3205 resultaten.
Toen ik het licht vond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 ik keek op hem neer
wilde vaak meer zijn
dan mijn schaduw
kon hem nooit ontwijken
waar ik ging of kwam
hij hield mij bij de hand
wij groeiden samen op
van lieverlee
deelden wij wel en wee
pas toen ik het licht vond
verdween hij
langzaam naar de achtergrond
toch zal hij ook groeien
want het donker
doet ons altijd samenvloeien…
Liefde der liefdes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
949 Het was in het ochtendgloren,
waarin donkere nachten verdwenen...
Het is in de zuiverheid der geesten,
dat kwaad vermoeden de onrust verslond.
Het zal zijn in mijn liefdevol vergeven,
waarin de intentie van elk mens
in mijn diepe gedachten
het leven op aarde doet opleven.
Ieder vergeven brengt nieuw
en mooi, schoon leven.…
Die foto...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 De kilte verdween daardoor om mij heen.
Een warme gloed ging door mijn lichaam
van top tot teen.
Die foto bracht bij mij veel te weeg.
En even later was er een stilte die
alles over steeg...…
Jij bent mijn paradijs
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
714 ik heb alles
uitgedaan en weggesmeten
kaal ben ik mezelf gebleven
heb me toen aan jou gegeven
adam zonder slang
jij bent mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs verdwenen is
je handen weer met kleuren spelen
en in je mond de appelsmaak vervliegt
ik laat je voor de laatste keren komen
heftiger dan in je stoutste dromen
ja ik…
Kippenvel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
555 Zijn zoenen zweven door de lucht
en landen teder op mijn mond
met ieder van mijn zucht
nooit eerder ging het mij zo goed
dan van het moment dat hij zijn lieve lach lachte
nooit eerder werd een nacht zo snel dag
mijn zorgen zijn verdwenen
sinds ik hem ken
de zomerwind heeft hen
opgetild en ongemerkt meegenomen.…
Fries landschap
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.447 Bleef alleen over het rillende riet
en in het weiland de jongen in de verte
die de zon blikkerend in zijn brandglas ving
wat daar gebeurde kan alleen per schilderij
Hoe het weiland opsteeg naar de wolken
graspollen zich vastzetten in het hemelgewelf
de jongen naar mica geurend, gehurkt
als slagschaduw in het maaiveld verdween.
---------…
Nooit meer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
825 Liefde, het stoort me niet
Die afwijzingen,
Het deert me niet
Om jou hier te zien ,
doet me pijn
Zulke mooie ogen,
Leeg en verloren voor me
Zo graag zou ik je haar strelen,
Je zachte lippen in een lach toveren
En vertellen hoeveel je voor me was
Maar deze kilte is het enige dat overblijft
Die vreugde die eens was,
Is met je ziel verdwenen…
Spreek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.906 Alles verdween voor mijn ogen
als een brandende grashelling.
Ik moest mijn handen warmen in een leeg hoofd...
Uit nacht en rook stegen maanschijven.
Daar liep je, ik dacht dat ik je hoorde huiveren.
Dat was de kunst.
-----------------------
uit: 'De gang', 1979.…
pas op de plaats
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
458 hier regent het plaatselijk
in het hele land
op de plek die nooit ergens
tegelijkertijd kan zijn
het hier en nu is de plaatselijkheid van
alle tijden, aanwijsbaar
als coördinaten op de kaart, als
de kortste route
probeer te keren, nooit waren we op
hetzelfde punt in de ruimte
hier is waar het moment is verdwenen
terwijl de plek…
De zonnebloem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Gaat het zo ook met ons:
dat na de rijpe, goede jaren
de glans verdwenen is
en ook de vreugd?
Of zijn er andere horizonten
die wenken gaan
en door de jeugd
nog niet gezien zijn?
Dient daarvoor soms de pijn
en 't trager moeten leven?…
Een rijk verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Het vervallen schuurtje ademt
een sfeer van geborgenheid
door de jaren heen
nog vaak rusten de huismussen
overgebleven uit mijn jeugd
op haar scheefgezakte dak
passend bij een ‘rijk’ verleden
lang uit het straatbeeld verdwenen
de rijtuigen en paardenhoeven
hoe vertrouwd ze klonken
ook de mensen in het zweet
met hun ijverige handen…
vertrek
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
132 toen het geluid van de weidevogels verstomde
stroomde ergens anders
de bijenboom bijna over van de nectar
toen de bloeiende weilanden verdwenen
reciteerde iemand een gedicht
in zingende ritmische woorden
toen de adem van het leven jou verliet
bleef alleen de stilte als zes silent letters over
in het witte broze licht…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Vrienden verdwenen, de Geest verdampt,
Goede dagen werden grijs,
Ik haatte God die eens bergen kon verplaatsen,
Nu blijft enkel stilte in mijn reis.
Wie zal mij nu dragen,
Nu het fundament verdwenen is?
Wie weet, ooit berg ik hoop opnieuw
In een vallend woord, een klein gemis.…
Sibelco-Mol Donk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
297 De schemering valt
over de Oude Zandput.
In de rand wit zand.
In front stilleven met steiger.
Vergane hengelaarsglorie.…
Wachten
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.409 Wachten doe ik,
tot ook de schaduw
in de avond is verdwenen
en
het donker mij lachend
in haar greep houdt.
