2249 resultaten.
Hij is...
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
8.523 Hij is als ieder ander
en toch meer
dan heel gewoon
dat is te horen in
zijn rappe woord
de schaterende lach
ook te zien wanneer
fluffige uren staren
naar een trage start
van vroeger dag
schapen worden graag geteld
hoewel hij zich in maanlicht
liever door de nacht laat voeren
hij staat voor waarde
houdt van puur
kan moddersmoelen…
In gebreke
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
663 traag
kruipt de leugen naar mijn vuist
alsof hij nog nooit gevonden is
door het matglas
van blind vergrijp waar jaren verstreken
met zorg ontweken.
vastgevroren
in de levensdraad van eigen bestwil
en met de blik opzij
moet ik plots zingen onder hoog geboomte
om dagen schoon te maken
in marmeren zalen
van gerechtigheid.…
SNEEUWVAL
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.898 Traag
Reikt mijn begeren,
Reikt mijn afgunstig begeren, te keren
In tot de sneeuwkoele, diepe, volkomen rust omlaag.
---------------------------------------
uit: Nieuwe verzen (1909)…
Venster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.131 Januari baart schrille dagen
schenkt fluisterdunne lichten
luchten, wrang en jachtig
waaien onheilsberichten
tegen de heldere ruiten
beslagen blijven mijn gedachten
traag trek ik tekens van toen
door het brakke vocht
op het glas van vandaag
waarop het vergezicht stokt
druppels aan het vingerschrift
zoeken een bedding
naar een onbekende…
GIJ DRAAGT EEN SCHONE VLECHTE HAAR...
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.617 Gij draagt een schone vlechte haar
allangs uw lage leên…
- Het is een trage dag voorwaar
van weiflen en van wenen.…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
Nooit zonder een traan
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
957 Traag en bedroefd langs de deuren
Ziet men hem steeds maar weer gaan
Om met wat rozen te leuren
Doel van zijn trieste bestaan
Hij houdt zijn tranen verborgen
Diep met het hoofd in de kraag
Angstig en bang voor de morgen
Zo is het leven een plaag
Vaak is hij met zijn gedachten
T’rug in de tijd van weleer
Rustig ontspannen de nachten
Zonder…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
de tijd is uitgemeten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
765 zacht klinken de seconden
de klok is blij
en wijst in uren aan
hoe ver het is
in vrolijk jou en mij
de tijd is uitgemeten
maar de wijzers
weten niet hoe ze
ons gaan stoppen in
het dansend liefdeslied
een koster in zijn
zomers korte broek
bengelt traag wat
donkere slagen in
een late avondgroet
jij bent lente daar…
over de brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.278 het is de laatse keer
als ik traag voortga
over de ijzeren brug
voel heel sterk
verdoofde blikken
in mijn verstijfde rug
het lukt mij niet
om terug zien
mijn lijf verbiedt
te keren
mijn hoop wil
alleen op
toekomst teren
naarmate ik verder schrijd
spant de licht gebogen brug
mij tot pijl van verwarring
een hand aan de overkant…
donkerde op Golgotha
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 het donkerde op Golgotha
in alle eenzaamheid
een stem die riep
waarom hebt gij mij verlaten
de dood was traag
er vloeide vaag wat
bloed en water uit de wonde
het leven brak in een seconde
de steen sluit zacht
het graf in wit gewaad
zachte handen weten dat
de geest nog verder gaat
maar hij zal herrijzen
en opent weer de…
Meeuwige rust
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.841 en liefst dan binnen, achter glas
honden ravotten langs de branding
en apporteren stok of bal
een baggerboot bevecht verzanding
een peuter kotert in een kwal
tegen het mistig zeedecor
schuiven traag zeilen van canvas
en wappert fier hun tricolor
naar de pimpelaars op ‘t dijkterras…
taalmakelaar
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
781 doelmatig als taalmakelaar
probeer ik poëzie wat niet gelust word
toch aan de vrouw te brengen
trage onverkoopbaarheid transformeer
ik in ratelende poëtische marktwerking
miskende talenten doop ik in een
elitair sausje,en pulp gaat naar de Slegte
zo werkt de markt nu éénmaal
op taal funda komen kopers en verkopers…
Een kleed voor de ouderen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
859 ik zat graag in vaders’ stoel
uit het kleed geklommen
had ik de gehele kamer
aan mijn voeten liggen
een reis naar het onbereikbare
vanaf grote hoogte denken
als ik later groot ben
ga ik meubels verplaatsen
het vervaagt heb ik gemerkt
het kleed werd mij te klein
behang verkleurde traag en
alles bleef geruisloos staan
éénmaal heb ik…
Liaison
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
4.873 sterren aan het firmament
branden gaten in het kaal
krullen heel ons al massaal
schijnen blijkbaar permanent
traag verveling in het stieren
kijkers die uitsluitend tollen
draaien sferen zonder dollen
prooi van eender kuddedieren
manen blijven tijden hangen
sloffen afgemat haar weiland
stuiven lang niet meer voorbij
want zij hoeven niet…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 Bijna manshoog
het gras hier
Van watervogels
hoorbaar vertier
´t roept en lokt
Vragen stellen we uit
aan de groengele oever
van de trage rivier
Wij nestelen ons
wijken eerst
aren en halmen
leggen zich als
bij wind neer
Wij,gelieven
weten van geen
talmen
geven ons blozend bloot
En de vogels...…
De reis
gedicht
3.5 met 193 stemmen
56.354 In de weigering
van haar voet zie ik steeds meer
dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten
vernauwen zich naarmate ik haar dichter
nader. Een kind, een kras en zelfs de beweging
van mijn hand lagen in de lijn
van verwachtingen en ik bedacht
alles wat ik nu veracht.
