1390 resultaten.
N
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
795 De paardebloem is aangepast
aan onze nieuwe spelling
léve de samenstelling
Taalunie triomfeert
Hoe eerzaam stond hij in het veld,
de stralend gele bloemenkroon
voor elk insect een zachte troon,
zelfs zonder paard stond hij in bloei
er kwam geen einde aan zijn groei,
straten en stegen meegeteld
Men heeft hem nu opgewaardeerd,
geplaatst…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje opgezweept,
muzikaal paard van een
gedegen stal: ja mijn moeder
en mijn vader ook jazeker als
het raam open stond en
de geuren van de klanken
als grashalmen binnen kwamen
zweven zo einde zomer…
Het meisje moet van alles,
om iedereen om kijkers en vooral
om ouders die zo rusten op haar schouders.…
Schimmel
gedicht
3.7 met 43 stemmen
15.833 De grote zaal is leeg en
in de haard dansen de vlammen
Van de bedienden slechts
hun verre fluisterstemmen
Een ogenblik is alles stil
een dood moment in tijd
de neus gedrukt in het
naar stof riekend trijp
van de versleten canapé
Naar buiten kijkend
in de wintergrijze lucht
een sledetocht met paarden
over het landgoed van mijn…
Slagroom
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.998 De lucht is een mysterie
Een wereld heel apart
Met slagroom overgoten
Bewogen en verward
Soms zie ik silhouetten
Een heks, een koe, een paard…
Ze blijven maar heel even
Verbrokkeld en vervaagd
De zon is hun grootste vijand
Hij schijnt met volle kracht
En heeft mijn beste vriendje
Plots om ‘t leven gebracht
Nu treuren ze natuurlijk…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent zo krachtig en tegelijk zo hulpeloos
Sterk als duizenden paarden…
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…
Don Q
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.361 Een oudstrijder met een woekerend geheugen
Een vergane edelman
Het vernuftige is vervlogen
Hij troont op een kreunend paard
De prikkels van nu maken hem dol
Spinsels nestelen zich in een verweerde kop
De ontspoorde droom
Het kolkend sop dat ophitst
Want de kosmos bruist door bloed
De maat is lang niet vol
En dan nog meer speeksel verspillen…
Herfstfietstocht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.702 Van Starkenborghkanaal
sommige heffen even hun vleugels
laten ze dan weer zakken genieten
van de sfeer in het openluchtbad
een nabijgelegen weiland is bevolkt
met een vergelijkbare groep meeuwen
zij ondergaan de geneugten van gier
die royaal is gestrooid mijn neus test
de spreeuwen verderop contrasteren
met de rustig grazende Friese paarden…
ik, de man
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.414 ik verhaal u van de man
schouw zijn diepste wezen,
als dat al kan:
naar binnengaan
ofwel mijn ziel
door eigen ogen lezen
in mijn aard
ben ik ziende blind
niet dat ik dat zo wil
of dat intimeit mij ontgaat
nee, het is de waarneming
van de immer schone vrouw
te paard en het jachtgedrag
waarop ik mij verlaat
het versmalt…
Onweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
810 De weergoden mennen zwarte paarden
door ‘t uitspansel, schrikbarend als de hel
Hun sporen glinsteren fel en in de lucht
kletteren hier en daar de karwatsen
De wind giert en toont als een bondgenoot
zijn kracht.…
Bemiddelingspoging
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
855 Hij was een hartpatiënt
en in het ledikant waarin ze paarden,
bezweek-ie door d'r seksbombardement.
'Z'n dood', dacht Miep toen practisch, 'is m'n brood.'
De erfenis verraste 'r door de waarde.
Bij leven stond de heer al jaren rood.…
Verbindend verbonden
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
2.753 de loterij
Lang gekoesterde droom
De allerliefste aan mijn zij
Jij bent voor mij de liefde
Het allermooiste cadeau
De warmte van mijn hart
En dat blijft voor altijd zo
Jij bent voor mij de man
Niemand kan aan jou tippen
Het geluk dat naar me lacht
Mn hart wist binnen te glippen
Jij bent voor mij vertrouwen
De prins op het witte paard…
vergaap je aan zwaarden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
770 nu is mijn leven te geef
ik open stallen en hallen
van mijn eigen kasteel
kom maar publiek
vergaap je aan zwaarden
koetsen, ridders en paarden
droom in het bed
waar we vrijden en sliepen
voel aan de muren
de aanval van toen
het bloed in de groeven
de sporen van hoeven
kijk naar de brug
de stinkende grachten
denk even terug
hoe…
met oogkassen vol ongelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 een kelder
met het water aan de lippen
wist die te vinden
net voor ik zou stikken
zag de beenderen
in uitval aan de kluisters
rook weer de geur
van dodelijk halfduister
schedels dreven langs
met oogkassen vol ongelijk
de snelweg van de dood
had vrijheid nooit bereikt
ontsnapte via overlopen
naar een binnenplaats
wist het paard…
Weerspiegeling
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.184 Zuiver, als geslepen edelstenen
In een rand van donker goud gevat,
Spiedt de klaproos door de halmen henen,
Glanst de koornbloem helder na het bad;
En het paard, met glimmend stijve benen,
Scheert de klaver, koel en druipend nat.…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 de stilte is hier hoorbaar
door onzichtbare vogels
‘t nieuwe leven sluimert
in de dood van het woud
in de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een…
Kind van Goebbels
gedicht
3.1 met 44 stemmen
17.132 Het meeste, oorlog, had ik je lief
toen ze in sneeuwvelden sneuvelden
ik beminde de bolsjewistische horden
ik vereerde de fascistische beul
vliegtuigen ontploften in wolken
het regende gierend metaal
hortende tanks in modder bevroren
vlammend karkas van industrie
walmende paarden in tuig van ijs
vaal masker met bloed geschminkt
neuriënd…
Achterop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.603 Mijn ridder op het witte paard,
Reed op een oude motor.
