1747 resultaten.
ik heb de steen gelicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.141 ik heb de steen gelicht
woorden eindelijk ontcijferd
je beitelde in tijd de laatste
dagen van je ongelijke strijd
ik rook het bloed en
las van een familietwist
schuld werd zomaar
zonder reden uitgewist
in tradities die de norm
bepalen en zich zonder
vragen al generaties lang
zonder kritiek blijven herhalen
schuldigen vermoorden…
VOORSPOED EN STRAF
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
622 Geef me nog een vaderlantje
In herberg Beëlzebub
Van de regen in de drup
Ik betaal handje contantje
Ik viel in de kercke neder
Gister, ik kon niet meer staen
’t Avondmaal heeft afgedaen
En mijn tong is één lap leder
Gun mij nog een artisjokje
En een blik onder een rokje
Laat ons roken, laat ons klinken
Bacchus Wonder-Wercken drinken…
In germaans profiel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
796 ook in de
arcadebogen
zie ik nog je ogen
in germaans profiel
jij was het
waar de keizer
toen voor viel en troepen
stuurde uit omringde muren
je romeinde
in de macht van glans
was exotisch zijn commotie
gaf jou alle kans
maar in decadentie
verloor hij zijn pretentie
jou te evenaren was teveel je
blonde haren roken naar de zee…
Niets
gedicht
3.6 met 43 stemmen
26.242 Je lag te roken in je kist, zegt zij,
En pakt een pan en bakt je dode hart.
Je weet niet wat er is. Je zit al dagen
Als een schaduw van je schaduw thuis.
De dokter komt, betokkelt je contouren
En vindt niets. Je bent het met hem eens.
---------------------------------------
uit: 'Manieren van leven', 2001.…
Bezoekuur
gedicht
3.5 met 39 stemmen
35.244 Intussen roken zij een sigaret en roemen
de dokters, die vandaag de dag heel kundig zijn,
of lezen bordjes, die in ziekenhuislatijn
de kwalen paviljoensgewijs bij name noemen.…
stofjes dansen heel devoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.069 hoogte geeft geluid
zijn stilte terug
mensen buigen in gebed
generaties litanieën
hebben heiligen met
rozenkransen neergezet
beelden gapen op pilaren
ogen navelstaren en hun
handen reiken naar de Heer
de zon mat kleuren
door het glas in lood, verlicht
het bidden voor de dood
stofjes dansen heel
devoot in slierten rook van…
Laatste bewoners
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
767 Rook verdrijft de laatste tijd.
De waardin sloft zacht versleten
sloffen af tot niets
van wat ze waren.
Wie kracht had is weg-
gegaan, op zoek naar wat
hem ooit hier terug zal voeren.
Hij zal er niets meer vinden
dan de stilte binnen muren,
de open huizen.
Een schommel schuurt op de wind.…
Twee gezichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Haar ogen spreken waarheid
terwijl leugentaal de mond verlaat
en zinnen, niet meer bij zinnen,
schamper zwart wit laten verdwijnen
in grijze rook zonder enig vuur
gebonden aan handen lopen voeten
die paar laatste passen nogmaals
zwakzinnig tot het einde
wordt alles weer hergebruikt
en roept verlangen intens om aandacht
bedrukt spreekt…
ONBEDUIDENDE POLKA
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.974 Een Arlequin in watergroen
versleten roze draagt Colombine
de hof is groot de bomen hoog
het roodste rood van de ahorn
op 't diepste groen van dennen
wij stappen kleine stappen
-hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen-
het pak van Arlequin is watergroen
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok
en als de schaduw zij van uw assen…
Een kind tekent
gedicht
3.2 met 99 stemmen
37.050 kakelbont
en een huis van karton
en op de weg een hond
en in de lucht een zon
(het heeft de boom vergeten)
de zon is geel, de hond is bruin
de weg is wit - de witte weg -
en helemaal rondom de tuin
tot aan het huis een groene heg
(maar 't heeft de boom vergeten)
het huis is rood, het dak is rood
en uit de schoorsteen komt wat rook…
Het koele meer...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
900 Sereen zacht ademt het meer
De koele dampen langs de oevers
In het nachtlicht weven de sluiers
Een mistgordijn van zilveren rook
Langzaam versluieren de sterren
Het nachtlicht wordt in vaalheid gedoofd
De aarde is nu onderworpen
Aan de adem van het koele meer
Sereen in mystiek gehuld
Laat het koele meer zich dragen
Niets laat zich nu nog…
Jij...
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
4.546 Bent als een dauwdruppel
van een vroege zomermorgen
Bent als een zonnestraal
maar dan om middernacht
Zo lekker fris als je rook
Zo lief en zacht als je was
en tegelijk als vuur
zo oplaaiend en heet
Bent als een bij die in een bloem kruipt
beetje terughoudend, maar toch niet bang
Maakte mij als de zee, gevende en nemende
met een paar vloedgolven…
Voornemen?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.272 Laat d'r róken, drinken, vlóeken,
dat valt allemaal in het niet,
als je eventjes wat verder kijkt,
dan je in eerst instantie
hoort en ziet!…
De Merel
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.018 In zwarte rok en met oranje bek
troont hij op de mooiste plek.