Ik heb haar getekend.
--------------------
uit: Tirade, 1996.…
Mijmering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.132 Denkend aan hoe 't was vandaag
terugkerende beelden
als in een film, heel traag.
Bezoekje aan Jens en Lien
oma dit... oma dat...
waren die blij mij te zien !…
Herfstsuite
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
739 het etgroen
dartelen nog twee witjes
de zomer uit
In het oog springend
dat omkrullen afvallen -
onontkoombaar
Je betaalt je scheel
voor zicht op zee en de zit
op stroef steigerhout
Schokkende koersen:
jaren ondermaatse vis
en noedelsoep
De armpjes omhoog
hangt de grote kruisspin
in het eigen web
Een babyslakje
slijmt zich traag…
Op drift
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
555 Had ik geleefd
haaks op stroom,
niet rechts op drift,
gegrift in trage vliet,
niet links in schroom,
ik zie het niet.
Ik was meer mens,minder
plooibaar in verdriet,
de beleving was intens,
bakens in verschiet,
ik zie het niet.
Maar ik heb vaak
immens gedicht,
helpt dat in een
spontaan gericht?…
wachten op het landschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
935 de avond
braakt schapen
in een slapen uit
dwaalt over het land
en steenhopen van stilte
ik breng een laatste vergezicht
- daar waar ik niet woon -
laat leegte los, de aarde
en de eenzaamheid
alsof de nacht al weet
tot hoever ik zal
geraken
wanneer jij naast me ligt
in de verte van het licht
en in
het trage rood
van…
schemerjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 tussen woede
en haat
traag groter wordend
in de verte
de vrouw
die je worden zou
maar nu nog klein
steeds kleiner wordend
tussen mensen
die jou niet zien
zo klein maakten ze je
ze moeten weg
zodat je weer
groeien kunt
groter
zo groot
dat je over hen heen
kan uitkijken
naar hoe het ook zijn kan
vol ruimte
en warmte…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…
lof der traagheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 rode raamluiken schemeren
door de nog kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en wat roestige spijkers
geleefd stilleven
met een mesje krabt hij een dun laagje
van de aangebrachte verf weg
de poes tilt traag een ooglid op
hij struint wat door de tuin
kijkt naar de gevel, de lucht…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
478 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
Ze
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
634 Zie ze kauwen
zie ze malen
vol vertrouwen
door de straten
malen zij niets ziend
niets ontziend
net zo traag als
ambtelijke molens.
Zie ze lopen
door de straten
geheel verdoofd
niets in de gaten
op hun hoofd
oren verstoppend
van omgeving beroofde
robot poppen.…
Zielezee...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 In mij kolkt een woeste zee,
die bij springvloed
tranen golvend voedt
Zoute, zilte druppels benemen
het zicht van binnen en buiten,
de zielezee doet ze uiten,
zodat de druk
van binnen verlicht
Sporentrekkend in ogen,
op huid, de ziel loopt over,
komt golvend eruit
Storm neemt af, zee komt
tot rust en traag wordt
weggeveegd, de laatste…
Carillon Silence
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
605 ik wil niet denken
aan de wijzers die je in enkelvoud
neerschrijft
tussen alles
en niets
omdat je ziel geen luisterlongen
draagt in het zwarte hart
van de rivier
waarin je torens bouwt
als tijdgeraamtes
getooid met jaarringen uit mijn zacht verdriet
dat in trage schreden
en zonder verweer
neervalt tot laag onder de grijze…
de slak en de mier
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.019 een troep mieren kwam langs zij
en passeerde in een lange rij
wat een snelheid en een haast
reageerde de slak verbaasd
wij zijn op weg naar een nieuwe stek
zoekend op de juiste plek
onder een biels of onder een steen
daar willen wij nu heen
ik hoef niet heen en ook niet terug
want mijn huis zit op mijn rug
in het verkeer ben ik wat traag…
Het kan toch zo schoon zijn
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
526 onder het licht van een zwakke lamp
trachtend de roes van liefde te ervaren
vlindert je adem licht
onder de drang naar vertederingen
talmend traag streel ik de muren weg
het ebbend licht drijft op je waterige stem
onstilbare bronnen ontspringen
uit onpeilbare diepten
van verwildering bevrijdt milderen je zuchten
waarna we slapen in elkaar…