Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

waterpad

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
ze staan er nog, de rijen oude wilgen stekelig en koud oneindigheid in stam en schors zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht naar buiten gericht zo boud, maar in hun hart groeit traag de zonnewende even nog dan voelt mijn voet het naken van de weelde, uitgestrekt tot overal een lentegroet, een levenswens het water geeft…
switi lobi5 februari 2014Lees meer >

vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
er is een waarheid van de getallen en een van de menselijke maat ze bestaan al die onzichtbare jaren maanden uren van de waarheid onze huid die geen licht verdraagt is van overal en van alle tijden de zon brandt traag in dit polderland geharnast schuilen we achter donkere wolken brenger van het leven de menselijke maat zegt…
J.Bakx5 februari 2016Lees meer >

De diepere lagen

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 707
in een voorzichtig tasten naar vlakken die raakten spraken je vingers zich uit wisten direct een gevoelig contact te maken met de diepere lagen van mijn huid traag pulserende stromen werden gewekt om op een hoger niveau te existeren je manueelde de sprankelende melodie van bevrijden met muziek als mentaal begeleider in die…
wil melker20 oktober 2017Lees meer >

sterrenkroos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
traag ontneemt het woekerend sterrenkroos de ademhaling van water dat gelaten verdwijnt roerloos wacht op blootstelling aan licht en lucht was het kind verwonderd toen het in het water raakte en het kroos zich eensgezind sloot de handenwringende tijd voordat iemand kon bevatten wie het kind verborgen hield en toen de…
J.Bakx3 oktober 2020Lees meer >

verbinding

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Tegenwoordig liggen de verbindingstekens weerloos open veel wind tussen de passanten gezichten onder een witte ijslaag dat vriest dat kraakt bewegingsloos de tongen kapot taalkundigen die zwaluw worden en hun winterpak aantrekken Het kwijnt en rot traag aan de nerven van de woorden huizen worden vergeten takken tot blad straten tot…

onbestemd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
in bestendige eenzaamheid woont haar wisselvallige ziel die als een ongedurige zee raast beukt en breekt spektakel maakt als de duisternis haar besluipt om dan weer in schijnbare kalmte te verzinken en zich traag en eindeloos naar alle kanten uit te rekken soms is zij een roerloze vlakte een spiegel van ongekend formaat…

Aleksej Navalny - hoe nu verder

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 531
vandaag is alles in veelvoud dicht de dag ligt uitgeput en leeg in de aanhalingstekens van de tijd de klokken zwijgen het trage stugge lopen door de stilte hoe nu verder er is geen weg terug tussen geboorteschreeuw en sterven bloemen leggen om jou te eren loop door loop verder wij weten wie jij bent bloemen leggen als vergrijp hoe…
J.Bakx22 februari 2024Lees meer >

wolk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
heb mijn wolk gedroomd die tot zee werd bevolen om bij nacht de branding in te tomen schuimkoppen met gezichten spatten als kleiwater tegen mijn laars, het duister is zwaar en de klokt tikt maar niet later het beddengoed is traag van slaap, ‘ k voel de toorts van de maan die zich past in de ventilatie van het raam ik luister en…
elze8 januari 2025Lees meer >

het vertrekloket

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 831
traag en krakend gaat het rolluik open een man met gestolde woorden en klanken schuifelt richting vertrekloket de aarzeling klimt naar zijn keel omhoog ontdaan van het zichtbaar onzichtbaar zijn het uitgewoond zijn ontdaan van de getelde stappen in dit omheinde vlakke land het verlangen naar de kleurrijke geboortegrond een nasale…
J.Bakx17 juni 2025Lees meer >

Ik en de tijd

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
De spieren takelen traag, de knieën kraken herinneringen, het lichaam schrijft verhalen die de geest niet hoeft te horen. Toch glimlach ik nog soms, want de tijd, hoe hard hij ook duwt, laat mij nog altijd voelen dat ik daadwerkelijk heb geleefd!…

We noemen hem Kees XIX; vers 006

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
Alleen het onbesuisde niks luistert indachtig, nauw, als de traag druppelende dauw op de ochtenden waarop wíj wachten, voor bij de poorten als uitgefaseerde rozen. ‘Sta op, sta op!’ Ik hoor het mijzelf uitstoten als een zucht, een straal, licht verwijtend, gebundelde kunde.…

Alles is te dragen

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 225
Wij leefden gedroomde jaren In het landschap van de liefde Wij legden ons neer Tegenover de hemel Onder de oude bomen Tussen de bloemen Een licht vuur liep door onze huid In somber ochtendlicht Weet ik niet Waar mijn liefste is Zijn stem stil en ver In de lucht op trage wieken Een roerloos evenwicht De leegte die onder mijn voeten…
J.Bakx12 augustus 2026Lees meer >

met scherpe punt geëtst

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.504
geopend het licht nog fel een schets met scherpe punt geëtst om tekening te geven met reliëf dat roze scheurt vulbaar openbloeit en in contouren groeit van pijn naar samenzijn creatie roept de schilder als hij zijn model verkleurt en wegzet in een hoek waar op de grond de druppels bloed nog zichtbaar zijn de maagd droogt traag…
wil melker14 november 2003Lees meer >

luchtbel

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.326
Traag verkruimelt het wolkendek Tranen slijpen mijn wangen, Een kale ruïne in de schedel geplant. Vellen vallen van het lichaam. De planeet mag oplossen in bonte bubbels. Grijze dagen, zoet verdriet.…
Wimper3 april 2003Lees meer >

de ochtend brandt tot middagvuur

netgedicht
2.5 met 44 stemmen aantal keer bekeken 40.167
de horizon vervloeit verrimpelt traag een kerktoren in de verte de stilte rust en geeft geluid een kans om zich te laten horen herboren dansen de insecten plaag voor plaag voorbij potten rammelen voor etenstij de warme wind verdwarrelt zomer tot orkaantje en verjaagt pardoes een soezend haantje als de zon de ochtend brandt tot…

In De Lift

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Doodse stilte, amper een zucht Je zou het er benauwd van krijgen Zeker als een flat 14 verdiepingen telt En de lift heel traag omhoog gaat stijgen Soms dan tref je't en zegt iemand mompelend "Goedemorgen" Maar dat is ook alles wat je hoort en dan denk ik bij mezelve: "zijn we allemaal gestoord?…

Zacht sluipt de tijd...

