3533 resultaten.
De Gedoornde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 voor het tonen van een mens
is géen eenduidigheid
geboren met pijn en bloed
in naaktheid van bestaan
in zijn dualiteit draagt hij
liefde en angst in zich
bewust van leven en sterven
struikelt hij zijn pad
pijn van doornen wordt gevoeld
doorleefd als bitterdrank
schoonheid bloeit als witte roos
in het centrum van zijn hart…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
652 Eenzaamheid
In je hele lichaam
Deze leeuw brult elke dag
Eenzaamheid
Is een dolk in het hart
Geen uitweg
Voor je gedachten
Geen zielsverwant
Op je pad
Eenzaamheid
in het
het bestaan
Geeft elke dag
Een traan
Om het gevecht
Met de leeuw
Die brult in het hart
Aan te gaan
Eenzaamheid is pikzwart
Eenzaamheid is hard…
Volg je ster
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
597 Volg die ster,
laat hem je pad verlichten,
en je kunt niet misgaan.
Als een ieder zijn ster zou volgen,
zou er eenheid op deze aarde zijn,
dan zou een ieder vol geluk zijn
en tot volledige bloei
kunnen komen.
Volg daarom je ster,
en wees wie je bent.…
Licht in duisternis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Herfst en winter
sluiten
een verstild verbond
Het late licht
te weren
uit de dag
Het duister
ruim baan
te schenken
Hoge bomen
worden
volslanke silhouetten
versperren
het pad
dat ik ga
Het zijn
van natuur
de ongeschreven wetten
Wie mag
het jonge licht ontsteken
in het nieuwe jaar?…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Je loopt
naar de dood
je rent of schuifelt
naar de dood
Soms komt
de dood
je tegemoet
slist-tussen z'n tanden-:
'Het pad
vergeten
'n bord
of afslag gemist?'
Je hoopt
de dood
te ontlopen
te ontwijken
Je ziet
de dood
in de ogen
onbekend met z'n list.…
Hangende vogels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Wacht op mij
ik neem je mee
op het kronkelige pad
tussen de bomen door
naar het open veld.
Daar waar muziek klinkt
en wordt gedronken
op het leven
zonder zorgen
onder een strakblauwe hemel.…
Het liefdespad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
945 vernauwen zich doorgaans de paden,
herinneringen, ja de gedachten
die het bewustzijn besprenkelen,
nog altijd enthousiasme opwekken
tegelijkertijd broos in werkelijkheid zijn,
verbeelden oneindige luchten
die wij ooit bewonderden, ontdaan van
slaap en met dauw benevelde ogen.…
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
811 Wij hebben elkaar
voorbij gezwegen
transformeerden
na al die jaren
tot wie we zijn
verloren veel
van wie of wat
we in het verleden waren
hadden elk ons universum
balancerend
tussen gelukkige en verdrietige dagen
ons pad liep niet synchroon
misschien dat we elkaar nog wel raken
ergens
in de luwte van een droom.…
de eenzame fietster
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
492 op ochtenden
die in niets verschillen
begeef ik mij statutair
op gebaande wegen
dan kruis ik paden met
mijn dagelijkse passant
driftige tred, versmolten
met steen en been
zij heeft zich de
klinkers aangemeten
haar fiets moet de
weg kunnen vinden
als een blinde holenvis
in het duister
ken ik haar, zij mij?…
ketelsteen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 er stond vandaag geen maat op de ochtend
nauwelijks aangevangen
en bij daglicht onthuld
het moest ervan komen
de juiste steen, uit duizenden
op het aanwezige pad
we hoeven dit niet
ter instemming voor te leggen
dit aanroepen van onbeschreven ketelhuid
alvorens aan ruwe tegenwoordigheid
nog eenmaal te spiegelen…
Herfst
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
533 het ritselt
tussen rotte
bladeren
takjes knappen
op het pad
nog nemen
bomen
hun zonnebad
in de schuin-
staande zon
waar de
eerste nevel
zijn laatste
reis van dit
seizoen begon
om morgens
weer te landen
tussen de
koeien op het
wit bevroren gras
wil melker…
Mijn andere vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
403 Mijn andere vader
leer ik kennen
door op pad te gaan
met jou en overal
waar we zijn weet jij iets
over hem te vertellen
en zo zie ik
naast de herinneringen
mijzelf in andere spiegels
Er valt licht op trekken
die ik ken maar die nu
andere schaduwen lijken
te werpen in deze grot
van mijn gedachten, verlangend
naar de warmte van de…
Stille omgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
188 Op aangeharkte paden…
Thaise momenten (haikus)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
227 ---
Het knalt weer buiten
Een jaar is omgevlogen
De pad kijkt en fronst…
Worteldans
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
331 In de straal bezopen winternacht
wanneer er niemand getuige is
verzint hij zich een vriendelijke god
die mag raden naar het geheim
van dromen in gezamenlijk besef
van stilte die strijdt naar erkenning
op de paden die we zijn gegaan
door diepere nuancering gegroeid
nu het duister om bezinning vraagt
voltooit hij zich de worteldans.…
Eens komt er een dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
393 Eens komt er een dag
Dat het leven naar je lacht
Zoveel op je pad gekomen
Waar zijn die mooie dromen
Alles uit het leven gewist
Laat de teksten maar zwerven na je dood
Je hebt Geleefd als een malle
Ooit was je klein en nu ben je groot
Tijden komen en tijden gaan
Maar geluk blijft bestaan…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
296 Misschien loop ik altijd
twee paden
tegelijk.
