1302 resultaten.
Denk mijn ziel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
574 De middernachtelijke dromen
over vagevuur en hemel
naast eeuwig branden
in het helse martelvuur
Rust mijn ziel
er zijn geen andere goden
dan de stemmen
in je eigen hoofd
Dat stemmetje dat zegt:
je zou beter moeten weten
je hebt toch een geweten
om gewoon te kiezen
tussen goed en kwaad
zonder schuld, boete,
overgave, beschikking,…
het tolhuis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 ineens verdwenen zijn, met
de kleding van de dag nog om het
geweten gewikkeld het haar verkleefd
in lange slierten grijs
onberoerd liggen emoties te eroderen
in de vergankelijkheid van de geest, niets achter
gelaten alsof het er nooit is geweest
wielen wentelen zich naar andere tijden
naar daar waar het zoeken wordt gevreesd
terzijde…
kompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Als een kompasroos zonder noord pijl
zoekend in de verte naar een onbekende weg
zoals jouw vaders vader voor jou
Een innerlijk geweten dat steeds tegen je zegt
dat jouw verlangen de grenzeloze ruimte zoekt
en jouw liefde door de muur van de angst heen
breekt, dat het ochtendlicht de nacht een halt toeroept
en hij jou als het donker…
met aangepunt venijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 ik wil stormen
om de wind te kluisteren
die dwarrelt
vlaagt en fluistert
in en om me heen
wil snijden
als een mes een zwaard
gewet op scherp gekarteld
in tweezijdig zijn
met aangepunt venijn
wil branden
om de zon te verzengen
met hete passie van kracht
tomeloze hitte
van vurige macht
wil huilen
met golven verdriet
zeeën van…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 ik heb woestijnen doorgeploegd
in hete vlaktes naar je spoor gekeken
door zon en wind gegroefd, niemand
heeft ooit van mijn zweet geweten
ik struinde door het hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's…
je dook als zon door glas
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.791 ik ontmoette je op weg
de richting was vergeten
ik heb al die tijd geweten
wat vroeger is gezegd
ik koos de ruimte
voelde hoe nabij je was
je dook als zon door glas
toen we in ijlte kruisten
eeuwen huisden in je geest
tijd was slechts passant als
zand dat tot woestijnen waaide
je keek me aan en zwaaide
de hemel was voor mij te ver…
Pakistan , en het andere einde van de wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 ze elkaar
niet meer terug zouden zien
Het is de hoop die als een bloem
in een graftombe bloeit
in het trieste uitzicht
koud en eenzaam
in de dagen van ontbering
Een sprankje hoop, de schreeuw
om hulp voor hun nood
dat het verdriet
enigszins kon verzachtten
Terwijl de mensen
aan het andere einde van de wereld
het geweten…
door stilte in je ogen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.503 je kleine witte hand
gespreid de vingers
die meer vragen
dan je dragen kunt
je houding is verkrampt
door stilte in je ogen
je telde toch niet mee
jouw waarheid was gelogen
ze grepen wel je lijf
verzwegen nooit hun eisen
belaadden je met schuld
en lieten je geweten krijsen
ze haalden angsten op
die je betaalde met je zwijgen
de pijnen…
Onder De Pomp
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
617 o wat was ik klein
het leven was ruig en rauw
en je leerde al snel dat
het niet altijd leuk was
om kind te zijn
heel anders dan nou
ik had het in m’n broek gedaan
en grote broer spoelde me buiten af
onder de koude buitenpomp kraan
en daarna trok hij mij weer
een schone onderbroek aan
o wat heb ik dat geweten
nooit heb ik het weer in…
Voetafdruk
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
615 onverzettelijke vernietigingsdrang
in het dagelijkse van onze voetafdruk
een onvermogen om de planeet te redden
en we doen er bijna allemaal aan mee
meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen
er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad
en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk
waar we genieten van de heldere regen op ons geweten…
ONTMASKERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
920 Kleine beeldjes
van heer Bommel en Tom Poes
vinden steeds meer tehuis
in verzameloorden
spijtig genoeg
kunnen sommige liefhebbers
van deze helden
het eigen geweten doven
gaan op het dievenpad
de verlangde kunstwerkjes
zijn al spoedig buit
daad en belevenis
van beide vrienden
komen weleens door duister doen
in boeken die winkels ingaan…
TACHTIG JAAR VRIJ
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
463 Voor vrijheid in ons koude Kikkerland
Gedenk die stierven op invasiestrand
Of in het zoute water overleden
Of bleven leven, oorlogsinvalide
We zijn verplicht aan zeventig miljoen
-Hun angst en moed mogen we niet vergeten-
Te melden wat decennia terug geschiedde
Het Davidschild; gebrandmerkt geel blazoen
Zeg nooit dat we het niet hebben geweten…
De rechtspersoon?
