Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Hij is...

netgedicht
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 8.523
Hij is als ieder ander en toch meer dan heel gewoon dat is te horen in zijn rappe woord de schaterende lach ook te zien wanneer fluffige uren staren naar een trage start van vroeger dag schapen worden graag geteld hoewel hij zich in maanlicht liever door de nacht laat voeren hij staat voor waarde houdt van puur kan moddersmoelen…
sacrajewa24 november 2006Lees meer >

In gebreke

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 663
traag kruipt de leugen naar mijn vuist alsof hij nog nooit gevonden is door het matglas van blind vergrijp waar jaren verstreken met zorg ontweken. vastgevroren in de levensdraad van eigen bestwil en met de blik opzij moet ik plots zingen onder hoog geboomte om dagen schoon te maken in marmeren zalen van gerechtigheid.…

SNEEUWVAL

poëzie
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.898
Traag Reikt mijn begeren, Reikt mijn afgunstig begeren, te keren In tot de sneeuwkoele, diepe, volkomen rust omlaag. --------------------------------------- uit: Nieuwe verzen (1909)…

Venster

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Januari baart schrille dagen schenkt fluisterdunne lichten luchten, wrang en jachtig waaien onheilsberichten tegen de heldere ruiten beslagen blijven mijn gedachten traag trek ik tekens van toen door het brakke vocht op het glas van vandaag waarop het vergezicht stokt druppels aan het vingerschrift zoeken een bedding naar een onbekende…
Kees Keizer29 januari 2007Lees meer >

GIJ DRAAGT EEN SCHONE VLECHTE HAAR...

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Gij draagt een schone vlechte haar allangs uw lage leên… - Het is een trage dag voorwaar van weiflen en van wenen.…

het landschap van de maanvogel

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 717
een vogel vloog voorbij lente en zomer kleefde stilte aan het raam en ik dacht nog, zing zing de dag, zing je gave nu het nog kan in een brede schaduw van het gras en de ingevlochten, vele dromen maar de nacht moest zo verlopen en mijn woorden waren traag ach, deze koude deze vroege, kale koude er lag al sneeuw op de maan…

Nooit zonder een traan

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 957
Traag en bedroefd langs de deuren Ziet men hem steeds maar weer gaan Om met wat rozen te leuren Doel van zijn trieste bestaan Hij houdt zijn tranen verborgen Diep met het hoofd in de kraag Angstig en bang voor de morgen Zo is het leven een plaag Vaak is hij met zijn gedachten T’rug in de tijd van weleer Rustig ontspannen de nachten Zonder…
winkebinkie26 januari 2008Lees meer >

Dromenpracht

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.091
waar sterren zingen met hun vroege stem, bewegen dromen in mijn lach waar rivieren stoeien met het heldere water, stroomt mijn adem traag en zacht waar bloemen knuffelen met de warme kleuren, zomeren mijn ogen in een luisterend hart waar het licht blaast in mijn woorden, winnen mijn ogen aan zielenkracht waar de stilte verdwijnt…

de tijd is uitgemeten

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
zacht klinken de seconden de klok is blij en wijst in uren aan hoe ver het is in vrolijk jou en mij de tijd is uitgemeten maar de wijzers weten niet hoe ze ons gaan stoppen in het dansend liefdeslied een koster in zijn zomers korte broek bengelt traag wat donkere slagen in een late avondgroet jij bent lente daar…
wil melker24 januari 2006Lees meer >

over de brug

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.278
het is de laatse keer als ik traag voortga over de ijzeren brug voel heel sterk verdoofde blikken in mijn verstijfde rug het lukt mij niet om terug zien mijn lijf verbiedt te keren mijn hoop wil alleen op toekomst teren naarmate ik verder schrijd spant de licht gebogen brug mij tot pijl van verwarring een hand aan de overkant…

donkerde op Golgotha

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
het donkerde op Golgotha in alle eenzaamheid een stem die riep waarom hebt gij mij verlaten de dood was traag er vloeide vaag wat bloed en water uit de wonde het leven brak in een seconde de steen sluit zacht het graf in wit gewaad zachte handen weten dat de geest nog verder gaat maar hij zal herrijzen en opent weer de…

Meeuwige rust

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.841
en liefst dan binnen, achter glas honden ravotten langs de branding en apporteren stok of bal een baggerboot bevecht verzanding een peuter kotert in een kwal tegen het mistig zeedecor schuiven traag zeilen van canvas en wappert fier hun tricolor naar de pimpelaars op ‘t dijkterras…
Aramis29 april 2006Lees meer >

taalmakelaar

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 781
doelmatig als taalmakelaar probeer ik poëzie wat niet gelust word toch aan de vrouw te brengen trage onverkoopbaarheid transformeer ik in ratelende poëtische marktwerking miskende talenten doop ik in een elitair sausje,en pulp gaat naar de Slegte zo werkt de markt nu éénmaal op taal funda komen kopers en verkopers…

Een kleed voor de ouderen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
ik zat graag in vaders’ stoel uit het kleed geklommen had ik de gehele kamer aan mijn voeten liggen een reis naar het onbereikbare vanaf grote hoogte denken als ik later groot ben ga ik meubels verplaatsen het vervaagt heb ik gemerkt het kleed werd mij te klein behang verkleurde traag en alles bleef geruisloos staan éénmaal heb ik…

Liaison

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.873
sterren aan het firmament branden gaten in het kaal krullen heel ons al massaal schijnen blijkbaar permanent traag verveling in het stieren kijkers die uitsluitend tollen draaien sferen zonder dollen prooi van eender kuddedieren manen blijven tijden hangen sloffen afgemat haar weiland stuiven lang niet meer voorbij want zij hoeven niet…
WOLF9 augustus 2006Lees meer >