Lijzig schalmt zijn lied in bomen;
flemend fluit hij zomertonen
voor “zijn bruintje” op het hek.
De lokroep van haar gemaal
klinkt vurig en vitaal.
De warme klanken galmen luid
en krieuwelen op mijn huid.…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Slaap
bolt de rokken van het huis.
Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij hangt aan aarde
die zijn handen, grijpmachientjes,
vogelklauwtjes, kneden
uit de takken van de lakens.
---------------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
Nocturne
gedicht
3.2 met 216 stemmen
69.693 Grote ogen in de nacht:
een meisje zwiert haar rok tot bloemen
op een dansfeest aan de gracht.
Een jongen wankelt door de stad.
Zijn benen slepen uit de maat.
De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.…
jouw magistraal product
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 is jouw kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over kunst
met je kompaan
je naam is al vergeten
de faam aan
het verbleken
je waan is verworden
tot kunstbezit van
enkele witte boorden
kunst was eens
jouw magistraal product
visitekaartje van
de club van elitairen
het onderscheid dat
rook je…
Dikke zwarte jas
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
4.142 Op het station stond ze te roken
Alleen en in elkaar gedoken
Ze had mijn moeder kunnen zijn
Lief en mooi en klein
Maar de dood stond in haar ogen
Of was het de prozac
Ik kan het echt niet helpen
Maar ik moest huilen om dat wrak
Van een vrouw zo alleen zo zwart
Eenzaam en verscholen
In die dikke zwarte jas
Moest ik toch wel huilen
Omdat…
Schrijven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
892 Geldingsdrang vormt de lucht van bruin bier en rook
de scheppende ziel vereeuwigd op papier
een hobby gevuld met creatief vertier
en voel jij die prikkel tot schrijven ook?…
Uithalen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.676 Annie heeft een nieuwe jurk gekocht
rond haar borsten veel te strak
ze loopt wat houterig van ongemak
had liever toch een korte rok gekocht
doch 'had' was echt niet meer ter sprake
moet het hier en daar mee doen
'je bent zo plat als wat' zegt Koen
'laat je moeder het wat open haken'
zijn schoonmoe wil alleen maar breien
met vier pennen…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 Waarom, waarom, de vraag vol van smart
De zon brandt op zijn verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de…
Tegeltaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Gebakken taal heeft soms een snoet
als hoofdletters een rok dragen
en lange lussen veters rijgen
in op maat gemaakte korsetten
dansen volgzinnen ademloos
verliezen af en toe grip
bij het walsen en keren
geven platweg smoel
aan lachende letters
tussen soms verwrongen woorden
wanneer zij zich spontaan verhangen
aan een wit gekalkte…
Zondagsrijder
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
1.402 Op de A0 is een zondagsrijder gespot met bebloede ogen
verkrampte hersenen herkennen oranjebitter op afstand
akelamoeders dragen dagelijks kloeke rokken en halsdoeken
die knoop je niet zonder bezwaar vast aan Heras hekwerken
Welke afslag de moordenaar neemt is volstrekt duidelijk
Afslag Vangrail, derde rotonde rechtdoor naar…
De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.575 De marihuana was daarbij een must,
Hij was zich van de risico’s bewust
Maar niet van plan het roken op te geven.
Toen was er plots dat vuurwerk in zijn hoofd:
Zijn oude lijf dat kon zich niet verweren,
In één klap was zijn levenslust gedoofd.…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Beweeg me onder regen
smeekte je met een hart
in jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind,…
Zeven kruiken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
569 Struikelend over
onverharde wegen
draagt haar hoofd
weer een volle kruik
een glimlach,
spontaan opgevangen
door het kleine kind
dat aan haar rokken hangt,
verdwijnt langzaam
achter opstuivend stof
kleurrijk is haar kleed
dansend om lange donkere benen
en wanneer wanhoop die avond
even haar ogen raakt
maakt elke pas nog steeds muziek…
Bloot in hooggehakt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
753 ze spiegelde profiel
in de grote winkelruit
een charmant verschijnen en
met kokette stap verdwijnen
ik draaide keek
en liep haar achterna
de wind droeg modisch
haar jas in lichtjes vlagen
een korte rok en
vleugjes lange benen
de tenen rood gelakt
bloot in hooggehakt
het haar speels
opgebonden in het
heersend blond een
zachte…
Amsterdam
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
964 Je kunt natuurlijk alles blijven overwegen
maar waar rook is,is dikwijls ook brand.
Je kunt niet te lang alleen maar praten,
je doet veel mensen groot onrecht aan
als je blijft toegeven aan apart gedrag.
Voorlopig ziet men nog geen resultaten
maar spreek je daarover wat mensen aan,
dan hoor je wat gelaten: Amsterdam!!!!...ach.…
Sedep Malem (Geurig in de nacht)
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.330 Nog hangt een zweem van rook onder de bomen.
Ik heb vandaag in het geluk geloofd.
Hoe moeizaam sterft het hart toch aan zijn dromen.
De weg is stil. De donkre tamarinden
Buigen een koepel in de zoele nacht.…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…