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.071 Zij hadden anders moeten zijn - en met
ethiek,
en dat had geweten
het beproefd wezen.…
wachten op jou
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.364 even geen geweten, even geen angst
geen hoop voor morgen
geen vrees van gisteren
want dit is vandaag
en alleen mijn ster zal glinsteren
de waarheid komt plots
terwijl hij er altijd al was
de leugen regeert maar nu
komt de waarheid van pas
ik heb altijd van je gehouden
het speelde in mijn hoofd
maar ook een stille liefde
moet gevoed…
Verdreven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.195 Van binnen is haat
Stiltes lijken donker
Terwijl de zon hoog boven de hemel staat
De wind vind zijn weg door de takken
Hoog hoort hij zacht gekraak
Het lijkt hem niet te deren,
als hij langs het beekje gaat
Vogels zingen hun lievelingslied,
maar voor hem klinkt het raar
Zijn gevoel lijkt verdwenen in zijn ochtendvaart
Volgens zijn geweten…
trek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.279 vetreserves zullen drastisch slinken
ik stort mij in de strijd en ... zegevier
ik rook niet meer en stop meteen met drinken
(behalve af en toe een glaasje bier)
ik eet gezonde granen, ziltig wier
de loftrompet zal ooit weer kunnen klinken’
al snakte je soms naar een sigaret
de lange straf werd dapper uitgezeten
je hield een onberispelijk geweten…
Bij het sterfbed van mijn overgrootvader
gedicht
3.6 met 29 stemmen
18.048 Mijn janken wordt voor heus verdriet versleten
en even later is het ook wel echt,
als ik de oude zie, al afgelegd,
weet ik wat ik liever niet had geweten.
Dat hij mijlenver van zee moest doodgaan
onder bomen, komt mij nog als het ergste voor;
zo kan ik hem niet laten gaan.…
Innerlijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
701 We kijken allen van binnenuit naar buiten
Zetten ons oordeel af
Door met kracht de deur te sluiten
Kijken door andermans ogen volgt niet door een straf
Vind rust voor je woede gaat uiten
Door geweten versterkt vergeven, is niet laf
Wens niet te ontvangen wat je de ander gaf
Er komt een dag dat we op ons zelf stuiten
Geen actie is ook een…
Stenen bladzijden
netgedicht
2.7 met 30 stemmen
3.888 Ze voelt de kou van de dood, klemt zich
vast aan man en zoon, die weerzien beloven
in nog dezelfde knipoog van de tijd
De man hertrouwt, wordt twintig jaar later
naast zijn tweede vrouw begraven
dicht bij de tombe waarin z'n vrouw wacht
Geweten gekweld door vaders 'verraad'
verdraagt de zoon 't leven niet; sterft en
op vaders plek in moeders…
Hulde aan de player
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.258 En ten slotte een staande ovatie,
voor het geweten, dat je echt niet bezit.
Het is inderdaad een hele prestatie,
dat een mens kan leven met dit.…
Pesten! Stop daarmee!
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
1.397 uitgelachen
steeds opnieuw
vergeten heb ik het tellen
van talloze blauwe plekken
ik kreeg steeds weer alle schuld
al deed ik niets verkeerd
mijn zwarte kleding
deelt in mijn droefenis
zo hoop ik onzichtbaar
te zijn in mijn eigen hoekje
kan je mij niet laten
gewoon in alle rust
ik vraag geen vriendschap
alleen respect
zodat ook jouw geweten…
Vuurberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 Verscheurd breng je verkrachte wanhoop
ademloos wordt een laatste toeslag
uitgestoten als schaamrood knaagt aan een
schitterende fontein met verstoft geweten
wanneer avonden rood kleuren
stijgt de mens voor een laatste
maal boven zichzelf uit en zoekt
op vleugels van aflandige wind
naar verloren gewaande duiten
jij schatert, spuugt…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Ik heb het niet geweten.
Ik hou vast
aan kleine geluidjes die bekend zijn,
stukjes blad, zoals een herfst die ik niet duiden kan.
Ik hou vast.
Mijn vinger nat en glad
en daarmee al mijn herinneringen
als water langs mijn hand gegleden.…
inspirerend leiderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 met een gewogen geweten
verstaanbare taal sprekend
bied jij helder een houvast
aan de spelers op het veld
waar deuren gesloten lijken
ben jij vertrouwd het schild
dat de spelers spelen laat
door ze vensters te openen
waar tegenkracht nodig is
creëer jij daarvoor ruimte
door motivatie te bronnen
voor verrassend resultaat
de focus…
Ben ik resistent?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
595 Er kleeft smart van het geweten
aan ieders handen, geronnen in
de harten van rechtvaardigheid,
geketend in peilloze plooien van
het boetekleed, om het brood en
spelen aan mijn vrienden te uit
te delen, soms aan één, maar soms
aan velen, het frêle lichaam van de
berooide aarde door latere ideeën
te zijn getroost en nagestreefd, wordt…
Sluiten maar ...
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
561 kind nou zitten, stil en bleek
bevangen door de weeë geur van boeken
ik zou zo’n wijsneus graag naar buiten vloeken
ga naar een hangplek of een discotheek
of maak je oude oma flink van streek
het is nu tijd de leeszaal op te doeken
van letters worden kinderzieltjes ziek
die boekenwurmen blijven almaar vreten
en raken in de knoop met hun geweten…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 Ik had je graag gekend…
Niet alleen je naam gelezen, maar hem genoemd…
Dan had ik geweten welke woorden je oversloeg
voor je sprakeloos en koud tot beeld verging.…
Het Pissende Vrouwtje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Want had ze dat vermoed, dan wel geweten,
had zij er niet zo rustig bij gezeten.…
De oester
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
601 Dat lijkt me voor de stakker uiterst rot
en het is heel niet goed voor mijn geweten.
Want stel je voor dat iemand jou dat flikte.
Een reus wellicht, met trek in mensenbout,
die jou terwijl je leeft zijn muil in douwt.
Je zou toch wensen dat hij in je stikte.…
Ik kan het vergeten, maar niet vergeven
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
897 Is er wel sprake van een geweten?
Door het gewetenloze loop ik nu krom;
Ik kan het vergeten, maar niet vergeven.…