3092 resultaten.
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Het is een ademtocht die ik zelf mag kiezen, een plek waar
ik intens mag voelen zonder uit te leggen waarom en stilte geen leegte hoeft te zijn.…
verliezen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.011 toen de dag niet meer bestond
toekomst een verleden kreeg
stonden zij verloren
in het donker samen
bevroren in de tijd
zonder weg en zonder woorden
alleen in de verlatenheid
nu gaan zij de weg terug
niets heeft meer een vaste plek
in die eeuwigblije kamer
tussen bad en babybed
verliezen zij de tijd
tastend in het donker
raken zij zichzelf…
Ommuurd .....
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.381 De ijzige stilte in haar
zwijgt in alle talen,
bevroren woorden zoeken
geen plek, zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken,
ooit, die ene morgen
of was het gisteren,
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en vloeide woede door
dichtgeslibte aderen,
die laatste steen heeft
geen specie…
Deze keer stop ik echt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.341 In de ochtenden
als ik wakker wordt
rochel ik
zit het vast op mijn borst
spuug ik op de grond
En gedurende de dag
voel ik het trekken
aan mijn stembanden
Hoor ik mezelf raspen
als ik praat
Soms denk ik
dat als ik tegen het licht sta
de donkere plekken in mijn lichaam
zichtbaar zijn
Maar het is mijn eigen schuld
Kankerverwekkende…
Ommuurd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.220 De ijzige kilte in haar
zwijgt in alle talen
bevroren woorden zoeken
geen plek zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken
ooit die ene morgen
of was het gisteren
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en sijpelde woede door
gedichte aderen
die laatste steen heeft
geen specie meer nodig…
bedorven dichter
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.302 je angsten
verberg je
in woorden en zinnen
in strepen en kleuren
en tijdloos geluid
je zorgen
verlies je
in weerloos beminnen
in beelden en geuren
met muskus gekruid
je liefde
beleef je
in roerloos vertrouwen
op alle momenten
en iedere plek
je leven
beschrijf je
als kleurloos aanschouwen
van pap zonder krenten
met lekkere trek…
Eenzaamheid in je hart
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.410 Ook in die van jou,
is een plek.
Die zich eenzaam voelt,
misschien klinkt het gek.
Maar om jou heen zijn mensen,
die om jou geven.
Geniet daarvan,
geniet van je leven.…
Zomaar iemand (2)
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.053 Misschien is dit de plek
waar alles ooit begon.
Ik loop geruisloos door,
voel haar intense pijn
als ik haar zacht hoor zeggen:
"Binnenkort, zullen we weer samen zijn..."…
Bos (2)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
867 Onze voetstappen vermengen zich met onze gedachten,
er lopen geen andere mensen,
wel loeit er een koe,
dit is een plek van rust en onbegrensde mogelijkheden.…
's avonds
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
7.962 ik leef met haar
en kom ze tegen
op elke plek
waar ik maar ben
en 's avonds
zit zij in mijn hoofd
veel dichter kan ik niet
ik wijs haar af
en toe de deur
zodat zij wijken moet
maar blijven ook
en 's avonds
heb ik dan weer spijt
veel beter ben ik niet
ik geef een naam
en troost mij dan
omdat ze mij zo eigen is
een stuk van mij…
stek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 dikwijls kom ik
door dit kleine dal
eigenlijk een plek
van niemendal
er loopt alleen
een ruige beek
de wind komt
hier vaak schuilen
hier bloeit de vlier
en wilde rozen
ik haak dan even
af en luister naar
het rijzig gras
hoe kan een merel
ooit die gave stek
met rozebottels
voor een tuin inruilen…
Een huis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.026 Een eigen huis voor dochter en mij
Een eigen plek dat is fijn.
Ooit eens geen zorgen
Voor de dag van morgen.
Zou dat voor ons eens komen.
Goede moed houden en ervan dromen.
Ik blijf positief denken.
Want ooit kan ik koffie gaan schenken
In ons eigen huis.
In ons eigen bed mogen slapen
en in de ochtend weer ontwaken.…
Op zoek
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
882 zo
Zoek ook ik, in deze
verdwaasde wereld,
voorbij het gehaaste
wegvervoer, en
de zwartberoete wegen
naar die ene, stille plek
ontdaan van elk streven
waar ik toch kan leven.…
Thuiskomen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
707 Thuiskomen is
jezelf overgeven
en je dan compleet voelen
de liefde bedrijven
en heel worden
warmte en beschutting
je vader en moeder
je wezen en je zijn
hier in mijn huis
duurt de leegte
de pijn die zeurt
over een kille plek
Maak dat het zomert
en maak me heel
blijf tot het licht wordt
en spreek mijn taal
zing een nieuw lied…
Verleden pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
615 Een zucht
naar het verleden
naar een jeugd
nimmer beleefd
een glimlach
naar de poppen
die zwijgend keken
mijn diepste geheim begrepen
een blik
naar het venster
waar ik nachtenlang wachtte
op een vallende ster
een kracht
die niet te verwoesten was
hoeveel geweld
men ook pleegde
en nu een plek
waar dat kleine meisje
gekoesterd…
Pappa's meisje
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
2.501 Witte zachte bloemen
bloeien op je graf
en naast
je kleine steentje
de teddy
die ik je nog gaf
Ach, mijn lief klein meisje
dagen gaan voorbij
maar in
de zware nachten
dan huil
ik je weer bij mij
Dus kuis ik nu de plek
waar jij zachtjes rust
en wacht
in mijn gedachten
tot jij
mij eens wakker kust…
Moord
gedicht
2.1 met 56 stemmen
21.757 in een leren zak genaaid
zal ik stroomafwaarts drijven,
mijn klein gezicht omhoog -
de hemel dun
als boterhampapier,
de zon een zere plek.