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 896
Zacht sluipt de tijd aan me voorbij, traag en voorzichtig, om me vooral niet te wekken. Maar ik hoor de eikenhouten bevloering kraken. Al weken, maanden, of misschien onbewust nog langer Maar toch hou ik me stil, en sluit me aan bij m’n hart, die teder schreeuwt: Hou je dood! Hou je dood! Hou je dood!…

Opgaan

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Traag leven mijn herinneringen In het diepste van mijn ziel Verlangend naar het heden Kijk ik lachend om mij heen. Naar buiten wil ik gaan In de massa opgaan, tussen de mensen staan Nu sta ik in de menigte Mijn persoon doet er niet meer toe Onzichtbaar lijk ik even nu Onopvallend wat doet het er toe.…

't Is Winter

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Traag trekt de stoet voorbij over de ijsgladde kasseien 't is winter... omrande ogen...rode neuzen handen stijf van kou. 't is winter... klokken luiden zwaar galmen over bevroren grond 't is winter... gordijntjes bewegen even moeder wordt voorbij gereden 't is winter...…

Kerstspel in Egypte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.461
De zon bewoog traag tussen de heuvels twee handen die een oranje ballon probeerden hoog te houden. Dit spel zonder grenzen.…
Jan de Bas24 december 2004Lees meer >

Keramiek

gedicht
4.3 met 98 stemmen aantal keer bekeken 10.384
Het uitgeklede veen blijft achter en vertelt van dingen, voorbijgegaan als trage platte schepen. Vanuit de craquelé coulissen weeft de tijd haar eigen onvergankelijk keramiek.…

het grijze sombert stilte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
ik was weer aan het strand zag de hand van wind in het afslaan van de duinen het zand is hard en koud meeuwen troosten zich met mist die winter verre van ons houdt het grijze sombert stilte de golven rollen kilte schuim wiegt wit en traag de korte dag vandaag maar als ik terugloop zie ik de konijnen struinen in het watertje van zon…
wil melker5 januari 2006Lees meer >

Geloken pauwenogen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
zag de onrust in je slag je wiekte traag op warme winden fladdert om de nieuwe stroming te hervinden die je lift vleugelt zacht geloken pauwenogen op een witte ondergrond de poten zwart al uitgestoken voordat je op de kroon van bloemen landt nectart gulzig lentes eerste vocht vouwt je vleugels als de wind weer aan je sjort en…

Zij, de lente

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 864
Wanneer de lente haar blad ontvouwt een stralende zon plust en mint de laatste wolk traag drijvend wint vlinderlicht een nest wordt gebouwd het toen sprookje nogmaals wordt verteld grondig verscholen tussen bloeiende bermen schone lucht de dagen wil beschermen tegen oeverloos, ademloos geweld dan is er ooit weer hoop op verschiet in het…
metha12 mei 2007Lees meer >

Haar stilte wit

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 869
nog zijn konijnen traag maar in een vlaagje lentezon ontwaakt hun eerste voorjaarssprong zien ze het prille groen van lichtend mos dat in warmte weer ontkiemen mocht na winterslapen struin door duinen naar het strand waar golvend grijs haar stilte wit in een opkomend tij in variaties blauw leg ik de schelpen in jouw hand…
wil melker22 februari 2008Lees meer >

DIE GOEDE OUDE TIJD

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.113
hij startte als een trage diesel met veel lawaai zonder koelen of blazen zoals nu het ging allemaal wat trager toen en ik had geen kopzorgen over wormen en Trojaanse paarden toen kende ik alleen stroompanne als ik wou gaan slapen zette ik dat ding gewoon af aan de veel te grote knop en moest ik geen ganse nacht dokter spelen om dat verdomde…

Pad in het verkeer

netgedicht
5.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 877
er ligt een pad op straat en het lijkt wel of hij grijnst toch is hij plat en eenzaam overreden was veel te traag geweest door diep gepeins hoe hij over kon komen als de meest beminnelijke heer in kwakkelend geslachtsverkeer verstild bleef zijn lijf op de rijbaan plakken waar mooie dames over hoppen zodra die echter voor hem…

het olster veer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 791
neemt zijn tijd onder de hollandse wolken van mauve en jan voerman tussen bebloemde boorden met daarachter trage koeien wegdromend naar de einder fluistert de zilveren ijssel verslingert even het veer met daarop slechts de onthaasten bijna teder zet hij ze af wacht rustig op de verre fietser verlangend naar het onbekende hij weet…

onmetelijk

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.115
laat me zijn van ster tot ster van zon naar maan het strand in onze wereld waar stilte ons omsluit als eeuwige, zachte nevel laat me zijn van golf tot wolk van zicht naar zee de wind in het deinen waar ik mijn ziel leg in samenvloeiende lijnen zo vrij en traag in vol verlangen het ritme vinden laat me strelen jouw duizend oceanen…