1749 resultaten.
Gluren naar je ziel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.217 Mijn ziel
Die is het kwetsbaarst
Die ziet niet iedereen
Want wat het snelste pijn doet
Beschermt je het meest
De laagjes eromheen
Verschillen menigmaal
Soms alle stoffen die er zijn
En soms alleen maar voile
Mijn ziel,
Die is het mooiste
Die krijgt niet iedereen
Maar wie aandachtig kijkt
Ziet ‘m door het stof heen
Ongezien
Zie…
korstmos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 alg en schimmel versmelten
tot een groene, grove korst
onthecht zijn ze kansloos
ze slorpen verstikkend stof
traag woekerend met geduld
op de kale rotsflank
de grafzerk die schuin zakt
een ijswand in het hoge noorden
her worden ze niet verdrongen
maar dringen door de fijnste porie
zelfs verdord slaapt het door
tot de dauwdruppel hem…
Terug kan niet meer
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.110 Wat moet als je vloer schuin wegzakt
Onder stof met kraak en raas
kwam de brandweer tevoorschijn
met een grijparm door het kozijn
Ontredderd is gevoel haar nu de baas
moet de echte boor nog aan de lijn beginnen
op de Vijzelgracht wil je niet meer binnen…
Wilde honing
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
938 De wilde honing ruikt sterk naar vrijheid,
stof pleegt verraad aan de zonnestralen,
jonge meisjes dansen God's weidsheid
op het gezang van de nachtegalen.
Tevergeefs tracht het Romeinse gezag
ongewist zijn handen schoon te wassen;
op het plein klinkt het boze hoongelach
op het ritme van de dansers' passen.…
explosief snoepgoed
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.069 stram in twee rijen dik
camouflagestrepen onder ogen
die alles in zich opnemen
vóór een verdwaalde kogel
opnieuw een statistieken nummer
en zwarte kadertjes in de krant
het stof bijt, de zon brandt
met hun maaltijd in zilver
- made in the USA -
of het koosjer zou zijn
chocolade uit te delen
eerder dan blauwe bonen
een onschuldige glimlach…
Blauwe maan
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.535 Het duurde lang
wij spraken beiden achter glas
voordat ik meer dan klanken hoorde
maar niet meer dan losse woorden:
kou en stil en stof en as.
Hij riep mij uit het diepste diep.
Nog eenmaal riep hij en ik sliep.…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 Hij schrok op toen zij haar lichaam verliet
een schim verdween dwars door een deur
die hij met moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten…
Klytamnestra
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.850 Bij terugkomst wachtte ik hem op
suste hem in slaap met kussen
hartstocht die op ontwaken stond
maar het bad stond klaar te wachten
op het stof en vuil van de reis
Agamemnon zonk in het bad, zuchtte
Mijn minnaar ving hem in een net
doorstak hem met zijn eigen zwaard
even daarna volgde zijn slavin hem
in de dood en ik gedacht mijn dochter…
Alsjeblieft..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.215 Ik blaas de stof, die pijn doet in je ogen, weg, met één ademtocht
en ik neem jouw handen in de mijne, zonder dat je ernaar vraagt.
En ik zou willen dat jouw pijn oploste in mijn tranen,
want dan zou ik huilen totdat jij geen pijn meer had.…
Wordt niet vervolgd
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
718 in stof en zand
wind en wolken
heb ik jouw naam gezocht
ik heb gevloekt getierd
gehuild gebeden
gezwegen
en ik ging verder, keek
in de eerste tweede derde
persoon, zocht
zelfs in meervoud
maar elk woord
bond me vast
aan mijn honger
ik kuste lippen
bomen bloemen
de stroom van een rivier
verleden en heden
en hoorde de toekomst…
bier is langs nachten gegaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
621 rotsen kleuren tijd
water overvalt de traagheid
van ravijnen winden dichten
kloven met het stof uit boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht…
Poorten van de leugen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.477 oude man
wrijf je voeten
blond haar op ongeschoren benen
verontrustend geil
de krulletjes van jonge schaamte
bedekken nooit genoeg
het gulzig aanzien
van vuige gedachten
je ruikt naar Goddelijk
als marshmallows in het vagevuur
een ketting onttrokken aan broze onschuld
ween jij het wijwater brak
de soutane bloost een mufheid
werpt stof…
Zeven kruiken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
569 Struikelend over
onverharde wegen
draagt haar hoofd
weer een volle kruik
een glimlach,
spontaan opgevangen
door het kleine kind
dat aan haar rokken hangt,
verdwijnt langzaam
achter opstuivend stof
kleurrijk is haar kleed
dansend om lange donkere benen
en wanneer wanhoop die avond
even haar ogen raakt
maakt elke pas nog steeds muziek…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten
nestelt zich in parallellen en meridianen
en vraagt mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer…
Verwaait de jazz
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 een flard gesprek
en uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft nog
wat weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het verkeer
zijn snelheid uit te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
voel de hitte zinderen
er spelen…
Aan mijn hof
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
780 mooie zijden
bedreig ik je dan
of vertel ik dat
wat je hart verwent
voel je dan wel
dat ik slechts aardig wil zijn
maar enig bezit wil vermijden
als ik jou of jou even
op een troon zet aan mijn hof
wees dan niet bevreesd
ik bewierook je ziel
soms gewoon spontaan,
zo ik ben,
of als mijn hart
door een kleed van
donker bedrukte stof…
schaduwdans
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
781 houtnerven
en waar de vloer, vastgeworteld
zijn schaduw geeft
speels mijn armen
rond jou schetst
ik weet niet of ik nog iets
zeggen wil of dat ik de bloemen verder
draag
naar buiten
de nacht vol weemoed
met wind en de onzichtbaarheid
van mijn dromen
je omhelst me
ik dans
en laat mijn gedichten waaien
onbekend tot stof…
onweersbui in huis.