-------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1983.…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 voorbij een plek in het landschap
hoorde ik mensen praten over de dood
'berusting daar komt het op aan'
sprak een krachtige stem
zoals vanzelfsprekend bij mooi weer
de blauwe lucht boven het groene land
en de laatste streep aan gindse horizon...
ik moest even slikken want ik was juist
op weg naar gindse horizon…
IN MIJN LEVEN
poëzie
4.0 met 16 stemmen
4.242 In mijn leven, steeds uiteengerukt
Door de vlagen waar 'k aan blootsta,
Daar 'k niet kan hechten aan liefde en geluk
Die mij zullen drijven tot ik doodga,
Ontstaan soms plotsling enkle plekken
Van een stilte zo onaangedaan,
Dat ik geloof in slaap te zijn gekomen
Bij de diepten waar geen onderstromen
Meer door 't eeuwig stilstaand water gaan…
Zie de bomen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
475 Zie de bomen nog staan
nu ik terugkeer naar de
plek van mijn jeugd.
Zoek de sporen van mijn
voetstappen, die in de jaren
zijn vervaagd door de tijd.
Huizen als stille schaduwen,
die zijn omgeven met
beelden uit een verleden.
Verdwalen zal ik niet, maar
zoek naar een teken of naar
de zin van het bestaan.…
Stille Wateren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
994 Haar wimpers die mij steeds beademen
met windvlagen zenden zij mij over de aarde
haar lippen die mij voeden
met dromen van het mooiste het zoetste
haar lach overstemt
elk verlangen en elk doel
haar gevoel onbewust sterk
mijn gevoel door haar beperkt
kwetsbaar op mijn plek
volg ik elke glimp
die ik van haar kan zien
de stille aanbidder…
Voorbij de hemisferen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.118 Dit is de plek
waar mijn ziel brandt
waar de boombladeren
fluisteren in diffuus licht
waar ik mijn hielen licht
als de tijd
gekomen is
als ik voorgoed
naar binnen keer
verdwijn in een
innerlijk vergezicht
slaap ik hand in hand
met zilverster,
zo ziele-zacht
levend in nalatenschap
zo anders dan gedacht
immer weer…
In mijn ogen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
709 In mijn ogen lees je soms
zomaar weer de stilte, in
gedachten ben ik dan naar een
plek waar niemand komen kan.
Dan zit ik in mijn eigen wereld
vol dromen en herinneringen
dat pad kan niemand volgen
het zit diep in mij verborgen.…
De schaduw voorbij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 zag je arm
opgestoken
in de menigte
een hand
die wenkte
of zwaaide
ik kwam
er niet uit
wilde bij jou zijn
drong langs
de mensen
trapte op tenen
vloekte de
schaduw voorbij
want jij
een open plek
in de eerbied van stilte
jij was gegaan
zag nog je arm
vingers en hand
alleen ik kende je naam…
Jij bent gevallen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
549 jouw lied
klonk majestueus
in de wind
jij was
de reus
van het bos
reikte
hoger dan wie
naar de hemel
maar in
de bodem
begon het gevecht
onzichtbaar vrat
een schimmel
je wortels weg
jij bent gevallen
langzaam vergaan
toch zingt de wind
op de open plek
is jouw stek
als reus opgestaan…
notitieboekje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
664 soms
wanneer je verre reizen maakt
dan moet je soms noteren
iets bijzonders misschien
of misschien iets heel gewoons
een mooie plek
een speciale ontmoeting
of
zomaar
een dood vogeltje
op het trottoir
dat je opeens
verdrietig maakt
een heerlijk gerecht
een telefoonnummer
reizigers die vrienden worden
of misschien zomaar…
Naar mijn gedichten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
511 Die licht bracht
Waar het in ons
Hart zo donker
Was als de nacht,
Jij voor wie ik
Geen geheimen
Hebben kan, al zou
Ik het willen
Jij die alles ziet
Met je hart en met
Je verstand - hebt
Meteen door wanneer
Mijn gedachten te zwaar
Geworden zijn - en zegt
Olijk - vooruit, ik schop
Je naar je gedichten
Dat is toch de plek…
Een snel dispuut
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
695 waar het vroeger
bliksemde in
een snel dispuut
neemt nu traagheid
toe met de minuut
antwoorden
hangen in de lucht
maar trekken
in een lichte mist
aan hem voorbij
hij kan ze
niet meer raken
wolken die
de hemel maken
het blijft een brij
toch is er soms
een open plek waar
een nieuw vergezicht
hem zekerheden geeft
die hij al tijden…
Mijn gebaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 Wanneer ik vertrek
laat je dan ook die plek achter je?
En als ik huil,
zit jij, jij dan naast me?
Wanneer ik lach
moedig je mij dan aan?
Want dan
ben ik er ook voor jou.
Dan vang ik je op,
als je dacht geen hulp te krijgen.
Dan spring ik in het gat
dat in jou is geslagen.
Ook al ben ik maar klein,
toch is het een gebaar.…
Dromen zijn bedrog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
638 Ik ben zo blij
Heel even ben ik pijnvrij
Het lijkt zo gewoon
Maar dit gebeurt alleen in mijn droom
Daar ben ik wie ik kan zijn
Verlost van al die dagelijkse pijn
Ik word wakker met een lach
Wees welkom nieuwe dag
Hoe dat zal ik ter plekke bekijken
En je niet met de vorige dag vergelijken
Nee, ik leef van dag tot dag
Soms men een traan…