitaliteit
nog nooit heeft
regen zoveel
herstelwerk
gekregen door
harde wind en kou
gelukkig kon de
kwaliteit van jouw
huidig fluweel
tegen een pittig
lief stootje
en herinnerde zich
weer snel de warme
patronen…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan
pure vitaliteit
nog nooit heeft
regen zoveel
herstelwerk
gekregen door
harde wind en kou
gelukkig kon de
kwaliteit van jouw
huidig fluweel
tegen een pittig
lief stootje
en herinnerde zich
weer snel de warme
patronen…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Je natte haren
plakken aan je koude lijf
je voelt het niet
Je spoelt aan
waar de stroming je richting bepaalt
je overleeft
je weet hoe dat moet
dat wat zich als patroon herhaalt
voelt als muiterij
Het blijft gaan en komen
diezelfde golf van gemoed
als een kind die een som maar niet snapt
een onzichtbare leermeester
in de…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 hij stak de
regels
over alsof het
smalle sloten
waren
tussen weilanden
in november
niet rebels
eerder moe van
het wachten
aan de juiste
kant
hij liep door
rode lichten
met de stilte
van niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen…
lux et motus - licht en beweging
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 een oude man
heeft licht
nodig meer
licht en kleur
hij hoeft niet
grijs te zijn
de oude man
denkt aan vandaag
hij hoeft niet
te worden die
hij al is
een oude man
alleen zijn
stramme lijf weet
vaak niet hoe het
verder moet…
Pak weg
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
1.178 De wedstrijdzwemmers zwemmen watervlug:
Zodra ze na de start vanaf hun blokken
In hun speciale badpak zijn vertrokken
Zijn zij al bijna in recordtijd terug.
Dat deugt niet, maar ik weet het goed gemaakt:
Wie wedstrijdzwemmen wil, doet dat maar naakt.…
Als
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ook mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer…
Als de ziel zingt
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
622 Als de ziel zingt
De melodie van stilte
ken ik inmiddels uit het hoofd
omdat het ligt opgeslagen
in de krochten van mijn ziel
leegte en volheid
komen daar ze tezamen
het maakt me vrij
daar ontwaarde ik
dat eenzame leegte
ook volheid van het leven kent
de ziel vertaalt die melodie
eens immers
is mij die rozentuin beloofd
een witte…
vol verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 waar de jas van het oude jaar
ons van de schouders glijdt
stookt het vuur van verlangen
met vurigheid van hartstocht
elke mens rond om ons heen
waar de les van het oude jaar
ons klein tot nederig maakt
omhelst ver weg en dichtbij
nieuwe hoop de verwachting
in miljoenen verlichte huisjes
waar in kou van het oude jaar
toekomst ons belofte…
RUILBEURS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 Op het drukke marktplein klinkt nog altijd
het gerinkel en geritsel van geld
naast de kleine flits, die bliksemsnel vermeldt:
"Het vereiste bedrag ben je al kwijt."
Een vraag, wezenlijk allang uit de tijd,
luidt soms bij wie zeer op zijn beurs is gesteld:
"Niet te hoog? Mag de prijs iets lager versteld?"
Ergens vindt men een kraam tot ruilen…
Draadjesvlees
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.221 Ik kwam het kleine huisje binnen
waar het naar mottenballen rook
een geur van veel te oude koffie
zo sterk en bijna aan de kook
Op het dressoir een oude pendule
die jaren niet meer had geslagen
wie er op die foto ernaast stond
dat durfde ik niet te vragen
Een oude krant voor de geraniums
als bescherming tegen de felle zon
wat oude tijdschriften…
Vieze oude hond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 tevreden met zijn lot
tevreden met zijn faam
als vieze oude hond
Vluchtig is het leven
maar de kennis van de mensen
voedt de aarde, nieuwe wortels
groeien nieuwe kamers aan
het huis van de oude hond
de vieze oude hond
vieze oude hond
oude hond…
De eenzame oude man
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
633 Daar zit ie dan, die oude man,
negentig mocht ie worden dan,
die eenzame, oude man.
Het enige wat ie nog wensen kan
is zijn achterkleinzoon zien
das niet zo moeilijk dan?…
London
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.630 Bolhoedjes en paraplu's
het is allemaal rood om me heen
oude gebouwen
en een oude liefde
het blijft maar regenen…
Het oude boek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Een oud boek staat als een huis,
waarin een oude lezer wonen kan.
Waarin een overleden schrijver leeft.…
Prediker
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
797 Een oude wijsheid
van een oude koning
(die alles had gezien, zei hij):
Er is een tijd van
liefhebben, haten
opbouwen & afbreken
enz.…
Wereldgeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Geld was ooit bedoeld als middel.
Om te delen, maar werd een doel.
Een middel om te wisselen.
Een middel om te bezitten.
Een middel om te hebben.
Een middel om de macht.
Munten moeten lekker kunnen rollen.
Kapitaal moet groeien als kinderen.
Met knikkers moet je kunnen spelen.
Wie hebben wil heeft nooit genoeg.
Geld kan ongelukkige mensen…
lente in krenttijd
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.696 onder geknoopte doekjes
mariakaak zoete koekjes
het is nu treurig met de krent
mensen komen met de auto
ze gaan dan op de foto
op hun krent uitgeprent
-------------------------------------------------------------
Als u op krentcursus wil, kijk op www.westlandsedruif.nl
Voor algemene informatie: www.westlandsmuseum.nl
Beide tonen mooie oude…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Duizend keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste…
ONTMOETING
gedicht
3.2 met 42 stemmen
16.335 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
Schepsel van zon...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.159 Schepsel van zon en maan.
Herboren uit de herrie.
Het licht, de witte vlam.
Niemand zag me gaan,
ook niet dat ik kwam.
Met nieuwe kleuren,
nieuwe geuren.
Nieuwe klanken
God, ik kan wel janken.
De afgrond glimlacht lief.
En strekt haar armen
naar me uit.
ik wil springen.
Spring je mee?
Daarboven is de hemel,
daarboven,…
Mijn moeder
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.601 En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar wang,
Haar ogen al ziel en haar woorden al zang!
Gij hoordet, gij zaagt haar, en vroeg, mijn vriend:
Ach, jongen waar hebt ge zo'n moeder verdiend!…
SONNET 152
gedicht
2.4 met 85 stemmen
34.860 Nu dragen onbekenden onze namen
op oude foto’s achter in een kast.
Vanuit de spiegels zien zij alle dagen
in het voorbijgaan, met verschrikte ogen,
hoe vaak wij nog maar net kunnen verdragen
dat wij ons met onszelf hebben bedrogen.
Wat zijn we mooi. Tenminste, voor een kwart.…