De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
vrijlust bij tomatenpluk
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
4.289 het pad dat hij af moest leggen
om hard met z’n tomaten te hollen
om hitsepits te kunnen voelen
de prikkels van haar zwoelte
in ‘t vuige van haar open blommen
zin d’r in hij in lichterlaaie dan
ze zei laten we in holle dolle ruk
strakkies gaan voor heftig plukgeluk
boezeroen d’r af en jij d’r an…
Ardennen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
660 Waterval vol diamanten
verstijfd van kou
een wit pad
kronkel tussen de bomen
naalden van ijs
drie kleine boezoes
lopen over het pad van sneeuw
op het einde draaien ze om
ze zitten op de slee
van klein naar groot
we woezen naar beneden
we schreeuwen, lachen, krijsen
van blijdschap
ow ow
we gaan scheef
me broer springt eraf
me zus…
HERINNERING
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.592 Ik heb getracht te schrijven
te schrijven over het bos
om de herinnering te laten beklijven
de herinnering aan het mos
om de stralen te voelen
de stralen van de zon
om het pad te benoemen
het pad waar mijn reis begon
Ik heb getracht te schrijven
te schrijven over het gras
om de herinnering te laten beklijven
de herinnering aan hoe het was…
Schuilen in het donkere uur
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
870 Een blijvend zweverig idee,
zoekt zijn pad in het donkere uur.
De tranen die weer drogen,
gedachten die ik smoor en dan verzuur.
Zoek m'n pad vanuit het duister,
tastend naar het licht.
De engel die fluistert met
haar prachtige gezicht.
Het donkere uur waant zich weg.…
REGEN
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.156 Hoe regen viel met gootjes
hoe de lucht op 't koren zat,
hoe de velden en de slootjes
verdronken, en het pad.…
Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 in de donkere nacht, verlicht
Zodat ze anderen de weg mogen wijzen
Kom mensen, ontvang het geschenk
Het licht, om het donkere pad te verlichten…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 ik zag je op mijn pad naar benee
mooie steen ik neem je mee
in de broekzak van mijn reis
meer dan 50 tinten grijs
en prachtig van mij
zacht en warm ben jij
je duwt me, draagt me naar het zonnige dal
duikgewicht in mijn vrije val
ik tors je mee op mijn pad omhoog
de lichtheid zoals libelle vloog
lijkt nu bevroren in de kou
meer dan 50 tinten…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Op te grote paden dribbelden jullie kleine benen,
nu lopen jullie met stevige passen over alle wegen,
schielijk deze stappen afvegend in tijd en afstand.
We leiden mekaar, onafscheidelijk, hand in hand.…
De droomtuin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 ik liep in mijn droom
op een maanverlicht pad
zilverkleurige bladeren
fluisterden zacht mijn naam
ik kwam bij een tuin
omheind door een hoge muur
de ingang was moeilijk te vinden
de houten deur klemde
ik zag mijn toekomst staan
aan de overkant van de vijver
bij de zonnewijzer
stond mijn verleden
langs de paden
bloeiden mooie gedachten…
Landingsplaats voor Legenden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 naast de Tempel ligt ’n Pad
de Berg op
waarvandaan hij ’t Leven kan overzien
de Verten en Vlaktes
zich laven kan aan zijn Liefdes
voor ’t Landschap
en de Diepte
van Verdichting
de Afdaling
langs de Rivier
de Rijen Bomen
als vertrouwde Gezichten
de lokkende Velden
met zwijgende Bloemen
waar ’t Verhaal
verwaait
in ijdel jagende…
De deur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 En vreemd genoeg
komt alles terug:
het pad,
het groen,
de duif die opschrikt,
het hout onder mijn handen.
Even ben ik weer
dat kind dat op de kar zit
en nergens heen hoeft.
Ik kijk naar de foto
en denk niet
dat het lang geleden is.
Ik denk alleen:
wat heb ik daar geleefd.…
Zie mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 In de mensa luisterde ik
naar de gesprekken aan tafel
Een van de studenten stelde me vragen
en hij vroeg me mee
Ik ging mee, ik wilde
een beslissing, een relatie
voor de rest van mijn leven
Als voorschot wende ik
aan zijn gezelschap
Af en toe lichtte ik een slip
van mijn gedachten op
en nog steeds probeer ik hem
duidelijk te maken…