Een touw in zijn manchesterbroek,
Een jas met een gescheurde mouw...
Maar... zijn ogen waren blauw.
Ik was nog dodelijk verlegen,
Ik was nog eigenlijk een kind.
Hij maakte maar een grapje,
Over een koe, die naar ons staren zou.
Wat waren zijn ogen blauw.…
Beestenpraat.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
715 Paarden hinniken,
mensen grinniken.
Schapen blaten,
mensen haten.
Koeien loeien,
mensen verfoeien.
Poezen miauwen,
mensen klauwen.
Beren brullen,
mensen zijn
vaak onbenullen.
Wij mensen leren niets van de dieren,
wij mensen moorden al eeuwen,
nog steeds met plezier de stieren.
Mensen vermoorden mensen, ook al eeuwen.…
ONGESCHREVEN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 De prins uit vroeger tijd
gaat op een briesend paard
door gevreesde woestenij
tart loerende gevaren
zijn zwaard en diadeem
blinken van strijdlust
blijmoedig zoekt hij
moeizaam veroverd geluk
en geheel zelf behaalde roem
diens dapper vertrouwen
woont in het dennenzaad
dat zich berustend _ toch vol hoop
aan de grillige wind geeft
als haast…
Zegt men
gedicht
2.7 met 42 stemmen
21.462 En ik moet toegeven: bij elke schimmel,
denk ik nog steeds: 'Ha 't paard van Sinterklaas!'
----------------------------------
uit: 'De eerste zestig', 1978.…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.708 Zuiver, als geslepen edelstenen
In een rand van donker goud gevat,
Spiedt de klaproos door de halmen henen,
Glanst de koornbloem helder na het bad;
En het paard, met glimmend stijve benen,
Scheert de klaver, koel en druipend nat.…
VOORBIJGANG
gedicht
4.0 met 3 stemmen
4.611 Ruiter en paard zijn voorbij.
De hoefslag dreunt in mijn oor.
De hoefslag herinnert mij
Aan al wat ik was en verloor.
Nu welhaast onhoorbaar vergaat
In de stervende dag het geluid.
Wat is van mijn vroegere staat
Mijn eigen, mij blijvende buit?
Bestaat er alleen voor de geest
Een samenhang? Of is dit schijn?…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het naar buiten gericht,
een innerlijk ontsnappen
enkel voor de plotse bliksem gezwicht
soms trekt een schaduw twee paarden…
Tuinfantasie - 2e tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Er grazen paarden noch hooglander koeien
en ganzen speur ik slechts hoog in de lucht.
Ik hoor hier nog niet eens een kalfje loeien,
de scholver zie ik enkel in zijn vlucht.
Toch voel ik me op ’t kleine aantal meters
een koning en een gluurder tegelijk.
Voor mij bestaat er absoluut niets beters,
dan wat ik hier zo dagelijks bekijk.…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.048 Zuiver, als geslepen edelstenen
In een rand van donker goud gevat,
Spiedt de klaproos door de halmen henen,
Glanst de koornbloem helder na het bad;
En het paard, met glimmend stijve benen,
Scheert de klaver, koel en druipend nat.…
Waar tijd de zeilen slijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 kleuren vangen
de windjammers en tall ships van voorheen
waar tijd de zeilen slijt
en windhandel vooruitgang brengt
voor kooplui land en continent
ook vogels broedend op het oude akkerland
oppers met gedroogde tarwe in het
zonne-uur bij de scheefgezakte hooibergschuur
waar ploegen wolken stof doen waaien
achter twee robuuste zeeuwse paarden…
Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.354 't Is het paard van sinterklaasje
geen letter of iets van marsepein
geen pepernoot of suikerbeest
ach: het zal me verder worst zijn.…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Een ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
Bijna tachtig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.021 Och waarachtig
bijna tachtig
nog altijd prachtig
want ik schrijf
door de velden
met mijn helden
wilde paarden
volop in galop
grijze haren
ogen die staren
oude botten
lekker ravotten
met mijn kleinzoon
een fijn persoon
om mee te stoeien
en inkt te knoeien
blijf maar schrijven
dan zal je blijven
kon dat maar waar zijn
maar het…