Wachten doe ik,
tot de kilte
de lachende avond verjaagt
en ik
niet anders meer kan
dan niet meer wachten.…
In spite of beauty has he gone for ever
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
858 Hij verdween, want-ie had
al z'n liefde gericht
op het eerste gezicht.…
starende ogen in de spiegel...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
996 door die ogen in de spiegel
staart zij in haar jeugd
op zoek naar toekomstdromen
haar verdriet nog te gaan
waar herinneringen vervagen
in verdwenen helderheid
een keuze ooit gemaakt
haar wil ontneemt te leven
en zij bevrijd van alle tranen
zichzelf verliest in het staren
breekt het geluid
van spelende kinderen
haar hart
een laatste…
Ferment geuren
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
471 ook zij
schreef in
de lucht met het
gemankeerde
schrift de vlucht
van de witte vlinder
met zwarte stip
landde en
fladderde weer
op van de voor hen
bestemde kleuren
in de blauwdruk
van het eb en vloed
der ferment geuren
in golven gedragen
door de wind
verdween zij in
het wit dat blauw
bewolkte alleen
de zwarte stip
was nog…
de dwaalster
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.434 De onschuld is verdwenen
slechts lege schappen zijn overgebleven
na de rooftocht van realiteit
voor mij blijft niets over dan te lopen
over rotsen, zand dat ik ooit
gebruikte om kastelen mee te bouwen
nu is het niets
ik kan niet dromen
slechts dwalen
in lege abstractie
waarin ik niet meer weet waar het script is gebleven
en niet meer weet…
Wachten
netgedicht
3.4 met 275 stemmen
91.729 Wachten doe ik,
tot ook de schaduw
in de avond is verdwenen
en
het donker mij lachend
in haar greep houdt.
Wachten doe ik,
tot de kilte
de lachende avond verjaagt
en ik
niet anders meer kan
dan niet meer wachten.…
Zinloos Geweld..
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
767 Het geweld ligt op straat
de zinloze menigte joelt
en gloeiend hete haat
stroomt uit hun ogen
Een grote ring om de kring
waar bloed rijkelijk vloeit
een mens geschopt tot ding
op haar knieen gebogen
Maar de menigte verdween
en de winnaar geboeid
kijkt vragend om zich heen
wie heeft wie bedrogen..?…
Mijn lief
netgedicht
3.4 met 230 stemmen
40.172 Ik kan je maar niet vinden
Jij die mij zal gaan beminnen
En werkelijk volmaakt zal zijn
Ik wil je nog altijd winnen
Waar ben je toch verdwenen
Vrouw van passie, lief luchtledig
Hoe langer niet, hoe meer te wenen
Met verlangen, recht evenredig
En ik mis je meer dan ooit
Meer dan ik ooit zeggen kan
Jij bent de vrouw van al mijn dromen
Jij…
1 jaar na.
hartenkreet
4.6 met 30 stemmen
1.746 Het puin is verdwenen,
maar de leegte blijft bestaan.
Namen zijn verschenen,
van hen die moesten gaan.
De strijd is nog niet gestreden.
De mensheid is door een hel gegaan.
De wereld heeft veel geleden,
is even stil blijven staan.…
vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.316 Verbindingen verdwenen.
Thuis zijn zonder land
De massa bestaat uit velen.
Nooit zul je weer weten,
wat je vroeger hebt gedaan.
Alles ben je vergeten,
En wat je weet, daar heb je niks meer aan.…
de taveerne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 in de taveerne, waar wij zaten
te verveeld om het glas te heffen
of te luisteren naar elkander
slechts de tronie van de barman
al beneveld in sluimer in licht geronk
verdween de dag
we hadden in bad kunnen gaan
visjes eten in de haven
vrijen en zo
maar niets van al
wij zaten verveeld
met vuile glazen…
ONDERGAANDE ZON
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.679 Achter de horizon verdwenen
zijn de geheimen van de dag
het deed mij opnieuw beseffen
dat ik ook dit wonder weer zag.
Want dit terugkerend gebeuren
het komt elke dag weer
stilzwijgend heb ik gekeken
voor de zoveelste keer.…
avond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
828 Een lange weg vol kronkelpaden en
Bedekt met bladeren waar de maan
In verdween, baande zich
Door deze diepe dalen, waarin zij dwaalde
Totaal alleen.
Zij had geen engel die haar bewaakte
Zij vond slechts bescherming in het licht
dat zwak scheen, en al vroeg
wist zij dat niet veel later de wereld weer zijn zou
zoals voorheen.…
afscheidskus
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.538 wordt een dag
nog steeds herboren
als ik in jouw tranen
de nacht verlies
hoor ik een lied
in verdwenen geluiden
waar de nachtegaal stil
jouw stem niet meer hoort
vraag ik mijzelf
wanneer het ontwaken
de vreugde hervind
naar morgen toe
zoek ik nog steeds
de juiste woorden
die een afscheidskus
vergezellen moet…
Ècht leer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
484 We lopen enkel nog op kunststof schoenen
Op sneakers, met een plastic onderkant
Zoek het maar op, in wolters
of in koenen
Echt leer is haast verdwenen onderhand!…
Bijna
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.577 Eén opening gehad
Die verdwenen was meteen daarna.
Waarin ik keer op keer vergat,
Ik bezat jou op een haar na.…