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
617 de ochtendjas is vandaag geel,
beweegt traag over de grond,
zwiept het stof weg.
twee vogels komen thuis
in haar gezicht.
ze pikken van het putje zomer
geuren naar honing warmte,
halen een prille glans op,
armen sluiten een regenboog
om haar tenger middel.…
Advocaten van de duivel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
621 verscheen geen held
een man gekleed in het
charisma van verlosser
voor het tribunaal der eeuwigheid
in woord en wederwoord werden
schepping en de mens gewogen
op de weegschaal der gerechtigheid
in dossier de slechte jeugd
der eerste mensen hun vrije wil
door erfzonde weer gebonden
god riep zijn engelen als getuigen
zij beten in het stof…
Nog slechts
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 besta jij uit gedacht
of stof van dromen
nam jij vorm in mij
zoals verlangen naar geld
even later tien euro vond
Leven wij kort en hevig
ontelbare momenten met
en voor elkaar
Wij krijgen het geheel
niet opgeteld
Er is geen oplossing klaar
Dus zoeken wij ver van elkaar
de ruimte, die ons nodig heeft
maken…
VERGETEN LEVEN
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.658 Hij had sober geleefd, alleen en lang
intieme menselijke contacten ontbraken
des te meer zijn inzet voor de kerk,
de begraafplaats en het stadszangkoor
Die waren ook allemaal van de partij
waarin hij uiteindelijk centraal 'lag'
Nu hijzelf tot stof was wedergekeerd
was hij als mens, man snel vergeten!…
Knus
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.133 grijs getinte heuvels tekenen zich af
op de ramen van mijn doorzonkamer
ook al is de zomer reeds lang op zijn retour
en de dag allengs meer bekort
is het stof nog kraakhelder zichtbaar
op mijn vinylen vloer en dressoir
de hoge zetels hebben, door
het oktoberlicht beschenen,
nog niets aan waardigheid verloren
het gobelin bloeit als nooit…
MANKES AAN VAN BEUNINGEN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
413 Het is augustus en de hitte zindert
Hevig verlang ik naar de winternachten
Ik zal er nog een tijd op moeten wachten
Het is vooral het vele stof dat hindert
De schaduw op de boerendeel vermindert
Mijn klaagzang en beïnvloedt de gedachten
Die mij tot dit bedrukte schrijven brachten
De kunstenaar in mij herrijst en vlindert
Want hij beseft…
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 Een schaduw van stof en nietigheid
in gedachten
zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend…
in de cirkel van stilte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 het begint met een golf
en met jou er middenin
of ben ik gewoon verliefd
en doe jij mij nog meer dromen
dan alle duinen waarrond een warme damp hangt
je glimlacht
nog hoger dan de horizon
ik geef je een naam
en wijs naar het zandkasteel
waarin ik raadsels schrijf
over stof en zand, zevenkleurige garnalen
en hoe het voelt om vol…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
Ode aan de Leegte II - Kosmos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 begeleidt en dirigeert
planeten en myriade manen
ten dronken dans in cirkelbanen
het multiversum musiceert
In mechanische melancholie
baadt de ster die verder kwijnt
haar helderheid - tot ze verdwijnt
vervalt in vale apathie
De celestiale schemering
een schaduw sluiert Edens Hof
de grote Godendeemstering
herleidt 't heelal tot vormeloos stof…
Eenzame reis.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.151 zijn ziel vloog reeds weg
uit zijn verkrampte lijf
waarvan slechts stof en
botten zullen overblijven
waar zijn honden bij liggen
te waken en af en toe als
wolven huilen gedreven door
intens verdriet
het einde kwam onverwacht
de wereld verdween uit
zijn gedachten
dof staren zijn ogen
men zal hem niet echt missen
alleen zijn beesten…
In haar warmte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 hij ziet weer
zilveren vogels vliegen
zonder enig geluid
pas als de
bommen vallen
gaan zijn dromen uit
dan is er
chaos herrie stof
explosies klinken dof
in die paniek
vindt hij zijn weg zonder
een woord te hebben gezegd
de vertrouwde straat
was al kapot geschoten
hij zoekt zijn eigen plaats
kijkt verbijsterd op
bij een bekende…
Cirkel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.371 Alvorens de cirkel te sluiten
keek hij nog één keer om zich heen
zag hoe de meeuw in de gevel verdween
stof het uitzicht smoorde
met een stormgordijn, de laatste steen
zich opmaakte om te verdrinken.…