Manshoog ´t gras

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Bijna manshoog het gras hier Van watervogels hoorbaar vertier ´t roept en lokt Vragen stellen we uit aan de groengele oever van de trage rivier Wij nestelen ons wijken eerst aren en halmen leggen zich als bij wind neer Wij,gelieven weten van geen talmen geven ons blozend bloot En de vogels...…
Harry Daudt30 augustus 2006Lees meer >

De reis

gedicht
3.5 met 193 stemmen aantal keer bekeken 56.354
In de weigering van haar voet zie ik steeds meer dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten vernauwen zich naarmate ik haar dichter nader. Een kind, een kras en zelfs de beweging van mijn hand lagen in de lijn van verwachtingen en ik bedacht alles wat ik nu veracht. Ik heb haar getekend. -------------------- uit: Tirade, 1996.…
Maria Barnas26 september 2025Lees meer >

Mijmering

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Denkend aan hoe 't was vandaag terugkerende beelden als in een film, heel traag. Bezoekje aan Jens en Lien oma dit... oma dat... waren die blij mij te zien !…
Ann Der17 september 2006Lees meer >

Herfstsuite

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
het etgroen dartelen nog twee witjes de zomer uit In het oog springend dat omkrullen afvallen - onontkoombaar Je betaalt je scheel voor zicht op zee en de zit op stroef steigerhout Schokkende koersen: jaren ondermaatse vis en noedelsoep De armpjes omhoog hangt de grote kruisspin in het eigen web Een babyslakje slijmt zich traag…
Abel Staring23 september 2008Lees meer >

Op drift

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 555
Had ik geleefd haaks op stroom, niet rechts op drift, gegrift in trage vliet, niet links in schroom, ik zie het niet. Ik was meer mens,minder plooibaar in verdriet, de beleving was intens, bakens in verschiet, ik zie het niet. Maar ik heb vaak immens gedicht, helpt dat in een spontaan gericht?…
pama1 november 2008Lees meer >

wachten op het landschap

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 935
de avond braakt schapen in een slapen uit dwaalt over het land en steenhopen van stilte ik breng een laatste vergezicht - daar waar ik niet woon - laat leegte los, de aarde en de eenzaamheid alsof de nacht al weet tot hoever ik zal geraken wanneer jij naast me ligt in de verte van het licht en in het trage rood van…

schemerjaren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
tussen woede en haat traag groter wordend in de verte de vrouw die je worden zou maar nu nog klein steeds kleiner wordend tussen mensen die jou niet zien zo klein maakten ze je ze moeten weg zodat je weer groeien kunt groter zo groot dat je over hen heen kan uitkijken naar hoe het ook zijn kan vol ruimte en warmte…

Litanieën

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 801
ik wil je niet schreeuwt de eeuwige luidspreker aldoor repeterend naar de doofgeraakte ziel van het kind je bent niets of gelijk aan gesloten ogen je zal in een leeg zwart huis zijn dat traag groeit vol honger naar links en rechts maar zonder licht en rozen in het haar ademen voor jou is luisteren naar litanieën van vals…

lof der traagheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
rode raamluiken schemeren door de nog kale bomen een hond blaft achter de deur door de hoge ramen valt het licht op twee rode uien en wat roestige spijkers geleefd stilleven met een mesje krabt hij een dun laagje van de aangebrachte verf weg de poes tilt traag een ooglid op hij struint wat door de tuin kijkt naar de gevel, de lucht…
j.bakx17 april 2009Lees meer >

Schaduwrijk

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
Vol woord gekozen schoonheid doch met hart en ziel in diepe pijn begraaft zij het dagboek "zomerstilte" achter een laatste dunne bomenrij het treuren van kale wilgen nabij boerderijen in winterstilte leggen trage lange schaduwen zich neer over grauwe weilanden in schaduwrijk van het witte land denkt zij huiverend terug aan toen zij daar…
mobar24 mei 2009Lees meer >

Ze

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 634
Zie ze kauwen zie ze malen vol vertrouwen door de straten malen zij niets ziend niets ontziend net zo traag als ambtelijke molens. Zie ze lopen door de straten geheel verdoofd niets in de gaten op hun hoofd oren verstoppend van omgeving beroofde robot poppen.…

Zielezee...

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
In mij kolkt een woeste zee, die bij springvloed tranen golvend voedt Zoute, zilte druppels benemen het zicht van binnen en buiten, de zielezee doet ze uiten, zodat de druk van binnen verlicht Sporentrekkend in ogen, op huid, de ziel loopt over, komt golvend eruit Storm neemt af, zee komt tot rust en traag wordt weggeveegd, de laatste…

Carillon Silence

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 605
ik wil niet denken aan de wijzers die je in enkelvoud neerschrijft tussen alles en niets omdat je ziel geen luisterlongen draagt in het zwarte hart van de rivier waarin je torens bouwt als tijdgeraamtes getooid met jaarringen uit mijn zacht verdriet dat in trage schreden en zonder verweer neervalt tot laag onder de grijze…

de slak en de mier

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.019
een troep mieren kwam langs zij en passeerde in een lange rij wat een snelheid en een haast reageerde de slak verbaasd wij zijn op weg naar een nieuwe stek zoekend op de juiste plek onder een biels of onder een steen daar willen wij nu heen ik hoef niet heen en ook niet terug want mijn huis zit op mijn rug in het verkeer ben ik wat traag…

Het kan toch zo schoon zijn

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
onder het licht van een zwakke lamp trachtend de roes van liefde te ervaren vlindert je adem licht onder de drang naar vertederingen talmend traag streel ik de muren weg het ebbend licht drijft op je waterige stem onstilbare bronnen ontspringen uit onpeilbare diepten van verwildering bevrijdt milderen je zuchten waarna we slapen in elkaar…